Ο περιβόητος Δημητρόπουλος, οδηγός του Αγγελόπουλου, απών από τον τόπο της ενέργειας (ο Αγγελόπουλος ήταν πεζός όταν πυροβολήθηκε), εδέησε επιτέλους να εμφανιστεί στο δικαστήριο, για να δώσει μια ακόμα κακόγουστη παράσταση, όπως είχε κάνει και στο πρώτο δικαστήριο. Σύμφωνα με το παραμύθι, που έφτιαξε μετά τις συλλήψεις του καλοκαιριού του 2002, ο Δημητρόπουλος αναγνώρισε τον Χρ. Ξηρό ως έναν από τους δράστες της ενέργειας κατά Αγγελόπουλου, που είχε δει πριν την ενέργεια στην περιοχή (στο πολυσύχναστο Κολωνάκι) και του έκαναν εντύπωση. Επίσης, τον είχε «σταμπάρει» μέρες πριν σε ένα μικροτρακάρισμα του αυτοκίνητου του Αγγελόπουλου στη Σταδίου, να επιβαίνει σε ένα «Οτομπιάνκι»!
Ακόμα και από την έδρα επισημάνθηκαν οι αντιφάσεις του και οι αλληλοσυγκρουόμενες περιγραφές που κάνει για το ίδιο θέμα κάθε φορά που καλείται να μιλήσει γι’ αυτό. Τα ύποπτα άτομα ξεκίνησαν από ένα, έγιναν τρία και μετά μειώθηκαν σε δύο. Ο υποτιθέμενος Χριστόδουλος του «Οτομπιάνκι» πότε είναι οδηγός και πότε συνοδηγός. Πότε έχει κατέβει από το αυτοκίνητο και πότε όχι. Συγκράτησε τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, δεν θυμάται όμως αν ήταν ψηλός ή κοντός, αδύνατος ή χοντρός. Κι όλα αυτά διανθισμένα με «απειλητικά τηλεφωνήματα στο σπίτι του», «αγριοκοιτάγματα» και όλα τα συναφή.
Ο τραγέλαφος κορυφώθηκε με τη νεαρή δικηγόρο της πολιτικής αγωγής, που έδειξε στο Δημητρόπουλο ένα σκίτσο που έγινε παλιά με βάση την περιγραφή του υπόπτου που είδε. Ενώ η συνήγορος υποστήριζε ότι το σκίτσο μοιάζει του Χριστόδουλου, ο Δημητρόπουλος απαντούσε ότι δεν αφορά το Χριστόδουλο αλλά άλλο άτομο! Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Λυκουρέζος δεν εξέτασε τον Δημητρόπουλο. Δεν είχε κάνει καν προσπάθεια να τον καλέσει στη δίκη. Γιατί; Γιατί ήξερε ότι θα γίνει και πάλι ρόμπα. Η θέση του Λυκουρέζου είναι καθαρή από την πρώτη δίκη: δεν έχουμε δίκη μαρτύρων αλλά δίκη ομολογιών!
Ο Χρ. Ξηρός ρώτησε το μάρτυρα αν όταν τον αναγνώρισε φόραγε σακάκι. Ο Δημητρόπουλος απάντησε ότι δεν θυμάται. Ομως στην πρώτη δίκη είχε πει για σακάκι και αναγκάστηκε να το επιβεβαιώσει. Ο Χριστόδουλος τον ρώτησε αν θυμάται τι φορούσε στην πρώτη δίκη και φυσικά ο Δημητρόπουλος δεν θυμόταν. Θυμόταν όμως το σακάκι πριν 16 χρόνια. Το τελικό σχόλιο-ερώτηση του Χριστόδουλου: Του Μπακατσέλου του πήραν σπίτι στη Σουηδία, εσάς σας έδωσαν κάνα φράγκο;
