Σε θέλω εδώ, συγνώμη μη λες, συγνώμη εγώ
Τ’ αστέρια στα χέρια να σου φέρω μπορώ
Μου λες σ’ αγαπώ
Αχ καρδιά μου και εγώ.
Προσπαθείς να μου θυμίσεις στιγμές που ξεχνάω
Σπάει η φωνή σου και κλαις
Εχεις πιει, έχεις διαλύσει, φωνάζεις πονάω
Αχ καρδιά μου και εγώ.
Η στήλη αποχαιρετά τη λατρεμένη Κίμπερλι με στίχους του βάρδου Κωνσταντίνου Αργυρού.
Διπλή η θλίψη, διπλή η απώλεια. Η χώρα χάνει τον μοναδικό άνθρωπο που μπορούσε να πάρει τον πρόεδρο Τραμπ στο τηλέφωνο και να του πει «Αγάπη μου, την Ελλάδα να προσέχεις». Και ο λαός χάνει έναν βουλευτή που θα μπορούσε να προσφέρει πολλά, πάρα πολλά. Γιατί ο μίζερος Μητσοτάκης δεν πρόκειται να βάλει τον Κωνσταντίνο υποψήφιο με τη ΝΔ στα νότια, όπως ήταν σίγουρο μέχρι σήμερα. Δε θέλει τίποτα που να θυμίζει το πέρασμα της αέρινης Κίμπερλι από αυτήν εδώ τη χώρα.
Στον αστερισμό της γελοιότητας
Γεμίζει με «απλούς στρατιώτες» το τσιπρόκομμα. Βασίλης Κόκκαλης (προερχόμενος από τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ, για να μην ξεχνιόμαστε) και Κώστας Ζαχαριάδης οι τελευταίες… στρατολογήσεις. Ελπίζουμε να μην τους αρχίσει στα καψόνια ο «πάλιουρας» Γιώργος Καραμέρος. Ολο αυτό, βέβαια, είναι αρκούντως γελοίο, αλλά γενικά η αστική πολιτική βρίσκεται στον αστερισμό της γελοιότητας. Για ποιο λόγο; Γιατί έχουν εξαφανιστεί και όσα ψήγματα διαφοράς πολιτικής χώριζαν παλιά τη σοσιαλδημοκρατία από τα συντηρητικά κόμματα. Με αυτόματο πιλότο κινείται η πολιτική, οι κυβερνήσεις είναι απλοί διαχειριστές με αντικείμενο την μη παρέκκλιση από την τροχιά του αυτόματου πιλότου, οπότε μόνο κινήσεις πολιτικής γελοιότητας έχουν απομείνει για να «διακρίνονται» τα κόμματα εξουσίας.
Ευτυχώς που υπάρχουν μερικές οάσεις οραματισμού για να σπάνε το μουντό τοπίο της γελοιότητας. Σαν τον καπετάν Πάνο Καμμένο, τον μόνο (ακρο)δεξιό που τολμά να χτυπάει σαν χταπόδι τον Σαμαρά. Πιστός φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη, «προτεζέ» του πατέρα Μητσοτάκη το πάλαι (φαίνεται πως είχε και χιούμορ ο Δρακουμέλ), το ξεκαθάρισε στο OPEN: «Βεβαίως, στις πρώτες εκλογές δεν θα κατέβω. Στις δεύτερες πολύ πιθανόν. Δεν θα αφήσω τον Σαμαρά να εκβιάσει την παράταξη για ακόμη μία φορά. Θα το δούμε την Κυριακή το βράδυ. Οι ΑΝΕΛ μπορεί να είναι σε αγρανάπαυση, αλλά υπάρχουν». Οσο να ‘ναι, μια περηφάνεια την αισθάνθηκε η στήλη. Αλλά έχει κι ένα παράπονο: Την Κίμπερλι γιατί την εγκατέλειψες, καπετάν Πάνο; Επειδή φώναξε τον Σαμαρά στην πρεσβεία και του ‘κανε και καναδυό likes σε αντικυβερνητικά βίντεο που αυτός (ο Σαμαράς) ανέβασε; Εσύ που έλεγες ότι είσαι κολλητός της και ότι μπορείς να τακτοποιήσεις τα πάντα…
Eθνική απώλεια
