Στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας εισήχθη σήμερα το μεσημέρι ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας που διανύει τη 18η μέρα απεργία πείνας. Μετά και τη χτεσινή γνωμάτευση του γενικού ιατρού-διευθυντή ΕΣΥ, Θόδωρου Σδούκου, ο οποίος τον εξέτασε στη φυλακή και διέγνωσε κίνδυνο για μη αναστρέψιμες βλάβες, δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια για «παιχνίδια».
Ο Δ. Κουφοντίνας έχει καταστήσει σαφές ότι δεν αρνείται την κλινική και τις εργαστηριακές εξετάσεις από τους γιατρούς, αρνείται όμως τη χορήγηση οποιασδήποτε υποστήριξης, γι’ αυτό και αρνήθηκε να του τοποθετηθεί ορός.
Την ώρα που ο Δ. Κουφοντίνας είχε ήδη οδηγηθεί στο νοσοκομείο, στο υπουργείο Προ Πο πραγματοποιήθηκε συνάντηση της πολιτικής ηγεσίας (υφυπουργός Οικονόμου, γενική γραμματέας Νικολάου), με αντιπροσωπία στην οποία συμμετείχαν οι δικηγόροι Κώστας Παπαδάκης (τ. μέλος του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας) και Βασίλης Παπαστεργίου (αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και μέλος του ΔΣ του ΔΣΑ – συμμετείχε με δική του πρωτοβουλία και όχι ως εκπρόσωπος των φορέων) και η αναισθησιολόγος-εντατικολόγος Κατερίνα Ντουζέπη.
Απαντώντας σε ερωτήματά μας σχετικά με το περιεχόμενο της συνάντησης και τις εκτιμήσεις του, ο Κώστας Παπαδάκης μας είπε τα εξής:
«Στη συνάντηση (διάρκειας περίπου 40’) συμμετείχαν από πλευράς υπουργείου ο υφυπουργός κ. Λευτέρης Οικονόμου και η γ. γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής κ. Σοφία Νικολάου. Οσον αφορά την κατάσταση της υγείας του Δ. Κουφοντίνα, μας είπαν ότι θα κάνουν οτιδήποτε υποδείξουν οι αρμόδιοι γιατροί για να προστατέψουν τη ζωή του. Μας δήλωσαν ότι ήδη βρίσκεται στο Νοσοκομείο Λαμίας και μας υποσχέθηκαν ότι εάν οι γιατροί εκεί υποδείξουν την ανάγκη να μεταφερθεί σε καλύτερο νοσοκομείο, αυτό θα γίνει. Επισημάναμε απλώς ότι ο ίδιος συναινεί σε κάθε είδους ιατρική εξέταση, αλλά όχι και στην τοποθέτηση ορού και σε οποιαδήποτε απόπειρα σίτισης. Ο κ. Οικονόμου δύο φορές μίλησε για εισαγγελική διάταξη υπονοώντας το ενδεχόμενο αναγκαστικής σίτισης εάν χρειαστεί. Το προσπεράσαμε.
Οσον αφορά το αίτημα μεταγωγής στον Κορυδαλλό, το ζητήσαμε εξαρχής ευθέως προτρέποντας την ηγεσία του υπουργείου να περιοριστούμε σε αυτό και μην φάμε την ώρα σε νομικές συζητήσεις και διαφωνίες για το όλο ζήτημα. Τονίσαμε ότι μέχρι τώρα δεν υπήρξε ποτέ νεκρός απεργός πείνας στην Ελλάδα (διευκρινίζοντας στο τέλος, σε σχετική επισήμανση, ότι αν αυτό συμβεί, εκείνοι θα φταίνε). Είπαμε ότι δεν θα πληγεί το πολιτικό γόητρο της κυβέρνησης εάν ικανοποιηθεί το έσχατο αίτημα μεταγωγής στον Κορυδαλλό και ότι θα μπορούσε να ζητάει άλλα και άλλα (Κασσαβέτεια, άδειες κλπ). Θυμίσαμε ότι ένα μεγάλο μέρος του νομικού και όχι μόνο κόσμου συντάσσεται με το αίτημα Κουφοντίνα, χωρίς αυτό να σημαίνει πολιτική επιδοκιμασία της 17Ν ή αμφισβήτηση της ποινικής απόφασης που εκτίει. Και φυσικά τονίσαμε το επείγον της κατάστασής του.
