Συντάκτης: Eksegersi.gr

Εκθεση της μαθήτριας δημοτικού (ένεκα το πέρασμα στον δήμο) Κοκκινοσκουφίτσας με θέμα: “Πώς πέρασα την περασμένη Κυριακή” Ηταν μια συννεφιασμένη Κυριακή / που έμοιαζε με την καρδιά μου / που έχει πάντα συννεφιά / Χριστέ και Παναγιά μου. Την έβλεπα βροχερή / και στιγμή δεν ησύχαζα / μαύρη μου ‘κανε τη ζωή / και βαριαναστέναζα. Τότε, αφού δεν μπορούσα ακόμα να ψηφίσω,  αποφάσισα ν’ αψηφήσω την πατρική ζώνη –δοκιμασμένο ανά τους αιώνες παιδαγωγικό μέσο- και να βγω εν οδοίς τε και ρύμες, εν πορδαίς τε και οργάνοις. Κι αυτό γιατί την περασμένη Κυριακή είχε στηθεί του χωριού το πανηγύρι, μιας και ήταν της αγίας δημοκρατίας, βοήθειά μας. Φόρεσα λοιπόν αμφίεση παιχνιδιού, πήρα το καλαθάκι με το κολατσιό και βγήκα να παίξω στις κούνιες, στις τραμπάλες και στα καρουζέλ των ανώνυμων συναινούντων, μεγάλη η χάρη τους. Ο κόσμος φορούσε τα καλά του, όπως όταν παντρεύεται κανείς ή όταν τον πηγαίνουν τέσσερις.…

Tέτοια εποχή, πριν 11 χρόνια, ένα εκλογικό αποτέλεσμα παρόμοιο με το σημερινό, αλλά με αντεστραμμένους πόλους (βλέπε αναλυτικά στοιχεία στη σελίδα 9) βύθιζε τη ΝΔ σε μια κρίση με χαρακτηριστικά παρόμοια μ’ αυτά που εμφανίζει η σημερινή κρίση του ΠΑΣΟΚ. Και τότε το πρόβλημα είχε πρωσοποποιηθεί. Μεγάλη μερίδα των βαρόνων της ΝΔ, κυρίως αυτοί που συνασπίζονταν γύρω από τον διεκδικούντα την αρχηγία Γ. Σουφλιά, φόρτωναν την ευθύνη της ήττας στον τότε αρχηγό Μ. Εβερτ. Γράφαμε τότε, στο τελευταίο από τα δοκιμαστικά φύλλα της «Κ», που κυκλοφόρησαν πριν την τακτική έκδοσή της: «Ομως, η κρίση που ξέσπασε στη ΝΔ μετά τις εκλογές είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, είναι μόνο η πρώτη σειρά των δέντρων που κρύβουν ένα μεγάλο δάσος: την πολιτική κρίση που αγκαλιάζει το σύστημα εξουσίας. Μια κρίση στην οποία οι εκλογές δεν έδωσαν καμιά διέξοδο, αλλά απλώς την ανακύκλωσαν, την έβαλαν σε μια καινούργια φάση». Προσυπογράφοντας εκείνη την…

♦ Παραμύθια Ενα από τα μεγαλύτερα παραμύθια που ακούγονται αυτές τις μέρες είναι πως η νέα κυβέρνηση Καραμανλή είναι μια αποδυναμωμένη κυβέρνηση, επειδή στηρίζεται μόνο σε 152 βουλευτές. Το ερώτημα είναι έναντι τίνος είναι αποδυναμωμένη αυτή η κυβέρνηση. Εναντι των εργαζόμενων ή έναντι των καπιταλιστικών συμφερόντων; Το 1990-93 ο Μητσοτάκης κυβέρνησε με 151 βουλευτές (ο 151ος ήταν ο εκ μεταγραφής από τη ΔΗΑΝΑ Κατσίκης). Εκανε σημεία και τέρατα. Αλλαξε δυο φορές το Ασφαλιστικό σε βάρος εργαζόμενων και συνταξιούχων. Πέταξε έξω από τη δουλειά δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους. Εφάρμοσε την περιβόητη εισοδηματική πολιτική του0+0=14%. Παρέδωσε την ΕΑΣ στους «νοικοκυραίους» και πέταξε τους εργάτες στο δρόμο. Συγκρούστηκε με μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικούς και οι μπράβοι της ΟΝΝΕΔ δεν δίστασαν να δολοφονήσουν τον καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα κ.λπ. κ.λπ. Οι εργαζόμενοι και οι νέοι με τις κινητοποιήσεις τους δεν κατάφεραν να κλονίσουν το «μπετόν» των 151 ψήφων, γιατί τα κόμματα της αντιπολίτευσης λειτουργούσαν σαν ανάχωμα…

