Πάει και η Ρόδος. 70.000 στρέμματα ενός πανέμορφου πευκοδάσους κάηκαν μέσα σε μια βδομάδα και πλέον κινδυνεύει με αφανισμό και το μοναδικό ελάφι της Ρόδου. Ενώ έγινε πασιφανές, ότι ο μηχανισμός δασοπυρόσβεσης αποκάλυψε και στη Ρόδο το μπάχαλό του, την αδυναμία του να ανταποκριθεί στοιχειωδώς σχεδιασμένα και οργανωμένα, ο Παυλόπουλος θύμισε Πολύδωρα, αποφαινόμενος ότι «έγινε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν»!
Κανένας δε φταίει, λοιπόν, για την τεράστια οικολογική καταστροφή που βλέπουμε και φέτος να ξετυλίγεται καθημερινά μπροστά στα μάτια μας. Ούτε η εγκατάλειψη της δασοπροστασίας ούτε η μπαχαλοποίηση του μηχανισμού καταστολής. Για τη δασοπροστασία τα ‘χουμε γράψει τόσες φορές. Με στοιχεία και αριθμούς για το τι ζητούν οι υπηρεσίες για στοιχειώδη μόνο έργα και τι παίρνουν. Για τη δασοπυρόσβεση και το μπάχαλό της μιλούν τα τεράστια κενά της Πυροσβεστικής, μι- λούν οι δηλώσεις των ίδιων των πυροσβεστών (μόνιμων και εποχικών), μιλούν οι ανακοινώσεις των συνδικαλιστικών τους οργάνων, αλλά και οι δηλώσεις τοπικών παραγόντων, όπως αυτοί της Ρόδου.
Το μόνο από το οποίο ησυχάσαμε φέτος είναι οι θεωρίες περί «ασύμμετρης απειλής». Στη θέση τους, όμως, έχουμε μια καλοοργανωμένη (και πλούσια πληρωμένη) προπαγάνδα για το ρόλο της «αμέλειας» των πολιτών στην καταστροφή των δασών.
