Μπορεί στο μέτωπο των διεκδικήσεων των εργαζόμενων στο δημόσιο η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΑΔΕΔΥ να μην έχει να επιδείξει τίποτα (για μια ακόμη χρονιά η εισοδηματική πολιτική σκληρής λιτότητας της κυβέρνησης πέρασε αμαχητί), όμως στον τομέα των μπίζνες και της ταξικής συνεργασίας αποδεικνύεται άσος.
Στις 8 Ιούλη, όπως πληροφορηθήκαμε από κυβερνητική ανακοίνωση, «ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Χρήστος Ζώης δέχθηκε στο γραφείο του τον Πρόεδρό της ΑΔΕΔΥ κ. Σπύρο Παπασπύρο και το μέλος του Δ.Σ. κ. Ηλία Δόλγυρα». Οχι, δεν πήγαν εκεί για να διεκδικήσουν αυξήσεις (αυτές, άλλωστε, είναι αρμοδιότητας Αλογοσκούφη). «Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της προσπάθειας προώθησης των διαδικασιών Αυτεπάγγελτης Αναζήτησης δικαιολογητικών και βεβαιώσεων από τις Δημόσιες Υπηρεσίες».
Και τι δουλειά έχει η ΑΔΕΔΥ, ένα συνδικαλιστικό όργανο, με την οργάνωση της δημόσιας διοίκησης, που είναι κρατική λειτουργία, την ευθύνη της οποίας έχει η εκάστοτε κυβέρνηση; Αφελής η ερώτηση. Η ΑΔΕΔΥ δεν είναι συνδικαλιστικό όργανο, δηλαδή όργανο υπεράσπισης των ιδιαίτερων συμφερόντων των εργαζόμενων στο δημόσιο απέναντι στον εργοδότη-κράτος. Η ΑΔΕΔΥ είναι θεσμός. Και ως θεσμός έχει ευθύνη για τη λειτουργία του κράτους. Δεν βρίσκεται απέναντι στο κράτος, αλλά μέσα στο κράτος.
Οπως πληροφορηθήκαμε από την κυβερνητική ανακοίνωση, «εδώ και δύο μήνες με πρωτοβουλία του Υφυπουργού Εσωτερικών κ. Χρήστου Ζώη και τη συνεργασία της ΑΔΕΔΥ, υπηρεσιακοί παράγοντες του Υπουργείου Εσωτερικών και επιστημονικοί συνεργάτες της ΑΔΕΔΥ, διερεύνησαν τις δυνατότητες κοινών πρωτοβουλιών για την προώθηση της Αυτεπάγγελτης Αναζήτησης δικαιολογητικών από τις ίδιες τις Δημόσιες Υπηρεσίες, τα ΝΠΔΔ και τους ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού». Θα το έχετε προσέξει, ασφαλώς, αλλά καλού-κακού το σημειώνουμε: το κρίσιμο δίμηνο κατά το οποίο υποτίθεται ότι η ΑΔΕΔΥ έδινε σκληρή μάχη ενάντια στην εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης, συνεργαζόταν ταυτόχρονα αρμονικότατα με την κυβέρνηση για την οργάνωση ενός τομέα της δημόσιας διοίκησης.
Δεν πρόκειται, όμως, μόνο για μια κλασική εκδήλωση ταξικής συνεργασίας. Εδώ υπάρχουν και μπίζνες. «Η σημερινή συνάντηση επισφραγίσθηκε με τη συμφωνία ΥΠΕΣ και ΑΔΕΔΥ σε Κοινό Σχέδιο Δράσης Υποστήριξης των Υπηρεσιών Αυτεπάγγελτης Αναζήτησης Δικαιολογητικών στη Δημόσια Διοίκηση», ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Τι ακριβώς θα κάνει η ΑΔΕΔΥ, στο πλαίσιο αυτού του «κοινού σχεδίου δράσης»;
Το σύντομο action plan που δόθηκε στη δημοσιότητα αναφέρει ότι «δημιουργείται ομάδα εμψύχωσης ενίσχυσης του προγράμματος σε συνεργασία του ΥΠΕΣ και της ΑΔΕΔΥ και την συμβολή λοιπών Κοινωνικών Εταίρων (ΚΕΔΚΕ, ΕΝΑΕ κ.λπ.) /ΜΚΟ /Ανεξάρτητες Αρχές οι οποίοι υποστηρίζουν και συμμετέχουν στις δράσεις που προτείνονται… Η ΑΔΕΔΥ αναλαμβάνει μέσα από τα Ινστιτούτα που διαθέτει, να οργανώσει θεματικές συναντήσεις με τις Ομοσπονδίες και τα Νομαρχιακά της τμήματα ενισχύοντας και ενθαρρύνοντας τον κοινωνικό ρόλο των συνδικαλιστικών της στελεχών, ώστε να υποστηρίξουν αποτελεσματικά και οργανωμένα την βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών προς τον πολίτη. Στελέχη της ΑΔΕΔΥ συμμετέχουν στις ομάδες εργασίας που συγκροτούνται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο για την υποστήριξη του ανθρώπινου δυναμικού της δημόσιας διοίκησης… Προτείνεται η δημιουργία ενός ανοιχτού χώρου δράσης και σκέψης στον οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι της δημόσιας διοίκησης / κοινωνικοί εταίροι / ΜΚΟ με σκοπό την ανάδειξη καλών πρακτικών σε επίπεδο δημόσιας διοίκησης, την ανταλλαγή εμπειριών…».
Το μόνο που δεν αναφέρει το action plan είναι τι θα εισπράξουν τα ινστιτούτα της ΑΔΕΔΥ για τη συμμετοχή τους σ’ αυτή τη μπίζνα. Αν ψάξει, όμως, κανείς τους λογαριασμούς του υπουργείου Εσωτερικών στο μέλλον θα τα βρει. Προς το παρόν, αρκούμαστε στην πολιτική διάσταση αυτής της νέας πρόκλησης από πλευράς συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.
