Ο Γαβρόγλου έκανε τη ρύθμιση (νόμος 4547/2018) και οι πανεπιστημιακές διοικήσεις μετά την 88η Σύνοδο των πρυτάνεων, που είπε «ναι σε όλα» στον υπουργό Παιδείας, προχωρούν στα περαιτέρω. Ο λόγος για την καθιέρωση πιστοποιητικού παιδαγωγικής επάρκειας.
Σύμφωνα με το νόμο, η ρύθμιση για την πιστοποίηση Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας (άρθρο 111 του ν. 4547/2018) αποδεσμεύει το πτυχίο από την πιστοποίηση επάρκειας. Η επάρκεια αποδίδεται α) ύστερα από παρακολούθηση ομάδας μαθημάτων που προσφέρονται στο πλαίσιο ειδικού προγράμματος σπουδών ή στο πλαίσιο του προγράμματος σπουδών πρώτου κύκλου ή και συνδυαστικά. β) Με την κατοχή μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών ή διδακτορικού διπλώματος στις επιστήμες της αγωγής. γ) Με την κατοχή πιστοποιητικού παιδαγωγικής επάρκειας της παρ. 5 του άρθρου 4 του ν. 3027/2002.
Την εφαρμογή αυτής της διάταξης θα εξετάσει η συνεδρίαση του τμήματος των καθηγητών του Φυσικού Αθήνας, ύστερα από σχετική πρόταση του προέδρου.
Αντιδρώντας οι φοιτητές προχωρούν σε τριήμερη κατάληψη της Σχολής την Πέμπτη, Παρασκευή και Δευτέρα 11-12-15/10 και μπλοκάρισμα της Συνεδρίασης του τμήματος των καθηγητών την Δευτέρα 15/10.
Στην απόφασή τους (8/10/2018) υπογραμμίζουν μεταξύ άλλων τα εξής:
…Οι ελλείψεις σε καθηγητικό προσωπικό και υλικοτεχνικές υποδομές, οι εντατικοί ρυθμοί σπουδών, τα μαζικά κοψίματα, ο περιορισμός των φοιτητικών παροχών διαμορφώνουν μια κατάσταση αποπνικτική για εμάς.
Αυτή η κατάσταση όμως δεν έχει προκύψει από το πουθενά, αλλά σαν αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών που ακολουθούνται τα τελευταία χρόνια από τις εκάστοτε κυβερνήσεις με σκοπό την αναδιαμόρφωση της εκπαίδευσης συνολικά. Πολιτικών που έχουν μειώσει την κρατική χρηματοδότηση και έχουν ως σκοπό την διαμόρφωση ενός πανεπιστημίου με κριτήριο τα συμφέροντά τους και όχι αυτά των φοιτητών. Η προσπάθεια αυτή συγκεκριμενοποιείται στο σήμερα με το νομοσχέδιο Γαβρόγλου το οποίο ψηφίστηκε το περσινό καλοκαίρι και αφορά κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης, με τις πτυχές αυτές του νομοσχεδίου να εφαρμόζονται σταδιακά. Στην έλλειψη κρατικής χρηματοδότησης η κυβέρνηση έρχεται να απαντήσει με ένα «αυτοχρηματοδοτούμενο» πανεπιστήμιο, το οποίο ουσιαστικά σημαίνει δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, είσοδος επιχειρήσεων στο πανεπιστήμιο, οι οποίες προφανώς θα έχουν λόγο στην γνώση που παρέχεται και στην έρευνα που πραγματοποιείται, με γνώμονα όχι τις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας, αλλά την επίτευξη κέρδους.
Μια από τις σημαντικότερες πτυχές του αφορά τις καθηγητικές σχολές και τη δική μας, είναι η απόσπαση της διδακτικής επάρκειας, της δυνατότητάς μας δηλαδή να μπορούμε να διδάξουμε με το πτυχίο μας. Ο τρόπος με τον οποίο αυτή θα διασφαλίζεται είναι μία υπό εξέλιξη κουβέντα, με το ν. Γαβρόγλου να μιλάει για ειδικές δομές αρμόδιες να παρέχουν την διδακτική επάρκεια μετά το πέρας των σπουδών ή παράλληλους κύκλους μαθημάτων ή και ακόμα προσθήκη μαθημάτων στα υπάρχοντα προγράμματα σπουδών. Η κίνηση αυτή έρχεται να τσακίσει την δυνατότητά μας να δουλέψουμε, διαμορφώνει ένα γενικότερο περιβάλλον στο οποίο οι φοιτητές θα πρέπει να είναι σε ένα συνεχές κυνήγι απόκτησης περαιτέρω προσόντων αφού το πτυχίο μας και μόνο δεν θα εξασφαλίζει καμία προοπτική εργασίας. Αυτό που συντελείται είναι η απογύμνωση του πτυχίου από επαγγελματικά δικαιώματα και η επί της ουσίας μεταφοράς σε ξεχωριστές «πιστοποιήσεις» έξω απ’ το πτυχίο.
