Συντάκτης: Eksegersi.gr

Το μουμιοποιημένο λείψανο του μοναχού Βησσαρίωνα «συνιστά “σημείον” του ουρανού, δηλαδή μήνυμα προς τον λαό μας και την εποχή μας». Γι’ αυτό και το παπαδαριό θα περιμένει «με πίστη και προσευχή» το σημάδι, για να αναγορεύσει τον Βησσαρίωνα και τυπικά άγιο, «όποτε και αν Εκείνος το επιτρέψει και με τους τρόπους που Εκείνος κρίνει». Μ’ αυτή την τοποθέτηση η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έδωσε το σύνθημα για να πάρει το λειψανεμπόριο επίσημη μορφή. Το ανώτατο εκτελεστικό όργανο του ιερατείου πήρε πάνω του την υπόθεση, στέλνοντας το μήνυμα στους επιστήμονες που τοποθετήθηκαν με σαφήνεια στο θέμα, να μην ανακατεύονται με τις μπίζνες του, γιατί δεν έχουν καμιά δουλειά: η Εκκλησία έχει τα δικά της κριτήρια προς αναγνώριση της αγιότητος ενός χριστιανικού ανθρώπου και δεν επηρεάζεται από κοσμικά ή αντιχριστιανικά κριτήρια απιστίας. Αυτοί που χρησιμοποιούν τα κοσμικά κριτήρια, αύριο θα μιλούν και θα επιζητούν τη χημική ανάλυση του Σώματος και του Αίματος του…

3,5 χρόνια φυλακή (πρώτη δόση) «έφαγε» ο μερακλής δικαστής με τη μεζούρα, κατά κόσμον Ε. Καλούσης, για «δωροδοκία δικαστή» (αθωώθηκε για «παράβαση καθήκοντος»). Αφορά την πολύκροτη υπόθεση του ζεύγους Ιατρίδη, που ο Καλούσης φέρεται να ζήτησε 50 εκατομμύρια δραχμές και σεξουαλικές υπηρεσίες από τη σύζυγο, για να αποφυλακίσει τον προφυλακισμένο σύζυγο. Τώρα, βέβαια, ο Καλούσης έχει γίνει σάκος του μποξ κι έτσι που πάνε θα μας τον καταστήσουν κα συμπαθή σε λίγο. Το ζεύγος Ιατρίδη περιέγραψε τους εκβιασμούς του Καλούση, το ίδιο και ο δικηγόρος τους Κούγιας, όμως -όπως είπαν- ούτε λεφτά του έδωσαν, ούτε η σύζυγος ενέδωσε στις σεξουαλικού περιεχομένου πιέσεις του «μεζούρα». Και πώς αποφυλακίστηκε ο σύζυγος; Τον έπιασαν οι τύψεις τον Καλούση και τον έβγαλε; ‘Η έπεσε κάποιο τηλεφώνημα και χέστηκε πάνω του ο μιζαδόρος; Ο Ιατρίδης που είχε «δείξει» τον τότε υπουργό Μ. Σταθόπουλο, στη συνέχεια τα «μάσησε». Στο δικαστήριο είπε ότι «πιθανόν να έγινε γνωστός…

