Η μπάντα «Γκιντίκι» έχει ήδη πάνω από δεκαετία στα «πατάρια» της μουσικής. Είναι ένα καλοκουρδισμένο σύνολο που στηρίζεται στην παραδοσιακή μουσική, ανανεώνοντάς την με έναν πολύ δημιουργικό τρόπο. Εχει ένα φανατικό κοινό στην Ελλάδα και έχει ανοίξει τα φτερά της και στο εξωτερικό.
Αυτό το σημείωμα δεν γράφεται για να παρουσιάσει τη συγκεκριμένη μπάντα και τη μουσική της (στο Διαδίκτυο μπορείτε να βρείτε άφθονο οπτικοακουστικό υλικό αλλά και ηχογραφήσεις στο κανάλι τους στο youtube). Το σημείωμα γράφεται για να εξάρει τη στάση της μπάντας στο Παλαιστινιακό.
Πριν από λίγο η μπάντα ανέβασε στη σελίδα της στο facebook την εξής ανάρτηση:
«Εχουμε φροντίσει όλα αυτά τα χρόνια να κάνουμε ξεκάθαρες τις θέσεις μας πάνω σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα που μας απασχολούν.
Ειδικότερα, όσον αφορά το ζήτημα της Παλαιστίνης, έχουμε δηλώσει πολλές φορές την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον παλαιστινιακό λαό και στον αγώνα του απέναντι στις ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη.
Από πέρυσι έχουν αρχίσει να εμφανίζονται περιπτώσεις —λίγες, ευτυχώς, μέχρι στιγμής— διοργανωτών συναυλιών που έχουν πρόβλημα με το να παίρνουμε θέση και να την εκφράζουμε στις εμφανίσεις μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα είτε να ακυρωθεί η συναυλία είτε να δημιουργηθούν άβολες καταστάσεις πριν από την εμφάνισή μας.
Προς αποφυγή τέτοιων καταστάσεων στο μέλλον, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Κατανοούμε τον φόβο κάποιων διοργανωτών ότι μπορεί να δημιουργηθούν εντάσεις ή ότι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν προβλήματα με δήμους, φορείς κ.λπ. Από την άλλη, έχουμε φροντίσει εδώ και χρόνια να κάνουμε δημόσια και ξεκάθαρα γνωστές τις θέσεις μας, ώστε όποιος μας καλεί να εμφανιστούμε να γνωρίζει ποιους καλεί.
Θα παρακαλούσαμε, λοιπόν, από εδώ και πέρα, όποιος θεωρεί ότι μπορεί να έχει πρόβλημα με το ενδεχόμενο να πάρουμε θέση κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισής μας, ως συγκρότημα, για οποιοδήποτε ζήτημα —συμπεριλαμβανομένου του παλαιστινιακού— να επιλέξει να μη μας καλέσει να παίξουμε. Έτσι θα αποφεύγονται παρεξηγήσεις και άβολες καταστάσεις και θα μπορούμε όλοι να έχουμε καθαρές και ειλικρινείς συνεργασίες.
Επαναλαμβάνουμε ότι δείχνουμε κατανόηση στους φόβους και τους προβληματισμούς που μπορεί να υπάρχουν. Ωστόσο, είμαστε ένα συγκρότημα που δεν μπορεί να δεχτεί τη λογοκρισία. Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν ζητήματα σημαντικότερα από τη μουσική και είμαστε διατεθειμένοι να τα στηρίξουμε, ακόμη κι αν αυτό έχει κόστος για εμάς.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση».
Αυτοί που επιμένουν
Είναι σημαντικό το «δόγμα» «ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ» να παραμείνει ζωντανό στις καλλιτεχνικές και εν γένει πολιτιστικές εκδηλώσεις. Υπάρχουν καλλιτέχνες που εξακολουθούν να το κάνουν και είναι αξιέπαινοι. Αποδεικνύουν ότι δεν ακολούθησαν κάποιον συρμό, αλλά η αλληλεγγύη τους στον παλαιστινιακό λαό είναι μια βαθιά εσωτερική ανάγκη.
Παρακολουθήσαμε την περασμένη Παρασκευή την παράσταση του Δημήτρη Μυστακίδη «ΑΜΕRΙΚΑ» στο Φεστιβάλ Πλατείας στη Νεάπολη Λασιθίου. Μια παράσταση απόλυτα φορτισμένη πολιτικά, ώστε να αποτελεί μια εναργή καταγγελία της αντιμεταναστευτικής υστερίας και του ρατσισμού. Ο Μυστακίδης έπαιζε τα ρεμπέτικα των ελλήνων μεταναστών της Αμερικής στις αρχές του 20ού αιώνα και τα συνόδευε με βίντεο και κείμενα του Γιάννη Κορδάτου και άλλων, καθώς και με σύντομες δικές του παρεμβάσεις από μικροφώνου, ώστε να αναδειχτεί ο ρατσισμός που αντιμετώπισαν οι έλληνες μετανάστες στις ΗΠΑ.
Τελειώνοντας την παράσταση και ενώ εκατοντάδες άτομα τον χειροκροτούσαν, ο πάντα σεμνός Μυστακίδης είπε: «Καληνύχτα σας και λευτεριά στην Παλαιστίνη». Τίποτ’ άλλο. Κατέβηκε από τη σκηνή ενώ το χειροκρότημα είχε δυναμώσει όπως δυναμώνει μια φωτιά όταν της πετάξεις καύσιμη ύλη. Δεν χρειάστηκαν πολλά λόγια. Μόνο τρεις λέξεις ειπωμένες την κατάλληλη στιγμή.