Πάει και η «γιορτή της δημοκρατίας». Κάποιοι γιορτάζουν επειδή νίκησαν, κάποιοι γιορτάζουν επειδή ενισχύθηκαν, κάποιοι τραβάνε ζόρια αλλά σιγά-σιγά τα ξεπερνούν, γιατί τους ατσαλώνει η προοπτική μιας δικής του νίκης στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Και μεις; Οι άνθρωποι της δουλειάς; Εμείς πάντα στο ζυγό, να τραβάμε τ’ αμάξι που λέγεται καπιταλισμός, να κουβαλάμε στις πλάτες μας τ’ αφεντικά. Με ζόρια στη δουλειά και στο σπίτι. Με άνεργα παιδιά, κι ας έχουν δυο κουτιά πτυχία. Αναγκασμένοι να το βουλώνουμε σε κάθε πρόκληση στο χώρο εργασίας, γιατί το δάνειο για το σπίτι δεν σηκώνει καθυστερήσεις και τα υπόλοιπα στις πιστωτικές κάρτες όλο και φουσκώνουν. Βλέπουμε και το γείτονα που έμεινε άνεργος και μοιάζει με ζωντανό νεκρό. Τι ελπίζει ο εργαζόμενος που πήγε την περασμένη Κυριακή και έριξε την ψήφο του σε κάποιο από τα κοινοβουλευτικά κόμματα; Ελπίζει μήπως ότι η κυβέρνηση Καραμανλή θ’ αλλάξει ρότα και θα σκύψει πάνω στους…

► Ο ελληνικός λαός ανανέωσε την εμπιστοσύνη του στον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή και στην κυβέρνηση της ΝΔ και έδωσε την εντολή για τη συνέχιση των μεγάλων μεταρρυθμίσεων για βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή.  Κυρίαρχο αίτημα της κοινωνίας είναι πλέον να γίνουν άμεσα πράξη όλες οι μεγάλες τομές που απαιτούνται για να επιτύχει η χώρα την πραγματική σύγκληση με τη Ευρ. Ενωση. Δεν υπάρχουν περιθώρια για χάσιμο χρόνου ούτε δικαιολογίες  για αναβολή κρίσιμων αποφάσεων για το παρόν και το μέλλον της χώρας. Συνεπώς η νέα κυβέρνηση, με νωπή τη λαϊκή εντολή, θα πρέπει να μην υπολογίσει το όποιο πολιτικό κόστος και να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της για δημοσιονομική σταθερότητα, απελευθέρωση των αγορών, αποκρατικοποιήσεις. Κ. Μίχαλος (πρόεδρος ΕΒΕΑ) ► Οι μεταρρυθμίσεις που έμειναν εκκρεμείς την προηγούμενη τριετία πρέπει να προχωρήσουν με ταχύτητα ώστε να αξιοποιήσει η Ελλάδα το μομέντουμ. Στην κοινή γνώμη έχει σχηματιστεί μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία που επιθυμεί να γίνουν…

Στη νέα τετραετία θα συνεχίσουμε με σταθερά βήματα. Για πιο ισχυρή οικονομία. Για την καταπολέμηση της φτώχειας. Για την ενίσχυση των χαμηλοσυνταξιούχων. Για τη δημιουργία περισσότερων ευκαιριών για τους νέους. Για ενίσχυση και επέκταση του κοινωνικού κράτους. Για ένα αύριο με περισσότερες ευκαιρίες, με περισσότερες επιλογές για όλους. Κώστας Καραμανλής  

