Συντάκτης: Eksegersi.gr

«Εχθρική οντότητα» ανακήρυξε το υπουργικό συμβούλιο του Ισραήλ τη Λωρίδα της Γάζας την περασμένη Τετάρτη, ανοίγοντας το δρόμο σε περικοπές στην παροχή καυσίμων, ηλεκτρικού και νερού (σύμφωνα με δηλώσεις του γραφείου του ισραηλινού πρωθυπουργού). Η Γάζα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις παροχές αυτές (τις οποίες και πληρώνει, δεν της δίνονται αφιλοκερδώς). Από κοντά η Κοντολίζα Ράις έσπευσε να δηλώσει ότι η Γάζα είναι και γι’ αυτή «εχθρική οντότητα», υποστηρίζοντας όμως ότι θα πρέπει να γίνουν βήματα προς την κατεύθυνση της «λύσης των δύο κρατών». Επόμενο ήταν η Χαμάς να θεωρήσει ως κήρυξη πολέμου την απόφαση του υπουργικού συμβουλίου του Ισραήλ και ως προσπάθεια υποταγής του Παλαιστινιακού λαού στους σιωνιστικούς και αμερικάνικους εκβιασμούς, ενόψει μάλιστα της αμερικανόπνευστης συνόδου που σχεδιάζεται να γίνει στα μέσα του Νοέμβρη. Η απόφαση του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου έγινε σε μια περίοδο που τα ισραηλινά στρατεύματα πραγματοποιούν παραβιάσεις των συνόρων και μικρής κλίμακας επιχειρήσεις στην περιοχή,…

Με Μαριέττα ή όχι η επίθεση θα συνεχιστεί σκληρή στο χώρο της Παιδείας. Η επαύριο δε θα είναι ρόδινη για κανένα, μαθητή, εκπαιδευτικό, φοιτητή, γονιό. Το πολιτικό πρόγραμμα της ΝΔ, η πρακτική της όλα αυτά τα τρεισήμισι  χρόνια και οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει έναντι του ντόπιου κεφαλαίου και της ΕΕ, δεσμεύσεις που λανσάρονται ως «μεταρρυθμίσεις», προδιαγράφουν μια ακόμη σκληρή τετραετία. Από το διάγγελμά του, άλλωστε, τη βραδιά των εκλογών, ο Καραμανλής φρόντισε να κάνει γνωστές τις προθέσεις του να συνεχίσει απαρέγκλιτα τις «μεταρρυθμίσεις». Η νέα κυβέρνηση θα προσπαθήσει να εμπεδώσει τις αντιδραστικές αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, προωθώντας καταρχήν την εφαρμογή του νόμου πλαισίου. Με το βλέμμα στο 2010, το χρονικό ορίζοντα μέσα στον οποίο θα πρέπει να ολοκληρώσει τις διαδικασίες που επιτάσσει η Διακήρυξη της Μπολόνια και ο σχηματισμός του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης, η νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ θα προσπαθήσει να πιέσει τα Πανεπιστήμια να εφαρμόσουν…

Ηταν εμφανώς συντετριμμένος ο διοικητής της Πυροσβεστικής στην Κρέσταινα, που εμφάνισε στην εκπομπή του την περασμένη Τρίτη ο Τσίμας. Βγήκε και είπε αυτό που εμείς φωνάζουμε από την πρώτη στιγμή: μόνο δυο εστίες φωτιάς άναψαν στην Ηλεία και μια μικροεστία από μια γριά που έβραζε κόλλυβα στο ύπαιθρο. Αυτές οι δυο εστίες έκαψαν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους και καλλιεργειών, έκαψαν χωριά, έκαψαν ζώα, έκαψαν τόσους ανθρώπους. Γιατί; Ο έμπειρος πυροσβέστης ήταν κατηγορηματικός: γιατί δεν υπήρχε κανένα σχέδιο, κανένας συντονισμός, καμιά διοίκηση των επιχειρήσεων, επικρατούσε το απόλυτο χάος. Ρωτάμε, λοιπόν, εμείς. Γιατί ο Τσίμας δεν «έπαιξε» τη συγκεκριμένη μαρτυρία πριν τις εκλογές; Γιατί αυτός και το κανάλι του από τη μια απέκρουαν τις γελοιότητες περί ασύμμετρης απειλής και από την άλλη αβαντάριζαν τα «δε μπορεί να είναι τυχαίο», «τόσες φωτιές μαζί και μέσα στη νύχτα» κ.λπ.; Είναι προφανές. Γιατί δεν ήθελαν σε καμιά περίπτωση να καταδειχτούν οι εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης,…

