Η Πόλα Ρούπα, που δικάζεται σε δυο διαφορετικές δίκες, κατέθεσε χθες στο ένα δικαστήριο και θα καταθέσει στην επόμενη συνεδρίαση και στο άλλο, δήλωση αναγκαστικής αποχής από τη διαδικασία (θα παραστεί μόνο για να κάνει τις πολιτικές τοποθετήσεις – «απολογίες».
Αναγκάζεται να απόσχει, λόγω της εκδικητικής αντιμετώπισης που υφίσταται, με τις συνεχείς μεταγωγές της από τη Θήβα στον Κορυδαλλό, που την εκθέτουν σε κάθε είδους κινδύνους (τους εκθέτει αναλυτικά), αλλά και της παρεμπόδισής της να οργανώσει τη συμμετοχή της στις δίκες.
Παραθέτουμε τη δήλωσή της:
Δήλωση της Πόλας Ρούπα στο ‘’Ειδικό’’ δικαστήριο* των φυλακών Κορυδαλλού
* Β΄ 5μελές Κακουργιοδικείο Αθηνών
Από τα τέλη Σεπτέμβρη οπότε και ξεκίνησε το ένα από τα δύο εφετεία για τον Επαναστατικό Αγώνα στα οποία είμαι στο ένα η μοναδική (επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στην ΤτΕ, στο παράρτημα της ΕΚΤ στην Ελλάδα, και το ΔΝΤ) στο άλλο η πρώτη κατηγορούμενη (απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο του Ν. Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς και δύο απαλλοτριώσεων τραπεζών), υποβάλλομαι σε συνεχείς μεταγωγές από τις φυλακές Ελαιώνα στις φυλακές Κορυδαλλού όπου διεξάγονται οι δίκες και τούμπαλιν, για να παρίσταμαι στις δίκες, οι οποίες περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό δικασίμων. Η ΚΕΜ, χωρίς ποτέ να απαντήσει στα αιτήματά μου για τη μεταγωγή μου στις φυλακές Κορυδαλλού που συνιστούσε προϋπόθεση για την ομαλή διεξαγωγή των δικών μου, όπως εφαρμόζεται σε άλλους κατηγορούμενους με δίκες που διαρκούν μεγάλο χρονικό διάστημα (αυτό εφαρμόζεται σε έναν εκ των κατηγορουμένων στη δίκη για την απόπειρα απόδρασης, και ορθώς) εφαρμόζει πάνω μια μοναδική τακτική άσκησης πίεσης. Αποφάσισε και επέβαλε πολυάριθμες μεταγωγές ακόμα και αυθημερόν στις φυλακές Κορυδαλλού.
Αυτή η εξαιρετικά ειδική-δυσμενής μεταχείριση που μου επιβάλλει η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο μέσω της ΚΕΜ, είναι η συνέχεια της αιφνιδιαστικής μεταγωγής μου νύχτα, από τις φυλακές Κορυδαλλού στις φυλακές Ελαιώνα στις 22/3/2020, με ισχυρή αστυνομική δύναμη ως εκδικητική απάντηση στην κινητοποίηση των κρατουμένων που βρισκόταν σε εξέλιξη με αίτημα την αποσυμφόρηση των φυλακών.
Από τότε που ξεκίνησαν τα δικαστήριά μου, έχω υποβληθεί σε αναρίθμητες μεταγωγές και σε συνεχείς κρατήσεις σε καθεστώς καραντίνας και στις δύο φυλακές καθώς μεταφέρομαι συνεχώς από τη μία φυλακή στην άλλη, με ό, τι μπορεί να συνεπάγεται η κράτηση σε καραντίνα: εγκλεισμό 24 ώρες το 24ωρο, απομόνωση, με περιορισμένη στο ελάχιστο την τηλεφωνική επικοινωνία, χωρίς δυνατότητα προαυλισμού κλπ.
