Καθώς οι Παλαιστίνιοι προετοιμάζονται για την πρώτη τους βουλευτική ψηφοφορία εδώ και δύο δεκαετίες, οι όροι που επιβάλλει η Παλαιστινιακή Αρχή απειλούν να αποκλείσουν τις παρατάξεις της Αντίστασης από μια εκλογική αναμέτρηση που ενδέχεται να διαμορφώσει τη μεταπολεμική πολιτική τάξη στη Γάζα.
Του Μοχάμεντ αλ-Αγιούμπι*
27 Αυγούστου 2026
Είκοσι χρόνια μετά την τελευταία εκλογή νομοθετικού σώματος από τους Παλαιστίνιους, η Χαμάς συνομιλεί με πρώην αντιπάλους από τη Φατάχ σχετικά με τον τρόπο συμμετοχής στις επόμενες εκλογές. Οι τρέχουσες επαφές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα ψηφοδέλτιο που θα συγκεντρώνει τη Χαμάς, το Ρεύμα Μεταρρύθμισης της Φατάχ του Μοχάμεντ Νταχλάν, καθώς και άλλες παρατάξεις και ανεξάρτητους.
Καθώς αυτές οι επαφές έρχονται στο προσκήνιο, ο δρ. Αλι Μπαράκα, επικεφαλής του Τμήματος Εθνικών Σχέσεων της Χαμάς, αποκάλυψε λεπτομέρειες των εσωτερικών συζητήσεων σε αποκλειστικές δηλώσεις του στο The Cradle.
Λέει ότι «το Κίνημα επιδιώκει να σχηματίσει μια ευρεία εθνική συμμαχία που θα περιλαμβάνει τις περισσότερες ή όλες τις παρατάξεις, τις πολιτικές δυνάμεις και τις εθνικές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένου του κινήματος Φατάχ υπό την ηγεσία του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς».
Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι «η Φατάχ δεν θέλει να συμμετάσχει σε ένα ευρύ εθνικό ψηφοδέλτιο που θα περιλαμβάνει τη Χαμάς». Η άρνηση της Φατάχ έχει ωθήσει αρκετές ομάδες της αντιπολίτευσης προς τη συμμετοχή αντί για ένα ακόμη μποϊκοτάζ.
Στις 9 Ιούλη, ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής (ΠΑ) Μαχμούντ Αμπάς εξέδωσε διάταγμα που όριζε την 28η Νοέμβρη ως ημερομηνία διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών, των πρώτων εδώ και δύο δεκαετίες. Η τελευταία εκείνη ψηφοφορία έδωσε στη Χαμάς κοινοβουλευτική πλειοψηφία, πριν από τη ρήξη Φατάχ-Χαμάς του 2007, η οποία διαίρεσε το παλαιστινιακό πολιτικό σύστημα μεταξύ της κατεχόμενης Δυτικής Οχθης και της Γάζας. Οι εκλογές διεξάγονται εν μέσω του γενοκτονικού πολέμου στη Γάζα, ο οποίος εισέρχεται πλέον στο τρίτο έτος, και μιας πρωτοφανούς κλιμάκωσης στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη.
Το διάταγμα δίχασε μεταξύ όσων χαιρέτισαν την επιστροφή στις κάλπες και όσων αμφισβήτησαν το σκοπό της. Ο τροποποιημένος εκλογικός νόμος απαιτεί από τους υποψήφιους να προσυπογράφουν το πολιτικό πρόγραμμα της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και τις σχετικές διεθνείς αποφάσεις — έναν όρο που, σύμφωνα με παλαιστινιακές παρατάξεις και οργανώσεις δικαιωμάτων, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον αποκλεισμό δυνάμεων που υποστηρίζουν την ένοπλη αντίσταση.
Ο Μπαράκα το απορρίπτει κατηγορηματικά, υποστηρίζοντας ότι «αυτοί οι όροι αποσκοπούν στον αποκλεισμό των παρατάξεων της Αντίστασης και αντιβαίνουν στο δικαίωμα του λαού να επιλέγει τους εκπροσώπους του». Οι επικριτές θεωρούν αυτούς τους όρους το τίμημα για την εξασφάλιση της διεθνούς αποδοχής και την αποφυγή ενός ισραηλινού βέτο.