Από τις καταθέσεις των υπόλοιπων μαρτύρων, που αναγνώστηκαν, και από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων εκείνων των ημερών, έβγαινε η εικόνα για ένα άτομο που πυροβόλησε και στη συνέχεια καβάλησε σε μηχανάκι που οδηγούσε σύντροφός του. Το άτομο αυτό περιγράφεται ως κανονικού αναστήματος, μάλλον λεπτός. Περιγραφή που, βέβαια, με τίποτα δεν μπορεί να ταιριάξει στον Χρ. Ξηρό, που κατά το κατηγορητήριο φέρεται ότι πυροβόλησε (τη μηχανή –κατά το κατηγορητήριο- οδηγούσε ο Τσελέντης). Τα σημαντικά αυτά σημεία τόνισαν στα σχόλιά τους οι συνήγοροι υπεράσπισης Γ. Γκουντούνας και Α. Κωνσταντάκης, που αναφέρθηκαν και στο σκίτσο που φτιάχτηκε από την Ασφάλεια και δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες. Σκίτσο που περιέγραφε πρόσωπο με γωνιώδες λεπτό πρόσωπο (που ο στρογγυλοπρόσωπος και –επιεικώς- παχουλός Χρ. Ξηρός). Ο Χρ. Ξηρός, το 1986 που έγινε η εκτέλεση του Αγγελόπουλου, ήταν πολύ παχύτερος από τότε που συνελήφθη, σημείωσε ο Α. Κωνσταντάκης, που παρατήρησε και κάτι ακόμα. Στην πρωτόδικη δίκη δεν επεδείχθη στον μάρτυρα κανένα σκίτσο. Ουδείς ποτέ έκανε μνεία ότι υπήρχε και δεύτερο σκίτσο. Το γεγονός ότι ανασύρθηκε σήμερα πλήττει ευθέως την αξιοπιστία του συγκεκριμένου μάρτυρα. Παντελώς αναξιόπιστη αποδεικνύεται επίσης και η περιβόητη «απολογία» του Χρ. Ξηρού, ο οποίος δεν περιγράφει σωστά ούτε καν το σημείο που σκοτώθηκε ο Αγγελόπουλος. Περιγράφει το απέναντι πεζοδρόμιο και όχι το πραγματικό. Η υπεράσπιση του Χρ. Ξηρού ζήτησε, τέλος, να κρατηθεί ο Δημητρόπουλος για ψευδομαρτυρία.
Ο Ι. Μυλωνάς αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η μοτοσικλέτα με την οποία έγινε η ενέργεια και ήταν μια HONDA 250. Αλλο όχημα δεν βρέθηκε (δεν επιβεβαιώνεται έτσι το σενάριο για συμμετοχή του Τζωρτζάτου, έστω σε άλλο χώρο). Συμφώνησε επίσης με το νομικό χαρακτηρισμό της συμμετοχής Τσελέντη, που έδωσε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, χαρακτηρίζοντας την πράξη ως απλή και όχι ως άμεση συνέργεια, ενώ για παρόμοια περιστατικά στην υπόθεση Μομφεράτου η συμμετοχή του Τζωρτζάτου χαρακτηρίστηκε άμεση συνέργεια. Επίσης, σχολίασε αρνητικά την πρωτοβάθμια απόφαση, που καταδίκασε και τον Τζωρτζάτο ως απλό συνεργό, με το επιχείρημα ότι πήγε μαζί με τους δράστες σε κοντινό σημείο, ενώ το υποτιθέμενο μεταγενέστερο συμβάν, το οποίο δεν αποδείχτηκε από πουθενά, δεν προέκυψε από πουθενά (αυτοκίνητο διαφυγής στην οδό Δαφνομίλη), νομικά είναι αδιάφορο, γιατί αφορά ενέργεια που έγινε σε άλλο τόπο και άλλο χρόνο. Μόνο ως υπόθαλψη εγκληματία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, αυτή η κατηγορία όμως έχει παραγραφεί. Νομικά δεν νοείται απλή συνέργεια, ακόμα και αν υποτεθεί ότι ισχύει αυτό που δεν αποδείχτηκε από πουθενά.