Οπως καταλαβαίνετε, όλοι εδώ στην «Κ» είμαστε στενοχωρημένοι, διότι για μια ακόμη φορά ουδείς και ουδεμία από εμάς βρίσκεται στη λίστα της ΕΥΠ, που δημοσιοποίησε η γνωστή πρακτορολόγος συντάκτης της «Καθημερινής» Αρ. Μπουγάτσου, της οποίας την έδωσε -όπως είπε- ένας άλλος δημοσιογράφος, ο οποίος έχει θορυβηθεί από τις διαστάσεις που έχει πάρει το θέμα και δεν επιθυμεί τη δημοσιοποίηση του ονόματός του! (Αλήθεια, υπάρχει δημοσιογράφος που να ‘χει στα χέρια του τέτοιο «λαβράκι» και να το δίνει για να το βγάλει και να πάρει τη δόξα άλλος συνάδελφός του; Για τόσο αφελείς μας περνά όλους η κυρα-Μπουγάτσου;). Εν πάση περιπτώσει, εμείς κρεμάσαμε πλερέζες. Διότι δεν είναι δυνατόν να παρακολουθούνται ο Παπαχελάς, ο Τέλογλου, ο Λαμπρόπουλος -για να μείνουμε μόνο στους αστέρες της «αντιτρομοκρατίας», που αποδεδειγμένα έχουν ανοιχτή γραμμή με τις μυστικές υπηρεσίες- και να μην παρακολουθείται κανένας από εμάς ή από κάποια άλλη εφημερίδα όλου του αριστερού και αναρχικού φάσματος.…

Οπως σας τα είχαμε περιγράψει. Με την κατάθεση του Αγγέλου και την «κατ’ αντιπαράσταση» εξέταση των Κορωνιά-Ζήκου ολοκληρώθηκε η σεμνή τελετή της διερεύνησης του σκανδάλου των υποκλοπών από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Η νεοδημοκρατική πλειοψηφία ήδη δήλωσε ότι το έργο της Επιτροπής ολοκληρώθηκε και η Βουλή πλέον δεν έχει παρά να περιμένει το καταληκτικό πόρισμα της ΑΔΑΕ. Ο Αγγέλου πέρασε από την Επιτροπή «αεράτος». Η γραμμή του ήταν σαφής και δεν παρεξέκλινε απ’ αυτή ούτε εκατοστό: «Εγώ δεν ξέρω τίποτα πέρα απ’ αυτά που έχετε ήδη πληροφορηθεί». Οσο κι αν προσπάθησαν να τον πιέσουν οι Πασόκοι, παρέμεινε αμετακίνητος; «Καταθέτω μόνο πραγματικά περιστατικά και αρνούμαι να κάνω οποιαδήποτε κρίση. Δεν είναι δουλειά μου να κάνω κρίσεις».   Κορωνιάς και Ζήκου ήταν όπως το περιμέναμε. Πολύ καλά προπονημένοι από τα στελέχη τους και με την πείρα πλέον της πρώτης εξέτασής τους, με το υλικό τους απόλυτα «περιχαρακωμένο», χωρίς κίνδυνο…

Με την εγγύηση του ελληνικού δημόσιου ως προς το ρίσκο «Κάποιος μάλλον ανόητος υποστηρίζει ότι η τελευταία ελληνική τράπεζα στην Τουρκία ήταν στη Σμύρνη το 1920 και χρηματοδότησε τον πόλεμο εναντίον του Κεμάλ! (…) Τόσο οι Τούρκοι όσο και οι Ελληνες υπερπατριώτες πρέπει να ηρεμήσουν! Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ανήκει κατά 40% σε ξένους. Δεν είναι πλήρως ελληνική όπως νομίζουν και οι δύο! Ισως μάλιστα αυξηθεί το μερίδιο των ξένων στην τράπεζα. Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα με την οποία πρέπει να συμφιλιωθούν». Τα παραπάνω γράφτηκαν σε μια έγκυρη φιλοκυβερνητική εφημερίδα, την «Καθημερινή», και απηχούν την κυρίαρχη άποψη στους κόλπους της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας και της πλειοψηφίας του πολιτικού της προσωπικού για την εξαγορά από την ΕΤΕ της μικρομεσαίας τουρκικής τράπεζας Finansbank.   Η αλήθεια είναι ότι οι γνωστοί «υπερπατριώτες» δεν σήκωσαν και πολύ το κεφάλι τους. Λούφαξαν επειδή κατάλαβαν ότι δεν τους παίρνει και όσοι πήγαν να πουν καναδυό…

