Ο αιγυπτιοαμερικανός χειρουργός Ανταμ Χαμάουι έγινε ο πρώτος μουσουλμάνος βουλευτής από την πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ. Νίκησε τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του, Γκρεγκ Μέλε, και καταλαμβάνει την έδρα της 12ης εκλογικής περιφέρειας του Κογκρέσου στο Νιου Τζέρσεϊ,
Μολονότι η εκλογή του Χαμάουι δεν αποτέλεσε έκπληξη (το Νιου Τζέρσεϊ είναι προπύργιο των Δημοκρατικών), εντούτοις το βιογραφικό του περιλαμβάνει σημεία που δείχνουν τη γενικότερη αλλαγή στη συνείδηση των αμερικανών ψηφοφόρων. Το βασικότερο στοιχείο δεν είναι η αραβική καταγωγή του (ήταν μωρό όταν οι γονείς του μετανάστευσαν από την Αίγυπτο στις ΗΠΑ) και το μουσουλμανικό θρήσκευμα, αλλά το γεγονός ότι το 2024-25 βρέθηκε ως εθελοντής γιατρός στη Γάζα.
Η προεκλογική εκστρατεία του Χαμάουι, που υποστηρίχτηκε από την επί πολλά χρόνια κάτοχο της έδρας, Αφροαμερικανίδα Μπόνι Γουάτσον Κόλμαν (δήλωσε ότι συνταξιοδοτείται), αλλά και από τον ηγέτη των Δημοκρατών Σοσιαλιστών Μπέρνι Σάντερς και πολλές οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων, είχε τρεις αιχμές: μείωση του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης, επέκταση των κοινωνικών υπηρεσιών και πλήρη διακοπή της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας και των μεταφορών οπλισμού προς το Ισραήλ.
Ο 56χρονος Χαμάουι είναι πρώην χειρουργός πεδίου του αμερικανικού στρατού, από τον οποίο αποστρατεύτηκε με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Πήρε μέρος στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Μία από τους ασθενείς του ήταν η μετέπειτα γερουσιαστής των ΗΠΑ Τάμι Ντάκγουορθ, η οποία του απέδωσε ότι συνέβαλε στη διάσωσή της, όταν το ελικόπτερο Black Hawk στο οποίο επέβαινε καταρρίφθηκε το 2004 στο Ιράκ. Η Ντάκγουορθ, που έχει χάσει και τα δύο πόδια της, έχει δηλώσει: «Οταν τραυματίστηκα, μέσα σε 20 λεπτά βρισκόμουν μπροστά του — και αυτός είναι ο γιατρός που όχι μόνο μου έσωσε τη ζωή, αλλά κατάφερε επίσης να αποτρέψει τον ακρωτηριασμό μου και στα τρία άκρα, εφαρμόζοντας μια αγγειακή χειρουργική επέμβαση την οποία είχε μόλις διδαχτεί στην ιατρική σχολή».
Μετά την αποστρατεία του και με τέσσερα παράσημο στο στήθος, ο Χαμάουι άρχισε να εργάζεται ως πλαστικός χειρουργός στο Πρίνσετον του Νιου Τζέρσεϊ και να συμμετέχει σε ιατρικές αποστολές σε διάφορα εμπόλεμα μέρη (Σαράγεβο, Συρία) ή σε πεδία καταστροφών (σεισμός στην Αϊτή).
Τον Μάη του 2024, ο Χαμάουι συμμετείχε σε μια εθελοντική διεθνή αποστολή, την οποία διοργάνωσαν η Παλαιστινοαμερικανική Ιατρική Ενωση και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε να εργαστεί για δύο εβδομάδες ως μέλος μιας 20μελούς ιατρικής ομάδας γιατρών στο Ευρωπαϊκό Νοσοκομείο στη Χαν Γιούνις. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, πραγματοποίησε 120 χειρουργικές επεμβάσεις, περισσότερες από τις μισές σε παιδιά.
