«Για τον σιδηρόδρομο θα πω μία μόνο φράση, και θέλω να ακουστεί ως όρκος. Η πρώτη και αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα είναι η ασφάλεια. Πλήρης λειτουργία σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης. Πιστοποίηση του προσωπικού. Ανεξάρτητη διερεύνηση κάθε συμβάντος. Και μόνο κατόπιν αυτών, μιλάμε για ταχύτητες και για διαδρόμους». Θα αρκούσε και μόνο αυτό το απόσπασμα από τη χτεσινή ομιλία του Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη για να βάψει με μαύρο χρώμα όλο το rebranding αυτού του πολιτικού απατεώνα.
Γιατί ο Τσίπρας είναι αυτός που ξεπούλησε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ «αντί πινακίου φακής» (με μόλις 45 εκατ. ευρώ – λιγότερο απ’ όσο έκανε μια ημιυπόγεια γκαρσονιέρα) στο ιταλικό μονοπώλιο Ferrovie Dello Stato Italiane (FSI) και άφησε τους ιταλούς εντελώς ασύδοτους. Αυτός είναι που έβαλε επικεφαλής της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων μια yeswoman, για να μην «ζαλίζει» τους Ιταλούς και τον ΟΣΕ με ζητήματα ασφάλειας του σιδηροδρομικού δικτύου και των συρμών. Αυτός είναι που ζήτησε από τους Ιταλούς να φέρουν ένα «Ασημένιο Βέλος», για να το χρησιμοποιήσει ως ατραξιόν στη ΔΕΘ, πουλώντας «τρένα με μεγάλες ταχύτητες», εν γνώσει του ότι δε λειτουργούσαν τα πιο στοιχειώδη συστήματα ασφάλειας. Το «Ασημένιο Βέλος» ήρθε, έκανε μια βόλτα (στο ρελαντί) μέχρι την Κατερίνη, με επιβάτες συριζανελίτες και με τις κάμερες να το απαθανατίζουν, και μετά επέστρεψε στην Ιταλία, γιατί το δίκτυο δεν μπορούσε να «σηκώσει» ούτε πεπαλαιωμένες μηχανές σαν το «Ασημένιο Βέλος». Και τώρα έχει το θράσος να λέει «πρώτα η ασφάλεια – μετά οι ταχύτητες».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη: Η ιδιωτικοποίηση δολοφονεί – Οι κυβερνήσεις συγκαλύπτουν
Θυμάστε, μήπως, πόσες φορές έχετε ακούσει για «εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης»; Σίγουρα έχετε χάσει το λογαριασμό (όπως κι εμείς). Κάθε κόμμα εξουσίας, όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση, καταθέτει ένα «εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης», γεμάτο πλουμιστά στολίδια. Οταν γίνεται κυβέρνηση, ο ελληνικός λαός διαπιστώνει ότι το «εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης» είναι μία από τα ίδια.
Επειδή αυτή η κοροϊδία έχει παραβρομίσει, αυτό που επιχειρούν τα επιτελεία προεκλογικής προπαγάνδας είναι να βάλουν φανταχτερές λέξεις, καινούργια στολίδια και να ραντίσουν με μπόλικο αποσμητικό σ’ αυτό που βρομάει και ζέχνει. Οι σύμβουλοι του Τσίπρα έριξαν στην πιάτσα τα «securonomics». Τι στο καλό είν’ αυτό; Κάτι σαν την «ευελφάλεια» της Διαμαντοπούλου (τη θυμηθήκατε;). Ευελιξία και ασφάλεια ήταν τα συστατικά της ευελφάλειας (από τα οποία έμεινε μόνο η ευελιξία, ήτοι η πλήρης αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων). Ανάπτυξη με οικονομική ασφάλεια είναι τα securonomics του Τσίπρα, από τα οποία θα μείνει μόνο η χλομή ανάπτυξη προς όφελος του κεφαλαίου.
