Ο μεγαλύτερος αριθμός παλαιστίνιων κρατούμενων στις φυλακές του σιωναζιστικού κράτους και παλαιστίνιων ομήρων από τη Γάζα στα σιωναζιστικά στρατόπεδα στην έρημο Νεγκέφ απελευθερώθηκε την περασμένη νύχτα. Ο αριθμός αγγίζει τους 700. Δεν μπορούμε να δώσουμε ακριβή αριθμό γιατί υπάρχει μια σύγχυση ως προς τον αριθμό των γυναικών και παιδιών ομήρων από τη Λωρίδα της Γάζας, που απελευθερώθηκαν σ’ αυτή τη φάση.
Το βέβαιο είναι ότι απελευθερώθηκαν:
- 151 καταδικασμένοι σε ισόβια κάθειρξη ή βαριές ποινές (απ’ αυτούς 43 απελευθερώθηκαν στη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ, 11 στη Γάζα και 97 απελάθηκαν στο εξωτερικό).
- 445 όμηροι από τη Γάζα, που συνελήφθησαν μετά τις 7 Οκτώβρη.
- 70 γυναίκες και ανήλικοι όμηροι από τη Γάζα.
Πρέπει να σημειωθεί ότι μέχρι στιγμής, η Παλαιστινιακή Αντίσταση έχει απελευθερώσει το 60% των κρατουμένων που εκτίουν ισόβια, παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ θεωρούσε αυτούς τους κρατούμενους «κόκκινη γραμμή». Συνολικά, περίπου 300 από τους 500 καταδικασμένους σε ισόβια έχουν απελευθερωθεί. Και βέβαια, έρχεται η δεύτερη φάση της συμφωνίας, για την οποία η Αντίσταση έχει περισσότερους αιχμάλωτους προς ανταλλαγή και μάλιστα στρατιωτικούς (ορισμένους και με πολλά γαλόνια στις επωμίδες…).
Ο διευθυντής του Γραφείου Ενημέρωσης Κρατουμένων, Αχμεντ Αλ-Κούντρα, με αφορμή την απελευθέρωση της έβδομης παρτίδας της πρώτης φάσης της συμφωνίας «Κατακλυσμός των Ελεύθερων», δήλωσε:
Σήμερα γράφεται ένα νέο κεφάλαιο δόξας. Η ελευθερία ρέει στις φλέβες αυτών που άντεξαν πίσω από τα σίδερα. Η Παλαιστίνη αγκαλιάζει και πάλι τους κρατουμένους της, οι οποίοι έγραψαν με τον πόνο και την αντοχή τους μια αθάνατη ιστορία τιμής. Η απελευθέρωση αυτής της νέας ομάδας κρατουμένων αποτελεί απόδειξη του αγώνα της θέλησης, που έδωσε ο λαός μας, και επιβεβαιώνει ότι τα δικαιώματα κατακτώνται με θυσίες και όχι με συμβιβασμούς.
Συγχαίρουμε τους απελευθερωμένους κρατούμενους που ανέκτησαν την ελευθερία τους μετά από πολλά χρόνια φυλάκισης και ταλαιπωρίας. Ιδιαίτερα χαιρετίζουμε τους ήρωες των ισοβίων που καταδικάστηκαν να περάσουν όλη τη ζωή τους στη φυλακή, καθώς και τους 41 κρατουμένους της συμφωνίας «Πίστη στους Ελεύθερους» (σ.σ. συμφωνία Σαλίτ του 2011), που είχαν εκ νέου συλληφθεί από την Κατοχή. Η Αντίσταση τήρησε την υπόσχεσή της και τους οδήγησε ξανά στην ελευθερία.
Αυτός ο θρίαμβος δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς τις θυσίες του λαού μας, ιδιαίτερα της Γάζας που πρόσφερε τους γιους της ως μάρτυρες και άντεξε τον πόνο, ώστε σήμερα να γίνει το σύμβολο της ελευθερίας, όπως πάντα ήταν η φλόγα της αντοχής και της αντίστασης.
