Στην κυριακάτικη ανάρτησή του στο Facebook ο Μητσοτάκης θραμβολογεί ότι με τις διαγραφές 285.000 φοιτητών βάζει τάξη σε μια χρόνια εκκρεμότητα στο δημόσιο πανεπιστήμιο.
Επείγεται ο σφαγέας, να ολοκληρώσει την καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τους φοιτητές σαν αριθμούς, και όχι σαν ανθρώπους που μάτωσαν και αυτοί και οι οικογένειές τους για να μπουν στο πανεπιστήμιο, ενώ αυτόν ο μπαμπάς του τον έστειλε στα πανεπιστήμια του εξωτερικού, για να επιστρέψει στη συνέχεια με το «φωτοστέφανο» του «καταρτισμένου» περί της διαχείρισης του καπιταλισμού, να «μας» κυβερνήσει, εφαρμόζοντας την πιο σκληρή και απάνθρωπη πολιτική (σε όλα τα επίπεδα), κατά πώς ωφελεί τα αφεντικά του.
Χρησιμοποιεί, μάλιστα, στα λεγόμενά του, κιτρινίζοντας αφόρητα, τις περιπτώσεις κάποιων φοιτητών που μπήκαν στο πανεπιστήμιο τη δεκαετία του 30 ή του 60 και δεν ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους, για να ενεργοποιήσει ο θρασύς τον κοινωνικό αυτοματισμό υπέρ της καρατόμησης εκατοντάδων χιλιάδων νέων.
Τόχουμε ξαναπεί: Οι «αιώνιοι φοιτητές», όπως αποκαλούνται απαξιωτικά, δεν επιβαρύνουν σε τίποτε τα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Ο αριθμός τους δεν μετρά στο ύψος της χρηματοδότησης του ιδρύματος και δεν έχουν απολύτως κανένα δικαίωμα στη φοιτητική μέριμνα (σίτιση-στέγαση) και στα συγγράμματα, στις δαπάνες δηλαδή του πανεπιστήμιου. Τα παιδιά αυτά και οι οικογένειές τους μάτωσαν κυριολεκτικά, υπερπηδώντας χίλια δυο εμπόδια (ταξικούς εκπαιδευτικούς φραγμούς, οικονομικές δυνατότητες) για να μπουν στο πανεπιστήμιο. Και δεν έχει κανένα δικαίωμα ο αυτοκρατορίσκος και το συνάφι του στο ΥΠΑΙΘΑ, που κάνουν βρομερή προπαγάνδα περί δήθεν τεμπελιάς και αδιαφορίας, να τους αρνηθούν το δικαίωμα να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.
Ο στόχος είναι διπλός: Από τη μια να αποπροσανατολιστεί η εργαζόμενη κοινωνία από τα πραγματικά προβλήματα των δημόσιων ΑΕΙ (υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση, κ.λπ.) και από το ότι πολλοί φοιτητές εργάζονται για να τα βγάλουν πέρα, ενώ οι οικογένειες αδυνατούν να στηρίξουν τις σπουδές των παιδιών τους σε πανεπιστήμια εκτός του τόπου κατοικίας. Και από την άλλη να μετατραπούν τα πανεπιστήμια σε «νεκροταφεία» πολιτικών ανησυχιών και συνδικαλιστικών σκιρτημάτων. Η «σιωπή των αμνών» να επιβληθεί ως συμπλήρωμα του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου, όπως συμβαίνει ακριβώς σε κάθε καπιταλιστική επιχείρηση. Οι φοιτητές πρέπει να είναι καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια, να νοιάζονται μόνο για τα μαθήματα και να αδιαφορούν παντελώς για το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Κοντολογίς, πρόκειται για ένα μέτρο παραπλανητικό με κατασταλτικό χαρακτήρα.
