Εάν δεν αφορούσε πρωθυπουργό, θα ήταν σίγουρα ανέκδοτο. Αμέσως μετά την επιστροφή του Σαμαρά από τις ΗΠΑ, το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου, το Μαξίμου διέρρευσε πως από τα τέλη Ιούλη ο Σαμαράς έστειλε επιστολή στον Πούτιν, με την οποία του ζήτησε να παρέμβει στη Gazprom για να μειώσει τις τιμές που πουλάει το φυσικό αέριο στην Ελλάδα, οι οποίες είναι 30% με 40% ψηλότερες από τις τιμές που το ίδιο ρωσικό μονοπώλιο πουλάει το φυσικό αέριο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οπως διέρρευσε το Μαξίμου, η ελληνική πλευρά, μέσω της ΔΕΠΑ, επιδιώκει μια μείωση τιμής τουλάχιστον 20% κι αν αυτό δεν επιτευχθεί μέσω διαπραγματεύσεων των δύο πλευρών, η ΔΕΠΑ θα προσφύγει σε διεθνή διαιτησία, όπως προβλέπεται από την αποικιοκρατική ελληνορωσική σύμβαση που έχει υπογραφεί προ ετών.
Η πρώτη αντίδραση της ρωσικής πλευράς ήταν μια δήλωση ενόχλησης ρώσου αξιωματούχου, που ζήτησε να τηρηθεί ανωνυμία: «Ο πρόεδρος Πούτιν δεν επικοινωνεί με τους ηγέτες ξένων χωρών μέσω του Τύπου και απαντά επιμελώς στις επιστολές που του απευθύνονται». Μ’ άλλα λόγια, το Κρεμλίνο απάντησε πως δεν πρόκειται να παίξει στα προπαγανδιστικά παιχνιδάκια του Μαξίμου, που δημοσιοποίησε μια επιστολή δεκαπέντε μέρες μετά την αποστολή της, μόνο και μόνο για να δείξει ο Σαμαράς πως κάνει δυναμική εξωτερική πολιτική.
Το δεύτερο που φρόντισε ν’ αποκαλύψει το Κρεμλίνο ήταν πως η επιστολή Σαμαρά δεν ήταν παρά μια αναβαθμισμένη (από άποψη πρωτοκόλλου) επανάληψη παρόμοιας επιστολής που είχε στείλει από τον περασμένο Φλεβάρη ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Ασ. Παπαγεωργίου στον ρώσο υπουργό Ενέργειας Αλεξάντρ Νόβακ, χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση!
Ενα δεκαήμερο μετά, ήρθε η έμμεση απάντηση Πούτιν, που απετέλεσε έναν κόλαφο για τον Σαμαρά, τον οποίο έσπευσε να καλύψει η προπαγάνδα των ελληνικών ΜΜΕ, μη συσχετίζοντας τη δήλωση Πούτιν με την επιστολή Σαμαρά. Μιλώντας στο κυβερνείο του Ροστόφ, ο Πούτιν χαρακτήρισε την Ελλάδα χώρα προβληματική για επενδύσεις και αναρωτήθηκε πώς γίνεται ρώσοι επιχειρηματίες να προτιμήσουν να επενδύσουν στην Ελλάδα και όχι π.χ. στην επαρχία του Ροστόφ. Αιφνιδιασμένο το Μαξίμου από την έμμεση –αλλά σαφέστατη– επίθεση Πούτιν στο success story του Σαμαρά, του Στουρνάρα και του Βενιζέλου, προτίμησε να διαρρεύσει ότι… ψιχαλίζει. Σύμφωνα με τη διαρροή, ο Πούτιν δεν πραγματοποίησε επίθεση κατά των επενδυτικών ευκαιριών στην Ελλάδα, αλλά απλώς χρησιμοποίησε ένα παράδειγμα στην προσπάθειά του να επαναπατρίσει στη Ρωσία κεφάλαια διάφορων ρώσων «ολιγαρχών». Αστεία πράγματα. Αν ο Πούτιν ήθελε να κάνει μόνο μια τέτοια προσπάθεια, θα μπορούσε να μην ονοματίσει την Ελλάδα ή οποιαδήποτε άλλη χώρα. Το έκανε απολύτως συνειδητά, γνωρίζοντας πως την επομένη θα βοά ο διεθνής Τύπος από τη δήλωσή του «μην επενδύετε στην Ελλάδα, γιατί έχει οικονομικά προβλήματα».