Στη συνέχεια, ο Λυκουρέζος επανήλθε στο κρίσιμο ζήτημα. Ζήτησε από το δικαστήριο να υποβάλει ερωτήσεις στον Τσελέντη για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Αμέσως ο Δ. Κουφοντίνας σηκώθηκε και ξαναεξέφρασε την αντίθεσή του, με ουσιαστική επιχειρηματολογία: «Μπορεί από την τακτική που ξεκίνησε η εισαγγελία, στην αρχική της εκδήλωση να προέκυψε ένα θετικό αποτέλεσμα για κάποιον συγκατηγορούμενο, να αναδείχτηκε δηλαδή το πραγματικό γεγονός ότι άδικα καταδικάστηκε σε δυο φορές ισόβια, όμως με τον τρόπο αυτό ανοίγουμε τους ασκούς του Αιόλου. Δηλαδή, πλέον πρέπει να σταματήσει η δίκη. Δεν υπάρχει ούτε ακροαματική διαδικασία, ούτε μάρτυρες, ούτε τίποτα. Θα ρωτάνε το συνεργαζόμενο με την εισαγγελία Τσελέντη “ήταν εκεί αυτός, έγιναν αυτά τα πράγματα;», γίνανε, καταδικάζουμε, απαγγέλλουμε την απόφαση και τελείωσε. Διαφωνούμε κάθετα μ’ αυτή την πρακτική».
Ο Λυκουρέζος, χωρίς να απαντήσει στον Κουφοντίνα, το έθεσε κυνικά: Ο Τσελέντης είναι κατηγορούμενος και ταυτοχρόνως μάρτυρας! Δε μπορεί να ολοκληρωθεί η υπόθεση Αγγελόπουλου, αν δεν ερωτηθεί ο Τσελέντης!
Η Γ. Κούρτοβικ σημείωσε ότι η τακτική αυτή προσκρούει στο 211Α του Κ.Ποιν.Δ. και ταυτόχρονα συνιστά παραβίαση δικαιωμάτων. Γι’ αυτό και το δικαστήριο δεν έχει δικαίωμα να προχωρήσει σ’ αυτό που ζητά η πολιτική αγωγή. Ζήτησε δε να τοποθετηθεί η εισαγγελέας η οποία σιωπούσε. Ο Α. Κωνσταντάκης τόνισε ότι το σύνολο του ποινικού μας συστήματος βασίζεται στην αρχή της ηθικής απόδειξης και γι’ αυτό δεν μπορεί να γίνεται προσφυγή σε ανήθικα μέσα, γιατί τότε πηγαίνουμε στην αρχή της ανήθικης απόδειξης. Οταν υπάρχει νόμος που δίνει ανταλλάγματα για συνεργασία, τότε πρόκειται σαφώς για ανήθικα μέσα. Γιατί να ρωτηθεί ειδικώς ο Τσελέντης. Τι είναι εκείνο που τον καθιστά αρχή της απόλυτης αλήθειας; Γιατί, ας πούμε, να μη ρωτηθούν όλοι οι κατηγορούμενοι;
Ο Λυκουρέζος απάντησε ότι η πολιτική αγωγή επιλέγει τον Τσελέντη, γιατί τον θεωρεί καθοριστικής σημασίας μάρτυρα. Ουδείς εμποδίζει το δικαστήριο να ρωτήσει και τους υπόλοιπους κατηγορούμενους. Ο πρόεδρος προσπάθησε να ξεφύγει από τη δύσκολη θέση, ρωτώντας με νόημα τον Λυκουρέζο αν πρόκειται για διατύπωση ευχής ή για αίτημα. Ευχή, απάντησε ο Λυκουρέζος και αμέσως μετά έγινε το μεσημεριανό διάλειμμα.
Εντύπωση προκάλεσε η απόλυτη σιωπή του Ι. Μυλωνά και του εντολέα του Β. Τζωρτζάτου. Εύλογη σιωπή, που κατά την άποψή μας αποδεικνύει παντελή έλλειψη αρχών. Πολιτικών αρχών εκ μέρους του Τζωρτζάτου, επιστημονικών αρχών εκ μέρους του Μυλωνά.
Μετά το διάλειμμα, ο πρόεδρος ανακοίνωσε ότι η αξιοπιστία του Δημητρόπουλου θα κριθεί σε σχέση με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα, που θα εκτεθούν κατά την πρόοδο της διαδικασίας που αναμένεται μακρά και γι’ αυτό δεν συντρέχει λόγος κράτησής του. Σε σχέση με την ευχή που εξέφρασε ο Λυκουρέζος, ρωτήθηκαν όλοι οι παράγοντες της έδρας και είπαν ότι δεν θέλουν προς το παρόν να κάνουν ερωτήσεις στον Τσελέντη.