Η διορία που έδωσε το υπουργείο Αμάθειας και Καταστολής να ολοκληρωθούν από τα πανεπιστήμια οι διαδικασίες των διαγραφών είναι η 31η Δεκεμβρίου 2025. Γι’ αυτό και ο Μητσοτάκης έxει πυκνώσει την τρομοκρατία, ενώ «πρόθυμες» πανεπιστημιακές διοικήσεις, σκληροί οπαδοί του «νόμου και της τάξης» και όχι της ουσίας της πανεπιστημιακής Παιδείας, έσπευσαν να στείλουν «ραβασάκια» στους φοιτητές που έχουν υπερβεί τον ανώτατο χρόνο σπουδών (π.χ. ΕΛΜΕΠΑ), ενώ άλλοι έβγαλαν ήδη τις λίστες διαγραφών 400 φοιτητών/τριών, αναρτώντας προσωρινό κατάλογο διαγραφών του τμήματος (π.χ. Τμήμα Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών).
Οι οριζόντιες διαγραφές εκατοντάδων χιλιάδων φοιτητών έχει δημιουργήσει αναταραχή στις διοικήσεις των ΑΕΙ που έχουν μπει σε παζάρια με το υπουργείο, αναζητώντας μεσοβέζικες «λύσεις», αντί να σταθούν στην ουσία, κλείνοντας μια κι έξω την κερκόπορτα στο ΥΠΑΙΘΑ και τις φιλοδοξίες Μητσοτάκη.
Για σήμερα, όπως μαθαίνουμε, έχει προγραμματιστεί έκτακτη διαδικτυακή συνεδρίαση των Πρυτάνεων των ΑΕΙ με θέματα τις διαγραφές φοιτητών και την κατάληψη της Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ.
Στις διαγραφές φοιτητών εναντιώνονται πανεπιστημιακοί καθηγητές. Σχετική απόφαση εξέδωσε και το Κεντρικό Συμβούλιο Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Η απόφαση
Δημόσιο πανεπιστήμιο και πανεπιστημιακοί «υπό διωγμό»:
Διαγραφές, πειθαρχικά, έναρξη λειτουργίας ιδιωτικών «πανεπιστημίων», εφαρμογή ΕΒΕ, περαιτέρω εμπορευματοποίηση.
Τι κάνουμε;
Με την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς το δημόσιο πανεπιστήμιο βρίσκεται αντιμέτωπο με σωρεία χρόνιων προβλημάτων που επιτείνονται από την εφαρμογή των Νόμων Κεραμέως- Πιερρακάκη και μιας πολιτικής που επιχειρεί να διαμορφώσει ένα δημόσιο πανεπιστήμιο νέου τύπου: αυταρχικό, όλο και περισσότερο εμπορευματοποιημένο, που να λειτουργεί όλο και περισσότερο με αγοραίους όρους και να συνδέεται ακόμη πιο στενά με ιδιωτικές εταιρείες.
Κυρίαρχα και άμεσα ζητήματα που αναδεικνύονται είναι:
- Διαγραφές φοιτητών και φοιτητριών: μέτρο που πρόκειται να εφαρμοστεί άμεσα για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρόνια. Υπολογίζεται ότι θα διαγραφούν εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες.
Επαναλαμβάνουμε τη θέση μας: Κατά κύριο λόγο οι διαγραφές αποτελούν μέτρο πειθάρχησης και εντάσσονται στον σκληρό πυρήνα της κατασταλτικής κυβερνητικής πολιτικής απέναντι στο αγωνιζόμενο κομμάτι των φοιτητών, απέναντι στο φοιτητικό κίνημα που παλεύει ενάντια σε πολιτικές που εμπορευματοποιούν το δημόσιο πανεπιστήμιο, που περιορίζουν δικαιώματα και κατακτήσεις χρόνων, απέναντι σε ένα φοιτητικό κίνημα που παλεύει για μια δημόσια και δωρεάν παιδεία.
Είμαστε κάθετα αντίθετοι στο μέτρο των διαγραφών και στις διαγραφές που έρχονται! Τι κάνουμε;
Παλεύουμε μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους για την κατάργηση του μέτρου. Παράλληλα ζητάμε από τα Τμήματά μας, τις Σχολές και τις Συγκλήτους να πάρουν θέση ενάντια στο μέτρο των διαγραφών και να ζητήσουν από την κυβέρνηση να το πάρει πίσω. Πρέπει όλη η πανεπιστημιακή κοινότητα, όχι μόνο τα συνδικαλιστικά όργανα, να εναντιωθούν σε αυτό το μέτρο.