«Αποχή, λευκό, άκυρο… υπέρ της ΝΔ! – Απαλλάσσεται με αυτόν τον τρόπο από δυσαρεστημένους ψηφοφόρους που σίγουρα θα ψήφιζαν εναντίον της», «Τιμωρεί μόνο η ψήφος σε κόμμα», «Εμμεση στήριξη – “Λευκή επιταγή” η λευκή ψήφος». Τελευταίοι εκβιασμοί του κ. Δελαστίκ, δυο μέρες πριν τις εκλογές (παραθέσαμε τους τίτλους που κοσμούν τη σελίδα του στο «Εθνος» του Μπόμπολα, την Παρασκευή 14 Σεπτέμβρη). Οι ηγεσίες του Περισσού και της Κουμουνδούρου θα έπρεπε κανονικά να τον ευχαριστήσουν για τη βοήθεια που τους προσέφερε. Το ΝΑΡ και το ΜΕΡΑ (του οποίου ήταν υποψήφιος), όμως, δεν έχουν κανένα λόγο. Μάλλον έδιωξε νοήμονες ψηφοφόρους.    

Ράλλης-Αβέρωφ-Μητσοτάκης. Με τρεις αρχηγούς προσπάθησε να κερδίσει η ΝΔ το ΠΑΣΟΚ, αρχής γενομένης από το 1981, και τα κατάφερε τελικά το 1990 με τον τελευταίο. Μητσοτάκης-Εβερτ-Καραμανλής. Αλλοι τρεις αρχηγοί, αρχής γενομένης από το 1993 (ένα σύντομο «δεξιό διάλειμμα» ήταν η νεοδημοκρατική κυβέρνηση του Μητσοτάκη), για να καταφέρει τελικά ο Καραμανλής να κερδίσει με τη δεύτερη, το 2004. Φαίνεται πως ήρθε η σειρά του ΠΑΣΟΚ να περάσει φάση ανακύκλωσης αναλώσιμων αρχηγών, για να καταφέρει να κερδίσει τη ΝΔ. Ο Γιωργάκης είναι ο πρώτος, διότι ο Σημίτης, ακολούθησε το παράδειγμα του Καραμανλή του πρεσβύτερου. Συμπεριφέρθηκε σαν δειλός αριστοκράτης. Λίγο πριν την κρίσιμη μάχη «την έκανε», για να μην υποστεί την ήττα. Εδωσε την αρχηγία στον Γιωργάκη, τον εκλεκτό των ΜΜΕ εκείνη την περίοδο, με αντάλλαγμα να φάει αυτός την κρυάδα μιας ήττας που προδιαγραφόταν μεγάλη. Κανείς δεν ζήτησε ευθύνη από τον Γιωργάκη το Μάρτη του 2004. Ούτε στις ευρωεκλογές που ακολούθησαν, μολονότι…

Κάθε φορά που έχουμε εκλογές, τα ίδια και τα ίδια. Ανάλογα με τη μορφή που έχει το εκλογικό αποτέλεσμα θα διαβάσουμε αναλύσεις για «συντηρητική στροφή» ή για «στροφή προς τ’ αριστερά». Τώρα, όπως ασφαλώς έχετε διαπιστώσει, βρισκόμαστε στη δεύτερη φάση: «στροφή προς τ’ αριστερά». Γιατί; Διότι Περισσός και ΣΥΡΙΖΑ συγκέντρωσαν 13,2%. Πριν από οτιδήποτε άλλο, όμως, θα έπρεπε οι φορείς αυτής της θεωρίας να είναι ειλικρινείς με τους αναγνώστες τους. Να τους πουν ότι δεν είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται αυτό το αποτέλεσμα. Αντί για κουτοπόνηρες συγκρίσεις με το 1989 και το ισόποσο ποσοστό του τότε ενιαίου Συνασπισμού (ορισμένοι δεν δίστασαν να πάνε πίσω μέχρι το 1958, που η ΕΔΑ είχε βγει αξιωματική αντιπολίτευση!), ας πάνε πολύ πιο κοντά στο παρελθόν. Στο 1996. Οπως μπορείτε να δείτε στον πίνακα, το άθροισμα Περισσού, ΣΥΝ και ΔΗΚΚΙ (τα απομεινάρια του εντάχθηκαν στις πρόσφατες εκλογές στο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ορισμένα συνδικαλιστικά και αυτοδιοικητικά…