Απάντηση ουσιαστική δεν δόθηκε. Η κ. Νικολάου αγόρευσε αρκετή ώρα προσπαθώντας να καλύψει νομικά όσα έκανε. Δεν ήταν πειστική. Οταν ήρθε η ώρα να απαντήσουμε, ο κ. Οικονόμου θυμήθηκε την προτροπή να μην μιλάμε νομικά μεταξύ μας. Αυτό έγινε δύο τρείς φορές. Να αναπτύσσεται νομικά η κ. Νικολάου και να μην μας αφήνει ο κ. Οικονόμου να της απαντήσουμε. Του επισημάναμε ότι αυτό το ζητήσαμε και εμείς αλλά το θυμήθηκε όταν ήρθε η ώρα να απαντήσουμε στη Νικολάου. Σε διάσπαρτες τοποθετήσεις μας, πάντως, η κ. Νικολάου πήρε τις απαντήσεις που έπρεπε και για τις αντιφάσεις της και για την παραβίαση του δικού τους νόμου και για τα έγγραφα που αρνείται να δώσει (είπε ότι θα τα δώσει) και για τις επισημάνσεις του Συνηγόρου του Πολίτη και για τα διάφορα προσχήματα με τα οποία αρνείται τη μεταγωγή.
Στην ατάκα του κ. Οικονόμου “επιτέλους να τελειώνει αυτή η ιστορία“, η απάντησή μας ήταν “εσείς που την αρχίσατε τελειώστε την“. Και ενοχλήθηκε πολύ όταν του θυμίσαμε το προηγούμενο της Θάτσερ με τον Μπόμπι Σαντς.
Κάποια στιγμή και οι δύο εκπρόσωποι του υπουργείου “διερωτήθηκαν“ μεταξύ άλλων (όπως γιατί τα κάνει αυτά ο Κουφοντίνας, ενώ σε λίγο καιρό έχει υφ’ όρον απόλυση) γιατί δεν κάνει αίτηση στην ΚΕΜ για μεταγωγή, λέγοντας ότι αυτή είναι το αρμόδιο θεσμικό όργανο. Η δήλωση αυτή κατά την άποψή μου συνιστά απεμπόληση της ευθύνης τους και υπεκφυγή».
Η Κατερίνα Ντουζέπη μας είπε τα εξής:
«Συμμετείχα στη συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου ως γιατρός και οφείλω εξαρχής να ομολογήσω ότι η εμπειρία μου ήταν οδυνηρή. Ακουσα τον υφυπουργό κ. Οικονόμου να λέει ότι αυτοί δεν παρεμβαίνουν στις ιατρικές διαδικασίες και δεν αρνήθηκαν στον Δημήτρη Κουφοντίνα ιατρική συμβολή, γι’ αυτό τον μετέφεραν τρεις φορές στο νοσοκομείο. Οτι θα κάνουν ό,τι τους πουν οι γιατροί. Οταν παρατήρησα ότι εδώ δεν έχουμε οποιονδήποτε ασθενή αλλά έναν απεργό πείνας και ότι ο λόγος που τον οδηγεί στους γιατρούς δεν έχει αρθεί, η απάντηση του υφυπουργού ήταν… ότι δεν του αρνούνται την ιατρική βοήθεια!
Ομως, ο Δ. Κουφοντίνας πραγματοποιεί απεργία πείνας διαμαρτυρόμενος για άδικη συμπεριφορά της διοίκησης σε βάρος του και, επομένως, η πολιτική ηγεσία, που είναι αυτή που παίρνει τις αποφάσεις, δεν μπορεί να κρατάει το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου. Αυτή είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για ό,τι συμβεί στον απεργό πείνας και όχι οι γιατροί, οι οποίοι απαγορεύεται να κάνουν οποιαδήποτε ιατρική πράξη χωρίς τη συναίνεση του ασθενούς.