Ακόμη και τότε, θα διεξαχθούν οι εκλογές; Ή θα έχουν την τύχη προηγούμενων διαταγμάτων, αφήνοντας τις παρατάξεις να ξαναζήσουν το σοκ του 2006, ενώ νέες συμμαχίες θα αποφασίζουν αν αξίζει τελικά να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία;
Μια κάλπη που μπορεί να μην στηθεί ποτέ
Στα χαρτιά, το διάταγμα θέτει σε κίνηση το εκλογικό χρονοδιάγραμμα, αν και δύο δυνάμεις θα μπορούσαν ακόμη να το σταματήσουν. Η πρώτη αφορά τους εσωτερικούς υπολογισμούς της ΠΑ. Ο εφιάλτης του 2006 εξακολουθεί να βαραίνει τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, οι οποίοι φοβούνται όχι μόνο τη Χαμάς, αλλά και τα αντιπολιτευτικά ρεύματα που αναπτύσσονται μέσα στην ίδια τη Φατάχ.
Ο Μπαράκα επισημαίνει άλλη μία πηγή αμφιβολίας, σημειώνοντας ότι ο πρόεδρος Αμπάς δεν συμβουλεύτηκε καμία από τις παρατάξεις προτού ορίσει την ημερομηνία, παρά τη συμφωνία του Καΐρου του 2021. Αμφισβητεί την αξιοπιστία μιας ψηφοφορίας που προκηρύχτηκε χωρίς προηγούμενο διάλογο, υπενθυμίζοντας ότι και η απόφαση ακύρωσης των εκλογών στις 29 Απρίλη του 2021 ήρθε ως έκπληξη.
Ο δεύτερος και πιο καθοριστικός παράγοντας είναι η κατοχή. Το Ισραήλ του 2026 έχει ελάχιστη ομοιότητα με την πολιτική τάξη που επέτρεψε την παλαιστινιακή ψηφοφορία το 1996 και το 2006. Η ακροδεξιά κυβέρνησή του προωθεί τη λογική του «Αποφασιστικού Σχεδίου» του υπουργού Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς. Ο Μπαράκα λέει ότι «δεν υπάρχουν εγγυήσεις από καμία πλευρά ότι οι εκλογές θα διεξαχτούν ελεύθερα και δίκαια ή ότι οι υποψήφιοι δεν θα συλληφθούν από την κατοχή».
Υπενθυμίζει τη σύλληψη δεκάδων βουλευτών που εξελέγησαν το 2006 και προειδοποιεί ότι η κατοχή μπορεί να κρατήσει υποψήφιους πριν ή μετά από τη νίκη τους. Κατά την άποψή του, το Ισραήλ δεν ενδιαφέρεται να επιτρέψει στους Παλαιστίνιους να ανασυγκροτήσουν νόμιμους θεσμούς με λαϊκή εντολή.
Κανόνες γραμμένοι για να αποκλείουν
Ο χρόνος διεξαγωγής έχει διχάσει την παλαιστινιακή κοινή γνώμη. Η μία πλευρά θεωρεί τις εκλογές μια «πολυτέλεια» που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί εν μέσω γενοκτονίας, υποστηρίζοντας ότι προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η αντιμετώπιση του πολέμου και της επέκτασης των εποικισμών και ο σχηματισμός κυβέρνησης εθνικής ενότητας, αντί για τη διεξαγωγή εκλογών που μπορεί να βαθύνουν τη διαίρεση.
Ο Δρ. Αχμαντ Ματζνταλάνι, γενικός γραμματέας του Παλαιστινιακού Λαϊκού Μετώπου Αγώνα (PPSF) και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), υιοθετεί την αντίθετη άποψη, αντιμετωπίζοντας την ψηφοφορία ως εθνική αναγκαιότητα που δεν μπορεί πλέον να αναβληθεί. Μιλώντας στο The Cradle, λέει ότι «η επ’ αόριστον αναβολή της δημοκρατίας με το πρόσχημα της κατοχής και της διαίρεσης δεν αποτελεί τη σωστή επιλογή».
«Η διάβρωση του πολιτικού συστήματος και η απαξίωση της εκπροσώπησής του καθιστούν την προσφυγή στον λαό εθνική αναγκαιότητα. Οι εκλογές αποτελούν αφετηρία για την ανασυγκρότηση του συστήματος, την ανανέωση της νομιμοποίησής του και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών».