Ο σιωναζιστικός στρατός κατέλαβε και έκλεισε το συνοριακό πέρασμα της Ράφα λίγο μετά την άφιξη της αποστολής, παγιδεύοντας τους γιατρούς στη Γάζα. Η ομάδα δεν μπόρεσε να αναχωρήσει στο τέλος της αποστολής της και παρέμεινε εκεί για επτά επιπλέον ημέρες. Η γερουσιαστής Τάμι Ντάκγουορθ παρενέβη προσωπικά για να βοηθήσει 17 από τους γιατρούς να φύγουν, επικοινωνώντας με τον πρεσβευτή του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες, Μάικλ Χέρτζογκ, και παραδίδοντάς του μια επιστολή που είχε γράψει ο Χαμάουι προς τον πρόεδρο Μπάιντεν.
Τρεις αμερικανοί γιατροί είχαν δεχτεί να φύγουν μόνοι τους, μετά από άδεια του σιωναζιστικού στρατού, αλλά ο Χαμάουι αρνήθηκε να φύγει μέχρι να μπορέσουν να αναχωρήσουν και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας από την Ιορδανία, την Αίγυπτο και την Αυστραλία, λέγοντας: «Οταν μπαίνεις ως ομάδα, φεύγεις ως ομάδα. Αυτό είναι το σωστό και αυτό είναι που μας είχαν εμφυσήσει [στον αμερικάνικο στρατό]».
Μετά την επιστροφή του, ο Χαμάουι δήλωσε στους New York Times: «Παιδιά που έχασαν άκρα και δεν μπορούσαν να τρέξουν ή να παίξουν έλεγαν συγκεκριμένα ότι εύχονταν να είχαν πεθάνει, ενώ ορισμένα ήθελαν να αυτοκτονήσουν». Σε συνέντευξή του στο NPR, είπε: «Πολλοί από αυτούς τους ασθενείς πεθαίνουν όταν φτάνουν στο νοσοκομείο. Το ποσοστό θνησιμότητας είναι 80%. Στον πιο πρόσφατο πόλεμό μας στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, το ποσοστό θνησιμότητας ήταν 10%». Οπως είπε, αυτό οφειλόταν κυρίως στην έλλειψη φαρμάκων, προσωπικού και επαρκών πόρων.
Τον Ιούνη του 2024, ο Χαμάουι κατέθεσε σε ενημερωτική συνεδρίαση του Κογκρέσου, περιγράφοντας την εμπειρία του από την περίθαλψη ασθενών στη Γάζα.
Μπαίνοντας στην πολιτική, ως διάδοχος και με τις ευλογίες της βουλευτή Μπόνι Γουάτσον Κόλμαν, ο Χαμάουι δήλωσε πως η συμμετοχή του σε ιατρικές αποστολές στη Γάζα το 2024 και το 2025 (πήγε και σε δεύτερη αποστολή) κατέστησαν αδύνατη την επιστροφή του στην κανονική ζωή. Σύμφωνα με την προεκλογική του καμπάνια, η προσωπική του εμπειρία από την περίθαλψη τραυματισμένων αμάχων υπό τους συνεχείς βομβαρδισμούς των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής αποτέλεσε βασικό καταλύτη για την απόφασή του να ασχοληθεί με την πολιτική.
Η οργάνωση American Priorities, μια επιτροπή πολιτικής δράσης που υποστηρίζει την Παλαιστίνη, δαπάνησε περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια δολάρια για προεκλογικές διαφημίσεις που επικεντρώνονταν στο έργο του ως γιατρού στον αμερικανικό στρατό, ξοδεύοντας πολύ περισσότερα από τους άλλους υποψηφίους στην εκλογική αναμέτρηση. Η επιτροπή πολιτικής δράσης (PAC) συγκέντρωσε και δαπάνησε συνολικά 2 εκατομμύρια δολάρια για να υποστηρίξει τον Χαμάουι στην εκλογική αναμέτρηση.
Ο Χαμάουι κέρδισε τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών στις 2 Ιούνη, επικρατώντας 11 άλλων υποψηφίων. Ο δρόμος για τη νίκη στις γενικές εκλογές ήταν πια ορθάνοιχτος, αφού στην εκλογική του περιφέρεια οι Δημοκρατικοί διαθέτουν ισχυρή πλειοψηφία.
