Μεξικανική ταινία του 1973, βασισμένη σ` ένα αληθινό γεγονός που συνέβη τη δεκαετία του `50, όταν ένας άνδρας αποκαλύφθηκε ότι κρατούσε την οικογένειά του κλειδωμένη για δεκαοχτώ χρόνια. Ο Ριπστάιν, βοηθός και φίλος του Μπουνιουέλ, περιγράφει την υποκρισία, την παράνοια, τις στρεβλώσεις, τις ακρότητες και την ασφυξία που προκαλεί η απόλυτη εξουσία και βέβαια όχι μόνο η πατριαρχική.
Είναι επίσης ένα σχόλιο για τις λίγο ως πολύ πάντα παρούσες αυταπάτες πολλών ανθρώπων ότι με προστατευτικά «τείχη» κάθε είδους μπορούν να προφυλάξουν τις οικογένειές τους από τα δεινά του σύγχρονου κόσμου. Πολύ περισσότερο όσοι θεωρούν, όπως ο ήρωας της ταινίας, την ανθρώπινη κοινωνία επικίνδυνη και βρομερή όσο οι αγέλες των αρουραίων, είναι οι ίδιοι πραγματικά επικίνδυνοι.
«Το κάστρο της αγνότητας» διατηρεί και σήμερα την αξία του, όχι σαν αφήγηση μιας αληθινής ιστορίας, αλλά στην αλληγορική του διάσταση, σαν καταγγελία του ιδιότυπου φασισμού που ακούει στο όνομα καθαρότητα, σεξουαλική αγνότητα, διεφθαρμένη γυναικεία φύση, τιμωρία, έκλυτα ήθη κ.λπ.