  Αν δεν υπήρχε ο εκλογικός νόμος ίσως να μην υπήρχε κανένα ενδιαφέρον το βράδυ της 16ης Σεπτέμβρη. Και πριν τα exit polls ήταν διάχυτη η αίσθηση ότι η ΝΔ κερδίζει. Φαινόταν αυτό, όπως σημειώσαμε και εμείς στο προηγούμενο φύλλο, από τον τρόπο που αντιδρούσε το ΠΑΣΟΚ. Η ηγετική του ομάδα τα ‘βαλε αρχικά με τις εταιρίες δημοσκοπήσεων (τώρα οι γιάπηδες κάνουν πλάκα και καλούν τον Αθανασάκη και τον Ραγκούση να θυμηθούν τι έλεγαν) και στη συνέχεια άρχισε να διαμαρτύρεται για «γκάλοπ-μαϊμού» που διαρρέουν υπουργοί και στελέχη της ΝΔ. Ηταν το παράπονο του χαμένου που φωνάζει από τα πριν για το διαιτητή, επειδή δε μπορεί ο ίδιος να παίξει μπάλα και να κερδίσει. Η ΝΔ θα κέρδιζε, λοιπόν, όμως ο εκλογικός νόμος του Σκανδαλίδη, φτιαγμένος για να υπηρετήσει τη στρατηγική της «δεξιάς παρένθεσης», σε συνδυασμό με τη σταθερή δυναμική του ΛΑΟΣ (όλα τα γκάλοπ το έδιναν σταθερά πάνω από το…

  Την ώρα που ο Καραμανλής ασχολούνταν με τα τυπικά (έπαιρνε από τον Παπούλια την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης), οι γκάνγκστερ του Αιγαίου φρόντιζαν να του θυμίσουν δημόσια ότι αυτοί είναι τα αφεντικά και πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις τους σαν καλός υπάλληλος.   Η Ενωση Επιχειρήσεων Ακτοπλοΐας έστειλε στο Μαξίμου λίστα με τα αιτήματά τους, στην οποία έδωσε το χαρακτήρα του επείγοντος! Αίτημα πρώτο, να συγχωνευθούν τα υπουργεία Ναυτιλίας και Αιγαίου, διότι «η κρατική συναρμοδιότητα απεδείχθη στην πράξη ατελέσφορη». 24 ώρες αργότερα, ο Καραμανλής ικανοποιούσε το αίτημά τους! Δεν είχε τα κότσια να τρενάρει λίγο την απόφασή του, για να μη φανεί ότι την πήρε καθ’ υπαγόρευση.   Αίτημα δεύτερο των εφοπλιστών της ακτοπλοΐας, η πλήρης απελευθέρωση των τιμών των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων. Προφανώς, τα υπερκέρδη που εξασφαλίζουν, με τις αβάντες της κυβέρνησης στο τιμολογιακό επίπεδο, την κατάργηση του ορίου των 30 ετών για τα σαπάκια τους και τις επιδοτήσεις (50…

    Μια μέρα πριν ο Καραμανλής ανακοινώσει τη σύνθεση της νέας κυβέρνησής του, ο μυστικοσύμβουλός του Γιάννης Λούλης προανήγγειλε το consept με άρθρο του στον «Ελ. Τύπο» (17.9.07) παίρνοντας ταυτόχρονα και την εκδίκησή του από εκείνους τους «ψιθυριστές» της ΝΔ που αμφισβητούσαν την τακτική του (όχι τόσο στην προεκλογική περίοδο όσο σε στιγμές κρίσης για την κυβέρνηση): «Η νίκη της ΝΔ οφείλεται πρωτίστως στην ηγεσία της και στην προσωπική αξιοπιστία του Κώστα Καραμανλή. Πέρα όμως από συγκεκριμένα, ικανά και ευρύτερα αποδεκτά στελέχη, η Ν.Δ., ως κυβέρνηση, έπειθε όλο και λιγότερο ως “ομάδα”. Και τούτο διότι ορισμένα κυβερνητικά στελέχη έδειξαν σοβαρότατες αδυναμίες, διαχέοντας τις αδυναμίες αυτές, σε κρίσιμες στιγμές, στην εικόνα όλου του κυβερνητικού σχήματος. Η πραγματικότητα αυτή προφανώς είχε κόστος και διαρροές ψηφοφόρων προς τα μικρότερα κόμματα όχι διότι αυτά έπειθαν, αλλά διότι ήταν όχημα ψήφου διαμαρτυρίας».   Το μήνυμα ήταν καθαρό και είχε δυο σκέλη. Το πρώτο: Για…