Μα τα ίδια δεν λέει και ο Μητσοτάκης, τα ίδια δεν λέει και ο Ανδρουλάκης; Εννοείται, αλλά αυτοί δε χρησιμοποίησαν μέχρι τώρα τον… ψαρωτικό αγγλοσαξωνικό ιδιωματισμό «securonomics», όπως ο Τσίπρας.
Τα υπόλοιπα ήταν φανταχτερές λέξεις: «Είναι ένα όραμα αλλαγής. Αλλαγής παραδείγματος, αλλαγής μοντέλου παραγωγής και οικονομίας, αλλαγής πυξίδας και πορείας για τη χώρα και τον λαό μας. Το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης έχει έναν μεγάλο διττό στόχο, τη σύγκλιση με την Ευρώπη, αλλά και τη σύγκλιση μέσα στην Ελλάδα, δηλαδή τη μείωση της απόστασης ανάμεσα στους πολλούς και τους λίγους, τη μείωση της απόστασης ανάμεσα στην Αθήνα και την περιφέρεια». Αυτά τα περί σύγκλισης με την Ευρώπη και μείωσης των ανισοτήτων τα περιλάμβανε στη ρητορική του και ο σημιτικός «εκσυγχρονισμός». Αλλά από τότε πέρασαν τρεις δεκαετίες, οπότε οι Τσιπραίοι ποντάρουν στη λήθη των παλιών και στην άγνοια των νεότερων.
«Το τρίπτυχο στο οποίο θα βασιστεί το σχέδιο αυτό είναι: “Να παράγουμε περισσότερο, να μοιραζόμαστε δικαιότερα, να ζούμε καλύτερα”», είπε ο Τσίπρας. Τι πρωτότυπο! Και συνέχισε με την ίδια… πρωτοτυπία: «Να αυξήσουμε την παραγωγική ικανότητα της χώρας. Να επιταχύνουμε τη σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Να κατακτήσουμε ισχυρότερη θέση στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας». Ξέρετε πόσο ωραία ηχούν αυτά στ’ αυτιά των καπιταλιστών;
Οπως ωραία ηχεί στ’ αυτιά τους και το «δίλημμα των επόμενων εκλογών», όπως το έθεσε ο Τσίπρας: «Διαιώνιση της διαφθοράς ή κυβερνητική αλλαγή; Διαφθορά ή εντιμότητα;». Δεν φταίει που ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα ταξικό, βαθιά εκμεταλλευτικό, κοινωνικά ανάλγητο. Φταίει που οι σημερινοί κυβερνώντες δεν είναι έντιμοι, είναι διεφθαρμένοι! Ο πρώτος που θα χειροκροτούσε θα ήταν ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Για να παραμυθιάσει, μάλιστα, το «πόπολο», ο Τσίπρας εξήγησε ότι «η διαφθορά δεν έχει να κάνει μόνο με την ηθική στην πολιτική», αλλά «είναι κρίσιμος όρος για την οικονομία. Γιατί κάθε ευρώ που χάνεται, λείπει από τα δημόσια νοσοκομεία. Λείπει από τα δημόσια σχολεία. Κι εμφανίζεται στην τιμή των προϊόντων, στο σούπερ μάρκετ. Στο λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος»! Καταλάβατε πού είναι το πρόβλημα; Στο ότι κλέβουν ο Μητσοτάκης και οι κολλητοί του και όχι στο ότι το σύστημα είναι σκληρός καπιταλισμός.
«Η βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού είναι μία: Να τελειώνουμε με αυτό το σάπιο σύστημα. Για αυτό πιστεύουμε ότι η χώρα μας χρειάζεται πριν από όλα μια Ηθική Επανάσταση», ανέκραξε ο Τσίπρας. Και εξήγησε ότι «αυτό σημαίνει τρεις λέξεις με πραγματικό περιεχόμενο: Διαφάνεια. Ελεγχος. Λογοδοσία». Δε θα ρωτήσουμε πόσες φορές τις έχετε ακούσει αυτές τις μπούρδες.