Για τον Μπαράκα, η Γάζα και η κατεχόμενη Δυτική Όχθη παραμένουν πιο επείγοντα ζητήματα από το εκλογικό χρονοδιάγραμμα. Λέει ότι ύψιστη προτεραιότητα σήμερα είναι να σταματήσει η επίθεση, να αρθεί η πολιορκία της Γάζας, να σταματήσει ο εξιουδαϊσμός της Ιερουσαλήμ και να τερματιστούν οι επιθέσεις στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Τονίζει ότι:
«Η απόφαση για τη διεξαγωγή εκλογών είναι απόφαση του επικεφαλής της Αρχής, όχι της Χαμάς. Δεν τις έχουμε μποϊκοτάρει· τις θεωρούμε ιστορική ευκαιρία για την ενότητα των γραμμών, υπό την προϋπόθεση ότι θα περιλαμβάνουν το Νομοθετικό Συμβούλιο, την προεδρία και το Εθνικό Συμβούλιο».
Ο ερευνητής Μαχμούντ Αμπού Μπακρ λέει στο The Cradle ότι οι Παλαιστίνιοι θα πρέπει να προχωρήσουν με βάση το «να εργάζονται σαν να πρόκειται να διεξαχτούν, λαμβάνοντας παράλληλα προφυλάξεις με βάση το ενδεχόμενο να μην διεξαχτούν».
Επικρίνει τις τροποποιήσεις που επιβάλλουν στους υποψηφίους ένα τεστ «πολιτικής αφοσίωσης» και αυξάνουν προσωρινά τον αριθμό των εδρών του νομοθετικού σώματος από 132 σε 200, υποβιβάζοντας την ΠΑ σε μια «διοίκηση ενός πληθυσμού υπό κατοχή».
Ο Μπαράκα επαναλαμβάνει την κριτική αυτή, περιγράφοντας την απαίτηση αποδοχής του προγράμματος της PLO και των αποφάσεων της διεθνούς νομιμότητας ως ένα προληπτικό «βέτο» σε οποιοδήποτε ψηφοδέλτιο εκπροσωπεί την Αντίσταση. Λέει ότι ο όρος είναι παράνομος και παραβιάζει προηγούμενες συνεννοήσεις.
Παλιές αντίπαλες δυνάμεις, προσωρινοί σύμμαχοι
Η Χαμάς συζητά κοινό ψηφοδέλτιο με την Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ (PIJ), το Ρεύμα Μεταρρύθμισης του Μοχάμεντ Νταχλάν και το ρεύμα υπό την ηγεσία του Νάσερ αλ-Κούντουα. Ο Μπαράκα λέει ότι η Χαμάς ξεκίνησε διαβουλεύσεις με αρκετές παρατάξεις στο Κάιρο και τον Λίβανο για τον σχηματισμό αυτού του ευρέος εθνικού ψηφοδελτίου.
Επιμένει ότι «η πόρτα είναι ανοιχτή για τη Φατάχ, αν επιθυμεί να συμμετάσχει, χωρίς να τίθεται βέτο σε καμία παράταξη». Ο Μπαράκα προσθέτει ότι η Χαμάς είναι έτοιμη να μετατρέψει μια εκλογική συμφωνία σε μια ευρύτερη πολιτική συμμαχία και εθνικό μέτωπο που θα ανασυγκροτήσει την PLO στη βάση της εταιρικής σχέσης και θα αντιμετωπίσει την κατοχή και την επέκταση των εποικισμών.
Ο Σουλεϊμάν Μπασαράτ, διευθυντής του Κέντρου Γιαμπούς, είναι πιο επιφυλακτικός:
«Είναι πολύ νωρίς για να κριθεί αν αυτές οι συμμαχίες έχουν ωριμάσει. Ο,τι συμβαίνει είναι μια προσπάθεια να δοκιμαστούν οι θέσεις και να μετρηθούν οι αντιδράσεις. Τα κόμματα καθοδηγούνται από συμφέροντα και δεν έχουν ακόμη διαμορφωθεί σταθερές πεποιθήσεις. Η προσέγγιση μεταξύ της Χαμάς, του Νταχλάν και του Κούντουα δεν είναι ώριμη, αλλά προϊόν μιας προσωρινής πολιτικής ανάγκης. Η Χαμάς αναγνωρίζει την ανάγκη να υπερβεί το ιδεολογικό σχέδιο, ενώ ο Νταχλάν θέλει να επιστρέψει μέσω της πύλης των συμμαχιών. Ωστόσο, η απουσία πλήρους εμπιστοσύνης στη συμμαχία την καθιστά εύθραυστη».