Με την εμφάνισή του τη νύχτα των εκλογών ο Καραμανλής «τα είπε όλα». Μιμούμενος σε αυτοκρατορικό ύφος τον μπάρμπα του (αυτός είναι το πρότυπό του), αγνόησε εντελώς τη σημαντική εκλογική πτώση του κόμματός του (3,5 εκατοστιαίες μονάδες δεν είναι ευκαταφρόνητη μείωση), δεν ψέλλισε δυο (υποκριτικά έστω) λόγια αυτοκριτικής, αλλά με σκληρό διαγγελματικό ύφος διακήρυξε ότι θα συνεχίσει την πολιτική των προηγούμενων τριάμισι χρόνων. Το περιεχόμενο αυτής της πολιτικής το γνωρίζουμε: σκληρή δημοσιονομική λιτότητα, αυξήσεις κυρίως στους έμμεσους φόρους, πετσόκομμα των κοινωνικών δαπανών, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών, καθήλωση μισθών, συνεχή επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων. Σ’ αυτό το ήδη γνωστό πλαίσιο πολιτικής πρέπει να προσθέσουμε δυο ακόμα παραμέτρους. Πρώτη παράμετρος η ύφεση στην οποία μπαίνει ο διεθνής καπιταλισμός, ύστερα από μια σύντομη περίοδο σχετικής ανάκαμψης, η οποία θα απαιτήσει πιο σκληρή πολιτική προκειμένου να εξασφαλιστεί η ανταγωνιστική δύναμη του ελληνικού καπιταλισμού. Δεύτερη παράμετρος, οι ανάγκες πολιτικής αυτοσυντήρησης του κυβερνώντος κόμματος. Στα…

Από τους καλύτερους μαθηματικούς που έχουμε στην Ελλάδα είναι ο καθηγητής του ΕΜΠ Βένιος Αγγελόπουλος, επομένως πρέπει να δώσουμε βάση στη μαθηματική προσέγγιση του εκλογικού προβλήματος που έκανε στην «Εποχή» της περασμένης Κυριακής:   «Αν το πρώτο κόμμα πάρει κάτω από 42,7.(1-x)%, όπου x το ποσοστό των κομμάτων εκτός βουλής, αυτοδυναμία δεν υπάρχει. Που σημαίνει, πως αν τα εκτός βουλής κόμματα πάρουν συνολικά 4% η αυτοδυναμία χρειάζεται 41%, ενώ αν πάρουν 6,5% (πιθανό ποσοστό τετρακομματικής βουλής) αρκεί το 39,9%. Το ποσοστό τους (και το από πού προέρχονται οι ψήφοι τους) επηρεάζει, λίγο αλλά αποφασιστικά, το τελικό αποτέλεσμα».   Σε κάποιους, βέβαια, δεν άρεσε καθόλου αυτή η προσέγγιση. Αναφερόμαστε στο ΜΕΡΑ (ή, για να ακριβολογούμε, στο ΝΑΡ), που από τις στήλες του «Πριν» προχώρησε σε μια χαζή λαθροχειρία, προκειμένου να στηρίξει έναν ωμό εκβιασμό. Εγραψε, ότι με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο η αποχή, το άκυρο και το λευκό στηρίζουν το πρώτο…

