«Αρα, όσοι πραγματικά ενδιαφερόμαστε για να μην χαθούν θέσεις εργασίας, για να μην κλείσουν επιχειρήσεις, για να μην βρεθεί κόσμος σε αδυναμία πληρωμής των χρεών του, μας ενδιαφέρει να επιτύχει η Ελλάδα να μην καταστραφεί οικονομικά, άρα να αποφύγει το γενικό lockdown. Οποιος, λοιπόν, αγαπάει αυθεντικά την πατρίδα δεν κάνει εξυπνάδες. Συμμετέχει τηρώντας τα μέτρα σε αυτή την εθνική προσπάθεια διότι από την εξέλιξη αυτής της εθνικής προσπάθειας θα εξαρτηθεί η ισχύς ή όχι της Ελλάδας μας τα επόμενα χρόνια. Οποιος αυτό δεν το καταλαβαίνει, δεν συμμετέχει στην εθνική προσπάθεια. Και με τους όρους της χθεσινής εθνικής επετείου, όποιοι δεν συμμετέχουν στην εθνική προσπάθεια είναι προδότες διότι δεν συμμετέχουν εκεί που συμμετέχουν όλοι οι άλλοι για να επιτύχουν τη σωτηρία της πατρίδος».
Ξεπέρασε κάθε όριο ο ακροδεξιός τηλαπλασιέ-υπουργός, μιλώντας σήμερα στη Βουλή. Πάει και η «ατομική ευθύνη» του Χαρδαλιά και ο «αυτοπεριορισμός» του Μητσοτάκη και η «προσωπική επιλογή» του Τσόδρα. Για τον Γεωργιάδη υπάρχει «εθνική προδοσία».
Το πρώτο που σου έρχεται στο νου είναι «για δες ποιος μιλάει»! Ο άνθρωπος που καμάρωνε για τη στενή του φιλία με τον Κωνσταντίνο Πλεύρη, τον πατριάρχη του ελληνικού εθνικοσοσιαλισμού. Ο άνθρωπος που διαφήμιζε και πουλούσε τα ναζιστικά και αντισημιτικά βιβλία του Πλεύρη. Ο λυσσασμένος πολιτευτής του φασιστικού ΛΑΟΣ. Για να μην πούμε για την ιδιόχειρη αφιέρωση του Παττακού στον «φίλο του Σπυρίδωνα-Αδωνι Γεωργιάδη».
Από την άλλη, τέτοιες κρίσεις πανικού, από το βήμα της Βουλής μάλιστα, αποκαλύπτουν τα αδιέξοδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία, αφού εγκλημάτισε σε βάρος του ελληνικού λαού ανοίγοντας τα σύνορα στον τουρισμό, τώρα προσπαθεί να ρίξει στα ίδια τα θύματα την ευθύνη για το έγκλημα, που φέρει ακέραια η ίδια. Κάποιοι σ’ αυτή την κυβέρνηση δεν μπορούν να συμπεριφερθούν με… κοινοβουλευτική κοσμιότητα. Θυμίζουν τους όχι και τόσο μακρινούς πολιτικούς και ιδεολογικούς προγόνους τους. Τους δωσίλογους της κατοχής, τους κάθε είδους Χίτες, ταγματασφαλίτες, γερμανοτσολιάδες, μπουραντάδες κτλ., που είχαν κάνει θεωρία την υποταγή στον ναζιφασίστα κατακτητή και τη συνεργασία μαζί του και χαρακτήριζαν «προδότες» εκείνους που αντιστέκονταν με όλα τα μέσα, στις πόλεις, τα χωριά και τα βουνά της Ελλάδας.
Οι προδότες σ’ αυτόν τον τόπο είχαν πάντοτε συγκεκριμένο πολιτικό «χρώμα». Το ξέρει καλά ο ελληνικός λαός. Η εθνικοφροσύνη τους ήταν πάντοτε η υποταγή σε κάθε είδους κατακτητή, επικυρίαρχο, νεοαποικιοκράτη, ιμπεριαλιστή. Θα πήγαινε πολύ να τους πούμε ότι δεν μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου. Είναι ίδιον της φάρας τους να μιλούν για προδοσία, για να κρύψουν κάτω από τις ύβρεις την αποκρουστική πολιτική τους.