Μέσα στ’ άλλα, χάνουμε και τον Φάνσι Τζέιμς. Τον άνθρωπο που προσπάθησε να ξεβλαχέψει την Ελλάδα, μερικές δεκαετίες αργότερα από τον Πέτρο Κωστόπουλο. Η φωτογραφία από την εμφάνιση Κίμπερλι-Φάνσι στο ντεφιλέ της Σίλιας Κριθαριώτη στο Παρίσι. Ράγισαν οι πλάκες της Πλας Βαντόμ από το γκλάμουρ. Κι όμως, ακόμα κι αυτό το έκαναν «θέμα» οι Αμερικανοί. Εβγαλαν κάτι ηχητικά στα οποία η πρέσβειρα έλεγε πως ο σύζυγος Κριθαριώτη, εφοπλιστής Τσάκος, την πήγε στο Γκστάαντ με το ιδιωτικό του τζετ, πως πέρασαν μερικές υπέροχες μέρες στην πάντα κατάλευκη αλλ’ όχι πλέον πένθιμη (όπως την ήθελε ο ποιητής του Μαραμπού) και μετά πέταξαν για Παρίσι, για το ντεφιλέ της Σίλιας. Μεγάλος πατριώτης ο Τσάκος, όπως όλοι οι εφοπλιστές, συνέλαβε το μεγαλείο της Κίμπερλι και θέλησε, πέρα από την πατριωτική συνεισφορά του με το «πλησίασμα» της πρέσβειρας, να κάνει και μια πολιτιστική συνεισφορά στον Ελληνα που κατατρύχεται από ανατολίτικα σύνδρομα: στήριξε το ξεβλάχεμα πάνω στον Φάνσι Τζέιμς. Τώρα… μαύρη πέτρα θα ρίξει πίσω του ο Φάνσι. Ούτε στη Μύκονο δεν θα τον ξαναδούν.
ΥΓ. Πώς το έλεγε η Γκίλφοϊλ; «Βλέπω τον Νίκο κάθε γαμημένη μέρα. Πετάω μαζί του για το Παρίσι. Είμαι μαζί του μια ολόκληρη εβδομάδα. Με λατρεύει. Αγάπη μου, πέρασα μαζί του τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά. Στο Γκστάαντ. Παντού»!
Τι άλλο θα διαβάσουμε; Μπήκε ο Κούλης μερικά λεπτά (διαδρομή Θησείο-Μοσχάτο) στον Ηλεκτρικό και τα παπαγαλάκια πήραν οδηγίες να γράψουν ότι αυτό αποτυπώνει «τη σύνδεση περιφέρειας και πρωτεύουσας». Οτι δηλαδή ο πρωθυπουργός δεν ενδιαφέρεται μόνο για την επαρχία αλλά και για την καθημερινότητα των ανθρώπων της πρωτεύουσας! Τους έχουμε μια πρόταση: να πάει ο Κούλης ένα πρωί 8-9, να επιβιβαστεί στον Ηλεκτρικό στη Νέα Ιωνία και να κατέβει στην Αττική. Σε κάθε ενδιάμεση στάση, δε (Περισσός, Πευκάκια, Ανω Πατήσια, Αγιος Ελευθέριος, Κάτω Πατήσια, Αγιος Νικόλαος), να βγαίνει από το βαγόνι και να χαιρετάει τον κόσμο. Το ‘χετε, Κουλάκια; ‘Η δεν ξέρετε ούτε εσείς (όπως ο αρχηγός σας) τι συμβαίνει κάθε μέρα στη Γραμμή 1;
Κομπλεξικός αυτοκρατορίσκος
Επρεπε να φύγει για την Ταϊλάνδη, για την ετήσια σύνοδο του ΔΝΤ, ο Πιερρακάκης. Και δεν άντεχε στην ιδέα ότι δε θα ήταν στο πάνελ για την ανακοίνωση των «μέτρων» για το πετρέλαιο θέρμανσης, αλλά θα άφηνε μόνο του τον Παπασταύρου, παρέα με τον «άχρωμο-άοσμο-άγευστο» υφυπουργό Οικονομικών Πετραλιά. Φώναξε, λοιπόν, την ΕΡΤ και έκανε δήλωση on-camera (τύπου «πρωθυπουργικό διάγγελμα») ότι «προχωρούμε σε διπλή στήριξη στο πετρέλαιο θέρμανσης, με απευθείας επιδότηση στην αντλία, η οποία θα μειώσει άμεσα την τιμή, και με αύξηση στο επίδομα θέρμανσης κατά 30% σε σχέση με πέρυσι». Για να ικανοποιήσει το κόμπλεξ του (την έχει δει δελφίνος στη ΝΔ ο πρώην πασόκος!) «έκαψε» την αυριανή κυβερνητική φιέστα.
