Στις 28.5.2008 οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Μ. Μπόλαρης και Ι. Δριβελέγκας υπέβαλαν στους υπουργούς Γ. Αλογοσκούφη, Γ. Σουφλιά και Α. Κοντό ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων για τον αποχαρακτηρισμό δάσους 9.000 στρεμμάτων στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής. Πρόκειται για το δάσος που παραχωρήθηκε από το υπουργείο Οικονομικών ως αντάλλαγμα, με αποτίμηση σε εξευτελιστική τιμή. Με παλαιότερα δημοσιεύματά μας αποκαλύψαμε το παρασκήνιο στο οποίο συμμετείχαν ο Κ. Κιλτίδης και υπηρεσιακοί παράγοντες, προκειμένου το Ε’ Τμήμα του ΝΣΚ να βγάλει κατά πλειοψηφία (ο αντιπρόεδρος του ΝΣΚ και μέλος του Ε’ Τμήματος διαφώνησε, με το επιχείρημα ότι το ΝΣΚ είναι αναρμόδιο να γνωμοδοτήσει για το δασικό ή μη χαρακτήρα της έκτασης αυτής) την κακόφημη γνωμοδότηση με την οποία αποχαρακτηρίστηκε η έκταση των 9.000 στρεμμάτων. Τη συγκεκριμένη γνωμοδότηση την έκανε μεν δεκτή ο Κ. Κιλτίδης, αλλά δεν τόλμησε μετά τα δημοσιεύματα (ακολούθησαν και ημερήσιες εφημερίδες) να στριμώξει τις Διευθύνσεις Δασών Κεντρικής Μακεδονίας και Χαλκιδικής να την…
Συντάκτης: Eksegersi.gr
«Και στην Ελλάδα υπάρχουν κάποιες επιπτώσεις, αλλά θα έλεγα ότι, σε σχέση με άλλες οικονομίες της Ευρώπης, η οικονομική ανάπτυξη παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερο δυναμισμό στη χώρα μας». Αυτά δήλωνε ο Γ. Αλογοσκούφης στις 9 Ιούλη, μετά το τέλος της συνεδρίασης της Κυβερνητικής Επιτροπής με θέμα τις οικονομικές εξελίξεις. Την επομένη, η ΕΣΥΕ έδινε στη δημοσιότητα τα στοιχεία για την πορεία της βιομηχανικής παραγωγής το πρώτο πεντάμηνο του 2008, που δεν διέψευδαν απλά τον Αλογοσκούφη, αλλά τον κατέτασσαν στη χορεία των επαγγελματιών ψευτών: «Ο Γενικός Δείκτης Βιομηχανικής Παραγωγής του μηνός Μαΐου 2008, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του Μαΐου 2007, παρουσίασε μείωση κατά 6,6%, έναντι αυξήσεως 0,6% που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του προηγούμενου έτους. Ο μέσος Δείκτης Βιομηχανικής Παραγωγής της περιόδου Ιανουαρίου-Μαΐου 2008, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη της περιόδου Ιανουαρίου-Μαΐου 2007, παρουσίασε μείωση κατά 2,4%, έναντι αυξήσεως 2,3%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους…
Την ώρα που το αμερικάνικο υπουργείο Οικονομίας έβαζε τη FED (Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα) να στηρίξει δυο καταρρέουσες τράπεζες και το Κογκρέσο αποφάσιζε να χορηγήσει άμεσα 300 δισ. δολάρια, το χρηματιστήριο της Wall Street και από κοντά τα μεγαλύτερα χρηματιστήρια του πλανήτη, αυτά στα οποία «ανασαίνει» το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, γνώριζαν μια ακόμη σημαντική πτώση. Αρκούσε μια μόνο φρασούλα του διοικητή της FED Μπεν Μπερνάνκι στην κατάθεσή του σε Επιτροπή του Κογκρέσου, για να σκορπίσει πανικό στα χρηματιστήρια. Μολονότι εμφανίστηκε ως εγγυητής της χρματοπιστωτικής σταθερότητας στις ΗΠΑ, ο Μπερνάνκι παραδέχτηκε ότι οι αγορές και οι τράπεζες εξακολουθούν να παραμένουν «υπό σημαντική πίεση». Η πτωτική πορεία των μεγάλων χρηματιστηρίων (δε μιλάμε για τη Σοφοκλέους, που κατέγραψε αρνητικό ρεκόρ τριετίας) δείχνει πως οι «ραντιέρηδες» δεν πείθονται πως με τέτοιες στοχευμένες παρεμβάσεις μπορεί ο παγκόσμιος καπιταλισμός να βγει σύντομα από την κρίση. Την ίδια μέρα, ένας από τους κολοσσούς της αμερικάνικης βαριάς βιομηχανίας, η…
