Τα κακουργήματα μετατράπηκαν σε πλημμελήματα, τους αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά, όμως η ποινή για τους Μ. Τσουραπά και Χ. Κοντορεβυθάκη ήταν εξοντωτική (5 χρόνια φυλακή). Βλέπετε, το δικαστήριο (με την εξαίρεση μερικών ενόρκων) δε μπορούσε και να συγχωρήσει στους δυο αναρχικούς αγωνιστές το γεγονός ότι όχι μόνο ανέλαβαν την ευθύνη της πράξης τους, αλλά και την υπερασπίστηκαν με συνέπεια, αρνούμενοι να δηλώσουν μετάνοια. Με μια μετάνοια μπορεί και να καθάριζαν τελείως.
Ξέροντας πως η ποινή ήταν εξοντωτική, το δικαστήριο δέχτηκε το αίτημα να έχει η έφεσή τους ανασταλτικό αποτέλεσμα και έτσι οι δυο αγωνιστές αφέθηκαν ελεύθεροι, μετά από ένα χρόνο φυλάκισης. Ο δικαστικός αγώνας θα συνεχιστεί στο εφετείο, ενώ ο κοινωνικός αγώνας πάντα συνεχίζεται.
