Το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο της ΝΔ

Αρθρο στον Ελεύθερο Τύπο (6/10/2018) έγραψε ο Κωνσταντίνος Ντούνας, που συστήνεται ως Οικονομολόγος, στέλεχος επενδυτικής στρατηγικής και μέλος του μητρώου πολιτικών στελεχών της ΝΔ, για να μας κάνει «λιανά» την πρόταση του Μητσοτάκη για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
 
Διαβάζουμε:
 
♦ Η ΝΔ θα επαναφέρει το νόμο Διαμαντοπούλου (ν. 4009/2011). Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην επαναφορά των συμβουλίων διοίκησης, στην αξιολόγηση των καθηγητών, στα κέντρα αριστείας, στη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων με βάση αντικειμενικά κριτήρια, στην κατάργηση του ασύλου, στη διεθνοποίηση και εξωστρέφεια των πανεπιστημίων. Επανασχεδιασμός των προγραμμάτων σπουδών με κεντρικό στόχο την ουσιαστική σύνδεση της παρεχόμενης γνώσης με τις δεξιότητες skills που αναζητά ο ιδιωτικός τομέας.
 
Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τι προέβλεπε ο νόμος Διαμαντοπούλου που έβαζε ταφόπλακα στο δημόσιο Πανεπιστήμιο:
 
Ο νόμος μεταλλάσσει το DNA του ελληνικού δημόσιου Πανεπιστήμιου (κατά την έκφραση της Διαμαντοπούλου). Το Πανεπιστήμιο μεταλλάσσεται σε εταιρία που λειτουργεί με όρους «βιωσιμότητας» και «ανταγωνιστικότητας».
 
Ο προσανατολισμός του εξαρτάται από τις εφήμερες ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής, που ενδιαφέρεται αποκλειστικά για την παραγωγή αντίστοιχης «γνώσης» και τη μετάδοση δεξιοτήτων και όχι για την προαγωγή της επιστήμης.
 
Ορο αποτελεί η συμμόρφωση με τα ισχύοντα στον Κοινό Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης (αποτελεί έκφραση του ανταγωνισμού του ευρωπαϊκού κεφαλαίου με το αμερικανικό), η συμμόρφωση με τις κατευθύνσεις της Μπολόνια. Τα παραπάνω υλοποιούνται με τη μετατροπή των προγραμμάτων σπουδών σε σούπα, μέσω της αποτίμησής τους σε πιστωτικές μονάδες, με την επιβολή του τριετούς προπτυχιακού κύκλου σπουδών, με τη συμμετοχή των Πανεπιστημίων στην απάτη της διά βίου αμάθειας μέσω της οργάνωσης αντίστοιχων προγραμμάτων ώστε να εξασφαλίζεται πρόσθετη χρηματοδότηση για την επιβίωση, με τον μπαμπούλα της αξιολόγησης και πιστοποίησης προγραμμάτων σπουδών, πτυχίων, διδακτικού προσωπικού, φοιτητών, σύμφωνα με τα ισχύοντα «διεθνώς», αλλά και με το κλείσιμο της στρόφιγγας της κρατικής χρηματοδότησης, της οποίας ακόμα και αυτό το ευτελές και πετσοκομμένο ποσό θα δίνεται υπό προϋποθέσεις.
 
Οι μεταπτυχιακές σπουδές μεταφέρονται στη Σχολή μεταπτυχιακών σπουδών, ώστε να γίνεται δυσκολότερη η πρόσβαση σ’ αυτές νέων που προέρχονται από κατώτερα κοινωνικά στρώματα και να ελαχιστοποιείται ο αριθμός των κατεχόντων υψηλή επιστημονική γνώση. Στα μεταπτυχιακά δίνεται η δυνατότητα επιβολής διδάκτρων.
 
Η επιχειρηματική λειτουργία, η εκμετάλλευση φοιτητών-πελατών, ο αγώνας για την προσέλκυση πόρων «από τρίτους» και η απάτη των ποικιλόμορφων καταρτίσεων με το πρόσχημα της εύρεσης εργασίας, στο πλαίσιο της μπίζνας της διά βίου μάθησης, επιβάλλουν στα Πανεπιστήμια την οργάνωση προγραμμάτων σύντομου κύκλου (1-2 ετών), με το αζημίωτο.
 
Τη διοίκηση των ιδρυμάτων αναλαμβάνουν τα Συμβούλια, κατά το πρότυπο μιας καπιταλιστικής εταιρίας, ώστε να εξασφαλίζεται η σιωπή των αμνών (καθηγητές, φοιτητές) και να αναζητούνται συνεχώς νέοι πόροι για την επιβίωση και ανάπτυξη του ιδρύματος.
 