Ελαχιστότατοι είναι οι διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών, μέσω ΑΣΕΠ, για τη διετία 2009-2010 και 2010-2011 (3.120 δάσκαλοι-νηπιαγωγοί και 2.610 καθηγητές, σύνολο 5.730), και αυτό παρότι το υπουργείο Παιδείας γνώριζε ότι ειδικά φέτος θα υπάρξει μαζική τάση για συνταξιοδότηση στην εκπαίδευση, εν αναμονή του νέου αντιασφαλιστικού νομοσχέδιου για το δημόσιο και ύστερα από την απανταχούσα που έλαβε η εργαζόμενη κοινωνία με το αντιασφαλιστικό έκτρωμα που ήδη ψηφίστηκε και ισχύει για τον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, οι εκπαιδευτικοί που θα συνταξιοδοτηθούν την επόμενη σχολική χρονιά αναμένεται να ξεπεράσουν τις 7.000. Την περσινή χρονιά κατέθεσαν αίτηση για συνταξιοδότηση 6.500 εκπαιδευτικοί (από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση), ενώ το 2006 3.500. Είναι γεγονός ότι η αναμονή αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων, σε περιόδους έντονου ατομισμού και απουσίας κινήματος, δημιουργούν έντονη ανησυχία στους εργαζόμενους και ισχυρές τάσεις φυγής από την εργασία αυτών που έχουν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης. Ετσι και τώρα ήταν δεδομένο ότι θα έχουμε κύμα φυγής.…
Σαν τον κλέφτη, μες στο κατακαλόκαιρο, ύπουλα, το υπουργείο Παιδείας προχωρά στην αναγνώριση των κάθε λογής Εργαστηρίων ή Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών και επομένως και των «πτυχίων» τους, άσχετα αν αυτό καταβάλλεται προσπάθεια να κρυφτεί, με το νομοσχέδιο για την «τακτοποίηση» του χώρου, που παρουσιάστηκε την Τρίτη στην Κυβερνητική Επιτροπή και αναμένεται να κατατεθεί στη βουλή ως το τέλος της εβδομάδας. Το υπουργείο Παιδείας προετοιμάζει το έδαφος, κάνοντας το πρώτο βήμα για την ενσωμάτωση στη συνέχεια της κοινοτικής οδηγίας 36/05, που αναγνωρίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων των κολεγίων που συνεργάζονται με πανεπιστήμια του εξωτερικού και στην ουσία βάζει στο ίδιο τσουβάλι τα πτυχία των ελληνικών ΑΕΙ-ΤΕΙ με αυτά που χορηγούν τα κολέγια, με τη βούλα των ξένων πανεπιστημίων, με τα οποία αυτά συνεργάζονται. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, λοιπόν, είναι εδώ! Το άρθρο 16 του συντάγματος καταστρατηγείται και στην ουσία ακυρώνεται. Κάτι που δεν μπόρεσε να πετύχει η κυβέρνηση μέσω της αναθεωρητικής…
Τα κακουργήματα μετατράπηκαν σε πλημμελήματα, τους αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά, όμως η ποινή για τους Μ. Τσουραπά και Χ. Κοντορεβυθάκη ήταν εξοντωτική (5 χρόνια φυλακή). Βλέπετε, το δικαστήριο (με την εξαίρεση μερικών ενόρκων) δε μπορούσε και να συγχωρήσει στους δυο αναρχικούς αγωνιστές το γεγονός ότι όχι μόνο ανέλαβαν την ευθύνη της πράξης τους, αλλά και την υπερασπίστηκαν με συνέπεια, αρνούμενοι να δηλώσουν μετάνοια. Με μια μετάνοια μπορεί και να καθάριζαν τελείως. Ξέροντας πως η ποινή ήταν εξοντωτική, το δικαστήριο δέχτηκε το αίτημα να έχει η έφεσή τους ανασταλτικό αποτέλεσμα και έτσι οι δυο αγωνιστές αφέθηκαν ελεύθεροι, μετά από ένα χρόνο φυλάκισης. Ο δικαστικός αγώνας θα συνεχιστεί στο εφετείο, ενώ ο κοινωνικός αγώνας πάντα συνεχίζεται.
