Το σχόλιο δεν είναι για τον μητροπολίτη Δωδώνης, τον και «έχουμε τίτλους από πέντε αιώνες» (σ.σ. το είπε διεκδικώντας ως εκκλησιαστική περιουσία τη διάσημη παραλία «Ναυάγιο» της Ζακύνθου), που ενεργώντας σαν χουλιγκάνος της εξουσίας, που έχει δικαίωμα να χρησιμοποιεί την πιο αλήτικη συμπεριφορά, επέπληξε δημόσια τον δάσκαλο που εκφωνούσε ομιλία για την 28η Οκτώβρη, γιατί δεν του άρεσε -του Χρυσόστομου- το ντύσιμό του.
Το σχόλιο δεν είναι για την ψύχραιμη συμπεριφορά του δασκάλου, διευθυντή του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ζακύνθου, που συνέχισε την ομιλία του ατάραχος και στο τέλος έδωσε «πληρωμένη» απάντηση στον υβριστή δεσπότη: «Επειδή στην αρχή της ομιλίας δέχτηκα μια επίθεση, αυτά (σ.σ. η ομιλία που εκφώνησε) ίσως ήταν μια απάντηση σε αυτούς που μου επιτέθηκαν».
Το σχόλιο είναι για τον ολίγιστο και οσφυοκάμπτη διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου, που αντί να στηρίξει τον εκπαιδευτικό, ως όφειλε, καθώς ο άνθρωπος μια χαρά ντυμένος ήταν και το κυριότερο ήταν αξιοπρεπέστατος και απάντησε ουσιαστικά, με νόημα και χωρίς ύβρεις στον μητροπολίτη, αυτός (ο Διευθυντής ΠΕ) έγλειψε πατόκορφα το ιερατείο.
Οχι μόνο έστειλε επιστολή στους Μητροπολίτες Δωδώνης και Ζακύνθου, «εκφράζοντας τη λύπη του για το ατυχές της εμφάνισης του ομιλητή» και διαβεβαιώνοντας τη Μητρόπολη και τις αρμόδιες εκκλησιαστικές αρχές «ότι θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια ώστε ανάλογα περιστατικά να μην επαναληφθούν» (απάντηση του Διευθυντή ΠΕ Zακύνθου στο τοπικό μέσο ενημέρωσης ermisnews.gr), αλλά έστειλε και έγγραφο με συστάσεις και οδηγίες στα σχολεία της αρμοδιότητάς του, κάνοντας λόγο για «επιλογή κατάλληλης και ευπρεπούς εμφάνισης» σε δοξολογίες, παρελάσεις και λοιπές δημόσιες τελετές! Μόνο γονυκλισίες δεν έκανε και δεν είπε πέντε «πάτερ ημών» ο Διευθυντής ΠΕ Ζακύνθου για να ξεπλύνει την «αμαρτία»: το «μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί» όπως είπε.
Κοντολογίς, έδειξε με την συμπεριφορά του ότι το σχολείο, η Παιδεία, «χορεύει» κατά πώς της βαράνε το ντέφι οι δεσποτάδες. Αλλωστε, παίρνει παραδείγματα από τους ανωτέρους του στο υπουργείο Παιδείας, που δεν χαλάνε χατίρι στο ιερατείο και τις απαιτήσεις του.
Τον δάσκαλο στήριξε με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ Ζακύνθου, τονίζοντας αυτά που θα έπρεπε να είναι «ευαγγέλιο» για κάθε εκπαιδευτικό, για κάθε σκεπτόμενο εργαζόμενο:
«Η αξιοπρέπεια ενός δασκάλου δεν έγκειται στην ‘’ενδυματολογική του εμφάνιση’’, αλλά στο ψυχικό του μεγαλείο, στη στάση ζωής και στον τρόπο που σαν παιδαγωγός στέκεται απέναντι στα παιδιά, στους συναδέλφους και στην κοινωνία…
Ο δάσκαλος δεν υπηρετεί το ένδυμα, αλλά την ψυχή· δεν διδάσκει με το περίβλημα, αλλά με το παράδειγμα. Γιατί τα παιδαγωγικά ιδεώδη δεν ράβονται σε ύφασμα· πλάθονται στο ήθος, στην καρδιά και στο βλέμμα του δασκάλου που εμπνέει».
ΥΓ. Ετσι για να έχουμε και ένα μέτρο των πραγμάτων και να θυμηθούμε… χαριτωμενιές κοσμίως ενδεδυμένων ρασοφόρων και συγκεκριμένα του κατά κόσμον Δημήτριου Συνετού, πρώην Χρυσόστομου μητροπολίτη Ζακύνθου και νυν Χρυσόστομου τιτουλάριου μητροπολίτη Δωδώνης, ανασύρουμε από το αρχείο μας μια ειδησούλα που δημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία» πριν από 21 χρόνια, στις 16 Σεπτέμβρη του 2004:
«Ενα επεισόδιο μεταξύ ιεραρχών με αυτήκοο μάρτυρα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο έγινε μετά την κηδεία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρου Ζ΄. Πρωταγωνιστές, οι μητροπολίτες Ζακύνθου Χρυσόστομος και Ιωαννουπόλεως (Γιοχάνεσμπουργκ) Σεραφείμ. Η κόντρα έγινε στη διάρκεια του καφέ που προσφέρεται ως είθισται μετά τις κηδείες. Ο Ζακύνθου πήγαινε να πάρει δύο καρέκλες για τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και τον μητροπολίτη Κιτίου. Ο μητροπολίτης Γιοχάνεσμπουργκ αντέδρασε λέγοντας ότι “δεν είναι Ζάκυνθος εδώ”. Οσα ακολούθησαν τα άκουσαν λίγοι, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας: “Φύγε από εδώ “μωρή”…”! Οι φράσεις ακούστηκαν στη διπλανή αίθουσα, στην οποία βρίσκονταν πατριάρχες, υπουργοί και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το επεισόδιο συνεχίστηκε και λίγο αργότερα όταν οι δύο ιεράρχες συναντήθηκαν και πάλι. Εκεί ακολούθησε ο δεύτερος γύρος…».
Η ανακοίνωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου εκφράζει την έντονη δυσαρέσκεια και καταδίκη του για το περιστατικό που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης σε εκκλησία του νησιού, όπου ο Μητροπολίτης Δωδώνης απηύθυνε δημόσια παρατήρηση σε εκπαιδευτικό και διευθυντή σχολείου για την ενδυμασία του, την ώρα που εκείνος απηύθυνε χαιρετισμό. Η στάση αυτή συνιστά απαράδεκτη προσβολή της προσωπικότητας και της αξιοπρέπειας ενός ανθρώπου που υπηρετεί επί σειρά ετών με ήθος, συνέπεια και αφοσίωση την εκπαίδευση στη Ζάκυνθο.
Οι εκπαιδευτικοί επιτελούν λειτούργημα με σεβασμό στους μαθητές, στους γονείς και στην κοινωνία, και αξίζουν τον ίδιο σεβασμό από όλους, ανεξαρτήτως ιδιότητας ή θεσμικού ρόλου. Η δημόσια επίπληξη, μάλιστα μέσα σε χώρο λατρείας και μπροστά σε κοινό, δεν συνάδει ούτε με τις αξίες του σεβασμού, της ευγένειας και της χριστιανικής αγάπης που η Εκκλησία πρεσβεύει.
Ο Σύλλογός μας στηρίζει απόλυτα τον συνάδελφο και καταδικάζει κάθε συμπεριφορά που προσβάλλει την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών και διαταράσσει το κλίμα αλληλοεκτίμησης που πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ των θεσμών.
Πέραν τούτου, θλίψη αποτελεί το γεγονός ότι ακόμα μία φορά η εκπαιδευτική κοινότητα στοχοποιείται από τα έσω, από εκείνα ακριβώς τα θεσμικά όργανα που οφείλουν να οικοδομούν μια ασφαλή κοινωνία εμπιστοσύνης, συναδελφικότητας και αλληλοϋποστήριξης, και που οφείλουν -αν μη τι άλλο- να γνωρίζουν ότι η αξιοπρέπεια ενός δασκάλου δεν έγκειται στην «ενδυματολογική του εμφάνιση», αλλά στο ψυχικό του μεγαλείο, στη στάση ζωής και στον τρόπο που σαν παιδαγωγός στέκεται απέναντι στα παιδιά, στους συναδέλφους και στην κοινωνία.
Για μας, η εκπαιδευτική κοινότητα δεν είναι ένας μηχανισμός τυπικότητας και εξωτερικής ευπρέπειας· είναι ένας ζωντανός οργανισμός αξιών, ευαισθησίας και πνεύματος. Ο δάσκαλος δεν υπηρετεί το ένδυμα, αλλά την ψυχή· δεν διδάσκει με το περίβλημα, αλλά με το παράδειγμα. Γιατί τα παιδαγωγικά ιδεώδη δεν ράβονται σε ύφασμα· πλάθονται στο ήθος, στην καρδιά και στο βλέμμα του δασκάλου που εμπνέει.
Καλούμε όλους τους φορείς να επιδεικνύουν σεβασμό στο έργο και το πρόσωπο κάθε εκπαιδευτικού και να αποφεύγουν δημόσιες συμπεριφορές που δεν συνάδουν με τις αξίες της παιδείας και της δημοκρατίας.