Καλούμε τον λαό μας να υποδεχτεί τους απελευθερωμένους κρατουμένους ως ήρωες, για να αποδείξουμε ότι είναι σύμβολα του αγώνα και της αντοχής, όχι απλώς αριθμοί. Ας υψωθούν οι σημαίες και ας ακουστούν τα συνθήματα – αυτή είναι η ημέρα της ελευθερίας και η υπόσχεσή μας είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι να ελευθερωθεί και ο τελευταίος κρατούμενος.
Για τα κολπάκια που πήγε να κάνει ο Νετανιάχου, μέχρι που αναγκάστηκε να βάλει την ουρά στα σκέλια, έχουμε γράψει αναλυτικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Απελευθερώνονται όλοι/ες οι παλαιστίνιοι κρατούμενες/οι
Η διαδικασία της ανταλλαγής έγινε όπως απαίτησε η Αντίσταση και συμφωνήθηκε: ταυτόχρονα. Με το που οι Αιγύπτιοι μπήκαν στη Γάζα και παρέλαβαν τις τέσσερις σορούς σιωνιστών αιχμάλωτων από τις Ταξιαρχίες Αλ-Κασάμ, έφυγε το πρώτο λεωφορείο με παλαιστίνιους κρατούμενους από τη φυλακή Οφερ, με ευθύνη του Ερυθρού Σταυρού. Οταν τα αιγυπτιακά αυτοκίνητα έφτασαν στο πέρασμα Κερέμ Σαλόμ και ο Ερυθρός Σταυρός πιστοποίησε ότι μεταφέρουν τέσσερις σορούς, έφυγαν άλλα πέντε πούλμαν με παλαιστίνιους κρατούμενους. Οταν οι σιωνιστές ιατροδικαστές έκαναν επιτόπου προκαταρκτική εξέταση, έφυγαν όλοι οι υπόλοιποι παλαιστίνιοι κρατούμενοι, εκτός από 24 ανήλικους που κρατήθηκαν μέχρι να ολοκληρωθεί η ιατροδικαστική εξέταση στα κεντρικά της σιωνιστικής υπηρεσίας νότια του Τελ Αβίβ. Οταν ολοκληρώθηκε η ταυτοποίηση, αφέθηκαν και τα 24 παιδιά.
Το μόνο που «κέρδισαν» οι σιωναζιστές του Νετανιάχου ήταν να γίνει η ανταλλαγή μέσα στη μαύρη νύχτα, μπας και είναι λιγότεροι οι Παλαιστίνιοι που θα υποδέχονταν τους απελευθερωμένους κρατούμενους και ομήρους στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη και λιγότεροι οι σιωνιστές που θα παρακολουθούσαν την υποδοχή των απελευθερωμένων κρατούμενων από τα ισραηλινά κανάλια που μετέδιδαν εικόνα από το Αλ-Τζαζίρα.
Δεν ξέρουμε πόσοι σιωνιστές ξενύχτησαν μπροστά στις τηλεοράσεις, αλλά οι Παλαιστίνιοι έχουν περάσει τόσα που ένα ξενύχτι ήταν γι’ αυτούς διασκέδαση.
Oι σιωναζιστές έκαναν και την καθιερωμένη εισβολή καταστολής στη Μπεϊτούνια, την πρώτη πόλη της Δυτικής Οχθης που μπαίνουν τα λεωφορεία με τους απελευθερωμένους κρατούμενους μόλις φύγουν από τη φυλακή Οφερ. Ευκαιρία για πετροπόλεμο και μολοτοφοπόλεμο για τη νεολαία της Μπεϊτούνια (πρώτο στάδιο εκπαίδευσης προτού ο νέος πιάσει το ντουφέκι).