Τον ομολόγησε ξανά τον κρυφό καημό της η υπουργός Παιδείας, μετά της συνάντηση με την ΠΟΣΔΕΠ, παρουσία του εκπροσώπου της Λ. Απέκη, ο οποίος σημειωτέον δεν αντέδρασε. «Πρέπει να αρθεί η απαγόρευση (η συνταγματική για τα ιδιωτικά ΑΕΙ) γιατί είμαστε η μόνη χώρα που έχει μια τέτοια απαγόρευση και αυτό δημιουργεί άλλα προβλήματα με τη δικαιόχρηση τα οποία είναι πολύ χειρότερα».   Τι προβλήματα δημιουργεί στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών κυρία Μαριέττα μας; Μήπως ότι αυτά -που συνεργάζονται με ξένα ιδρύματα τύπου ΤΕΙ- δε μπορούν να μετονομαστούν σε πανεπιστήμια, προσελκύοντας διπλάσιο και τριπλάσιο αριθμό σπουδαστών από αυτόν που έχουν σήμερα; Τους οποίους σπουδαστές θα φροντίσετε να τους στείλετε εσείς με τα «διαβαθμισμένα θέματα» των πανελλαδικών εξετάσεων και το κατώτατο βαθμολογικό πλαφόν του 10;   Γιατί τα περί αυστηρής αξιολόγησης αυτής της φάμπρικας παραγωγής ευτελών γνώσεων και πτυχίων εμείς δεν τα καταπίνουμε αμάσητα.

Οι εκθέσεις για την «αποταμίευση» και το κλισέ «φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι», που έγραφε και αποστήθιζε η μαθητική νεολαία τις δεκαετίες του ΄60 και ΄70, έκφραση της μικροαστικής αντίληψης της «έντιμης πενίας», έδωσαν τη θέση τους στους Πανελλήνιους Μαθητικούς Διαγωνισμούς για την «Ιδέα-Καινοτομία-Δημιουργικότητα-Ανταγωνιστικότητα». Πρόκειται για μέγιστο εκμαυλισμό συνειδήσεων, αφού επαινείται και επιβραβεύεται (με ταξίδια στις Βρυξέλλες, σε Ερευνητικά Κέντρα στην Κρήτη, φορητούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές κ.λπ.) η προσπάθεια των μαθητών να καταγράψουν, αποστηθίσουν και προτείνουν τρόπους που θα βοηθήσουν το κεφάλαιο να αυξήσει τα κέρδη του. Φυσικά σε βάρος των μισθών, των μεροκάματων και των δικαιωμάτων των εργαζόμενων.   Αυτές οι θεωρίες, που έχουν βασικό κορμό τους τη μείωση του «κόστους εργασίας» και που αποτελούν τη νέα Μεγάλη Ιδέα του ΣΕΒ, των κομμάτων εξουσίας, του ΔΝΤ και των αρθρογράφων των οικονομικών σελίδων του αστικού τύπου, είναι σημαντικό να γίνουν κτήμα της άγουρης ακόμα μαθητικής νεολαίας, ώστε μεθαύριο η ίδια…

Τι σημαίνει «καλή συνεργασία» και «αμοιβαία εκτίμηση» μεταξύ πολιτικών προσώπων; Σημαίνει ότι ο καθένας εκτιμά στον άλλον το πολιτικό ήθος, τις απόψεις, τη συμπεριφορά και την πραχτική του και ότι υπάρχει το κατάλληλο έδαφος να βρεθεί κοινός τόπος για την προώθηση αποδεκτής και από τους δύο λύσης και πολιτικής. Τι κοινό μπορεί, λοιπόν, να έχει ένας εκπρόσωπος (προερχόμενος μάλιστα από την καθεστωτική έστω αριστερά) συνδικαλιστικού οργάνου, που προασπίζει υποτίθεται τα συμφέροντα του δημόσιου Πανεπιστήμιου και του διδακτικού του προσωπικού, με την υπουργό της Παιδείας, η οποία ενσαρκώνει μια πολιτική που στραγγαλίζει τα δημόσια ΑΕΙ; Μήπως δεν είναι η κυβέρνηση (και η προηγούμενη του ΠΑΣΟΚ) και το ΥΠΕΠΘ, που οδηγούν τα Πανεπιστήμια στην οικονομική ασφυξία με την πάγια ταχτική της υποχρηματοδότησης; Μήπως δεν είναι αυτοί που έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους κάτω από τη Διακήρυξη της Μπολόνιας και τώρα πασχίζουν να υλοποιήσουν τις κατευθύνσεις της, υποβαθμίζοντας τα Πανεπιστήμια σε μεταλυκειακά…