Οσα σιδηροδρομικά ατυχήματα συνέβησαν τα προηγούμενα 100 χρόνια συνέβησαν μέσα στην τελευταία 10ετία. Από το 2000 μέχρι σήμερα οι εκτροχιασμοί και οι συγκρούσεις αμαξοστοιχιών έχουν ξεπεράσει τους 100, οι νεκροί τους 60, ενώ οι τραυματίες είναι εκατοντάδες. Κάθε φορά που συμβαίνει ένα τέτοιο ατύχημα, ο ΟΣΕ σπεύδει να μιλήσει για «ανθρώπινο λάθος». Πίσω από τα «ανθρώπινα λάθη», όμως, κρύβεται η πολιτική της ιδιωτικοποίησης που προωθούν οι κυβερνήσεις, πράσινες και γαλάζιες. Οι ταχύτητες των τρένων έχουν αυξηθεί, τα δρομολόγια έχουν πολλαπλασιαστεί, όμως, η υποδομή παραμένει πεπαλαιωμένη και βελτιώνεται με μπαλώματα, ενώ το προσωπικό αιχμής ωθείται στα έσχατα όρια αντοχής. 10ωρα και 12ωρα «χτυπούν» καθημερινά οι μηχανοδηγοί, ενώ αναγκάζονται να εργάζονται πολλές μέρες χωρίς ρεπό. Οι σταθμάρχες και οι κλειδούχοι, οι άλλες δυο ειδικότητες αιχμής, αναγκάζονται επίσης να εργάζονται με τρομερή ένταση, επειδή τα κενά λόγω συνταξιοδοτήσεων υποκαλύπτονται. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, ακόμη και το «ανθρώπινο λάθος» γίνεται προαναγγελθέν, παύει να…
Ενα ακριβώς μήνα πριν λήξει η προθεσμία που έχουν οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ να υποβάλλουν αίτηση για ένταξή τους στο «καθεστώς ΒΑΕ», που συμφώνησε η εργοπατερική πλειοψηφία της ΠΟΕ-ΟΤΑ με την κυβέρνηση, οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές εξέδωσαν νέα εγκύκλιο προς τους συλλόγους-μέλη της ΠΟΕ-ΟΤΑ, με το χαρακτηρισμό «εξαιρετικά επείγον». Και μόνο το γεγονός ότι δυο μήνες μετά την ψήφιση της σχετικής νομοθετικής ρύθμισης εξακολουθούν να κάνουν παζάρια με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους σχετικά με το κόστος που θα καταβάλουν οι εργαζόμενοι (για νταβατζιλίκι πρόκειται) και να στέλνουν εγκυκλίους για τον τρόπο εφαρμογής της ρύθμισης, δείχνει ότι συμφώνησαν σε κάτι που δεν έχει καμιά σχέση με το πολύχρονο αίτημα των εργαζόμενων για μια απλή και καθαρή ρύθμιση, που θα μεταφέρει στον κλάδο το καθεστώς Βαρέων και Ανθυγιεινών που ισχύει στον ιδιωτικό τομέα. Δηλαδή, ένταξη όλων των ειδικοτήτων, χωρίς καμιά πληρωμή και με πλήρη σύνταξη για συνταξιοδότηση στα 53-58. Είναι τόση η…
Μπορεί στο μέτωπο των διεκδικήσεων των εργαζόμενων στο δημόσιο η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΑΔΕΔΥ να μην έχει να επιδείξει τίποτα (για μια ακόμη χρονιά η εισοδηματική πολιτική σκληρής λιτότητας της κυβέρνησης πέρασε αμαχητί), όμως στον τομέα των μπίζνες και της ταξικής συνεργασίας αποδεικνύεται άσος. Στις 8 Ιούλη, όπως πληροφορηθήκαμε από κυβερνητική ανακοίνωση, «ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Χρήστος Ζώης δέχθηκε στο γραφείο του τον Πρόεδρό της ΑΔΕΔΥ κ. Σπύρο Παπασπύρο και το μέλος του Δ.Σ. κ. Ηλία Δόλγυρα». Οχι, δεν πήγαν εκεί για να διεκδικήσουν αυξήσεις (αυτές, άλλωστε, είναι αρμοδιότητας Αλογοσκούφη). «Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της προσπάθειας προώθησης των διαδικασιών Αυτεπάγγελτης Αναζήτησης δικαιολογητικών και βεβαιώσεων από τις Δημόσιες Υπηρεσίες». Και τι δουλειά έχει η ΑΔΕΔΥ, ένα συνδικαλιστικό όργανο, με την οργάνωση της δημόσιας διοίκησης, που είναι κρατική λειτουργία, την ευθύνη της οποίας έχει η εκάστοτε κυβέρνηση; Αφελής η ερώτηση. Η ΑΔΕΔΥ δεν είναι συνδικαλιστικό όργανο, δηλαδή όργανο υπεράσπισης των ιδιαίτερων…
