Η Πανεπιστημιακή Φοιτητική Λέσχη του ΑΠΘ -όπως και κάθε φοιτητική λέσχη- είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, εποπτευόμενο από το υπουργείο Παιδείας (διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο, με Πρόεδρο τον εκάστοτε Πρύτανη και Μέλη τους Κοσμήτορες των Σχολών του ΑΠΘ), ενώ σε ισχύ είναι, υποτίθεται, το αγαθό της δωρεάν Παιδείας. Πλην όμως δικαίωμα δωρεάν σίτισης δεν έχουν όλοι οι φοιτητές, αλλά μόνο όσοι πληρούν συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια. Επίσης οφείλουν να είναι «ενεργοί», να μην έχουν υπερβεί το ανώτατο χρονικό όριο σπουδών, (Προπτυχιακοί: όσα τα έτη κανονικής -ελάχιστης- φοίτησης συν 2 έτη), Μεταπτυχιακοί: τα έτη κανονικής φοίτησης, Διδακτορικοί: 4 έτη), να μην έχουν γραφεί στο Πανεπιστήμιο μετά από κατατακτήριες, να μην είναι πτυχιούχοι άλλης σχολής ΑΕΙ-ΤΕΙ στον ίδιο κύκλο σπουδών, κ.λπ.
Κοντολογίς, δωρεάν Παιδεία (λέμε τώρα) και δωρεάν σίτιση για όλους δεν πάνε αντάμα, εξ ου και η κάρτα σίτισης, που κατέχουν μόνο οι «τυχεροί».
Προσθέτουμε και το γεγονός ότι η ποσότητα και ποιότητα του παρεχόμενου φαγητού δεν είναι αυτή που αρμόζει σε αυτό που λέμε σωστή, επαρκής και καλή διατροφή. Ειδικά για νέους ανθρώπους, που καταπονούνται νοητικά και έχουν αυξημένες ανάγκες.
Αμέτρητα είναι τα επεισόδια διαμαρτυριών των φοιτητών εδώ και δεκάδες χρόνια και πάμπολλες οι καταλήψεις που έχουν γίνει, με αιτήματα να βελτιωθούν οι συνθήκες.
Μπορεί οι κρατικές δαπάνες για τη φοιτητική μέριμνα να ήταν πάντα ελλιπείς, όμως η κατάσταση χειροτέρεψε αφότου οι εργολάβοι, εισέβαλαν στις δραστηριότητες του δημόσιου Πανεπιστήμιου στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης (οι παλιοί μόνιμοι υπάλληλοι των ΠΦΛ με τα χρόνια συνταξιοδοτήθηκαν και ποτέ δεν αντικαταστάθηκαν), με τις Πρυτανικές Αρχές να ανέχονται και ουσιαστικά να αποδέχονται την προσπάθεια των εργολάβων-ιδιωτών να αποκομίσουν μέγιστο κέρδος, ρίχνοντας την ποιότητα και ποσότητα του παρεχόμενου φαγητού και εκμεταλλευόμενοι αγρίως τους εργαζομένους «τους». Πολλοί δε μάλιστα μεγαλοεργολάβοι του κέτερινγκ θησαυρίζουν, έχοντας πάρει «πακέτο» τη σίτιση όχι μόνο σε πανεπιστημιακές λέσχες, αλλά και σε νοσοκομεία, ακόμα και σε παιδικούς σταθμούς, με το αστικό κράτος της «ανάπτυξης» να τους στηρίζει, καθώς θεωρούνται και αυτοί στηλοβάτες της «εθνικής οικονομίας».
Δεν μας προκάλεσε, λοιπόν, καμιά έκπληξη το επεισόδιο στο ΑΠΘ. Φοιτητές πραγματοποίησαν συγκέντρωση έξω από το κτίριο διοίκησης του ΑΠΘ διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες υγιεινής στη Λέσχη και για τον αποκλεισμό των φοιτητών που δεν διαθέτουν κάρτα σίτισης. Ειδικά σε καιρούς χαλεπούς, που η ακρίβεια έχει αγγίξει «ταβάνι» και οι εργαζόμενοι στενάζουν.
Οι φοιτητές πραγματοποίησαν στη συνέχεια πορεία προς τη Λέσχη, αλλά εκεί ο εργολάβος-δερβέναγας αφού αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημά τους να πάρουν μια μερίδα φαγητό και οι φοιτητές που δεν είχαν κάρτα σίτισης, στη συνέχεια διέταξε τους εργαζόμενους να απομακρυνθούν από το χώρο της κουζίνας. Οι φοιτητές αναγκάστηκαν να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Μοίρασαν οι ίδιοι τις έτοιμες μερίδες στους συμφοιτητές τους ενώ ξεσπούσαν χειροκροτήματα.
Για τα γεγονότα ανακοίνωση εξέδωσαν οι φοιτητικοί σύλλογοι και το φοιτητικό σχήμα στο Μαθηματικό «ΦΕΡΜΑ».