Γι’ αυτό θύμισα κάποια στιγμή στον υπουργό τη φράση της Θάτσερ, ότι ο Μπόμπι Σαντς επέλεξε μόνος του να θέσει τέλος στη ζωή του! Τον είδα να πετάγεται πάνω θιγμένος και να αρνείται τέτοια συμπεριφορά. Λυπάμαι, αλλά ως γιατρός “τέτοια“ συμπεριφορά βλέπω. Βλέπω έναν άνθρωπο 63 ετών, με εύθραυστη υγεία, γιατί έχει πραγματοποιήσει πρόσφατα και άλλες απεργίες πείνας, με την κλινική εικόνα και τις εξετάσεις που είδαμε και εγώ, όταν τον εξέτασα στη φυλακή την 9η μέρα της απεργίας πείνας, και ο συνάδελφος Σδούκος, ο οποίος τον εξέτασε χθες, 16η μέρα της απεργίας πείνας, να δείχνουν αυξημένο κίνδυνο μη αναστρέψιμων βλαβών στην υγεία του.
Αντί να ακούσω μια πειστική απάντηση σ’ αυτά, η οποία να αποδεικνύει έμπρακτα το “δεν θα γίνουμε Θάτσερ“, άκουσα υπεκφυγές, όπως “γιατί ο Κουφοντίνας δεν περίμενε μερικές μέρες, αλλά άρχισε απεργία πείνας αμέσως μόλις μεταφέρθηκε στον Δομοκό“ ή “ας κάνει μια αίτηση στην Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών“.
Το πλέον προκλητικό κατά τη γνώμη μου ήταν ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχει μεροληψία και δε γίνεται διάκριση σε βάρος του Κουφοντίνα. Ομως, όλοι μας έχουμε διαβάσει πλέον το σχετικό εδάφιο του πρόσφατου νόμου, βάσει του οποίου ο Δ. Κουφοντίνας έπρεπε να βρίσκεται στον Κορυδαλλό. Αυτός, όμως, βρέθηκε στον Δομοκό και αυτή η σε βάρος του αδικία τον οδήγησε στην απεργία πείνας και στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Μόνο η αποκατάσταση της αδικίας μπορεί να οδηγήσει στη λύση. Αν δεν συμβεί αυτό, τότε, όση ευθιξία και αν επιδεικνύει σε μια συζήτηση ο κ. Οικονόμου, στην πράξη ακολουθείται η λογική Θάτσερ: “Μόνος του επέλεξε να πεθάνει“. Και τι θα πούμε αν το αίτημά του γίνει δεκτό και η ζωή του σωθεί τελικά, αλλά μείνει κάποια σοβαρή βλάβη; Οτι μόνος του επέλεξε να προκαλέσει βλάβη στην υγεία του;
Ως γιατρός που συμμετέχει καθημερινά στη μάχη για τη ζωή και την υγεία, δεν μπορώ να δεχτώ να σπαταλιέται μ’ αυτόν τον τρόπο μια ζωή».
Βασανιστήριο και παιχνίδι θανάτου
Από όσα περιγράφουν παραπάνω οι Κ. Παπαδάκης και Κ. Ντουζέπη εμείς οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση, απολύτως συνειδητά, βασανίζει τον Δημήτρη Κουφοντίνα και παίζει τη ζωή και την υγεία του στη ρώσικη ρουλέτα.
Είναι πραγματικά εξοργιστική η πρόταση «ας κάνει ο Κουφοντίνας μια αίτηση στην ΚΕΜ για μεταγωγή»! Aυτοί δεν πήραν τον Κουφοντίνα από την Κασσαβέτεια και τον επαναμετήγαγαν εικονικά στον Κορυδαλλό (όπως προβλέπει ο νόμος τους), ενώ στην πραγματικότητα τον μετήγαγαν στον Δομοκό; Αυτοί έχουν την υποχρέωση να εφαρμόσουν τον νόμο τους. Δεν είναι ζήτημα κάποιας τυπικής παράλειψης του Κουφοντίνα (ότι δεν έκανε αίτηση στην ΚΕΜ), είναι ζήτημα παραβίασης του νόμου από μεριάς τους. Ας αποκαταστήσουν, λοιπόν, τη νομιμότητα που οι ίδιοι παραβίασαν με τον πιο ωμό τρόπο.