Ο Μπαράκα απαντά ότι η Φατάχ ζήτησε συνάντηση με τη Χαμάς και στη συνέχεια αποσύρθηκε το Σάββατο από τις συνομιλίες που είχαν προγραμματιστεί για τη Δευτέρα 24 Αυγούστου, επαναλαμβάνοντας την προηγούμενη υπαναχώρησή της από συνάντηση στην Αγκυρα.
Ερμηνεύει την ακύρωση ως απόδειξη ότι η Φατάχ αντιστέκεται στην πραγματική εθνική ενότητα και προσπαθεί να διασπάσει τους αντιπάλους της μετά την ανακοίνωση της Εθνικής Συμμαχίας στις 19 Αυγούστου.
Η Γάζα εκτός των εκλογικών καταλόγων
Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή, εντωμεταξύ, προχωρά σαν να μπορούν οι πολιτικές διαφωνίες να διευθετηθούν αργότερα. Σε αποκλειστική δήλωσή του στο The Cradle, ο εκπρόσωπος της επιτροπής Φαρίντ Τααμάλαχ περιγράφει το εκλογικό χρονοδιάγραμμα.
Η επιτόπια εγγραφή διήρκεσε από τις 15 έως τις 19 Αυγούστου σε ολόκληρη την κατεχόμενη Δυτική Οχθη. Η Γάζα εξαιρέθηκε από αυτή τη διαδικασία εγγραφής· η επιτροπή αναφέρει ότι τα εκλογικά δικαιώματα των κατοίκων παραμένουν προστατευμένα και ότι ειδικές ρυθμίσεις θα ανακοινωθούν αργότερα. Δεν έχει δημοσιευτεί κανένας μηχανισμός για την ψηφοφορία εντός μιας περιοχής που έχει καταστραφεί από τον πόλεμο και την κατοχή.
Ο Τααμάλαχ, ωστόσο, αναγνωρίζει ότι η Λωρίδα αποτελεί μια «πολιτικά και υλικοτεχνικά περίπλοκη διαδικασία».
Για τον Μπαράκα, τα εμπόδια είναι τόσο πολιτικά όσο και υλικοτεχνικά, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να παρεμποδίζει την εφαρμογή της συμφωνίας του Σαρμ ελ-Σέιχ, να σκοτώνει και να τραυματίζει ανθρώπους στη Γάζα και να εμποδίζει την είσοδο της διοικητικής επιτροπής στη Λωρίδα. Ζητά διεθνείς εγγυήσεις από τον ΟΗΕ, την ΕΕ και τον Αραβικό Σύνδεσμο για την προστασία των υποψήφιων και των προεκλογικών συγκεντρώσεων, τονίζοντας παράλληλα ότι η Χαμάς δεν θα παραιτηθεί από το δικαίωμά της να συμμετάσχει στις εκλογές ως μέρος του δικαιώματος του παλαιστινιακού λαού σε εκλεγμένους θεσμούς.
Ο νόμος προβλέπει πλήρη αναλογική εκπροσώπηση μέσω κλειστών ψηφοδελτίων σε εθνικό επίπεδο για ένα Νομοθετικό Συμβούλιο 132 εδρών. Ο εκλογικός κατάλογος της Γάζας, ωστόσο, παραμένει ξεπερασμένος. Ο Τααμάλαχ παραδέχεται ότι «τα πολιτικά προβλήματα απαιτούν πολιτικές και όχι τεχνικές λύσεις», προειδοποιώντας ότι το Ισραήλ «μπορεί να παρεμποδίσει τη διαδικασία» ελλείψει πολιτικής κάλυψης.
Κάλπες με τους όρους της Ουάσινγκτον
Ο Μπασαράτ αποδίδει την προκήρυξη των εκλογών σε εξωτερικές πιέσεις, υποστηρίζοντας ότι «οι εκλογές δεν προέκυψαν από μια εσωτερική παλαιστινιακή επιθυμία, αλλά αποτελούν απάντηση σε αμερικανικές και περιφερειακές πιέσεις».