♦ Βουλευτικές Εκλογές – Κυριακή 16/09/07 – Ψηφίζεις, Αποφασίζεις (υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης) Είχε δίκιο ο αρθρογράφος του «ΠΡΙΝ» που έγραψε ότι «δεν είναι τυχαία η προβολή της αποχής, του λευκού-άκυρου (που λευκαίνουν και δεν μαυρίζουν την κυρίαρχη πολιτική)». Διότι, όταν η πραγματικότητα δεν είναι μαζί μας (μαζί του), αλίμονο στην πραγματικότητα. Ο ίδιος και πολλοί σύντροφοί του πιστεύουν ακόμα, ότι η 11 Σεπτέμβρη (μέρες που είναι) είναι έργο της CIA. Μεγάλη σχολή το ΚΚΕ και η αστική δημοσιογραφία. Το μίγμα είναι ριζοσπαστικό.   ♦ Κι όμως υπάρχουν ευθύνες! Είναι ένοχοι. Στο βωμό της «ανάπτυξής» τους θυσιάζονται άνθρωποι και φύση (ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ) Τελικά, δεν είναι ουτοπία να ενωθεί ολόκληρη η αριστερά. Μπορεί να ενωθεί ο κοινοβουλευτισμός με την επαναστατική πάλη, η μεταρρύθμιση με την επανάσταση, ο Μαρξ με τον Οουεν, ο Λένιν με τον Κάουτσκι. Χειροπιαστό παράδειγμα το θέμα της ανάπτυξης. Ο ΣΥΝ, προγραμματικά, πολιτικά, με τα μπούνια που…

Η κάλπη έχει μια σχισμή για υποψήφιους και μη Εκλογές: τσάκα την τσαπού Ελαφρά(;) μετακίνηση του επίσημου πολιτικού (κοινοβουλευτικού και μη) χώρου προς τα δεξιά «Οι εκλογές δεν αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για την πορεία της αγοράς, η οποία εξαρτάται κυρίως από την ανάπτυξη και τις εξελίξεις στην οικονομία» (από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 09/09/07)   ♦ Ωραίος ο Σαρκοζί: «καπιταλισμός χωρίς κερδοσκόπους» (λαϊκίστικο εφεύρημα)   ♦ Το κανάλι 1 (Das Erstes) είχε ένα αφιέρωμα στη δράση της RAF (10/09/07). Συμπέρασμα: δρυός πεσούσης…   ♦ ΚΟΝΤΡΑ και στη Βουλγαρία: μόνο που αυτή είναι σκανδαλοθηρική.   ♦ «Ετσι, οι κοινές θέσεις των κομμάτων… θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση ενός κοινού προγράμματος σωτηρίας της χώρας» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 09/09/07).   ♦ Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s «μακροπρόθεσμα ανησυχεί από ενδεχόμενη απώλεια της ανταγωνιστικότητας λόγω της ταχείας αύξησης των ονομαστικών μισθών», Moody΄s blus…   ♦ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 08/09/07: «Είναι βόλι και η ψήφος» (ο ένοπλος αγώνας, συνεχίζεται…).  …

Κωνσταντίνος Καραμανλής – 1974: ‘Η Καραμανλής ή τανκς. Κώστας Καραμανλής – 2007: ‘Η αυτοδυναμία ή ξανά εκλογές.   Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω απ’ το ασύμμετρα απειλητικό Ελλάντα. Ενα φάντασμα που μασάει τις λέξεις (ζήτημα ντοπιολαλιάς) αλλά δεν μασάει τα λόγια (ζήτημα εξουσίας). Ενα φάντασμα που με παρόμοια προφορά αλλά διαφορετική σωματική μάζα είναι παρόν επί έναν σχεδόν αιώνα στις γαλάζιες κορφές των ωραίων ορέων, τον κορέων που ζουν κι απομυζούν τα προϊόντα των εθελοντών αιμοδοτών. Το φάντασμα των εκβιαστικών ψευτοδιλημμάτων, το φάντασμα του διαίρει και βασίλευε, το παραδοσιακό φάντασμα με το σεντόνι-σημαία και τις αλυσίδες-έμβλημα, που σήμερα –λόγω βάρους- δεν μπορεί πια να πετάξει. Ghost-ass…   Οχι κουμπάρε, δεν σε ψηφίζουμε (κι όχι μόνο εσένα δηλαδή, μην το πάρεις προσωπικά). Κι ας κάνεις εκλογές κάθε Κυριακή -52 το χρόνο, όσα και τα τραπουλόχαρτα, εκτός των πανταχού παρόντων jokers- μετά τη θεία λειτουργία (λέγεται θεία διότι είναι αδερφή της μάνας εξουσίας,…