Χωρίς καμία προειδοποίηση, η ΚΕΜ, ένα όργανο που δεν ελέγχεται από κανένα και δεν μπορεί κανένα θεσμικό όργανο να στραφεί εναντίο της, ένα όργανο που βρίσκεται πάνω και πέρα από κάθε έλεγχο και νόμο, που λειτουργεί κατ’ εντολή των πολιτικών της προϊσταμένων και που συνιστά αντιπροσωπευτικό δείγμα ενός συγκεντρωτικού κράτους, μου επιβάλλει μεταγωγές απροειδοποίητα, όποτε και όταν θέλει. Η αντιμετώπιση αυτή ήταν από την αρχή δεδομένο πως θα υπονόμευε την δικαστική διαδικασία, αφού θα ήταν αδύνατο να διεξαχθούν ομαλά οι δίκες μου, από τη στιγμή που οι συνεχείς μεταγωγές εξαϋλώνουν κάθε δυνατότητα να έχω την πρακτική ετοιμότητα αλλά και να είμαι σε θέση να συμμετέχω όπως πρέπει στις δίκες. Και αφού οι δίκες μου είναι πρωτευόντως πολιτικές, η όλη συνθήκη κατατείνει κυρίως στην πολιτική υποβάθμισή τους. Όμως, ούτε καν μια σοβαρή εξέταση των μαρτύρων δεν έχω δυνατότητα να κάνω, αφού αδυνατώ να έχω μαζί μου κατά τις μεταγωγές τα αναγκαία έγγραφα και τις δικογραφίες που είναι ογκώδεις αλλά και το λοιπό υλικό (βιβλία, έγγραφα) που χρειάζομαι. Όσο και αν προσπάθησα, πραγματοποιώντας όλες τις μεταγωγές που μου επιβλήθηκαν ως τώρα προκειμένου να παρίσταμαι σε όλες τις διαδικασίες, στάθηκε αδύνατο να υπερβώ τα πρακτικά προβλήματα που προέκυψαν και να αντισταθώ στην υποβάθμιση των δικών μου δεδομένου ότι κανένα προγραμματισμό δεν μπορώ να κάνω και υποχρεώνομαι σε συνεχείς και αιφνιδιαστικές μεταγωγές ανάλογα με τις ορέξεις κάθε φορά της ΚΕΜ. Οι επιπτώσεις αυτής της εκδικητικής αντιμετώπισης αφορούν, ως αναμενόμενο, άμεσα και στο χρόνο της φυλάκισής μου η οποία επεκτείνεται πολύ πέραν του προκαθορισμένου από το νόμο ορίου, αφού οι συνεχείς μεταγωγές και οι καραντίνες με κρατούν μακριά από την άσκηση του δικαιώματός μου για εργασία στη φυλακή η οποία προσμετράται στο χρόνο έκτισης της ποινής. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι με υποχρεώνει η κυβέρνηση και το υπουργείο μέσω της ΚΕΜ σε επέκταση του χρόνου παραμονής μου στη φυλακή. Συνεπώς, πρόκειται για μια έμμεση μεν, ουσιαστική δε, επιβολή ποινής στην ποινή.
Η αντιμετώπιση αυτή προσβάλλει βάναυσα κάθε αξιοπρέπεια, καταπατά πλήθος δικαιωμάτων μου ως κρατούμενη και ως δικαζόμενη. Όμως δεν σταματούν εδώ οι στοχεύσεις αυτής της εξευτελιστικής και εξοντωτικής μεθόδευσης. Γνωρίζουν τόσο στη ΚΕΜ όσο και στο υπουργείο ότι οι συνεχείς μεταγωγές αυξάνουν τον κίνδυνο έκθεσής μου σε μόλυνση από covid-19, όπως επίσης αυξάνονται τραγικά οι πιθανότητες ενός τροχαίου με τις κλούβες που γνωρίζουν ότι είναι σαράβαλα (και με δική τους ευθύνη) και που οι ίδιοι επιβάλλουν να τρέχουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες ‘‘για λόγους ασφαλείας’’. Δηλαδή, συνειδητά εκθέτουν σε κίνδυνο την ίδια μου τη ζωή και αυτό φάνηκε στην πράξη στις 11/2/2021 με το τροχαίο με την κλούβα που με μετέφερε, αδυνατώντας να σταματήσει γιατί είχε χαλασμένα φρένα, προσέκρουσε σε προπορευόμενο περιπολικό της μεταγωγής προκαλώντας καραμπόλα. Ευτυχώς για εμένα (δυστυχώς γι’ αυτούς) ο τραυματισμός μου δεν ήταν σοβαρός για τον οποίο αυτοί έχουν αποκλειστικά την ευθύνη.