Διεξήγαγε την προεκλογική του εκστρατεία για τη 12η εκλογική περιφέρεια του Νιου Τζέρσεϊ με σύνθημα «υγειονομική περίθαλψη, όχι βόμβες», δεσμευόμενος να αμφισβητήσει ένα σύστημα που «χρηματοδοτεί τη γενοκτονία [στη Γάζα], ενώ παγιδεύει όλους εμάς στα ιατρικά χρέη». Τον Σεπτέμβρη του 2026, ο Χαμάουι συμμετείχε σε διαδήλωση διαμαρτυρίας πριν από την ομιλία του Νετανιάχου στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Ωστόσο, η υποψηφιότητά του για τη Βουλή των Αντιπροσώπων αντιμετώπισε ένα κύμα επιθέσεων, τις οποίες ο ίδιος χαρακτήρισε «αντιμουσουλμανικές», καθώς και εξονυχιστικό έλεγχο σχετικά με την παλαιότερη σχέση του με έναν σεΐχη, ο οποίος καταδικάστηκε αργότερα για συνωμοσία με σκοπό την ανατρεπτική δράση. «Δεν έχω ξαναδεί το μίσος κατά των μουσουλμάνων τόσο απροκάλυπτο, τόσο έντονο και τόσο αποδεκτό όσο είναι σήμερα», δήλωσε ο Χαμάουι. Και συμπλήρωσε: «Θέλω να πω το εξής σε όποιον εξακολουθεί να πιστεύει ότι οι μουσουλμάνοι είναι ξένοι σε αυτή τη χώρα. Σε κάθε μουσουλμανόπουλο που του έχουν πει ότι δεν ανήκει εδώ: Ανήκεις εδώ».
Την Τρίτη, στάθηκε μπροστά στους υποστηρικτές του στο Πλέινσμπορο του Νιου Τζέρσεϊ, γιορτάζοντας την «ελπίδα» που, όπως είπε, είχε αντλήσει από ορισμένα από τα θύματα της βίας. «Στους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά της Γάζας και της Παλαιστίνης: Τα χαμόγελά σας μου δίνουν την ελπίδα και το θάρρος να αγωνιστώ για έναν καλύτερο κόσμο», δήλωσε ο αιγυπτιοαμερικανός χειρουργός.
Η Αμερικανοαραβική Επιτροπή κατά των Διακρίσεων (ADC) χαιρέτισε τη νίκη του Χαμάουι, μαζί με εκείνες άλλων «υποψηφίων με αρχές». «Ο Χαμάουι είδε από πρώτο χέρι τις φρικαλεότητες της γενοκτονίας του Ισραήλ στη Γάζα», δήλωσε η ADC. «Τώρα θα πάρει τη θέση του στο ίδιο Κογκρέσο που χρηματοδότησε και κατέστησε δυνατές αυτές τις ωμότητες, μεταφέροντας απευθείας στους νομοθέτες που ευθύνονται για τη συνέχιση της αμερικανικής υποστήριξης στη γενοκτονία του Ισραήλ τη μαρτυρία όσων ο ίδιος είδε».
Δεν έχει νόημα να εξετάσουμε αν ο Χαμάουι πήγε σε ιατρική αποστολή στη Γάζα έχοντας κατά νου να στηρίξει την είσοδό του στην αμερικάνικη πολιτική ή αν – όπως ισχυρίζεται – η αποστολή του στη Γάζα ήταν το έναυσμα για να μπει στην πολιτική. Σημασία έχει πως η αποστολή του στη Γάζα και η αφήγηση των όσων βίωσε ως γιατρός στο Ευρωπαϊκό Νοσοκομείο στη Χαν Γιούνις τού επέτρεψαν να διεξαγάγει μια άνετη προεκλογική εκστρατεία, κερδίζοντας πανηγυρικά την primary των Δημοκρατικών (με 11 ανθυποψήφιους) και υπεράνετα τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του στις ενδιάμεσες εκλογές.