«ΠΑΣΠ, ΕΑΑΚ και ΠΣΚ, όλους σας γαμάει η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ», «Γάμησε τον πούστη το Γιωργάκη, Βουλγαράκη, Βουλγαράκη», φώναζαν αφιονισμένα τα γαλάζια χουλιγκανάκια και ο Βουλγαράκης απολάμβανε το σύνθημα φορώντας το πιο πλατύ χαμόγελό του και συντονίζοντας ως αρχιχούλιγκαν τον όχλο. Εκανε και δήλωση, μάλιστα, στο τέλος της εκδήλωσης: «Η παράταξή μας ήταν πάντα κόσμια κι έχει δώσει μάχες για να διατηρηθεί το κλίμα κοσμιότητας μέσα και έξω από τη Βουλή»!   Οταν έγινε ντόρος από τα κανάλια και ο Ρουσόπουλος του τράβηξε τ’ αυτί, υποστήριξε ότι γινόταν φασαρία και δεν κατάλαβε τα συνθήματα (!!) και έκανε νέα δήλωση, 4 ώρες μετά τα συμβάντα: «Είναι προφανές ότι υβριστικά συνθήματα που εκφώνησε μικρή ομάδα φοιτητών δεν μπορούν και δεν έχουν καμία σχέση ούτε με μένα, ούτε με τη συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Είναι καταδικαστέα και σε καμία περίπτωση δεν συνάδουν με τον πολιτικό πολιτισμό που συνειδητά υπηρετούμε»!! Και αργά το βράδυ…

Οχι στις φρονηματικές διώξεις και στην ποινικοποίηση της αλληλεγγύης Ολοι τη Δευτέρα το πρωί στο Εφετείο   Τη Δευτέρα ξεκινά στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων (ένα ακόμη έκτακτο τρομοδικείο) η δίκη του Κώστα Αβραμίδη, που κατηγορείται για συμμετοχή στη 17Ν. Τα γεγονότα είναι γνωστά και δεν έχει κανένα νόημα να τα επαναλάβουμε για μια ακόμα φορά.   Πρόκειται για μια τρομοκρατική, φρονηματικού τύπου δίωξη, γεγονός που αποδεικνύεται και από την πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά άποψη του παραπεμπτικού βουλεύματος, ότι ένδειξη ενοχής αποτελεί το ότι ο Αβραμίδης συμμετείχε και διοργάνωνε εκδηλώσεις αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους.   Μέχρι τώρα έχουν οργανωθεί αρκετές εκδηλώσεις συμπαράστασης στον Κ. Αβραμίδη (τελευταία, η εκδήλωση που οργάνωσαν οι Κινήσεις Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους, την περασμένη Πέμπτη στο Πολυτεχνείο). Τώρα φτάσαμε στην πιο κρίσιμη στιγμή. Τη Δευτέρα το πρωί, οι χώροι του Εφετείου πρέπει να κατακλυστούν. Πρέπει να πάρουν το μήνυμα ότι αυτές οι ασκήσεις τρομοκρατίας δεν περνούν. Τελεία…