«Η ηγεσία δεν είχε άλλη επιλογή. Η στροφή προς τις εκλογές ερμηνεύεται ως μία από τις απαιτήσεις του αμερικανικού σχεδίου για την ανάδειξη μιας νέας πολιτικής ηγεσίας κατάλληλης για την επόμενη φάση, με νομιμοποίηση που θα προέρχεται από την κάλπη».
Ο Μπαράκα προχωρά ακόμη περισσότερο, κατηγορώντας τον Αμπάς ότι ενεργεί με βάση προσωπικούς υπολογισμούς και ξένη παρέμβαση.
Υποστηρίζει ότι η ΕΕ απείλησε να διακόψει την οικονομική στήριξη προς την ΠΑ, εκτός αν ο Αμπάς εξέδιδε το διάταγμα. Ο Αμπάς έχει επανειλημμένα αλλάξει τη σύνθεση των εκλεγμένων σωμάτων. Τον Ιούνη αύξησε το εκλεγμένο Νομοθετικό Συμβούλιο από 132 σε 200 έδρες και στη συνέχεια το επανέφερε στις 132 στις 11 Αυγούστου.
Ενα ξεχωριστό σχέδιο για το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο προβλέπει 200 θέσεις για εκπροσώπους από το εσωτερικό της Παλαιστίνης: τους 132 εκλεγμένους νομοθέτες συν 68 μέλη που θα επιλεγούν κατόπιν συμφωνίας, παράλληλα με 150 εκπροσώπους της διασποράς.
Ο Μπαράκα κατηγορεί την ΠΑ ότι επιδιώκει να εγκαταστήσει πιστούς στον πρόεδρο εκπροσώπους στο εξωτερικό, αντί να επιτρέψει την ελεύθερη ψηφοφορία μεταξύ των παλαιστινιακών κοινοτήτων, μια φόρμουλα που η Χαμάς απορρίπτει πλήρως.
Ποιος θα κυβερνήσει τη Γάζα μετά τον πόλεμο;
Ο Ματζνταλάνι συνδέει άμεσα την ψηφοφορία με τη διαμάχη για το ποιος θα κυβερνήσει τη Γάζα μετά τον πόλεμο. Προειδοποιεί ότι σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο συζητείται ο τερματισμός του πολέμου, η ανοικοδόμηση, οι ρυθμίσεις ασφαλείας και μια πολιτική διοίκηση για τη Λωρίδα της Γάζας, με πολλαπλές προσεγγίσεις και σχέδια που συνδέονται με την επόμενη φάση.
Ο κίνδυνος, λέει, βρίσκεται στο ποιος θα ελέγξει αυτή τη μετάβαση:
«Απορρίπτουμε κάθε προσπάθεια να μετατραπεί η Γάζα σε μια πολιτική οντότητα ξεχωριστή από τη Δυτική Οχθη και την Ιερουσαλήμ, να καταστεί η ανοικοδόμηση αφετηρία για την αναδιαμόρφωση της παλαιστινιακής γεωπολιτικής ή να χρησιμοποιηθούν η βοήθεια και η χρηματοδότηση για τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού πολιτικού συστήματος που θα επιβληθεί από το εξωτερικό».
Ο Μπαράκα υποστηρίζει ότι η προτεινόμενη από τη Χαμάς εθνική συμμαχία αποτελεί ένα ευρύτερο πολιτικό σχέδιο και όχι απλώς ένα εκλογικό εγχείρημα, με στόχο τη διατήρηση των εθνικών αρχών και την αντιμετώπιση της προσάρτησης και του εκτοπισμού. Λέει ότι οι συνεχιζόμενες παραβιάσεις της συμφωνίας του Σαρμ ελ-Σέιχ από το Ισραήλ δείχνουν ότι το μέλλον της Γάζας δεν μπορεί να διευθετηθεί μέσω εξωτερικών συμφωνιών, αλλά απαιτεί εθνική ενότητα. Υποστηρίζει ότι δίκαιες εκλογές θα μπορούσαν να συμβάλουν στην επίτευξη αυτής της ενότητας, ενώ μια διαδικασία αποκλεισμού θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Ουάσινγκτον.
Η Φατάχ κλείνει την πόρτα
Ο Ματζνταλάνι λέει ότι η επίσκεψη στο Κάιρο αντιπροσωπείας της Φατάχ με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο Χουσεΐν αλ-Σέιχ δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια ενδεχόμενη διμερή συνάντηση με τη Χαμάς.