♦ Τελικά, δεν ήταν ντέρμπι (όπως γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο), δεν ήταν όμως και ματσάκι, αφού η αυτοδυναμία παίχτηκε σε ελάχιστες δεκάδες χιλιάδες ψήφους. Σίγουρα δεν του ήρθαν όπως τα περίμενε του Καραμανλή, όμως η διαφορά των 4 μονάδων και η κρίση του ΠΑΣΟΚ τον βοηθούν να κρύψει κάτω από το χαλί το δικό του πρόβλημα. ♦ Επειδή λέγεται Τζουμάκας και τα λεγόμενά του έχουν πολιτογραφηθεί διαχρονικώς ως τζουμακίες, δε σημαίνει ότι δεν έχει δίκιο, όταν καταγγέλλει ότι επιχειρηματίες αγοράζουν τηλεοπτικό χρόνο για λογαριασμό συγκεκριμένων πολιτικών. Ετσι παίζεται το παιχνίδι που στην Αμερική ευστόχως έχουν χαρακτηρίσει «λόμπινγκ». Φυσικά, του ζητούν αμέσως στοιχεία και δεν έχει να δώσει. Διότι, όπως είχε πει πολύ παλιά ο Καραμανλής (ο πεθαμένος), «στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται». Αυτά που καταγγέλλει ο Τζουμάκας ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. ♦ Εννοείται πως ο Τζουμάκας τα καταγγέλλει τώρα…

• Η πίκρα σήμερα δεν έχει σύνορα… ••• Οχι, ρε παιδιά, δεν αναφερόμαστε σε αποτυχόντα κόμματα και υποψηφίους, φίρμες και δευτεράντζες ••• Στον κυρίαρχο λαό αναφερόμαστε, που από Δευτέρα ξανάγινε ο μαλάκας του χωριού ••• Με το συμπάθειο κιόλας, αλλά έτσι βλέπουν το λαό οι κυρίαρχοι και τα τσιράκια τους ••• Απ’ αυτούς κάποιοι χάνουν και κάποιοι κερδίζουν, αλλά ο λαός είναι πάντοτε χαμένος ••• Μια μέρα στα τέσσερα χρόνια κυρίαρχος ••• Προκειμένου να εκλέξει εκείνους που θα κυριαρχούν πάνω του την επόμενη τετραετία ••• Yπάρχει μεγαλύτερη ξεφτίλα από το να επιβεβαιωθεί στο πρόσωπό σου ο Μητσοτάκης; ••• «Δεν κάνει το παιδί για πρωθυπουργός» ••• Eπίσης, είναι κατόρθωμα να χάνει η κυβέρνηση περισσότερο από σένα και όλοι να συζητούν για τις δικές σου απώλειες ••• Αλλά ο Γιωργάκης δεν καταλαβαίνει Χριστό ••• Αμ’ τι, να φύγει το κόμμα από την οικογένεια; ••• Στον καπιταλισμό ο καθείς υπερασπίζεται την ιδιοκτησία του…

22/9: Μάλι: Ημέρα ανεξαρτησίας (1960) 22/9/1499: Ανεξαρτησία Ελβετίας 22/9/1915: Ανατροπή Βενιζέλου – απόβαση αγγλογάλλων στη Θεσσαλονίκη 22/9/1969: Εκρήξεις βομβών (ΚΕΑ) στο δημαρχείο και στο κεντρικό ταχυδρομείο Αθήνας 22/9/1971: Κηδεία Γιώργου Σεφέρη – αντιδικτατορική διαδήλωση 22/9/1968: Κυκλοφορία (παράνομα) πρώτου «Οδηγητή» 22/9/1973: Πρώτος εβραίος ΥΠΕΞ των ΗΠΑ ο Henry Kissinger 22/9/1980: Αρχή πολέμου Ιράν – Ιράκ 23/9: Αραβία: Ημέρα ένωσης (1932) 23/9/1821: Αλωση Τριπολιτσάς (Κολοκοτρώνης) 23/9/1939: Θάνατος Sigmund Freud (83 χρ) 23/9/1974: Νομιμοποίηση ΚΚΕ μετά από 27 χρόνια παρανομίας 23/9/1976: Καθιέρωση βιβλιαρίου υγείας για παιδιά στην Ελλάδα 23/9/1990: Αποχώρηση ΛΔ Γερμανίας από Σύμφωνο Βαρσοβίας 23/9/1978: Εκρηκτική βόμβα στα δικαστήρια Πύργου Ηλείας 23/9/1862: Γάμος Λέοντα Τολστόι – Σοφίας Αντρέγιεβνα 24/9: Παγκόσμια ημέρα καρδιάς 24/9/1805: Συνθήκη Μοντρέ (ελεύθερη διάβαση Δαρδανελλίων) 25/9: Ρουάντα: Ημέρα κοινοβουλίου – εθνική γιορτή 25/9/1917: Ο Τρότσκυ πρόεδρος σοβιέτ Πετρούπολης 25/9/1974: Πρώτο νόμιμο φύλλο «Ριζοσπάστη» 25/9/1972: Βόμβες (ΔΑ και ΔΑΣ) στα διυλιστήρια της Εσσο Πάππας και στα γραφεία της ΓΣΕΕ 26/9:…