Η ανακοίνωση των φοιτητικών συλλόγων
«Τα αποτελέσματα της διαχρονικής πολιτικής των κυβερνήσεων με την ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης στα πανεπιστήμια, με τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα-ΣΔΙΤ και τη λειτουργία της ΠΦΛ κάτω από το καθεστώς της εργολαβίας με την ευθύνη και των πρυτανικών αρχών, επιβεβαιώνουν για ακόμα μια φορά ότι προτεραιότητα έχουν τα κέρδη του εργολάβου και όχι η πλήρης κάλυψη των αναγκών των φοιτητών και των εργαζομένων του πανεπιστημίου που σιτίζονται από τη λέσχη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ότι όσοι φοιτητές δεν έχουν κάρτα σίτισης δεν τους δίνουν μερίδες φαγητού στη λέσχη, με αποτέλεσμα πολλοί φοιτητές να αποκλείονται από την σίτιση του πανεπιστημίου την ίδια στιγμή που η ακρίβεια ματώνει λαϊκές οικογένειες και τα παιδιά τους.
Παραδείγματα υπάρχουν από όλες τις χρονιές, αφού αποτελεί κοινή πρακτική της κάθε εργολαβίας που παραλαμβάνει τη λέσχη, να ελαχιστοποιεί τις μερίδες, να μειώνει τις διανομές, την ποσότητα και την ποιότητα των γευμάτων καθώς να απαξιώνει όλο και περισσότερο τις συμβάσεις εργασίας των εργαζομένων που εργάζονται σε αυτή.
Ακόμη, παράδειγμα αποτελεί ότι η κάρτα σίτισης στο ΠΑΜΑΚ, άνοιξε τον δρόμο, για σίτιση επί πληρωμή τα επόμενα χρόνια !
Κέρδος και κάλυψη αναγκών δεν πάνε μαζί! Οι φοιτητές όμως γνωρίζουμε ότι σύμφωνα με τις δυνατότητες της εποχής μας, είναι εφικτό να καλυφθούν οι ανάγκες μας αλλά και των εργαζομένων του ΑΠΘ σε ποιοτική σίτιση υπό αξιοπρεπείς συνθήκες και όχι με ουρές αναμονής έως και μία ώρα, σε χώρους οι οποίοι με την πρώτη βροχή αρχίζουν να πλημμυρίζουν. Η πείρα των Φοιτητικών Συλλόγων μέσα από τον οργανωμένο και συλλογικό αγώνα, έχει δείξει ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες σπουδών σε κάθε επίπεδο- σίτιση, στέγαση καθώς κάθε χρόνια ύστερα από συλλογικές και μαζικές δράσεις η εργολαβία αναγκάζεται να υποχωρήσει.
Απαιτούμε:
• Κανένας έλεγχος κάρτας σίτισης /edupass στη λέσχη. Δωρεάν σίτιση για όλους τους φοιτητές. Πρόσβαση με πάσο ή όποιο έγγραφο δείχνει τη φοιτητική ιδιότητα.
• Επαρκής ποσοτικά και ποιοτικά σίτιση
• Πλήρης λειτουργία όλων των υποδομών και των δυνατοτήτων της λέσχης
• Ανοιγμα όλων των διανομών και της Άνω λέσχης
• Φοιτητικό πάσο σε όλους τους φοιτητές ανεξάρτητου έτους σπουδών
• Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στο ύψος των αναγκών
• Εξω η εργολαβία. Μόνιμες συμβάσεις εργασίας για όλους τους εργαζόμενους
της ΠΛΦ με πλήρη εργασιακά δικαιώματα
• Επισκευές στους χώρους σίτισης».
Η ανακοίνωση του σχήματος «ΦΕΡΜΑ» του Μαθηματικού
«Στη Λέσχη του (αστυνομοκρατούμενου μέχρι χθες) ΑΠΘ, σήμερα σταμάτησε η διανομή φαγητού επειδή φοιτητές και φοιτήτριες αντέδρασαν στην εφαρμογή της κάρτας σίτισης. Τα ρολά άνοιξαν από τον κόσμο που ήθελε να φάει, και καθώς το φαγητό μοιραζόταν από τους φοιτητές σε συμφοιτητές τους, μες την κουζίνα με τα φαγητά εμφανίστηκε ο αρουραίος που φαίνεται στο βίντεο. Μιλάμε δηλαδή για μία τραγελαφική κατάσταση, όπου όχι απλά δεν τηρούνται τα υγειονομικά πρωτόκολλα, όχι απλά δεν τηρούνται τα μίνιμουμ όσον αφορά τις μερίδες, αλλά έχουν το θράσος να ζητάνε κάρτα σίτισης την ίδια στιγμή που σουλατσάρουν ποντίκια στην κουζίνα. Ολα αυτά βέβαια προδιαγεγραμμένα, μιας και στην Λέσχη έχει πάψει από καιρό να είναι κριτήριο η ανάγκη για φαγητό, αλλά τα κέρδη των εργολάβων. Για τη σημερινή κατάσταση ευθύνη φέρει η διοίκηση του ΑΠΘ που πληρώνει εκατομμύρια στον εργολάβο, για να εξαντλήσει τους λιγοστούς εργαζόμενους που δουλεύουν με τρίμηνες και εξάμηνες συμβάσεις και να ρίχνει συνεχώς τις ποσότητες και την ποιότητα του φαγητού.
Από την πλευρά μας δηλώνουμε πώς αν για ένα πράγμα μπορούμε να δεσμευτούμε, αυτό είναι ότι το ανέκδοτο της κάρτας σίτισης δεν θα εφαρμοστεί, ότι στη Λέσχη θα τρώει κάθε καταπιεσμένος που το έχει ανάγκη, σε πείσμα εργολάβων, πρυτάνεων και διευθυντών που τους υπακούν πιστά».