- Πειθαρχικά μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας: Ο νόμος 5224/2025 που ψηφίστηκε αρχές Αυγούστου για την λεγόμενη ενίσχυση ασφάλειας των ΑΕΙ, άρχισε κιόλας να εφαρμόζεται σε άλλα ιδρύματα. Φοιτητές και φοιτήτριες, μέλη φοιτητικών συλλόγων, υλοποιώντας αποφάσεις συνελεύσεών τους ήδη διώκονται πειθαρχικά με βάση τον συγκεκριμένο νόμο.
Επαναλαμβάνουμε τη θέση μας: Η κυβέρνηση και όσοι την στηρίζουν μέσα στα πανεπιστήμια επιχειρούν να μετατρέψουν τα πανεπιστήμια σε στρατόπεδα παρακολούθησης και επιτήρησης και να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου. Επιχειρούν να εξαφανίσουν πλήρως το πανεπιστήμιο ως χώρο ανάπτυξης της ελεύθερης και κριτικής σκέψης. Επιχειρούν όχι απλά να περιορίσουν την ανάπτυξη φοιτητικού κινήματος, αλλά να επιβάλουν την ποινικοποίησή του. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στις πειθαρχικές διώξεις φοιτητών, που έχουν ασκηθεί και στεκόμαστε στο πλευρό τους!
- Eναρξη λειτουργίας ιδιωτικών «πανεπιστημίων»: Αφού η κυβέρνηση ψήφισε έναν νόμο που αντιτίθεται στο Σύνταγμα και αφού η δικαστική εξουσία συντάχθηκε με την κυβερνητική γραμμή, όπως κάνει πάντα σε κεντρικές κυβερνητικές επιλογές, και έβγαλε το νόμο ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων συνταγματικό, ξεκινάει φέτος η λειτουργία τους. “Πανεπιστήμια” χωρίς προγράμματα σπουδών, χωρίς ακαδημαϊκό προσωπικό, χωρίς πανεπιστημιακούς χώρους αλλά “πανεπιστήμια” που παίρνουν δίδακτρα για να δίνουν “πτυχία”. “Πτυχία” όμως που θα είναι ισότιμα με τα πτυχία των δημόσιων πανεπιστημίων.
Είμαστε κάθετα αντίθετοι στην ίδρυση και λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων! Τι κάνουμε;
Μπορεί να μην αποτρέψαμε την ψήφιση του νόμου που επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων αλλά κατάφεραμε να τα απονομιμοποιήσουν στη συνείδηση μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας. Τώρα που ξεκινάει η λειτουργία τους μπορούμε και πρέπει να συνεχίσουμε σε αυτήν την ίδια κατεύθυνση, της συνεχούς απονομιμοποίησή τους.
- Επιπτώσεις της ΕΒΕ, της εμπορευματοποίησης της γνώσης και της αύξησης του κόστους ζωής και μετακινήσεων: Η εφαρμογή της ΕΒΕ αφήνει χιλιάδες υποψηφίους εκτός δημόσιου πανεπιστημίου. Ειδικά στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου υπάρχουν Τμήματα στα οποία ο φοιτητικός πληθυσμός μειώνεται δραματικά, με αποτέλεσμα την σταδιακή συρρίκνωσή τους σε σημείο που να απειλείται η ύπαρξή τους. Δεν αποτελεί λύση τα Τμήματα να αλλάξουν αντικείμενα για να γίνουν πιο αρεστά και πιο αγοραία. Τα επιστημονικά αντικείμενα δεν είναι πουκάμισα που παλιώνουν και πρέπει να αλλάξουν! Δεν αποτελεί λύση η δημιουργία ξενόγλωσσων προπτυχιακών με δίδακτρα ή η ίδρυση παράλληλων προγραμμάτων σπουδών. Λύση δεν είναι η μετάλλαξη των Τμημάτων, όπως επιθυμεί η κυβέρνηση.