♦ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ Πανδώρα Να, επιτέλους, και μια ελληνική ταινία που αξίζει τον κόπο και αξίζει να σας ενημερώσουμε γι’ αυτή. Ο αρχαίος μύθος της Πανδώρας μεταφέρεται στη μεταπολεμική Ελλάδα και χρησιμοποιείται για να σχολιάσει τη σταδιακή μεταμόρφωση, διάβρωση και διαφθορά της ελληνικής κοινωνίας από την οικονομική και πολιτιστική διείσδυση των Αμερικάνων, νέων επικυρίαρχων του κόσμου μετά τον εμφύλιο. Μια ευανάγνωστη μεταφορά και προφανείς συμβολισμοί μεταμορφώνουν τη μυθική Πανδώρα (σχέδιο Μάρσαλ) σε μια ελκυστική ελληνοαμερικανίδα που με ύποπτες συναλλαγές και την ψευδαίσθηση ενός καλύτερου μέλλοντος αποδιαρθρώνει και αλλοιώνει τη μικρή κοινωνία στην οποία εισβάλλει. Ασφαλώς, καθένας από μας μπορεί να έχει τις αντιρρήσεις του για το πως θα μπορούσε καλύτερα να αποδοθεί αυτή η διάβρωση, που συνεχίζεται αμείωτη ως τις μέρες μας, όμως πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ταινία του Σταματόπουλου είναι πλήρης σε πολλά σημεία: μια σωστή αναπαράσταση της εποχής, ένα πλήρες σενάριο, ένα καλό ρυθμό, αξιοπρόσεχτες ερμηνείες. Και…

«Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια εξαιρετική βάση προβληματισμού και διαλόγου και ενδιαφέρει όσους αγωνίζονται, σε όποια περιοχή ή χώρα της γης, για μια κοινωνία ανθρωπιάς και αλληλεγγύης». Μ’ αυτά τα λόγια, μεταξύ άλλων, συστήνει ο Δημήτρης Κουφοντίνας το βιβλίο «Πραγματοποιώντας το αδύνατο», της Μάρτα Αρνεκέρ, μιας από τις σημαντικότερες συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής, το οποίο ο ίδιος μετέφρασε από τα Ισπανικά και προλογίζει. Το βιβλίο ήταν να κυκλοφορήσει την Πέμπτη από τις εκδόσεις «Οδυσσέας». Δεν προλάβαμε, λοιπόν, ούτε να το ξεφυλλίσουμε. Πόσο μάλλον να μελετήσουμε τον πρόλογο του φυλακισμένου αγωνιστή, που είμαστε σίγουροι ότι θα θέτει ζητήματα προς συζήτηση, όπως και η συγγραφέας άλλωστε. Οφείλουμε, όμως, εκ προοιμίου να συγχαρούμε τον Δ. Κουφοντίνα γι’ αυτή του την προσπάθεια, η οποία απαίτησε τεράστιο μόχθο, στις συνθήκες της απομόνωσης των ειδικών κελιών του Κορυδαλλού. Μόχθο που και μεις είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε, καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που μας τηλεφωνούσε…

Οσοι παρακολούθησαν συστηματικά το Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας θα συμφωνήσουν ότι με βάση τη δυναμικότητα των ομάδων η Εθνική Ελλάδας πήρε τη θέση που της άξιζε. Ρωσία, Ισπανία και Λιθουανία έδειξαν καλύτερα στοιχεία και διέθεταν καλύτερο έμψυχο δυναμικό από τη δική μας ομάδα και δίκαια ανέβηκαν στο βάθρο. Παρολαυτά, η κατάκτηση της 4ης θέσης θεωρήθηκε από κάποιους αποτυχία και μάλιστα δε δίστασαν να ασκήσουν κριτική για την αγωνιστική εικόνα της ομάδας και να βρουν τον αποδιοπομπαίο τράγο στο πρόσωπο του Λάζαρου Παπαδόπουλου. Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώθηκε ο κανόνας που λέει ότι τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Αν η Εθνική μας τα κατάφερνε και δεν έχανε στον ημιτελικό από την Ισπανία στις λεπτομέρειες, το πλέον πιθανό είναι αυτοί που σήμερα ασκούν κριτική να συνωστίζονταν για να βγάλουν μια φωτογραφία με τους διεθνείς μας και να έγραφαν διθυράμβους για τον Γιαννάκη και την ομάδα του. Ευτυχώς ή δυστυχώς, η ιστορία δεν…