Πάλι στο δρόμο οι εναπομείναντες εργάτες στα εργοστάσια του Λαναρά. Ο μεγαλοκαπιταλιστής, αφού έφαγε τον άμπακο, ετοιμάζεται να κλείσει και αυτές τις επιχειρήσεις με τη συνήθη δικαιολογία: δεν βγαίνουμε. Κι ενώ από τους εργάτες υπάρχει αγωνιστική διάθεση και στις συνελεύσεις τους ψήφισαν ένα πρόγραμμα διεκδικήσεων που αφορούν τα δικά τους συμφέροντα, μπήκε στη μέση ο Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ και έχοντας παρέα μερικούς ακόμη μοντέρνους εργατοπατέρες σέρνουν τους εργάτες στο σφαλερό δρόμο που προ εικοσιπενταετίας είχαν σύρει τους εργάτες των τότε «προβληματικών» επιχειρήσεων. Αυτή είναι η λογική της καπιταλιστικής «βιωσιμότητας» των επιχειρήσεων. Ο Παναγόπουλος συμπεριφέρεται σαν μάνατζερ, κάνει συναντήσεις με την υφυπουργό Εργασίας και με διοικήσεις τραπεζών (!), για να εξασφαλιστούν κεφάλαια για τις επιχειρήσεις του ομίλου. Σαν κερασάκι στην τούρτα βάζει και τον «αυστηρό έλεγχο» στο Λαναρά. Τι δουλειά, όμως, έχουν οι εργαζόμενοι με τα επιχειρηματικά πλάνα του Λαναρά και τις σχέσεις του με τις τράπεζες; Αν, δηλαδή, αποδειχτεί ότι…
Ξεπέρασε και τον εαυτό της η φιλοκυβερνητική ΕΣΥΕ με το ποσοστό ανεργίας που παρουσίασε για τον Απρίλη του 2008. Δίνοντας 7,7%, και εμφανίζοντας το ποσοστό ανεργίας μειωμένο σε σχέση με τον Απρίλη του 2007, που σύμφωνα μ’ αυτή ήταν 8,4%, συνέχισε το γνώριμο παιχνιδάκι με την υποεκτίμηση τόσο του απόλυτου αριθμού των ανέργων όσο και του ποσοστού ανεργίας. Ως τώρα η κυβέρνηση αξιοποιούσε τα στοιχεία της ΕΣΥΕ για να παρουσιάζει σαν επιτυχημένη την οικονομική της πολιτική. Η προπαγάνδα είναι απλή: χάρη σ’ αυτή την πολιτική είχαμε αύξηση της ανάπτυξης και σαν συνέπεια έχουμε παραπέρα αύξηση της απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας. Μίλαγε για την αύξηση των επενδύσεων «χάρις στις ευεργητικές επιδράσεις του νέου αναπτυξιακού νόμου», για την αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας (ιδιωτικής και δημόσιας) και την αύξηση των εξαγωγών, προκειμένου να στηρίξει την ψευτιά της για αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας. ♦ Η βιομηχανική παραγωγή, σύμφωνα ακόμη και…
Συναγερμό έχει σημάνει στην Ουάσιγκτον η τελευταία επίθεση των Ταλιμπάν την περασμένη Κυριακή (13/7/08) σε αμερικάνικο στρατιωτικό φυλάκιο κοντά στην πόλη Wanat της επαρχίας Κουνάρ στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν, σε απόσταση 35 χλμ από τα σύνορα με το Πακιστάν, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 9 Αμερικάνοι και 4 Αφγανοί στρατιώτες και να τραυματιστούν 15 Αμερικάνοι. Είναι ο μεγαλύτερος αριθμός αμερικάνικων απωλειών σε μάχη από την έναρξη του πολέμου το 2001. Επρόκειτο για ένα καινούργιο φυλάκιο, επανδρωμένο με 70 Αμερικάνους στρατιώτες, όπως αυτά που έχουν εγκατασταθεί σε πολλά σημεία της περιοχής για να ελέγχουν τις κινήσεις των Ταλιμπάν από το Πακιστάν στο Αφγανιστάν. Η επίθεση ξεκίνησε στις 04.30 το πρωί της Κυριακής και η μάχη κράτησε μέχρι το μεσημέρι. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του αμερικάνικου στρατού, 100 περίπου Ταλιμπάν πλησίασαν, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, και επιτέθηκαν από πολλά σημεία στο φυλάκιο με καλάσνικοφ, ρουκέτες και όλμους, ενώ αρκετοί κατάφεραν να μπουν και μέσα…