Επιτρέπεται η ιδιωτική χρηματοδότηση και η κρατική χρηματοδότηση του δημόσιου Πανεπιστήμιου εξαφανίζεται ως συνταγματική επιταγή και κατανέμεται σε δυο ταχύτητες: Μια ελάχιστη για τα απαραίτητα (φως, νερό, τηλέφωνο, κατά το κοινώς λεγόμενο) και μια που θα κατανέμεται βάσει δεικτών (κόστος σπουδών ανά φοιτητή, διάρκεια προγραμμάτων σπουδών, αριθμός εγγραφόμενων φοιτητών, γεωγραφική διασπορά, αποθεματικό κ.λπ.). Η πρόσβαση σ’ αυτή συνδέεται με την αξιολόγηση. Το δεύτερο μέρος παίρνουν μόνο όσα ΑΕΙ ανταποκρίνονται σε οριζόμενους δείκτες ποιότητας και επιτευγμάτων (αποτελεσματικότητα εκπαιδευτικής διαδικασίας, όπως σχέση αποφοίτων-εισερχομένων, αριθμός Κέντρων Αριστείας, αριθμός εγγεγραμμένων στα προγράμματα διά βίου μάθησης, διεθνοποίηση, κ.λπ.).
 
Επιβάλλεται κλίμα πειθάρχησης και υποταγής των φοιτητών. Οι φοιτητές πρέπει να μαθητεύσουν στο φόβο και την υποταγή, ώστε μελλοντικά να αποτελέσουν τα υποδειγματικά υποζύγια των καπιταλιστικών κάτεργων. Προς τούτο καταργείται και το άσυλο, αλλά και καθιερώνεται ο θεσμός του «ενεργού φοιτητή», που διαθέτει ανώτατο χρόνο σπουδών.
 
Οι καθηγητές αξιολογούνται κάθε πέντε χρόνια. Στις επιτροπές κρίσης μετέχει τουλάχιστον ένας καθηγητής εξωτερικού. Δεν έχουμε καθηγητές πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Αντ’ αυτού εισάγεται πλήθος μορφών ελαστικής εργασίας (εντεταλμένοι καθηγητές, επισκέπτες καθηγητές, επισκέπτες μεταδιδακτορικοί ερευνητές, συνταξιούχοι καθηγητές).
 
Στο πνεύμα αυτό, το στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, σημειώνει ότι η ΝΔ:
 
♦ Θα δώσει τη δυνατότητα  στα Πανεπιστήμια να αποφασίζουν για την πρόσληψη διδακτικού προσωπικού, αλλά και τις αμοιβές των μελών ΔΕΠ, καθώς και τον αριθμό των εισακτέων φοιτητών στα προπτυχιακά τμήματα.
 
♦ Κρίνει απαραίτητη τη σύνδεση της χρηματοδότησης των ανώτατων ιδρυμάτων με τις επιδόσεις τους. Θα επιτρέπονται οι χορηγίες από εταιρίες, ιδρύματα ή φυσικά πρόσωπα, υιοθετώντας το μοντέλο των endowments/donations αλλοδαπών ιδρυμάτων.
 
♦ Θα προχωρήσει σε «αναδιάρθρωση» των Ανώτατων Ιδρυμάτων μέσω συγχωνεύσεων τμημάτων και ανοίγματος νέων σχολών τεχνολογικής κυρίως κατεύθυνσης οι οποίες θα παρέχουν πρακτικές γνώσεις και δεξιότητες με άμεσο αντίκρισμα σε πολλά τεχνικά επαγγέλματα.
 
(σ.σ. Την κατεύθυνση αυτή υλοποιούν ήδη οι συριζαίοι με τις εκτεταμένες συγχωνεύσεις ΑΕΙ και ΤΕΙ, που στόχο έχουν κυρίως την αποφασιστική μείωση των δαπανών, υλοποιώντας μνημονιακές δεσμεύσεις και εισηγήσεις του ΟΟΣΑ. Εξ ου και ο Μητσοτάκης δήλωσε εσχάτως ότι δεν πρόκειται να καταργήσει αυτές τις συγχωνεύσεις. Επίσης έχουν νομοθετήσει τα διετή προγράμματα σπουδών για αποφοίτους ΕΠΑΛ, υπό την αιγίδα των ΑΕΙ, ώστε να προσφέρουν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς, τα παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, και να ανακόψουν την τάση για πανεπιστημιακές σπουδές)
 
♦ Θα «μειώσει την επιρροή των φοιτητών σε αμιγώς ακαδημαϊκά ζητήματα και στη διαδικασία λήψεως στρατηγικών αποφάσεων που αφορούν στη λειτουργία των ιδρυμάτων».
 
(σ.σ. Το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο δε θέλει «μέσα στα πόδια του» την ενοχλητική παρουσία των φοιτητών, που θα εγείρουν αντιδράσεις στις μπίζνες του)
 
♦ Θα ιδρύσει ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών με στόχο την προσέλκυση αλλοδαπών φοιτητών.
 
(σ.σ. Φοιτητές-πελάτες αναζητά το πανεπιστήμιο-επιχείρηση, που θα του αποφέρουν πόρους, στηρίζοντας τη «βιωσιμότητά» του)
 
♦ Θα προχωρήσει στην «κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στην ανώτατη εκπαίδευση…  μέσω της δυνστότητας ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων».
 
(σ.σ. Η κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος αποτελεί βασική επιλογή της ΝΔ και εμμονή του Κυρ. Μητσοτάκη, στην οποία αναφέρεται διαρκώς. Η επιλογή αυτή, που καταδεικνύει ότι η Παιδεία αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα, αποτελεί κορύφωση του κάθετου ταξικού διαχωρισμού)
 
Γιούλα Γκεσούλη