Πολύ πριν την εφαρμογή της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (στο πλαίσιο της οποίας οι κοινοτικές επιδοτήσεις έχουν αποδεσμευτεί από την παραγωγή στο σύνολο σχεδόν των αγροτικών προϊόντων) είχαμε προβλέψει τις καταστροφικές επιπτώσεις που θα είχε στην αγροτική παραγωγή. Οι προβλέψεις αυτές καταγράφηκαν αναλυτικά σε άρθρα στην «Κ», αρκετά από τα οποία στηρίχτηκαν σε ερωτήσεις που υποβάλλαμε στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας. Το 2006 μπήκαν σε εφαρμογή όλες οι διατάξεις της ΚΑΠ και έτσι είμαστε πια σε θέση να αναλύσουμε τις επιπτώσεις της, αφού τόσο η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Γεωργίας όσο και η ΕΣΥΕ έδωσαν στη δημοσιότητα στοιχεία για την παραγωγή και την καλλιεργηθείσα έκταση του 2006. Θα αναφερθούμε, λοιπόν, σε ορισμένα αγροτικά προϊόντα που είναι ενταγμένα στην ΚΑΠ, γιατί υπάρχουν και αγροτικά προϊόντα στα οποία η νέα ΚΑΠ επέδρασε έμμεσα, όπως είναι π.χ το καλαμπόκι. Μιλούμε για έμμεση επίδραση, γιατί η κοινοτική πολιτική της κατάργησης των δασμών και…

«Διάλογο» εξπρές για το γκρέμισμα εργατικών δικαιωμάτων που είχαν κατοχυρωθεί από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ανακοίνωσε ο Γάλλος Πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, την περασμένη Τρίτη, δίνοντας μια γεύση για τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που προτίθεται να εφαρμόσει από τις αρχές του επόμενου χρόνου. Πρώτος στόχος η κατάργηση της «πρόωρης συνταξιοδότησης» (στα 50 χρόνια ηλικίας) ορισμένων κατηγοριών εργαζομένων στις κρατικές επιχειρήσεις (π.χ. οδηγών σιδηροδρόμων, εργαζομένων σε επιχειρήσεις Κοινής Ωφέλειας κτλ). «Ο στόχος θα πρέπει να είναι, τουλάχιστον να εναρμονιστούν τα ειδικά καθεστώτα με αυτά που ισχύουν στον δημόσιο τομέα τα οποία αναθεωρήθηκαν το 2003», δήλωσε ο Σαρκοζί. Πράγμα που σημαίνει ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να συνταξιοδοτούνται στα 40 χρόνια υπηρεσίας (μέχρι το 2008) και στα 42 μέχρι το 2020 και να αυξηθούν οι ασφαλιστικές εισφορές από το 2008 και μετά. Κι αυτό με τον μπαμπούλα ότι «το ασφαλιστικό σύστημα κινδυνεύει να καταρρεύσει μέχρι το 2020» (αν σας θυμίζει…