Ξέρετε πόσοι είναι οι ύποπτοι για «τρομοκρατικές δραστηριότητες» που καταγράφονται στη λίστα του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ; Ενα εκατομμύριο! Αυτό αποκάλυψε η «Αμερικάνικη Ενωση για τις Πολιτικές Ελευθερίες» (ACLU) την περασμένη Δευτέρα. Σύμφωνα με την ACLU στον κατάλογο είναι ακόμα και μέλη του Κογκρέσου, καλόγριες, πεθαμένοι, ήρωες πολέμου, κλπ. Κάθε μήνα προστίθενται περί τα 20.000 ονόματα ενώ τον Σεπτέμβρη του 2007 μία έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή του υπουργείου Δικαιοσύνης ανέφερε ότι το «Κέντρο Ελέγχου Τρομοκρατών» (Terrorist Screening Center, που υπάγεται στο FBI) είχε 700.000 ονόματα στην λίστα των «υπόπτων» μέχρι τον Απρίλη του 2007. Είμαστε όλοι… τρομοκράτες!
Δεν μπορεί να γίνει λόγος για παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων παρά τα μεμονωμένα περιστατικά βίας, απεφάνθη η «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» στην Ιταλία σχετικά με τις ανατριχιαστικές βιαιότητες που διαπράχθηκαν από την αστυνομία της Γένοβας τον Ιούλη του 2001. Από τους 45 μπάτσους και ανθρωποφύλακες, μόλις οι 15 κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν από πέντε μήνες σε πέντε χρόνια φυλακή. Αλλά μην ανησυχείτε, φίλοι μας. Μόνο ένας καταδικάστηκε σε πενταετή κάθειρξη και βέβαια κανείς δε θα μπει στο φρέσκο, γιατί όλοι οι κατηγορούμενοι άσκησαν έφεση και αφέθηκαν ελεύθεροι περιμένοντας την ώρα που τα αδικήματα θα έχουν παραγραφεί (βάσει του ιταλικού συστήματος «δικαιοσύνης»). Το ότι στη Γένοβα είχαμε ένα νεκρό (Κάρλο Τζουλιάνι) και καμιά πεντακοσαριά τραυματίες, το ότι οι μπάτσοι ανάγκαζαν τους δαρμένους διαδηλωτές να εξυμνούν φωτογραφίες του Μουσολίνι, αυτά είναι… παράπλευρες απώλειες κι όχι παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων!
Κατά 5 χρόνια αποφάσισε να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης η κουβανική ηγεσία. Οι άνδρες θα πάνε από τα 60 στα 65 και οι γυναίκες από τα 55 στα 60. Ο «Ριζοσπάστης», στον οποίο είδαμε την είδηση, χειροκροτεί την απόφαση. «Μπροστά σε σημαντικά μέτρα για τη διατήρηση των κατακτήσεων» ήταν ο τίτλος του ευμεγέθους αφιερώματος, στο οποίο η αύξηση των ορίων ηλικίας δικαιολογείται με το ότι «μιλάμε για μια χώρα που λόγω του σοσιαλιστικού της συστήματος έχει πετύχει να έχει φτάσει το προσδόκιμο όριο ηλικίας στα 78 χρόνια». Σε τέτοια όρια έχει φτάσει το προσδόκιμο επιβίωσης και στις καπιταλιστικές χώρες, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως η αύξηση του μέσου όρου ζωής χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για το χτύπημα θεμελιωδών ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Οπως ακριβώς και στον καπιταλισμό, αλλά στο… σοσιαλισμό το… πήδημα έχει άλλη γλύκα!
