Κάθε υπουργός Ανάπτυξης που σέβεται το ρόλο του (δηλαδή το καθήκον να εξαπατά το λαό) εξαγγέλλει και μια εκστρατεία για την πάταξη της ακρίβειας και τις αισχροκέρδειας. Το ρεκόρ κατέχει ο Χρυσοχοΐδης και δύσκολα θα το χάσει (μόνο ένας Μάκαρος Γιακουμάτος θα μπορούσε να του το πάρει, αλλά αυτός δεν θεωρείται πλέον υπουργήσιμος). Οπως ίσως θυμόσαστε (διότι είχε απασχολήσει τις στήλες της «Κ»), ο Χρυσοχοΐδης είχε ανακοινώσει ότι μέχρι το Δεκέμβρη του 2012 θα έχει κατεβάσει τις τιμές κατά 20% μέχρι 40%. Και μάλιστα όχι όπου κι όπου, αλλά στα είδη που εμπορεύονται οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις που παράγουν είδη κατανάλωσης. Στο φινάλε κατέληξε κι αυτός σε κάποια «συμφωνία κυρίων» με εκπροσώπους των πολυεθνικών, αναλαμβάνοντας να διαφημίσει επιλεγμένα προϊόντα μέσω των υπηρεσιών του τέως υπουργείου Εμπορίου.
Θα λέγαμε ότι ο Χατζηδάκης άργησε κιόλας να καταπιαστεί με το θέμα. Κάτι το καλοκαίρι, κάτι η ενασχόλησή του με τα άλλα θέματα του υπερυπουργείου (πλέον) Ανάπτυξης, άφησε τις τιμές. Είναι και ο νεοφιλελεύθερος δογματισμός του που του προκαλεί αλλεργία όταν αναμιγνύεται με ζητήματα ελέγχων (έστω και προσχηματικών) στην αγορά. Διότι, κατά τους νεοφιλελεύθερους, η αγορά θα πρέπει να είναι εντελώς ασύδοτη, διότι έχει τη δύναμη να… αυτορυθμίζεται!
Επειδή, όμως, ο τιμάριθμος εξακολουθεί ν’ ανεβαίνει (έστω και με χαμηλότερο ρυθμό σε σχέση με το παρελθόν), ενώ το λαϊκό εισόδημα μικραίνει (με αλματώδη ρυθμό, μάλιστα), κάτι έπρεπε να κάνει και ο Χατζηδάκης, για να δείξει ότι το θέμα τον απασχολεί σοβαρά. Και ανακοίνωσε κάτι πιο γελοίο από τις «πρωτοβουλίες» του Χρυσοχοΐδη.
Βρέθηκαν οι υπαίτιοι της ακρίβειας. Είναι τα συνεργεία αυτοκινήτων και οι έμποροι καυσόξυλων! Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε το υπουργείο του Χατζηδάκη, απ’ αυτούς ξεκινά η εκστρατεία «για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και των στρεβλώσεων στην αγορά». Ετσι, τέθηκαν σε διαβούλευση μέχρι τις 28 Σεπτέμβρη αλλαγές στην αγορανομική νομοθεσία που αφορούν την υποχρεωτική προεκτίμηση του κόστους παροχής υπηρεσιών στα συνεργεία αυτοκινήτου και άλλες υπηρεσίες (για να μπορούν, λέει, οι καταναλωτές να μπορούν να συγκρίνουν τις τιμές πριν αποφασίσουν) και την αλλαγή της μονάδας μέτρησης των καυσόξυλων: αντί με το κιλό, θα τ’ αγοράζουμε πλέον με το κυβικό (το πώς ακριβώς θα γίνεται η κύβιση σε καυσόξυλα κομμένα ουδόλως απασχολεί τον Χατζηδάκη και τα σαΐνια του). Α, να μην το ξεχάσουμε. Ανακοινώθηκε κι άλλο ένα ρηξικέλευθο μέτρο: στις αποδείξεις για συγκεκριμένα προϊόντα θα αναγράφεται διακριτά η αξία και ο ΦΠΑ. Οπως καταλαβαίνετε, έχει μεγάλη διαφορά μια τιμή συνολική από μια τιμή αναλυτικά, κι ας είναι το σύνολο ίδιο και στις δυο περιπτώσεις!
Πρόκειται πραγματικά για γελοιότητες, οι οποίες καμιά επίδραση δεν πρόκειται να έχουν στην πορεία του τιμάριθμου. Αλλωστε, η πλειοψηφία των προϊόντων που αποτελούν αυτό που ονομάζεται «καλάθι της νοικοκυράς» ελέγχεται από μια χούφτα πολυεθνικές, οι οποίες κάνουν ό,τι γουστάρουν, χωρίς να φοβούνται τίποτα, γιατί έχουν γερές πλάτες.