Είναι επίσης εξοργιστική η άποψη Οικονόμου «γιατί δεν περίμενε μερικές μέρες;». Ο Κουφοντίνας μετήχθη (απήχθη) στον Δομοκό στις 21 Δεκέμβρη. Εκανε μια πολιτική δήλωση καταγγελίας στις 23 Δεκέμβρη. Στις 28 Δεκέμβρη υπέβαλε αίτηση να του χορηγηθούν όλα τα σχετικά με τη μεταγωγή του έγγραφα. Στις 7 Γενάρη έλαβε τη χουντικού τύπου απάντηση της Νικολάου, η οποία αρνήθηκε ακόμα και να του χορηγήσει αντίγραφα των εγγράφων που τον αφορούν (απάντηση για την οποία η Νικολάου εγκαλείται ήδη από τον Συνήγορο του Πολίτη).
Πεπεισμένος πλέον ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι αποφασισμένη να τον αντιμετωπίσει σαν ανθρώπινο σκουπίδι, άρχισε απεργία πείνας στις 8 Γενάρη, για να σταματήσει τις σε βάρος του αυθαιρεσίες. Από τις 21 Δεκέμβρη, που τον κουβάλησαν σηκωτό στον Δομοκό, μέχρι τις 8 Γενάρη, που άρχισε την απεργία πείνας, πέρασαν 18 μέρες, κύριε Οικονόμου. Είστε υφυπουργός, πολιτικός προϊστάμενος της Νικολάου, απόστρατος στρατηγός της αστυνομίας, δεν μπορεί να μην το γνωρίζετε αυτό. Αν θέλετε να καλύψετε την υφισταμένη σας, είναι δικό σας θέμα. Αφήστε, όμως, τις υπεκφυγές και τα ψέματα και δώστε της εντολή να αποκαταστήσει τη νομιμότητα που τόσο βάναυσα τραυμάτισε.
Και βέβαια, δεν αξίζει σχολιασμού η «απορία» που εκφράστηκε, «γιατί τα κάνει αυτά ο Κουφοντίνας, ενώ σε λίγο καιρό έχει υφ’ όρον απόλυση;». Οχι μόνο γιατί έχουν φροντίσει να μην έχει ο Κουφοντίνας «σε λίγο καιρό» υφ’ όρον απόλυση, αλλά και γιατί φροντίζουν από τώρα και γι’ αυτό: του έκοψαν τις άδειες, του απαγορεύουν να κρατείται σε αγροτική φυλακή και θέλουν να μας πείσουν ότι ενδιαφέρονται για την υφ’ όρον απόλυσή του; Λίγη ντροπή δε θα έβλαπτε…
Οπως σημείωσε παραπάνω η γιατρός, ο Κουφοντίνας για μια ακόμα φορά ισορροπεί πάνω σε μια λεπτή κλωστή. Ο ίδιος, συνεχίζοντας μια μακρά παράδοση των αγωνιστών πολιτικών κρατούμενων σε όλο τον κόσμο, είναι αποφασισμένος να υπερασπιστεί την αγωνιστική του αξιοπρέπεια και τιμή. Να μην επιτρέψει να τον αντιμετωπίζουν σαν ανθρώπινο σκουπίδι. Κρατούμενος ναι, αλλά όχι άθυρμα ενός καθεστώτος εξαίρεσης, μεσαιωνικής τιμωρητικής και εκδικητικής νοοτροπίας. Το αίτημά του είναι δίκαιο και νόμιμο.
Ας σταματήσουν τα προβοκατόρικα κόλπα με τα φιλικά τους ΜΜΕ. Ο Κουφοντίνας δε θέλει προνομιακή μεταχείριση. Την εφαρμογή ενός νόμου που φτιάχτηκε ad hoc για να χειροτερεύσει τους δικούς του όρους κράτησης απαιτεί. Οπως το είπε ο ίδιος: «Αφού επιμένουν στο νόμο που τόσο προκλητικά μηχανεύτηκαν, οφείλουν να τον εφαρμόσουν, τουλάχιστον αυτόν, και να με ξαναφέρουν στο υπόγειο του Κορυδαλλού, στην ειδική πτέρυγα που έκτισε ο ίδιος ο υπουργός της καταστολής, ο Μ. Χρυσοχοΐδης, για να θάψει τη 17Ν, και όπου πέρασα τα 16 από τα 18 χρόνια που είμαι στη φυλακή».