Συνέχισε στο ίδιο μοτίβο, λέγοντας με διαφορετικά λόγια αυτά που έχουν πει όλοι οι αστοί πολιτικοί (και ο Μητσοτάκης): «Και το σχέδιό μας θα μπορούσε να χωρέσει σε τρεις μόνο φράσεις: Να παράγουμε περισσότερο. Να μοιραζόμαστε δικαιότερα. Να ζούμε καλύτερα». Για να γίνει πειστικός πέταξε το… μεγάλο αναπτυξιακό σχέδιο: «Δημιουργούμε το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, τη νέα επενδυτική μηχανή της επόμενης δεκαετίας. Με πρωτογενή κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων στην τετραετία: Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων. 500 εκατομμύρια από τη συμμετοχή εγχώριων επιχειρήσεων. Και ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο από την ανακατεύθυνση των εσόδων από την Golden Visa».
Την περιβόητη Golden Visa της υποτέλειας και της διαφθοράς έλεγε ότι θα την καταργήσει, αλλά… δε θα τα χαλάσουμε εκεί. Τώρα λέει ότι θα την… ηθικοποιήσει. Δεν κοστίζουν, άλλωστε, οι μπαλκονάτες υποσχέσεις. Εδώ παλιά τους έλεγε ότι θα βαράει το νταούλι και η Μέρκελ θα χορεύει πεντοζάλη, τον πίστεψαν, τον ψήφισαν, γιατί να μην το κάνουν και τώρα που οι υποσχέσεις είναι λιγότερο… άγριες και λειτουργούν σαν βάλσαμο στην καρδιά του συντηρητικού κεντρώου που έχει σιχαθεί τον Μητσοτάκη;
Εκλεισε και το μάτι σε μερικές μεγάλες ή γεωγραφικά κομβικές επαρχιακές πρωτεύουσες, ότι θα τους στείλει τζίρο: «Σε βάθος δεκαετίας, πέντε υπουργεία μετακινούνται εκτός Αττικής. Το Βιομηχανίας στη Θεσσαλονίκη. Το Αγροτικής Ανάπτυξης στη Λάρισα. Το Τουρισμού στο Ηράκλειο Κρήτης. Το Νησιωτικής Πολιτικής στη Λέσβο. Και το Ψηφιακής Πολιτικής στη Κοζάνη. Ενώ σχεδιάζουμε Ειδική Ζώνη Αμυντικής Βιομηχανίας στη Θράκη». Σε βάθος δεκαετίας, έτσι; Μην αρχίσουν να ξεσηκώνονται από τώρα οι εργαζόμενοι σ’ αυτά τα υπουργεία που θα υποχρεώνονταν να γίνουν εσωτερικοί μετανάστες την ώρα που έχουν κανονίσει τη ζωή τους στην πρωτεύουσα.
Μετά, πέρασε σ’ αυτό που είχε αναγγείλει σε συνεντεύξεις του και ακούγεται άκρως… σοσιαλιστικό: «Προχωράμε σε μια μεγάλη, καθαρή τομή δικαιοσύνης. Θεσπίζουμε Πατριωτική Εισφορά για το ισχυρότερο 1% των Ελλήνων: Ενα ευρώ τον χρόνο για κάθε εκατό ευρώ καθαρής περιουσίας, σε αντικατάσταση των άλλων γενικών επιβαρύνσεων πάνω στην ίδια περιουσία».
Η διατύπωση θυμίζει χρησμό της Πυθίας. Πώς θα οριστεί αυτό το 1% των πλουσιότερων; Από την ακίνητη περιουσία τους, όπως αναφέρεται; Από τις καταθέσεις τους; Και τι θα γίνει με τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό, με τις «τοποθετήσεις» τους σε μετοχές, ομόλογα και λοιπά χρηματιστηριακά προϊόντα; Και πώς θα υπολογιστεί ο συμψηφισμός με τις ισχύουσες «γενικές επιβαρύνσεις»; Θα καταργηθεί γι’ αυτούς ο ΕΝΦΙΑ και θ’ αντικατασταθεί με την «πατριωτική εισφορά» 1%; Θα καταργηθούν οι φόροι στα εισοδήματα από ενοίκια, μερίσματα, καταθέσεις; Ακρη δεν βγαίνει.