Ενάμιση μήνα από τότε που ο Φουάντ Σινιόρα πήρε την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» στο Λίβανο και λίγο πάνω από ενάμιση χρόνο από τότε που η αντιπολίτευση με επικεφαλής τη Χεζμπολά ξεκίνησε τις διαδηλώσεις για το σχηματισμό της, η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» σχηματίστηκε τελικά. Από τα 30 υπουργεία της νέας κυβέρνησης τα 11 ανήκουν στην αντιπολίτευση (συνασπισμός Χεζμπολά, Αμάλ και Αούν) ικανοποιώντας έτσι το πάγιο αίτημα της Χεζμπολά (μετά τον τελευταίο πόλεμο στο Λίβανο) η αντιπολίτευση να έχει δικαίωμα βέτο στις κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις. Από τα 11 υπουργεία που περνούν στον έλεγχο της αντιπολίτευσης μόνο το ένα περνάει στον άμεσο έλεγχο της Χεζμπολά: το υπουργείο Εργασίας με τον Mohammed Fneish που είχε διατελέσει και παλαιότερα υπουργός Εργασίας (πριν από το 2005 που η Χεζμπολά απέσυρε τους δύο υπουργούς της από την κυβέρνηση). Στο υπουργείο Εξωτερικών εγκαθίσταται ο Fawzi Salloukh που όπως υποστηρίζει το Αλ-Τζαζίρα θεωρείται από ορισμένους ως…
Μπροστά στη θύελλα των αντιδράσεων που έχει προκαλέσει η δημοσιοποίηση των βασικών σημείων του σχεδίου της διαβόητης «συμφωνίας ασφάλειας» με τις ΗΠΑ, η ιρακινή κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί και να πιέσει το Λευκό Οίκο να κάνει κάποιες ασήμαντες υποχωρήσεις, προκειμένου να περιορίσει τις αντιδράσεις και να καταφέρει να την περάσει από την πίσω πόρτα. Το έδαφος προετοίμασε ο ιρακινός υπουργός Εξωτερικών Hoshyar Zebari, ο οποίος, ύστερα από επίσκεψή του στις ΗΠΑ στις αρχές Ιουλίου, δήλωσε ότι ο Λευκός Οίκος συμφώνησε να αφαιρέσει από το σχέδιο συμφωνίας την ασυλία για τους εργολάβους και τους μισθοφόρους των ιδιωτικών εταιριών στο Ιράκ και τον έλεγχο του ιρακινού εναέριου χώρου, υπό τον όρο ότι το Ιράκ μπορεί να εγγυηθεί την προστασία του. Στις 7 Ιουλίου, ο ιρακινός πρωθυπουργός Μαλίκι δήλωσε ότι κατέθεσε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μια «εναλλακτική» πρόταση συμφωνίας με τον τίτλο «Μνημόνιο Κατανόησης», και, για να χρυσώσει το χάπι, πρόσθεσε ότι αυτό…
Τη στιγμή που ο Λίβανος πανηγύριζε για την επιστροφή των φυλακισμένων μαχητών του από τα ισραηλινά κολαστήρια, ο παλαιστίνιος πρόεδρος (με πραξικόπημα, για να μην ξεχνιόμαστε) Μαχμούντ Αμπάς εκλιπαρούσε τον ισραηλινό πρωθυπουργό Εχούντ Ολμερτ να απελευθερώσει παλαιστίνιους κρατούμενους, εκδηλώνοντας ανησυχία για τη συμφωνία «που απελευθερώνει ανθρώπους που σχετίζονται με την τρομοκρατία» (σύμφωνα με ανώνυμες δηλώσεις στελεχών της Παλαιστινιακής Αρχής). Ο Ολμερτ, παρά το γεγονός ότι κατά τη Σύνοδο των χωρών της Μεσογείου –όπου παρέα με τον Σαρκοζί και τον Αμπάς έδωσε ρεσιτάλ υποκρισίας– υποστήριξε ότι είναι όσο ποτέ άλλοτε κοντά στην ειρήνη με τους Παλαιστίνιους, δεν απάντησε στο αίτημα του Αμπάς, περιοριζόμενος να δηλώσει με διπλωματική ευγένεια ότι θα το εξετάσει. Την ίδια στιγμή και παρά την εκεχειρία με την Χαμάς, οι Σιωνιστές κρατούν επτασφράγιστα τα συνοριακά περάσματα της Γάζας, εξοργίζοντας το διευθυντή της UNRWA (υπηρεσία αρωγής του ΟΗΕ )στην Παλαιστίνη, Τζον Γκινγκ, ο οποίος ζήτησε την περασμένη Δευτέρα το…
«Η αντιπροσωπεία ασφαλείας ήρθε κυριολεκτικά τη στιγμή που καθάριζαν το αίμα από τον όροφο –μόλις είχαν σκοτώσει δύο παιδιά σουνίτες. Η εξήγηση ήταν ότι αυτά τα παιδιά προσπαθούσαν να δραπετεύσουν, αλλά η έρευνα κατέληξε στο ότι είχαν στην πραγματικότητα προγραμματιστεί για απελευθέρωση». «Βρήκαμε πολλές αποδείξεις βασανιστηρίων, φυσικής και σεξουαλικής κακοποίησης, ελεεινές συνθήκες. Οι ποντικοί είχαν το μέγεθος των Chihuahuas (σ.σ. μικρόσωμα σκυλιά) και οι ανήλικοι κρατούνταν ανά 50 σε κάθε κελί». Οι πραγματικά σοκαριστικές αποκαλύψεις δεν είναι από κάποια ΜΚΟ ή κάποιον άραβα δημοσιογράφο στο Ιράκ, αλλά από τον αμερικανό αντισυνταγματάρχη Craig J. Simper, αξιωματούχο του δικαστικού στρατιωτικού σώματος που έκανε έρευνα σε μία φυλακή ανηλίκων της Βαγδάτης. Οι αποκαλύψεις αυτές δεν γράφηκαν σε κάποια αραβική εφημερίδα, αλλά στην αμερικάνικη «The Salt Lake Tribune» (13/7/08). Τα παιδιά που κρατούνται στη φυλακή αυτή, όπως αποκάλυψε ο Simper, ήταν ηλικίας έως και έξι ετών! ΥΓ: Η αποκάλυψη και βίντεο με τα βασανιστήρια…
Απαντώντας στην «αντιτρομοκρατική» υστερία, που φούντωσε μετά τη δραπέτευση της γαλλοκολομβιανής πολιτικού Ινγκριντ Μπετανκούρ και άλλων 14 αιχμαλώτων πολέμου στις 2 Ιούλη, οι Ενοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις της Κολομβίας – Λαϊκός Στρατός (FARC–EP) εξέδωσαν την ανακοίνωση που παραθέτουμε δίπλα (η ανακοίνωση δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του «Movimento Bolivariano por la Nueva Colombia», που θεωρείται ότι σχετίζεται με τις FARC καθώς και στην ιστοσελίδα του επίσημου ειδησεογραφικού πρακτορείου της Βενεζουέλας «Agencia Bolivariana de Νoticias» στις 11/7/08): Η «επιχείρηση διάσωσης» στηρίχτηκε σε προδοσία, γεγονός που έδωσε τη δυνατότητα στον κολομβιανό στρατό να κάνει μια πρώτης τάξεως επίδειξη ισχύος, εμφανιζόμενος ως σωτήρας των αιχμαλώτων που πιθανότατα θα απελευθερώνονταν έτσι κι αλλιώς. Αυτό υποστήριξε ο Ναρκίσο Ισα Κόντε, μέλος του προεδρείου του Ηπειρωτικού Μπολιβαριανού Συντονιστικού, αλλά και ειδησεογραφικά πρακτορεία στην Κολομβία και τη Βενεζουέλα. Πέρα απ’ αυτό, όμως, η επιχείρηση έγινε με άθλιο τρόπο, απόλυτα ταιριαστό με τη φύση του καθεστώτος Ουρίμπε. Σε δημοσίευμα του αμερικάνικου…