Τι κάνουμε;
Υπερασπιζόμαστε τα Τμήματα του Πανεπιστημίου μας διεκδικώντας από την κυβέρνηση λύσεις προς την κατεύθυνση ενίσχυσης όχι μόνο των συγκεκριμένων Τμημάτων αλλά όλου του Πανεπιστημίου και ιδιαίτερα των περιφερειακών. Μερικές προτάσεις ενδεικτικά: Διεκδικούμε για όλα τα περιφερειακά πανεπιστήμια ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας (δωρεάν σίτιση και στεγαστικό επίδομα για όλους ανεξαιρέτως τους φοιτητές για 4 χρόνια), δωρεάν ακτοπλοϊκά εισιτήρια για τους φοιτητές (3 κάθε χρόνο). Ενίσχυση των δομών υγείας σε όλα τα νησιά, κάτι που θα αποτελούσε κίνητρο για φοιτητές απ’όλη την Ελλάδα. Η διοίκηση του Πανεπιστημίου Αιγαίου οφείλει να κάνει το ίδιο.
Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω μιας συνεχούς υποχρηματοδότησης και απαξίωσης του δημόσιου πανεπιστημίου, συνεχούς απαξίωσης του πανεπιστημιακού, με χαμηλούς μισθούς και συντάξεις, με αναξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας των συμβασιούχων ερευνητών και διδασκόντων, με ελλείψεις προσωπικού σε όλους τους κλάδους των εργαζόμενων, με τις υπηρεσίες καθαριότητας και φύλαξης παραδομένες σε εργολάβους, με συρρικνωμένη έως ανύπαρκτη χρηματοδότηση για την έρευνα. Με ένα μέρος των πανεπιστημιακών, όχι πλέον να αναγκάζονται, αλλά να έχουν ως επιλογή την περαιτέρω εμπορευματοποίηση του πανεπιστημίου τους με επιβολή διδάκτρων όχι μόνο σε μεταπτυχιακό αλλά και σε προπτυχιακό επίπεδο. Με ένα ολιγαρχικό σύστημα διοίκησης των πανεπιστημίων που επιτρέπει ακραίες αυταρχικές συμπεριφορές από μεριάς πρυτάνεων και κοσμητόρων.
Όλα αυτά συμβαίνουν κατά την περίοδο άσκησης της εξουσίας από μια ακραία αυταρχική κυβέρνηση που θέλει να επιβάλει τον εργασιακό μεσαίωνα με 13ωρη εργασία και μισθούς πείνας και στρέφεται ενάντια σε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας: πειθαρχικά και διώξεις βρίσκονται σε εξέλιξη ενάντια σε εκπαιδευτικούς, ρίψη δακρυγόνων σε μικρούς μαθητές και τους γονείς τους που διαμαρτύρονται για την αντιεκπαιδευτική πολιτική, άσκηση βίας σε γιατρούς και νοσηλευτές που διεκδικούν δημόσια υγεία, ψήφιση της φασιστικής έμπνευσης τροπολογίας που απαγορεύει κάθε συγκέντρωση στη Βουλή, είναι μερικά παραδείγματα μόνο. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση δείχνει τον φόβο της. Νομοθετεί ακραίους νόμους εν μέσω σκανδάλων στον ΟΠΕΚΕΠΕ, εν μέσω μιας γενικευμένης κοινωνικής οργής για το έγκλημα στα Τέμπη, εν μέσω οικονομικής φτώχιας για την κοινωνική πλειοψηφία. Φοβάται την οργή των νέων, της κοινωνικής πλειοψηφίας των εργαζόμενων, φοβάται τους γονείς των Τεμπών, φοβάται ακόμη και τα ονόματα νεκρών!
Εμείς συνεχίζουμε να συντονιζόμαστε με όλους τους συλλόγους που αγωνίζονται για μία αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία, ενάντια στην πολιτική της περαιτέρω εμπορευματοποίησης του δημόσιου πανεπιστημίου, ενάντια στον αυταρχισμό μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση μέρους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