Το παραπάνω επιτυγχάνεται και με την πρόταση του προέδρου του τμήματος Φυσικής (που έρχεται να θέσει προς ψήφιση στη Γενική Συνέλευση Τμήματος τη Δευτέρα 15/10) όπου επί της ουσίας προτείνει έναν παράλληλο κύκλο σπουδών με 4 μαθήματα, είτε εντός, είτε εκτός του πτυχίου, χωρίς να καθορίζει βασικά χαρακτηριστικά του, όπως πχ το κατά πόσο θα είναι δωρεάν, αν θα μπορούν να παρακολουθήσουν όλοι το τμήμα αυτό ή θα υπάρχουν κριτήρια κλπ. Επί της ουσίας η πρόταση του προέδρου του τμήματος Φυσικής έρχεται σε πλήρη σύμπλευση με τις επιταγές του Υπουργείου Παιδείας και του ΙΕΠ για απόσπαση της επάρκειας από το πτυχίο, τη μεταφορά της σε διαφορετικό κύκλο σπουδών με επιπρόσθετα μαθήματα και μάλιστα με την υπόνοια επιβολής διδάκτρων (όπως ήδη γίνεται σε πολλά μεταπτυχιακά προγράμματα, στα πλαίσια και της έλλειψης κρατικής χρηματοδότησης και του «ανοίγματος» των πανεπιστημίων σε διάφορες επιχειρήσεις).
Την ίδια ώρα βλέπουμε μια προσπάθεια υπονόμευσης του πανεπιστημιακού ασύλου, μέσα και από το πόρισμα Παρασκευόπουλου ως συνέχεια μιας συνολικής κατεύθυνσης αποστείρωσης του Πανεπιστημίου. Από τα ΜΜΕ υπερπροβάλονται ληστείες και επιθέσεις σε φοιτητές σε μία προσπάθεια αμφισβήτησης της ύπαρξης του ασύλου και επικαλούνται γενικά κι αόριστα την ανομία όπως ακριβώς κάνει και το πόρισμα που προαναφέρθηκε.
Τι είναι όμως για μας το πανεπιστημιακό άσυλο; Από ποιον καθορίζεται και πότε καταπατάται; Η καταπάτηση δεν έρχεται μόνο με την εισβολή της αστυνομίας εντός του Πανεπιστημιακού χώρου, αλλά είναι και η εισβολή επιχειρήσεων ή/και του Στρατού μέσω ερευνητικών προγραμμάτων. Για εμάς το άσυλο είναι μια σχέση που καθορίζεται από τους φοιτητές και τους εργαζόμενους, μέσα από τα συλλογικά τους όργανα. Είναι χώρος διακίνησης ιδεών και γνώσης, ελεύθερης έκφρασης και κινηματικής δράσης, μακριά από το κράτος και τους μηχανισμούς καταστολής του. Σε αυτό το Πανεπιστήμιο δεν χωράνε ούτε φασίστες, ούτε μαφίες. Η απάντηση δίνεται από τους φοιτητικούς συλλόγους και το φοιτητικό κίνημα, που θα πρέπει μέσα από πολιτικές και πολιτιστικές δράσεις εντός του Πανεπιστημίου, να δημιουργήσουμε χώρους έκφρασης και ελευθερίας.
Επειδή για μας τα όσα συμβαίνουν στο Πανεπιστήμιο και στις σπουδές μας δεν είναι ξέχωρες από την κοινωνία…
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ
Εμείς από μεριάς μας δεν τσιμπάμε το τυράκι της κυβέρνησης και του Υπουργείου και απαιτούμε η ολόπλευρη και σφαιρική εποπτεία του γνωστικού και επιστημονικού αντικειμένου να παρέχεται μέσα απ το πτυχίο μας, το οποίο θα αποτελεί μοναδική προϋπόθεση για δουλειά. Εντός αυτού να εμπεριέχεται και η συνολική γνώση για τη φιλοσοφία και την ιστορική εξέλιξη των φυσικών επιστημών, καθώς και η αντιμετώπιση των φυσικών φαινομένων τα οποία μελετάμε, άρα και η δυνατότητα μεταλαμπάδευσης και μεταφοράς αυτής της γνώσης στις επόμενες γενιές και στην κοινωνία…