Στην ουσία μου έχουν επιβάλλει ένα δίλημμα που διαρρηγνύει κάθε έννοια δικαιοδοσίας και εξουσίας τους: Ή να αποδεχθώ κάθε επικίνδυνη και εξευτελιστική αντιμετώπιση, να αποδεχθώ επιπλέον μήνες φυλακή και να θέτω σε κίνδυνο τη ζωή μου προκειμένου να κάνω τα δικαστήριά μου, ή να τα εγκαταλείψω εντελώς. Απάντησα στο εξωφρενικό δίλημμα που εκ των πραγμάτων τίθεται – ίσως για πρώτη φορά σε κρατούμενη/ο – με την συνεχή παρουσία μου στις δίκες. Πλην όμως αυτή μου η απόφαση όχι μόνο δεν επέλυσε προβλήματα, αλλά πρόσθεσε και τον κίνδυνο ακόμα και του τραυματισμού μου σε τροχαίο. Για μια πιο ομαλή έκβαση της δίκης και για να αποφευχθούν κάποιες έστω, μεταγωγές μου, είχα ζητήσει και από τα δυο δικαστήρια να πραγματοποιούν συχνότερα τις συνεδριάσεις, πράγμα που θα με βοηθούσε να αμβλύνω τις επιπτώσεις των ακραίων συνθηκών που μου επιβάλλονται. Είχα μάλιστα, προειδοποιήσει το δικαστήριο που εκδικάζει την επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στην ΤτΕ και το ΔΝΤ, ότι κάποια στιγμή θα αδυνατώ να παρίσταμαι.
Δεδομένου ότι αυτή η άκρως εκδικητική αντιμετώπιση, η οποία γίνεται, επαναλαμβάνω για πολιτικούς λόγους, προσβάλλει παράφορα την τιμή και την αξιοπρέπειά μου, δεδομένου ότι υπό αυτές τις συνθήκες αδυνατώ να παρίσταμαι στις δίκες όπως αρμόζει στη σοβαρότητα που αυτές οι υποθέσεις έχουν, δεδομένου ότι η εξέλιξη έδειξε πως δεν μπορώ πλέον να αποδέχομαι αυτούς τους εκδικητικούς όρους αντιμετώπισής μου που θέτουν επανειλημμένως σε κίνδυνο την υγεία, τη σωματική μου ακεραιότητα, ακόμα και τη ζωή μου, και που τελικά, συνιστά μια άκρως κακοποιητική μέθοδο αντιμετώπισής μου σε κάθε επίπεδο, δηλώνω πως αρνούμαι να παρίσταμαι πλέον στις δίκες, πλην των δύο ημερών όπου θα κάνω τις πολιτικές τοποθετήσεις μου – ‘‘απολογίες’’.
Πόλα Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα
Το παραπάνω κείμενο-δήλωση κατατέθηκε χθες 3/3/2021 Μαρτίου στο Β΄ 5μελές Εφετείο Kακουργημάτων Αθηνών που εκδικάζει την επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στη ΤτΕ-παράρτημα της ΕΚΤ και το γραφείο του ΔΝΤ με κατηγορούμενη την Πόλα Ρούπα. Ομοίως θα κατατεθεί και στις 12/3/2021 στο Α΄ 5μελές Κακουργιοδικείο Αθηνών που εκδικάζει την υπόθεση της απόπειρας απόδρασης με ελικόπτερο του Ν. Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς και δύο απαλλοτριώσεων τραπεζών στο οποίο είμαι η κύρια κατηγορούμενη.