100.000 ήταν οι διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους της Ουάσιγκτον φτάνοντας μέχρι το Καπιτώλιο το περασμένο Σάββατο. Η διαδήλωση οργανώθηκε από την οργάνωση ANSWER (Act Now to Stop War and End Racism) και άλλες οργανώσεις, βετεράνους του πολέμου του Ιράκ και προσωπικότητες (μεταξύ των οποίων και ο γνωστός Ράμσει Κλαρκ που είχε διατελέσει υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Λίντον Τζόνσον προ σαρανταετίας) και ήταν σε καθαρά πασιφιστική βάση με αρκετές δόσεις «πατριωτισμού». Αυτό φαίνεται από ένα από τα συνθήματα που κυριάρχησαν, το οποίο αποτυπώνεται στο πλακάτ της φωτογραφίας που δημοσιεύουμε και γράφει «στηρίξτε τα στρατεύματα – σταματήστε τον πόλεμο»! Τέτοια πλακάτ ήταν πολλά στην διαδήλωση αυτή. Μέχρι και site στο διαδίκτυο έχει στηθεί με αυτό το σύνθημα (https://www. supportthetroopsendthewar.com/) το οποίο όποιος επισκεφτεί θα καταλάβει ότι πριμοδοτείται από τους «Δημοκρατικούς», φιλοξενώντας μήνυμα του Τζον Εντουαρντς που κινείται σ’ αυτή ακριβώς την κατεύθυνση. Ο Εντουαρντς ήταν υποψήφιος των «Δημοκρατικών» για τη…

Με αφορμή το γεγονός της δολοφονίας 8 άοπλων Ιρακινών πολιτών και τον τραυματισμό άλλων 13 στην Βαγδάτη από μισθοφόρους της κακόφημης εταιρίας security Blackwater USA, ήρθε ξανά στην επικαιρότητα το καθεστώς ανεξέλεγκτης δράσης των ιδιωτικών στρατών, που μισθώνονται από την Αμερικάνικη κυβέρνηση, οι οποίοι αντικαθιστούν όλο και περισσότερο τον στρατό κατοχής στον πόλεμο του Ιράκ. Οι μισθοφορικοί στρατοί αναλαμβάνουν να προστατέψουν Αμερικάνους αξιωματούχους, κονβόι που μεταφέρουν οικοδομικά υλικά, οχήματα, όπλα και πυρομαχικά. Ομως τον τελευταίο καιρό, διάφορες εκθέσεις αναφέρουν ότι όλο και περισσότερο οι μισθοφόροι συμμετέχουν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών, ότι δέχονται συνεχώς  επιθέσεις και ότι έχουν εκατοντάδες απώλειες, που πολλές φορές αποκρύπτονται.   Η νέα δολοφονία των 8 άμαχων Ιρακινών από τους δολοφόνους ράμπο των   εταιριών security που δραστηριοποιούνται στο Ιράκ, προκάλεσε έκρηξη της οργής του Ιρακινού λαού, την οποία η κυβέρνηση Μαλίκι επιχείρησε να κατευνάσει ανακοινώνοντας ότι θα άρει την άδεια λειτουργίας της  Blackwater, ότι θα ζητήσει…

Την παραίτησή τους από τη μεταβατική κυβέρνηση υπέβαλαν την περασμένη Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου, τέσσερις υπουργοί του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ (Μαοϊκού), μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων με τον πρωθυπουργό για το ζήτημα της μοναρχίας και τις προγραμματισμένες εκλογές του Νοέμβρη για Συντακτική Συνέλευση. Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε διαδήλωση διαμαρτυρίας χιλιάδων οπαδών του ΚΚΝ (Μ) στην Κατμαντού και ανακοινώθηκε ότι το κόμμα ξεκινάει καμπάνια διαμαρτυρίας με διαδηλώσεις σ’ όλη τη χώρα, διάρκειας τριών εβδομάδων, και τριήμερη γενική απεργία από τις 4 Οκτωβρίου, ημέρα υποβολής των υποψηφιοτήτων για τις εκλογές, που έχουν οριστεί για τις 22 Νοεμβρίου. Οπως είναι γνωστό, την περασμένη χρονιά, μετά από πολυήμερες μαζικές συγκεντρώσεις σ’ όλη τη χώρα και συγκρούσεις με τον κυβερνητικό στρατό, με πολλά θύματα και κεντρικό αίτημα την κατάργηση της μοναρχίας, ο βασιλιάς του Νεπάλ Γκιανέντρα αναγκάστηκε να καταργήσει το καθεστώς της βασιλικής δικτατορίας που είχε επιβάλει ένα χρόνο νωρίτερα. Ακολούθησε, τον περασμένο Ιανουάριο, ο…