Δώδεκα Πακιστανοί μετανάστες, απ’ αυτούς που κατήγγειλαν ότι απήχθησαν από μυστικές υπηρεσίες, καταγγέλλουν τώρα ότι δέχτηκαν πιέσεις, εκβιασμούς και δωροδοκία για να πάρουν πίσω τις αρχικές τους καταθέσεις, δίνοντας μάλιστα και ονόματα και διευθύνσεις των ανθρώπων της πακιστανικής πρεσβείας που τους «έπιασαν από το λαιμό». «Μας κάλεσαν από την πακιστανική πρεσβεία, στις 31 Δεκεμβρίου 2005, ζητώντας να καταθέσουμε. Εκεί, ζητούσαν ν’ αλλάξουμε την αρχική κατάθεση, αρνηθήκαμε, μας απείλησε κάποιος, ονόματι Σαμπίρ. Εγραψε μόνος του ένα κείμενο, ζητώντας να το υπογράψουμε. Υστερα, μας καλούσαν από την πρεσβεία, μας πίεζαν, μας απειλούσαν για ν’ αλλάξουμε τις καταθέσεις. Δεν μας άφηναν ήσυχους. Πρωί και απόγευμα ήταν στο σπίτι μας. Μας απειλούσαν ότι θα απελαθούμε. Πρότειναν “χρήματα αν έχετε ανάγκη”. Ακολούθως, στην πρεσβεία μού έδωσαν 1.300 ευρώ προκαταβολή. Με οδήγησαν στην Ομόνοια, στο πατάρι ενός καταστήματος. Εκεί ήταν οι Μουντασάντ, Βαρίς, Σαμπίρ, και οι τρεις Πακιστανοί, γνωστοί σε όλους μας, άνθρωποι της πρεσβείας. Εμείς…

Περικυκλωμένοι από διμοιρίες των ΜΑΤ, που τους έζωσαν από τη Μαλακάσα και τους «οδήγησαν» μέχρι τη Συγγρού, όπου βρίσκονται τα γραφεία της εταιρίας, διαδήλωσαν για μια ακόμη φορά οι εργάτες του εργοστάσιου Θεσσαλονίκης της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων, την περασμένη Δευτέρα. Τη μέρα αυτή θα συνεδρίαζε το ΔΣ της εταιρίας, με την παρουσία και εκπροσώπων των εργατών. Τι αποφάσισε η εταιρία; Οπως φαίνεται σε επιστολή που έστειλε την άλλη μέρα (Τρίτη, 4 Απρίλη) στο Σωματείο, αποφάσισε τη «σύσταση επιτροπής με στόχο τη διερεύνηση του ορθολογικού τρόπου λειτουργίας του Εργοστασίου Θεσσαλονίκης». Η επιτροπή θα είναι εξαμελής (τρεις από την καπιταλιστική και τρεις από την εργατική πλευρά) και η πρώτη συνεδρίασή της ορίστηκε για την Πέμπτη 6 Απρίλη.   Τι εννοεί η εταιρία με τη φράση «ορθολογικός τρόπος λειτουργίας»; Αυτό είχε γίνει σαφές στο προηγούμενο επεισόδιο αυτού του αγώνα. Τότε που ο υπουργός Μακεδονίας Καλατζής ανακοίνωσε περιχαρής στους εργάτες ότι το εργοστάσιο θα…