Ο ίδιος ο Τσελέντης ζήτησε να κάνει μια δήλωση. Είπε: «Η υπεράσπιση του κ. Χρ. Ξηρού υποστήριξε ότι εγώ συνεργάζομαι με το δικαστήριο ή με την πολιτεία για ανταλλάγματα, κάτι το οποίο ουδέποτε έχω ισχυριστεί, ουδέποτε έχει γραφεί σε καμία απολογία μου, προανακριτική είτε ανακριτική είτε ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου. Η φράση όμως αυτή υπάρχει και την έχω διαβάσει και την έχετε διαβάσει όλοι σας στο τέλος της προανακριτικής απολογίας του κ. Χριστόδουλου και του κ. Τζωρτζάτου».
Ο Χρ. Ξηρός, παίρνοντας το λόγο, είπε: «Καταρχήν γι’ αυτό που είπε μόλις τώρα ο κ. Τσελέντης. Δε χρειάζεται να μαζέψουμε πολύ το μυαλό μας για να καταλάβουμε. Το θέμα δεν είναι αν ζήτησε τα μέτρα κανείς, το θέμα είναι αν τα πήρε. Εγώ με τα 10 ισόβια δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πήρα κάποια ευεργετικά μέτρα. Νομίζω ότι είναι λίγο άτοπο, δεν χρειάζεται καν ν’ απαντήσω. Ο κ. Λυκουρέζος, συνήγορος της πολιτικής αγωγής, είπε και στο πρώτο δικαστήριο και ήθελα να τον ευχριστήσω για την προσφορά του προς την υπεράσπισή μου, αν και δηλώνω ότι δεν έχω λεφτά να τον πληρώσω, γιατί οι υπηρεσίες του είναι ακριβούτσικες, λέει στη συνεδρίαση της 26ης Μαρτίου: Από τους 350 οι 348 είναι εντελώς επουσιώδεις μάρτυρες όσον αφορά τη διερεύνηση του τι συνέβη. Αυτό ακριβώς λέμε κι εμείς. Δεν υπάρχουν μάρτυρες. Το είπε καθαρά κι ο κ. Λυκουρέζος. Δεν πρωτοτύπησε σήμερα ο κ. Λυκουρέζος, όταν ζήτησε να ερωτηθεί ο κ. Τσελέντης, αφού ομολόγησε για δεύτερη φορά ότι δεν έχουμε μάρτυρες, δεν έχουμε πειστήρια, δεν έχουμε στοιχεία. Γι’ αυτό και προσφεύγετε στις υπηρεσίες ενός ψευδομάρτυρα ή δύο το πολύ.
Λέει ο κ. Λυκουρέζος ότι έχουμε τη μαρτυρία του Τσελέντη και την απολογία μου. Ούτε το ένα ισχύει ούτε το άλλο. Η μαρτυρία του Τσελέντη, που για μένα είναι ψευδομάρτυρας και τίποτ’ άλλο, λέω ότι έχει έννομο συμφέρον να πει αυτά που λέει. Και σε κάθε στάδιο τα βελτιώνει. Προσθέτει στοιχεία ανάλογα με το πως πάει η δίκη, για να στηρίξει το σενάριο της Αντιτρομοκρατικής. Δεν μπορεί λοιπόν να θεωρείται αξιόπιστος μάρτυρας».
Τη συνέχεια, ο Χρ. Ξηρός αναφέρθηκε στις κραυγαλαίες αντιφάσεις του Δημητρόπουλου, του οποίου ορισμένοι ισχυρισμοί προσκρούουν ακόμα και στην κοινή λογική, είναι τερατώδεις. Αναφέρθηκε επίσης στα όσα του έγραψαν στην προανακριτική «απολογία» του, που δεν κολλάνε με τίποτα με τα πραγματικά περιστατικά.
Τέλος αναφέρθηκε στη μαρτυροποίηση του Τσελέντη από την υπεράσπιση Τζωρτζάτου. Είπα στον κ. Μυλωνά –σημείωσε- ότι είναι λάθος που το εισήγαγε αυτό, μολονότι στην πρώτη δίκη ήταν αντίθετος. Θύμισε ότι στο πρωτόδικο δικαστήριο ο Σάββας μίλησε απαλλακτικά για δυο συγκατηγορουμένους του. Για τον Τζωρτζάτο, που ήταν ο ένας, το δικαστήριο δεν δέχτηκε αυτά που είπε ο Σάββας, ενώ για τον άλλο τα δέχτηκε. Το δικαστήριο έπαιρνε ό,τι το βόλευε. Να ρωτήσω κι εγώ με τη σειρά μου τον κ. Τζωρτζάτο, αν ήμουν εγώ; Δεν θα το κάνω. Δεν θέλω να με αθωώσει κανένας Τζωρτζάτος, κανένας Κουφοντίνας. Δε θέλω κανένας να διαψεύσει ή να επιβεβαιώσει τα σενάρια της Αντιτρομοκρατικής. Τα σενάρια αυτά τα διαψεύδουν ή τα επιβεβαιώνουν οι μάρτυρες και τα στοιχεία. Αν δεν υπάρχουν, να με αθωώσετε.