Σημειώνει ότι η ακύρωση της συνάντησης με τη Χαμάς για δεύτερη φορά «στέλνει ένα αρνητικό μήνυμα, ιδιαίτερα σε αυτό το στάδιο, όταν χρειάζεται άμεσος παλαιστινιακός διάλογος – όχι μόνο για τις εκλογές, αλλά για το μέλλον του πολιτικού συστήματος, την ενότητα των θεσμών, την κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας, τη σχέση μεταξύ της PLO και της Παλαιστινιακής Αρχής και το μέλλον του εθνικού εγχειρήματος στο σύνολό του».
Ο Μπαράκα λέει ότι η Χαμάς αιφνιδιάστηκε όταν η Φατάχ ακύρωσε τη συνάντηση της Δευτέρας που η ίδια είχε ζητήσει, ενώ οι συναντήσεις με την Αίγυπτο και το Ρεύμα Μεταρρύθμισης του Νταχλάν παρέμεναν προγραμματισμένες. Χαρακτηρίζει την κίνηση ακατάλληλη και ένδειξη έλλειψης σοβαρότητας όσον αφορά την ενότητα, υποστηρίζοντας ότι η Φατάχ έχει επηρεαστεί από περιφερειακές και διεθνείς πιέσεις με στόχο να παραμείνουν οι Παλαιστίνιοι διαιρεμένοι. Τονίζει ότι ο παλαιστινιακός διάλογος δεν απαιτεί ισραηλινή ή αμερικανική έγκριση και λέει ότι η Χαμάς θα συνεχίσει να επιδιώκει την ευρύτερη δυνατή εθνική συμμαχία.
Η ψηφοφορία πέρα από την ψηφοφορία
Οι εκλογές παραμένουν προγραμματισμένες για τις 28 Νοέμβρη, όμως πολλά μπορούν ακόμη να εμποδίσουν τους Παλαιστίνιους να φτάσουν στις κάλπες. Οι παρατάξεις εξακολουθούν να απέχουν πολύ από μια κοινή θέση ικανή να ανανεώσει την πολιτική νομιμοποίηση ή να ενοποιήσει το παλαιστινιακό σύστημα.
Οποιαδήποτε ψηφοφορία διεξαχθεί υπό κατοχή και πόλεμο, χωρίς συναίνεση και υπό περιοριστικούς όρους, παραμένει παγιδευμένη στην αντίφαση που εξέφρασε ο Ματζνταλάνι: «Μη φοβάστε τη δημοκρατία· να φοβάστε την απουσία της». Παραδέχεται, ωστόσο, ότι «αυτό που απαιτείται είναι να μετατραπούν οι εκλογές σε στάδιο ανασυγκρότησης. Διαφορετικά, θα αφήσουμε ένα κενό για ξένες παρεμβάσεις».
Οι συνθήκες γύρω από την ψηφοφορία αφήνουν αναπάντητα αρκετά ερωτήματα. Μπορούν να λειτουργήσουν οι κάλπες εν μέσω γενοκτονίας; Μπορούν οι τεχνικές διαδικασίες να αντισταθμίσουν την απουσία συναίνεσης, δεδομένης της επιμονής της Χαμάς να συμμετάσχει και της απόρριψης των όρων, καθώς και του δισταγμού και της σύγχυσης της Φατάχ; Αποτελούν οι εκλογές οδό για την ανανέωση της νομιμοποίησης ή εργαλείο για την εμβάθυνση της διαίρεσης και την προώθηση σχεδίων εκκαθάρισης;
Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν αν η Παλαιστίνη οδεύει προς τις κάλπες ή προς μια επανάληψη του 2021.
Πίσω από τη διαμάχη για τις έδρες βρίσκεται ένα ευρύτερο ερώτημα σχετικά με το «τι είδους Παλαιστίνη οικοδομούμε μετά τις εκλογές: την ενωμένη Παλαιστίνη της αντίστασης που περιγράφει η Χαμάς ή την Παλαιστίνη της διοίκησης και των ξένων ατζεντών που φοβούνται άλλοι;».
* Ο Δρ. Μοχάμεντ αλ-Αγιούμπι είναι παλαιστίνιος συγγραφέας και ερευνητής, κάτοχος πτυχίου Δημοσιογραφίας και Σπουδών Μέσων Ενημέρωσης και διδακτορικού διπλώματος Νομικής.
ΠΗΓΗ: The Cradle