Στην αμερικάνικη πολιτική δεν μπαίνεις εύκολα. Και κυρίως δεν νικάς εύκολα. Πρέπει να σε στηρίξουν ισχυροί παράγοντες και λόμπι και να μαζέψεις πολλά λεφτά. Εκείνες και εκείνοι που στήριξαν τον Χαμάουι δεν σκέφτηκαν ανθρωπιστικά αλλά πολιτικά. Είδαν το ρεύμα μέσα στους αμερικανούς ψηφοφόρους και στήριξαν υποψήφιους που θα μπορούσαν να «τραβήξουν» αυτό το ρεύμα. Και δικαιώθηκαν.
Το πρόγραμμα της καμπάνιας του Χαμάουι στην εσωτερική πολιτική περιλάμβανε την υγειονομική περίθαλψη για όλους, την εξάλειψη των ιατρικών και φοιτητικών χρεών και την κατάργηση της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE), την οποία έχει χαρακτηρίσει υπηρεσία «γεμάτη νεοναζί». Δήλωνε ότι η προσπάθεια για καθολική υγειονομική περίθαλψη έχει προσωπική σημασία γι’ αυτόν, ως γιατρό «που βλέπει από πρώτο χέρι πώς οι ασφαλιστικές εταιρίες και το υπόλοιπο παράλογο σύστημά μας αποτυγχάνουν τόσο απέναντι στους ασθενείς όσο και απέναντι στους παρόχους υπηρεσιών υγείας».
Στην εξωτερική πολιτική, ο Χαμάουι ήταν αντίθετος στον πόλεμο κατά του Ιράν, τον οποίο χαρακτήριζε «παράνομο και ανήθικο», ενώ υποστήριζε τον τερματισμό της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ. Δεσμευόταν ότι θα αγωνιστεί «για τη δικαιοσύνη και τα ίσα δικαιώματα των Παλαιστίνιων, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης του δικαιώματος επιστροφής των παλαιστίνιων προσφύγων, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο».
Χαρακτήριζε τους πολιτικούς του στόχους «αλληλένδετους». «Αποτελούν λύσεις σε μια κρίση που γεννήθηκε από ένα διαλυμένο και στημένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Ενα σύστημα που διοχετεύει τεράστια χρηματικά ποσά στο εξωτερικό για να βομβαρδίζει σχολεία παιδιών, ενώ την ίδια στιγμή [λέει] ότι η παιδική φροντίδα εδώ στην Αμερική είναι μια ιδέα εκτός πραγματικότητας», δήλωσε μετά τη νίκη του στην εκλογική αναμέτρηση για το χρίσμα των Δημοκρατικών τον Ιούνη.
Περιττεύει να πούμε ότι ο Χαμάουι, ο Ελ-Σαγιέντ και άλλοι βουλευτές της λεγόμενης αριστερής πτέρυγας των Δημοκρατικών δεν πρόκειται να αλλάξουν την αμερικάνικη πολιτική. Οπως δεν την άλλαξε ο Ομπάμα, τον οποίο πολλοί απ’ αυτούς τους liberals κατηγορούν πλέον για προδοσία του προγράμματός του. Διαχρονικά, οι liberlals αποτελούν το αποσμητικό του αμερικάνικου μονοπωλιακού καπιταλισμού.
Το γεγονός, όμως, ότι για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες το Παλαιστινιακό έγινε βασικό διακύβευμα σε μια εκλογική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ μετράει θετικά, υπέρ του παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, στον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων. Κι αυτό είναι αποτέλεσμα της 7ης Οκτώβρη και του «Κατακλυσμού του Αλ-Ακσα».