Eνα τεράστιο πλήθος περίμενε τους απελευθερωμένους κρατούμενους στη Ραμάλα, με έκδηλη την αγωνία.
Στη Χαν Γιούνις στη Γάζα, μια τεράστια σκηνή είχε στηθεί έξω από το Ευρωπαϊκό Νοσοκομείο, όπου μεταφέρονται πάντοτε οι απελευθερωμένοι κρατούμενοι. Οι οικογένειες περίμεναν με αγωνία τους δικούς τους.
Οι νέοι είχαν απλωθεί στο γύρω χώρο, άναψαν φωτιές και περίμεναν.
Oσο περνούσε η ώρα, οι νέοι έσπασαν την αγωνία στήνοντας γλέντι με κεράσματα.
Κι όταν έφτασαν τα λεωφορεία με τους απελευθερωμένους κρατούμενους η αγωνία έδωσε τη θέση της στους πανηγυρισμούς.
Μόνο στην Ιερουσαλήμ δεν μπόρεσαν να οργανωθούν πανηγυρισμοί. Οι σιωναζιστές περικύκλωσαν τα σπίτια των κρατούμενων που θα απελευθερώνονταν με ισχυρές δυνάμεις και δεν άφηναν να πλησιάσει κανένας. Εισέβαλαν στα σπίτια και έδιωξαν όλους τους συγγενείς εκτός από τη στενή οικογένεια του κρατούμενου. Κι αντί ν’ αφήσουν τους κρατούμενους από τα αστυνομικά τμήματα, όπου τους παρέδωσε ο Ερυθρός Σταυρός, τους μετέφεραν σιδηροδέσμιους με περιπολικά στα σπίτια τους. Μόνο εκεί τους έβγαζαν τις χειροπέδες.
Τα βίντεο που έχουμε είναι πολλά. Θα βάλουμε μόνο λίγα, χαρακτηριστικά, ενώ θα επανέλθουμε με χωριστά άρθρα για κάποιες σημαντικές πλευρές της υπόθεσης.
- Οι απελευθερωμένοι όμηροι από τη Γάζα, προτού πάνε να συναντήσουν τους δικούς τους, πέφτουν στα γόνατα και φιλούν το χώμα της πατρίδας τους.
- Ζιγιά Αλ-Άγκα, ο πρύτανης των κρατουμένων της Γάζας. Εμεινε 33 χρόνια στη φυλακή. Μπήκε σχεδόν παιδί και απελευθερώθηκε με άσπρα μαλλιά. Αυτός ο ατσαλωμένος στον αγώνα άντρας πέφτει και φιλάει τα πόδια της μάνας του.
- Το ίδιος κάνει και ο απελευθερωμένος κρατούμενος Σαάντ Αλ-Ντιν Μασάαντ Τζαμπρ, μόλις φτάνει στο σπίτι του, στον Προσφυγικό Καταυλισμό Αλ-Αμάρι. Η μάνα είναι η ρίζα της Παλαιστίνης, γι’ αυτό και οι αντάρτες που βγαίνουν από τη φυλακή τής αποδίδουν τέτοιο σεβασμό.
- Μια σεμνή και διακριτική παρουσία. Ο Ζακαρία Αλ-Ζουμπάιντι, ο διοικητής-θρύλος της Τζενίν, που απελευθερώθηκε πριν από μερικές εβδομάδες, ήταν εκεί για να υποδεχτεί τον σύντροφο και συγκρατούμενό του Γιαχία Αλ-Σαρίντι.
- Οταν ο Λουάι Σααμπάνε από τη Τζενίν συνελήφθη και φυλακίστηκε, ο γιος του ήταν έμβρυο. Χτες το βράδυ, ο μικρούλης Τζαμπάλ συνάντησε για πρώτη φορά τον πατέρα του που βγήκε από τη φυλακή με ψηλά το κεφάλι, χάρη στη συμφωνία «Κατακλυσμός των Ελεύθερων».