Κάλπες πάνω στα αποκαΐδια. Κάλπες πάνω σε 66 φρεσκοσκαμμένους τάφους. Κάλπες μπροστά σε εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους, σε εκατομμύρια φτωχούς, σε νέους με στοιχειωμένα όνειρα. Κατά τα άλλα… γιορτή της δημοκρατίας.   Δεν έχουν άδικο όσοι χαρακτηρίζουν έτσι τις βουλευτικές εκλογές. Γιατί μας παραπέμπουν ευθέως στην ουσία αυτής της δημοκρατίας. Πίσω από την τυπική ισότητα της ψήφου, κρύβεται η τεράστια κοινωνική ανισότητα. Πίσω από τη γενική ιδιότητα του πολίτη κρύβεται ο βαθύς διαχωρισμός σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, σε πλούσιους και φτωχούς. Πίσω από τη διακηρυγμένη ουδετερότητα του κράτους κρύβεται η ουσία μιας ταξικής δικτατορίας: της δικτατορίας του κεφάλαιου πάνω στην εργατική τάξη και τα άλλα εργαζόμενα στρώματα της κοινωνίας.   Με τι μούτρα να μιλήσουν γι’ αυτή την ουσία όσοι μας ζητούν αύριο να προσέλθουμε στην κάλπη και να τους ψηφίσουμε; Και δε μιλάμε μόνο για τους δυο μονομάχους του δικομματισμού, που έτσι κι αλλιώς σ’ αυτά δεν έδωσαν ποτέ σημασία.…

♦ Βίοι παράλληλοι (1) Θα αυξηθεί ή όχι ο ΦΠΑ μετά τις εκλογές; ‘Η μήπως θα μειωθεί από το ΠΑΣΟΚ, που είχε καταγγείλει την κατά μία μονάδα αύξησή του από την κυβέρνηση Καραμανλή; Το θέμα ετέθη κατ’ επανάληψη από τους δημοσιογράφους, οι αρχηγοί του δικομματισμού προσπάθησαν να το αποφύγουν, αλλά στις συνεντεύξεις που έδωσαν στη ΔΕΘ αναγκάστηκαν να απαντήσουν.   Ο Καραμανλής απάντησε ότι αύξηση του ΦΠΑ «δεν είναι στις προθέσεις μου», για να συμπληρώσει απνευστί: «Αλλά κανένας δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον, σε δύο, σε τρία, ή σε τέσσερα χρόνια. Και αυτό βέβαια το καταλαβαίνετε όλοι»! Οταν από το προεκλογικό μπαλκόνι, μια βδομάδα πριν τις εκλογές και σε συνθήκες που η κυβέρνηση φοβάται ότι μπορεί και να μην ξαναείναι κυβέρνηση δίνεται τέτοια απάντηση, καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει.   Ο Γιωργάκης στην αρχή το ‘παιξε φιλολαϊκός: «Εγώ μπορώ να σας πω ότι η δέσμευσή μας είναι να μειώσουμε…

Υπάρχει ένα πρόβλημα που κανονικά θα έπρεπε (σύμφωνα με τα όσα λέγονταν πριν αρχίσει η προεκλογική περίοδος) να αποτελεί το κέντρο της προεκλογικής αντιπαράθεσης των κομμάτων. Αναφερόμαστε στο Ασφαλιστικό, το οποίο από τα μέσα της δεκαετίας του ‘80 συζητείται κατά κόρον, μεταρρυθμίζεται κατά κόρον, προκαλεί ταξικές συγκρούσεις, αλλά δεν λύνεται (το γιατί έχει κατ’ επανάληψη εξηγηθεί αναλυτικά από την «Κ»). Η κυβέρνηση της ΝΔ στα τριάμισι χρόνια της κυβερνητικής της θητείας είχε ξεκαθαρίσει ότι το Ασφαλιστικό θα αντιμετωπιστεί από την επόμενη κυβέρνηση, αφού προηγηθεί «ευρύς διάλογος με τους ενδιαφερομένους». Συνέστησε μάλιστα και «επιτροπή σοφών» για να το μελετήσει, στην οποία διόρισε ως επικεφαλής πρώην αντιπρόεδρο του ΣΕΒ.   Θα περίμενε κανείς, λοιπόν, ότι η προεκλογική αντιπαράθεση θα είχε στο κέντρο της αυτό το μείζον κοινωνικό πρόβλημα, που αποδεδειγμένα ευαισθητοποιεί και κινητοποιεί την πλειοψηφία του κόσμου της δουλειάς. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, το Ασφαλιστικό δεν έγινε κεντρικό θέμα της προεκλογικής αντιπαράθεσης,…