Καυγά τρικούβερτο άνοιξαν Πολυζωγόπουλος και Μαυρίκος, λίγο πριν ο τελευταίος (μαζί με όλη την ομάδα του ΠΑΜΕ) αποχωρήσει από τη συνεδρίαση της διοίκησης της ΕΓΣΣΕ, που ενέκρινε τη νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση. Απαντώντας στις κατηγορίες του ΠΑΜΕ, ο Πολυζωγόπουλος είπε πως και αυτοί στις Ομοσπονδίες που ελέγχουν υπογράφουν συμβάσεις με τα ίδια περίπου ποσοστά. Αναψε και κόρωσε ο Μαυρίκος. Αφού πρώτα δήλωσε ότι αυτός «δε θα βάλει εργάτες ενάντια σ’ εργάτες (!), προκάλεσε τον Πολυζωγόπουλο να του πει πόσο είναι το μεροκάματο στους Οικοδόμους και κατέληξαν στο 40,67, το οποίο ο Μαυρίκος βρήκε ικανοποιητικότατο, όχι σε απόλυτες τιμές αλλά σχετικά: «Για μας, όλες οι συμβάσεις δεν ικανοποιούν τα αιτήματα και τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων. Ούτε των οικοδόμων οι συμβάσεις, ούτε του μετάλλου, αν και είναι πάνω από τις δικές σας επιλογές, δεν καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων». Ωστε έτσι, λοιπόν. Πρότυπο για σύγκριση είναι η πορεία του μεροκάματου…

Θα έπρεπε να πανηγυρίζει η ΓΣΕΕ για τη σύμβαση που υπάγραψε! Τους ξεβράκωσε τους βιομήχανους! Δεν πανηγυρίζει, όμως, γιατί έχει ανοιχτά μέτωπα και δεν πρέπει να δώσει στους εργοδότες τον αέρα να πουν «αρκετά σας δώσαμε». Αστειευόμαστε; Καθόλου. Τα παραπάνω υποστήριξε στα σοβαρά ο Πολυζωγόπουλος, κλείνοντας την ολομέλεια της διοίκησης της ΓΣΕΕ, την περασμένη Τρίτη. Η δευτερολογία του ήταν περισσότερο ένα παραλήρημα, παρά μια συγκροτημένη ομιλία (υπάρχει και το σχετικό ηχητικό ντοκουμέντο στη διάθεση όποιου θέλει να τον απολαύσει live). Μάλιστα, διευκρίνισε ότι τα λέει αυτά, γιατί «φύγαν τα κανάλια» και επομένως «μπορούμε να μιλάμε πιο ελεύθερα μεταξύ μας και με μεγαλύτερη ευθύνη». Ας του δώσουμε το λόγο: «Αν κάνουμε τους λογαριασμούς και βγάλουμε μέσους όρους, έχετε δίκιο (σ.σ. εκείνοι που υπολόγιζαν μεσοσταθμικά την αύξηση και όχι αθροιστικά). Ομως οι εργαζόμενοι δεν είναι μιας χρονιάς εργαζόμενοι. Για τους εργαζόμενους πρέπει να φροντίζεις να υπάρχουν οι ουρές εκείνες, οι σημαντικές ουρές…

Να ευλογήσουμε και τα γένια μας. Εγραφε η «Κ» πριν από δυο βδομάδες: «Θα τα βρουν την επόμενη Πέμπτη; Δεν είμαστε σε θέση να το προεξοφλήσουμε. Εκείνο που είναι περισσότερο από βέβαιο είναι πως “το νερό έχει μπει στ’ αυλάκι”. Υπάρχει και μια προϊστορία σ’ αυτά τα πράγματα. Οταν ΣΕΒ και ΓΣΕΕ “ξεκολλάνε” από τις αρχικές τους προτάσεις, σημαίνει ότι μπαίνουν σε μια διαδικασία εξεύρεσης τελικής συμφωνίας. Δεν είναι τυχαίο που ο ΣΕΒ, που κόπτεται πάντοτε για την υπογραφή διετούς σύμβασης, έκανε πρόταση μόνο για το 2006. Αφησε ανοιχτό το παράθυρο για νέα πρόταση, που θα περιλαμβάνει και τη διετία. Οσο για τις απειλές της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, τις έχουμε συνηθίσει. Ουσιαστικά είναι μια πρόσκληση προς τον ΣΕΒ: ”Βάλτε κάτι παραπάνω, να κλείσουμε και να ησυχάσουμε κι εμείς κι εσείς. Γιατί μια 24ωρη ακόμα δε λέει”…». Οχι, δε διαβάζουμε βουλωμένο γράμμα. Πρώτο, τους έχουμε μάθει πολύ καλά και, δεύτερο, δε μας…