Ο Ι. Μυλωνάς, εμφανώς αμήχανος, απάντησε ότι ο Τζωρτζάτος δεν ήταν παρών σ’ αυτή την ενέργεια και δε μπορεί να πει τίποτα για τον Χριστόδουλο!
«Δηλαδή ο κ. Κουφοντίνας ήταν παρών, που τον ρωτάτε;», αντιγύρισε το αυτονόητο ο Χρ. Ξηρός. Κόκαλο ο Μυλωνάς… Το μόνο που βρήκε να πει στη συνέχεια ήταν ότι ο ίδιος ίσως δεν γίνει ποτέ πανεπιστημιακός (ο Χριστόδουλος τον είχε αποκαλέσει «κύριο καθηγητή»), γιατί ήταν ο μόνος που στην προηγούμενη δίκη κατήγγειλε ότι ήταν άδικη δίκη (πάντα μετριόφρων ο κ. Μυλωνάς).
ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ-ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ
Πρώτη μάρτυρας κατέθεσε η Ελένη Αθανασιάδου, χήρα του βιομήχανου, η οποία φρόντισε να φιλοτεχνήσει την αγιογραφία του συζύγου της, τον οποίο παρουσίασε ως μέγα πατριώτη, προστάτη των εργατών κ.λπ. Ετσι είναι αν έτσι νομίζετε, που θα ‘λεγε ο Πιραντέλο. Επιτρέψτε σε μας (και στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού) να έχουν διαφορετική γνώμη για τον πατριωτισμό των βιομήχανων και για τον τρόπο που έφτιαξαν τα πλούτη τους (με τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών, με τα θαλασσοδάνεια, τη μίζα και τη ρεμούλα και στραγγίζοντας κάθε φυσικό και ανθρώπινο πόρο αυτής της χώρας).
Η πολιτική αγωγή έβαλε την Αθανασιάδου να υποδείξει και δράστες, επικαλούμενη καταθέσεις άλλων μαρτύρων και προανακριτικές «απολογίες». Καθώς τη ρωτούσε η Ι. Κούρτοβικ, της ξέφυγε και απάντησε ότι αυτά που καταθέτει της τα είπε ο δικηγόρος της! Τέτοια ξεφτίλα. Λες και θα έχανε τίποτα η υπόθεση, αν η Αθανασιάδου περιοριζόταν μόνο στην αγιογραφία του συζύγου της. Παρακάτω, όταν η συνήγορος έκανε ερωτήσεις σχετικά με τις απολύσεις εργατών από εταιρίες του ομίλου Μποδοσάκη, ο πρόεδρος απαγόρευσε την ερώτηση! Όταν η Ι. Κούρτοβικ προσέφυγε στο δικαστήριο, η εισαγγελέας πρότεινε να μην επιτραπεί η ερώτηση, γιατί είναι εκτός θέματος. «Η ερώτηση “πόσοι μείναν άνεργοι;”, που κάνατε προηγουμένως εσείς, ήταν εντός θέματος, κ. εισαγγελέα;», ρώτησε ο Δ. Κουφοντίνας, χωρίς να πάρει απάντηση. Πράγματι, η εισαγγελέας, στην προσπάθειά της να βοηθήσει στη φιλοτέχνηση της αγιογραφίας του Αθανασιάδη-Μποδοσάκη, έκανε ερωτήσεις που βοηθούσαν τη μάρτυρα να υποστηρίξει τον εξωφρενικό ισχυρισμό, ότι επειδή η 17Ν εκτέλεσε τον συγκεκριμένο βιομήχανο, κατέρρευσαν οι εταιρίες και κόσμος έχασε τη δουλειά του.
