Βαρύ φόρο αίματος πληρώνει ο κυβερνητικός στρατός από το κύμα βίας που έχει ξεσπάσει στις φυλετικές παραμεθόριες επαρχίες του βορειοδυτικού Πακιστάν από τον περασμένο Ιούλιο, μετά την επίθεση του στρατού, με εκατοντάδες νεκρούς σπουδαστές, στο Κόκκινο Τέμενος στην Ισλαμαμπάντ και την κατάρρευση της συμφωνίας ειρήνευσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους τοπικούς φυλάρχους.
Οι επιθέσεις εναντίον θέσεων του κυβερνητικού στρατού είναι καθημερινό φαινόμενο στην περιοχή αυτή, με εκατοντάδες νεκρούς. Ιδού μερικές από τις πιο αιματηρές των τελευταίων ημερών. Στις 13 Σεπτεμβρίου, έγινε επίθεση αυτοκτονίας με φορτηγό φορτωμένο με εκρηκτικά στην καντίνα της στρατιωτικής βάσης υψηλής ασφάλειας στην Ταρμπέλα στο Νότιο Βαζιριστάν, που χρησιμοποιείται από την αντιτρομοκρατική δύναμη ταχείας επέμβασης του πακιστανικού στρατού, άντρες της οποίας είχαν πάρει μέρος στην επίθεση στο Κόκκινο Τέμενος και συμμετέχουν σε επιχειρήσεις εναντίον των Ισλαμιστών μαχητών σε διάφορα μέρη της χώρας. Το φορτηγό με τα εκρηκτικά έπεσε στην καντίνα την ώρα του φαγητού, προκαλώντας το θάνατο 15 και το σοβαρό τραυματισμό 11 στρατιωτών.
Στις 16 Σεπτεμβρίου, βρέθηκαν νεκροί 16 στρατιώτες στην περιοχή Shawal του Βόρειου Βαζιριστάν. Την ίδια μέρα ανακοινώθηκε ότι είχε χαθεί η επικοινωνία με τους στρατιώτες που επάνδρωναν τρία φυλάκια στο Βόρειο Βαζιριστάν.
Στις 17 Σεπτεμβρίου, σε συγκρούσεις στην περιοχή Pashte Ziarat του Βόρειου Βαζιριστάν σκοτώθηκαν 18 μαχητές και 18 στρατιώτες.
Στο μεταξύ, βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση των 300 στρατιωτών και αξιωματικών του πακιστανικού στρατού που πιάστηκαν αιχμάλωτοι στις 30 Αγούστου από τους μαχητές του πολέμαρχου Baitullah Mahsud, ο oποίος θέτει ως όρο για την απελευθέρωσή τους την αποχώρηση του κυβερνητικού στρατού από την περιοχή και την απελευθέρωση 20 Ισλαμιστών μαχητών, που έχουν συλληφθεί με την κατηγορία της τρομοκρατίας. Υστερα από διαπραγματεύσεις με τοπικούς φυλάρχους, ο κυβερνητικός στρατός έχει αποχωρήσει από δυο από τις τρεις βάσεις του στο Βόρειο βαζιριστάν και αναμένεται να ακολουθήσει η απελευθέρωση της πρώτης ομάδας των αιχμαλώτων, οι οποίοι έχουν χωριστεί σε μικρές ομάδες και κρατούνται σε διάφορα άγνωστα μέρη.
Τα γεγονότα αυτά οξύνουν την πολιτική κρίση που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του στρατηγού Μουσάραφ, ο οποίος, προσαρμόζοντας τη νομοθεσία στα μέτρα του, προσπαθεί να κερδίσει μια ακόμη θητεία με τις ψήφους της σημερινής βουλής στις προεδρικές εκλογές, που έχουν οριστεί για τις 6 Οκτωβρίου, χωρίς να προηγηθεί η παραίτησή του από το στρατό, όπως επιβάλλει το σύνταγμα και απαιτεί σύσσωμη η αντιπολίτευση. Ο ίδιος δηλώνει ότι θα παραιτηθεί μετά την επανεκλογή του, χωρίς φυσικά να πείθει, γιατί το ίδιο είχε υποσχεθεί και την προηγούμενη φορά. Είναι φανερό ότι ο στρατηγός Μουσάραφ έχει τη στήριξη των Αμερικάνων στις επιλογές του, γιατί θεωρείται πιο αξιόπιστος σύμμαχος από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης στον πόλεμο κατά της «τρομοκρατίας» και ικανότερος να αντιμετωπίσει ως αρχηγός του στρατού τον εσωτερικό εχθρό.