Δύο προφητικά άρθρα, από εφημερίδες που δεν υπηρετούν τον ίδιο πολιτικό χώρο, προεξοφλούσαν δέκα μέρες πριν τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ ΓΣΕΕ και ΣΕΒ. «Η εργασιακή ειρήνη είναι απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η οικονομία (…) προκειμένου να “ανεβάσει στροφές” η οικονομία και να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων, θα πρέπει να συμβάλουν όλοι οι κοινωνικοί εταίροι. Η υπογραφή της νέας συλλογικής σύμβασης, ειδικά αν αυτή έχει διετή διάρκεια, προσφέρει μια πολύ καλή ευκαιρία βελτίωσης του κλίματος και επανενεργοποίησης των διαύλων επικοινωνίας μεταξύ των κοινωνικών εταίρων» (από το κύριο άρθρο στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 23.3.06).   «Βρισκόμαστε πλέον ένα βήμα πριν από την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των εργοδοτικών οργανώσεων ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ και της κορυφαίας οργάνωσης των εργαζομένων, της ΓΣΕΕ, για τη νέα Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Η συνάντηση της επόμενης Πέμπτης, μπορεί να είναι η τελευταία, εάν και οι δύο πλευρές, όπως οφείλουν, επιδείξουν μετριοπάθεια.…

Την τακτική του Ταμτάκου την γνωρίζετε ασφαλώς. Δεν γράφει στην ταμπέλα 2 ευρώ το καρπούζι, αλλά 1,99. Μάλιστα, το τελευταίο 9 το γράφει με ένα τεράστιο μηδέν και μια μικρή ουρίτσα, έτσι που ο υποψήφιος πελάτης να μπερδεύεται και να νομίζει ότι είναι 1,90. Την ίδια ταχτική εφάρμοσαν και οι ξεφτίλες της ΓΣΕΕ. 29,4 ευρώ θα φτάσει το ημερομίσθιο την 1/5/2007 γράφουν στην ανακοίνωση που εξέδωσαν, στρογγυλοποιώντας προς τα πάνω το 29,39, που είναι το πραγματικό νούμερο. Λεπτομέρεια, θα μας πείτε και θα συμφωνήσουμε. Ομως, το ευρώ γράφεται με δύο δεκαδικά ψηφία και όχι με ένα. Ενα από τα παπαγαλάκια της ΓΣΕΕ, ο Μέγας της «Ελευθεροτυπίας», το πήγε ακόμα πιο πέρα. Αφού έγραψε για «εντυπωσιακό αποτέλεσμα, 11,3% μέσα σε 13 μήνες», κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το βασικό ημερομίσθιο «φτάνει, επιτέλους, στα 30 ευρώ». Με τέτοια φτηνιάρικη προπαγάνδα νομίζουν ότι θα εξαπατήσουν τους εργάτες. Και μη μας πείτε ότι τα 61…