Επειδή οι Τσιπραίοι ξέρουν ότι ο καθημαγμένος ελληνικός λαός δε δίνει καμιά βάση στα «οράματα» που του σερβίρουν τις προεκλογικές περιόδους, αλλά βουτηγμένος στην απογοήτευση και την ηττοπάθεια περιμένει να του υποσχεθούν κάτι χειροπιαστό, ο Τσίπρας έβαλε το χέρι στην τσέπη και άρχισε να μοιράζει πεντακοσάρικα σε target groups που δεν γουστάρουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
- «Κάθε φοιτητής περιφερειακού πανεπιστημίου που σπουδάζει μακριά από τον τόπο του θα λαμβάνει φοιτητική υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα, για δέκα μήνες τον χρόνο».
- «Μισθούς αξιοπρέπειας για τους εκπαιδευτικούς με αυξήσεις, αρχικά ύψους 300 ευρώ το μήνα». Κι όχι μόνο τρακοσάρι στην τσέπη, αλλά και «πρόσληψη 30.000 νέων εκπαιδευτικών και ενίσχυση της παιδαγωγικής αυτονομίας τους με την κατάργηση του τιμωρητικού νόμου Κεραμέως και εισαγωγή ουσιαστικής ολιστικής αξιολόγησης που στηρίζει τον εκπαιδευτικό και βελτιώνει το σχολείο».
- «Αυξάνουμε αρχικά, κατά μέσο όρο, 500 ευρώ τον μήνα τις αποδοχές γιατρών και νοσηλευτών».
- «Κατώτατος μισθός 1000 ευρώ μέσα στο 2027 και μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης 1800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας».
- «Θεσπίζουμε ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ενέργειας σε σταθερή προσιτή τιμή για κάθε νοικοκυριό. Και μειώνουμε μεσοσταθμικά κατά 30% τους λογαριασμούς ρεύματος».
- «Μειώνουμε τον ΦΠΑ στο 6% για τα βασικά είδη διατροφής και υγιεινής. Εξοικονομούμε περισσότερα από 600 ευρώ τον χρόνο για κάθε νοικοκυριό». Πώς υπολόγισε το όφελος των 600 ευρώ; Οπως υπολόγιζε το όφελος από το «καλάθι του νοικοκυριού» ο Σπυράδωνης. Οπως υπολογίζει το όφελος από τη «συμφωνία κυρίων» ο Θεοδωρικάκος.
- «Στο ίδιο πακέτο, η δωρεάν μετακίνηση με τις αστικές συγκοινωνίες».
- «Καταργούμε τις Πανελλαδικές. Και μεταβαίνουμε σε ένα αξιόπιστο, αδιάβλητο σύστημα πρόσβασης που αποτιμά τη συνολική σχολική πορεία και όχι τρεις εβδομάδες αγωνίας τον Ιούνιο». Οχι κατάργηση των ταξικών φραγμών, όχι κατάργηση του numerus clausus και καθιέρωση ελεύθερης εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά αλλαγή του τρόπου εισαγωγής. Αντί των πανελλαδικών, άλλες εξετάσεις.
Ολα αυτά τα «χειροπιαστά» ανησύχησαν τη ΝΔ. Γι’ αυτό και προτού αποσώσει την ομιλία του ο Τσίπρας είχε έτοιμη την απάντηση: Αυτά που εξήγγειλε κοστίζουν 13 δισ. το χρόνο. Πού θα βρει τα λεφτά; Πότε πρόλαβαν και τα υπολόγισαν; Σιγά το πράγμα. Μπαρμπούτσαλα μοιράζει ο Τσίπρας από το προεκλογικό μπαλκόνι, νούμερα-μπαρμπούτσαλα πετάει η ΝΔ.