Βράδυ 16 Σεπτέμβρη 1982. Λιβανέζοι φαλαγγίτες εισβάλουν στα παλαιστινιακά προσφυγικά στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα στο Λίβανο, πραγματοποιώντας μια απ’ τις μεγαλύτερες σφαγές του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα. Οι Σιωνιστές, με επικεφαλής τον Σαρόν (που τότε ήταν υπουργός Πολέμου του Ισραήλ), συντονίζουν και βοηθούν στη σφαγή που κρατά δυο μέρες και στοιχίζει τη ζωή σε 3.000 ανθρώπους, γεγονός που αναγκάζει πέντε μήνες μετά τον Σαρόν να παραιτηθεί κάτω απ’ τη διεθνή κατακραυγή για το έγκλημα. 19 χρόνια μετά, ο Σαρόν αντιμετωπίζει ξανά (ως πρωθυπουργός πλέον) τις κατηγορίες από Βελγικό δικαστήριο (στο οποίο ουδέποτε παρέστη) μετά από μήνυση που κατέθεσαν επιζώντες της θηριωδίας και συγγενείς των θυμάτων.  Το δικαστήριο όμως δεν τον καταδίκασε ούτε πάρθηκε κανένα μέτρο εναντίον του, με το αιτιολογικό ότι δεν ήταν στο Βέλγιο! Στην ίδια απόφαση είχε καταλήξει και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο επικαλέστηκε την πρωθυπουργική ασυλία του Σαρόν. 25 χρόνια μετά, το «δημοκρατικό…

Βαρύ φόρο αίματος πληρώνει ο κυβερνητικός στρατός από το κύμα βίας που έχει ξεσπάσει στις φυλετικές παραμεθόριες επαρχίες του βορειοδυτικού Πακιστάν από τον περασμένο Ιούλιο, μετά την επίθεση του στρατού, με εκατοντάδες νεκρούς σπουδαστές, στο Κόκκινο Τέμενος στην Ισλαμαμπάντ και την κατάρρευση της συμφωνίας ειρήνευσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους τοπικούς φυλάρχους. Οι επιθέσεις εναντίον θέσεων του κυβερνητικού στρατού είναι καθημερινό φαινόμενο στην περιοχή αυτή, με εκατοντάδες νεκρούς. Ιδού μερικές από τις πιο αιματηρές των τελευταίων ημερών. Στις 13 Σεπτεμβρίου, έγινε επίθεση αυτοκτονίας με φορτηγό φορτωμένο με εκρηκτικά στην καντίνα της στρατιωτικής βάσης υψηλής ασφάλειας στην Ταρμπέλα στο Νότιο Βαζιριστάν, που χρησιμοποιείται από την αντιτρομοκρατική δύναμη ταχείας επέμβασης του πακιστανικού στρατού, άντρες της οποίας είχαν πάρει μέρος στην επίθεση στο Κόκκινο Τέμενος και συμμετέχουν σε επιχειρήσεις εναντίον των Ισλαμιστών μαχητών σε διάφορα μέρη της χώρας. Το φορτηγό με τα εκρηκτικά έπεσε στην καντίνα την ώρα του φαγητού, προκαλώντας το θάνατο…

Παρακάτω αναδημοσιεύουμε αποσπάσματα από δύο δημοσιεύματα εφημερίδων που κάθε άλλο παρά «ισλαμιστικές» μπορούν να θεωρηθούν. Το πρώτο ανήκει στον τρίτο μεγαλύτερο δημοσιογραφικό όμιλο των ΗΠΑ (Mc Clatchy Newspapers) και το δεύτερο σε μια από τις μεγαλύτερες ισραηλινές εφημερίδες, την Χααρέτζ. Ο λόγος; Γιατί αποκαλύπτεται ανάγλυφα η «δημοκρατία» του Παλαιστίνιου Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς στην Δυτική Οχθη. Αξίζει τον κόπο να τα διαβάσει κανείς. «Μπιρ Ζέιτ – Δυτική Οχθη: Ο ιερός μήνας των Μουσουλμάνων, το Ραμαζάνι έφτασε και η Νάιλα Κχαλάφ τον υποδέχεται με λίγα πράγματα για να θρέψει τα 11 παιδιά της. Ο άντρας της, πιστός οπαδός της Φατάχ, βρίσκεται σε μια ισραηλινή φυλακή για παράνομη πώληση όπλων. Η Φατάχ, της οποίας το πιο σημαίνον στέλεχος είναι ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, δεν έχει κάνει στην πράξη τίποτα για να βοηθήσει την οικογένειά της ενόσω ο άντρας της είναι πίσω από τα σίδερα.  Τώρα η Παλαιστινιακή Αρχή διέταξε το…