►Δεν είναι καθόλου τυχαία, λοιπόν, αυτή η άρνηση των δύο κομμάτων εξουσίας να αποκαλύψουν τις πραγματικές τους προθέσεις (σ.σ. στο Ασφαλιστικό). Είναι άγριες έτσι κι αλλιώς…   Γιάννης Παντελάκης (Ελευθεροτυπία)   ►Χρόνια τώρα πολλοί παράγοντες της δημόσιας ζωής (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, δημοσιογράφοι κ.λπ.) φώναζαν για τη ραγδαία αύξηση της εξαθλίωσης στη χώρα μας και οι κυβερνήσεις κώφευαν και προσπερνούσαν το πρόβλημα. Και τούτο γιατί κάτω από το μοντέλο της οικονομικής πολιτικής του νεοφιλελεύθερου συστήματος η καταπολέμηση της φτώχειας και των αιτίων που την προκαλούν συνιστά αντινομία του συστήματος. Τώρα, εν όψει εκλογών, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αισθάνθηκαν ότι ήταν εύκολο να μετατρέψουν τη φτώχεια σε «εκλογικό χρυσωρυχείο».   Παρόν   ►Η ελεύθερη αγορά έχει έναν και μόνο σκοπό: να ιδιωτικοποιήσει τα κέρδη και να κοινωνικοποιήσει τις ζημιές. Η ιδέα του πολιτικού ελέγχου της οικονομίας ούτε καν περνάει από το μυαλό των κομμάτων εξουσίας. Η μόνη τους φιλοδοξία, η μόνη πρόταση που έχουν…

Και πιστεύω από ένα μεγάλο κομμάτι αυτών που ακολουθούσαν το ΠΑΣΟΚ, που βλέπουν ότι δεν συμφωνούν με τη σύγκλιση αυτή που έχει με τη ΝΔ, κρατούν την ιστορία τους, κρατούν αυτά που πιστέψανε, κρατούν αν θέλετε αυτά που έγιναν σε μια πρώτη φάση είτε αφορούσαν στο θέμα του πολιτικού γάμου, είτε στο νόμο 1264 για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, στην αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, στην προσπάθεια πολεοδομικών σχεδίων του Αντώνη Τρίτση, τα οποία δεν προχώρησαν κ.λπ.   Αλέκος Αλαβάνος

♦ Ο Βουλγαράκης μοιράζει cd με τραγούδια του Μάνου Χατζηδάκι και εξώφυλλο τη μάπα του! Οσοι γνωρίζουν το πολιτιστικό του επίπεδο θα περίμεναν cd με τραγούδια καμιάς Νατάσας Θεοδωρίδου, έστω κανενός Κιάμου ή Νότη. Είναι γνωστό ότι κοσμεί πάντοτε τις εκδηλώσεις στα… πολιτιστικά κέντρα όπου «άδουν» οι παραπάνω και άλλοι ανάλογου ύψους αηδοί (και αηδές). Αλλά, για να μην τον αδικούμε, οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε τη μεγάλη βοήθεια που έχει προσφέρει ως υπουργός Πολιτισμού στο δημιούργημα του Χατζηδάκι, την «Ορχήστρα των Χρωμάτων», που της έκοψε την κρατική επιχορήγηση (όπως και σε άλλες ορχήστρες) με το απείρου πολιτιστικού κάλλους επιχείρημα: «Πώς μπορείς να χρηματοδοτείς ορχήστρες με 1,5 εκατομμύριο το χρόνο και αυτές να έχουν έσοδα 54 χιλ. ευρώ ετησίως;»!!!   ♦ Η κ. Εύα Καμινάρη, ηθοποιός, θεώρησε πρέπον να εκφράσει την υποστήριξή της στον Περισσό με μια σύντομη, πλην όμως βαθυστόχαστη τοποθέτηση. «Στην ιστορία της ανθρωπότητας» -δήλωσε- δεν υπάρχει ούτε ένας…