Οι Τσιπραίοι, πάντως ήταν πανέτοιμοι γι’ αυτή την αντίδραση της ΝΔ, που την περίμεναν (σιγά το δύσκολο). Εξέδωσαν μια μακροσκελή ανακοίνωση τονίζοντας ότι «η κυβέρνηση κοστολόγησε το πρόγραμμα που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ πριν καλά καλά τελειώσει η ομιλία του. Πρόκειται για νέο ρεκόρ στην μπακάλικη αριθμητική της. Για να κατασκευάσουν το ποσό των 13 δισ. ευρώ, προσθέτουν μόνιμες δαπάνες, επενδύσεις τετραετίας, δάνεια, ανακατανομές ήδη διαθέσιμων πόρων και μέτρα που θα εφαρμοστούν σταδιακά. Στη συνέχεια βαφτίζουν το άθροισμα “ετήσιο κόστος”». Κι άρχισαν να απαριθμούν αυτά που χαρακτήρισαν «μπακάλικη αριθμητική» της ΝΔ.
Σήμερα, βγήκε η Κουφονικολάκου και αφού δήλωσε ότι «το πρόγραμμα κοστίζει 7,5 δισ.» (αλήθεια, γιατί δεν το είπε χτες ο Τσίπρας; Προφανώς περίμεναν να πετάξει πρώτη ένα νούμερο η ΝΔ, για να απαντήσουν αυτοί με δικό τους νούμερο), επανέλαβε αυτό που είχαν γράψει και στην ανακοίνωση: «Η πρόσκληση για ανεξάρτητη κοστολόγηση είναι ευπρόσδεκτη. Να αξιολογηθούν από το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο τόσο το δικό μας πρόγραμμα όσο και οι κυβερνητικές εξαγγελίες, με ενιαία μεθοδολογία, δημοσιευμένες παραδοχές και πλήρη στοιχεία. Οχι με ανώνυμα σημειώματα και αυθαίρετους πολλαπλασιασμούς». Ετσι, βουλώνει το στόμα των νεοδημοκρατών που φωνάζουν συνέχεια «κοστολόγηση, κοστολόγηση».
Αφού περάσουν και ο Μητσοτάκης και ο Ανδρουλάκης και κλείσει το parade της ΔΕΘ, προβλέπεται ν’ αρχίσει νέος κύκλος πολιτικάντικης αντιπαράθεσης: γύρω-γύρω όλοι και στη μέση το Δημοσιονομικό Συμβούλιο. Μέχρι να συμφωνήσουν στις μακροοικονομικές προβλέψεις (χωρίς αυτές κανένα επιμέρους μέτρο δεν μπορεί να προϋπολογιστεί), στη μεθοδολογία κοστολόγησης, στο τι περιλαμβάνει κάθε μέτρο και επί ποιας βάσης εφαρμόζεται, στο πώς θα συγκριθούν τα διαφορετικά μέτρα κάθε κόμματος κτλ., θα ανταλλάσσουν δημόσια πυρά και θα φτάσουμε στις εκλογές οπότε δε θα το χρειάζονται το Δημοσιονομικό Συμβούλιο.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η κρατική οικονομική πολιτική – και στο δημοσιονομικό της σκέλος και στο επενδυτικό της σκέλος (το τελευταίο σημαίνει τα λεφτά που παίρνουν από το κράτος οι καπιταλιστές, γιατί το κράτος δεν κάνει επενδύσεις εδώ και χρόνια) – κουμαντάρεται από τον αυτόματο πιλότο των Βρυξελλών, ο οποίος εγκαταστάθηκε την περίοδο των Μνημονίων και έχει «σύμβαση εργασίας» διάρκειας αρκετών δεκαετιών (με υπογραφή Τσίπρα, μάλιστα).
Σ’ αυτό που ονομάζεται κοινοβουλευτικός κρετινισμός ποντάρουν ο Τσίπρας και το επιτελείο του. Με την ηττοπάθεια να βαραίνει τις πλάτες των εργατών, των αγροτών, των εργαζόμενων μικροαστών, των νέων, χωρίς διεκδικητικό κίνημα (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα), ο κάθε απατεώνας πολιτικάντης τύπου Τσίπρα φιλοδοξεί να εκμεταλλευτεί τη σιχασιά για τον Μητσοτάκη, όχι τη θετική ιδέα για τον ίδιο και το υποτιθέμενο πρόγραμμά του, που δεν είναι καν ένα παλαιάς σοσιαλδημοκρατικής κοπής πρόγραμμα.
