Νάτος, νάτος ο πρωθυπουργός, θα μπορούσαν να φωνάζουν οι νεολαίοι της ΔΗΜΑΡ άμα τη εμφανίσει του Φώτη Κουβέλη στο βήμα της κεντρικής προεκλογικής συγκέντρωσης του κόμματος, αλλά, φευ, ήταν τόσο λίγοι που δεν μπορούσαν να φτιάξουν χορωδία.
Ο Κουβέλης εξελίσσεται σε συγκολλητική ουσία του αστικού συστήματος και κατά βάθος επιθυμεί σφόδρα να γίνει πρωθυπουργός μιας συγκυβέρνησης. Γι’ αυτό και εύχεται το εκλογικό αποτέλεσμα να ευνοήσει τα σχέδιά του από άποψη αριθμητικής. Με μια φράση τα έχει πει όλα: «Δεν το θέλω το Μνημόνιο, δεν μου άρεσε, γι’ αυτό και το καταψήφισα καθώς και τους εκτελεστικούς εφαρμοστικούς νόμους, αλλά από εκεί και πέρα ξέρω ότι μια μονομερής καταγγελία του Μνημονίου σημαίνει άνοιγμα της πόρτας για να αποχωρήσει είτε οικειοθελώς η Ελλάδα είτε εκ των πραγμάτων από την ευρωζώνη».
Εν αντιθέσει με την περίοδο του παζαριού μετά τις εκλογές της 6ης Μάη, όταν ο Κουβέλης, παρά την αφόρητη πίεση του Παπούλια αρνήθηκε σθεναρά να μπει σε κυβέρνηση με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, θέτοντας ως προαπαιτούμενο και τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα έχει ήδη, φροντίσει να κάνει γνωστό ότι θα συνεργαστεί κυβερνητικά μ’ όποιον κερδίσει, ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στρέφει τα πυρά του κυρίως κατά του ΣΥΡΙΖΑ καλώντας τον να μιλήσει με σαφήνεια και να μην παίζει με το ευρώ.