Και βέβαια, στο Μαξίμου ξέρουν πολύ καλά ότι δεν μπορούσαν να περιμένουν διαφορετική μεταχείριση από τη ρωσική ηγεσία και προσωπικά από τον Πούτιν, αφού πέταξαν τους Ρώσους έξω από την ελληνική ενεργειακή αγορά, επιλέγοντας τον ΤΑΡ, συμφωνώντας στον εξαναγκασμό της Gazprom να εγκαταλείψει τη διεκδίκηση της ΔΕΠΑ και δίνοντας τον ΔΕΣΦΑ στην αζέρικη Socar. Τι περίμενε ο Σαμαράς, μετά από όσα προηγήθηκαν; Να του απαντήσει ο Πούτιν «ναι, αγαπητέ Αντώνη, θα πω στον Αλεξέι Μίλερ να σας μειώσει χωρίς χρονοτριβή την τιμή του φυσικού αέριου»; Τότε γιατί έστειλε την επιστολή; Μόνο για ξεκάρφωμα ή για να χρονοτριβήσει κι άλλο τη διαδικασία; Ιδού το κρίσιμο ερώτημα.
Η συμφωνία προμήθειας ρωσικού φυσικού αέριου είναι καθαρά αποικιοκρατική, με αποτέλεσμα να υπάρχουν αυτές οι τεράστιες διαφορές τιμής ανάμεσα στην Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αρκετές από τις οποίες κέρδισαν μειώσεις τιμής μετά από προσφυγή σε διεθνή διαιτησία. Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς γιατί δεν έκανε και η Ελλάδα το ίδιο, σε μια εποχή μάλιστα που ο κοσμάκης δεν έχει να βάλει πετρέλαιο για να θερμανθεί. Η απάντηση που δίνεται από τα παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι πως δεν μπορούσε η κυβέρνηση να κινήσει διαδικασίες, όταν βρισκόταν σε παζάρι για την πώληση της ΔΕΠΑ και του ΔΕΣΦΑ. Αν ήταν έτσι, τότε γιατί ο Παπαγεωργίου έστειλε επιστολή ζητώντας την παρέμβαση του Νόβακ στη Gazprom; Και γιατί επανέρχεται ο Σαμαράς με επιστολή στον Πούτιν, όταν πέρασε ένα εξάμηνο και ο Νόβακ απαξίωσε να απαντήσει στον Παπαγεωργίου;
Ποιο είναι το πρακτικό αποτέλεσμα; Η ΔΕΠΑ δεν έχει μπει σε επίσημες διαπραγματεύσεις με τη Gazprom για εύλογη μείωση της τιμής του φυσικού αέριου, ώστε να μπορεί μετά, αν αποβούν άκαρπες οι διμερείς διαπραγματεύσεις, να προσφύγει σε διεθνή διαιτησία. Περνούν οι μήνες και η ΔΕΠΑ εξακολουθεί να πληρώνει με τεράστιο καπέλο το ρωσικό φυσικό αέριο. Απ’ αυτό, όμως, δεν κερδίζει μόνο η Gazprom, κερδίζει και ο έλληνας συνεταίρος της, η «Προμηθέας Gas ΑΕ», εταιρία στην οποία συμμετέχει με 50% ο Δ. Κοπελούζος, που είναι και διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας (πρόεδρος είναι ο Μεντβέντεφ της Gazprom). Μήπως αυτός είναι ο βασικός λόγος που τρενάρονται οι διαδικασίες;