Την Πέμπτη 30 Μάρτη, αμέσως μετά τη λήξη της πέμπτης συνάντησης των διαπραγματευτικών ομάδων ΓΣΕΕ – εργοδοτικών οργανώσεων, απαντώντας σε δημοσιογραφική ερώτηση, σχετική με την πρόταση των Εμπόρων που πρότειναν ένα καταληκτικό μισθό 650 ευρώ στις 31.12.2007 μιλώντας για αύξηση 9,98%, ο Πολυζωγόπουλος δήλωνε ότι η λογική αρχή/τέλος δεν βρίσκει σύμφωνη τη ΓΣΕΕ, γιατί κρύβει ότι οι πραγματικές μέσες αυξήσεις είναι μικρότερες. Τη Δευτέρα 3 Απρίλη, μετά τη συμφωνία, ο Πολυζωγόπουλος (και αργότερα η ΓΣΕΕ σε Δελτίο Τύπου) έκανε λόγο για «αθροιστική συνολική αύξηση 11,3%», προσθέτοντας τα ποσοστά και προσπαθώντας να αποκρύψουν ότι η μέση αύξηση είναι 3,89% για το 2006 και 3,4% για το 2007. Αυτή η τακτική της ξεφτίλας θυμίζει τη γνωστή παροιμία «τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξι το λαδόξυδο». Μόνο που εδώ δεν έχουμε παροιμίες με πονηρούς μπακάληδες, αλλά την ίδια τη ζωή.  

Παραθέτουμε στη συνέχεια ένα ποτ-πουρί από δηλώσεις που δείχνουν το χαρακτήρα της νέας ΕΓΣΣΕ. Είναι τόσο εύγλωττες που περιττεύει κάθε δικό μας σχόλιο   ♦ «Ο στόχος της σημερινής συνάντησης, που ήταν η διασφάλιση της εργασιακής ειρήνης, που συνέβαλε σε τόσα τα τελευταία 15 χρόνια, επετεύχθη. Εξασφαλίζουμε το πλαίσιο της εργασιακής ειρήνης… Είναι ένας συμβιβασμός αναμφισβήτητα για να εξασφαλίσουμε την εργασιακή ειρήνη για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε από εδώ και μπρος γιατί οι προκλήσεις είναι πολύ μεγάλες και διότι ένας μεγάλος προβληματισμός είναι το τι θα γίνει με την απασχόληση. Καλά είναι να μιλάμε για τις αυξήσεις, αλλά πρέπει να δούμε και αυτούς που είναι στο ταμείο ανεργίας και πρέπει να ζήσουν με πολύ λιγότερα και ψάχνουν να βρουν δουλειά και δεν βρίσκουν. Το πόσο πάνω ή κάτω είναι οι αυξήσεις είναι δευτερεύον… Στα επίπεδα αυτών των αμοιβών είναι δύσκολο κανείς να ζήσει, δεν υπάρχει αμφιβολία,. Αλλά τι θα κάνουμε;…

Τρία ευρώ μέσα σε δύο χρόνια. Ενα χιλιάρικο, δηλαδή, σε τρεις δόσεις. Τόση θα είναι η αύξηση που θα πάρουν όσοι πληρώνονται με τα κατώτερα όρια μισθών και ημερομισθίων, σύμφωνα με τη νέα ΕΓΣΣΕ. Προσέξτε, όχι τρία ευρώ τώρα και για τα επόμενα τρία χρόνια, αλλά 76 λεπτά τώρα, άλλα 79 λεπτά το Σεπτέμβρη και 1,43 ευρώ το Μάη του 2007. Πλούσια πράγματα, δηλαδή. Μια σύμβαση ικανοποιητική, όπως δήλωσε ο Πολυζωγόπουλος (βλέπε ρεπορτάζ στη διπλανή σελί Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα ένα ζήτημα πάνω στο οποίο έχει καλλιεργηθεί σκόπιμη σύγχυση από τη ΓΣΕΕ και τα παπαγαλάκια της. Χωρίς ντροπή η συνδικαλιστική γραφειοκρατία ανακοίνωσε ότι πέτυχε «αθροιστική συνολική αύξηση από 1/1/2006 έως την 1/5/2007: 11,3%». Πήραν, δηλαδή, τις αυξήσεις των τριών οχταμήνων και τις πρόσθεσαν, σαν τον παλιό μπακάλη: τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξι το λαδόξυδο. Ομως, από τη στιγμή που δεν δίνεται εφάπαξ η αύξηση, αλλά σε τρεις δόσεις, πρέπει…