Οι Παλαιστίνιοι υφίστανται εθνοκάθαρση εδώ και οχτώ δεκαετίες. Η Γάζα ζει υπό χερσαίο, θαλάσσιο και εναέριο αποκλεισμό από το 2007. Από το 2007 μέχρι τον Οκτώβρη του 2023 η Γάζα είχε δεχτεί αλλεπάλληλες φονικές και καταστροφικές εισβολές του σιωναζιστικού στρατού, τις οποίες απέκρουσε επιτυχώς η Αντίστασή της, αλλά με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες και τεράστιες καταστροφές υποδομών και κατοικιών. Πολιτικά και στρατιωτικά στελέχη της Παλαιστινιακής Αντίστασης δολοφονούνταν συνεχώς, σε βομβιστικές επιθέσεις από αέρος, οι οποίες άφηναν πίσω τους δεκάδες νεκρούς και τραυματίες αμάχους, παιδιά, γυναίκες, ηλικιωμένους, άνδρες, που απλά ήταν συγγενείς ή γείτονες κάποιου στελέχους. Πολλές φορές το στέλεχος της Αντίστασης δεν ήταν στο χώρο που βομβαρδίστηκε, αλλά οι σιωναζιστές δεν είχαν πρόβλημα να θερίσουν όσους βρίσκονταν στο σπίτι και σε γειτονικά σπίτια.
Κανένας στις κορυφές του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος δεν μιλούσε. Η γενοκτονία σε δόσεις ήταν σαν να μην υπήρχε. Είδηση ήταν μόνο οι «Συμφωνίες του Αβραάμ», η πορεία εξομάλυνσης των σχέσεων των αραβικών κρατών με τη σιωνιστική οντότητα. Τίποτα δε θα είχε αλλάξει, αν δεν υπήρχε η 7η Οκτώβρη του 2023. Η θυελλώδης επέλαση της Παλαιστινιακής Αντίστασης και η βάρβαρη απάντηση του σιωναζιστικού καθεστώτος, με τον πόλεμο γενοκτονίας κατά των Παλαιστίνιων της Γάζας, κατέστησαν το Παλαιστινιακό κορυφαίο διεθνές ζήτημα, σε βαθμό που να επηρεάζει καταλυτικά ακόμα και τις αμερικάνικες εκλογές.
Εν κατακλείδι, πρέπει να επισημανθεί μια σημαντική παράμετρος που αφορά το κίνημα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Η πρόσδεση και ο ακολουθητισμός στους διάφορους Χαμάουι, Ελ-Σαγιέντ, Μαμντάνι κτλ. θα ήταν εγκληματικό λάθος. Ολοι αυτοί που καταγγέλλουν τη γενοκτονία, ανεξάρτητα του αν το κάνουν ειλικρινά ή για να σπεκουλάρουν πολιτικά, ποτέ δεν πρόκειται να υποστηρίξουν την Παλαιστινιακή Αντίσταση και τον ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Αντίθετα, θα καταδικάσουν τα «εγκλήματα της Χαμάς», όπως ήδη έχουν κάνει ο Μαμντάνι και ο Ελ-Σαγιέντ (για τον Χαμάουι δεν γνωρίζουμε, αλλά δεν αποκλείουμε να το έχει κάνει και αυτός).
Ολοι αυτοί είναι συστημικοί πολιτικοί που αναγκάζονται από τη βάρβαρη πραγματικότητα να καταγγείλουν τη γενοκτονία. Ως εκεί. Δεν πρέπει να θεωρούνται τίποτα περισσότερο από εφεδρεία του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Παλαιστίνιων. Αν, επειδή είναι διασημότητες, τους αναγνωριστεί ηγετικός ρόλος, το κίνημα αλληλεγγύης προς τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Παλαιστίνιων θα μετατραπεί σε οδοκαθαριστή του δρόμου προς ένα καινούργιο Οσλο.
Δεν λέμε να τους πετάξουμε στα σκουπίδια. Αυτό θα ήταν αριστερισμός του αισχίστου είδους. Λέμε ότι δεν πρέπει να τους αφήσουμε την πρωτοκαθεδρία. Την πρωτοκαθεδρία πρέπει να έχει η υποστήριξη της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Αυτήν έχει νομιμοποιήσει ο παλαιστινιακός λαός να αγωνιστεί για την εθνική του αποκατάσταση, επομένως δεν υπάρχει αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό χωρίς αλληλεγγύη στον νόμιμο εκπρόσωπό του, την Αντίσταση.
