Απλώς λακές…

Το παπαγαλάκι της ΕΡΤ κόντευε να λιποθυμήσει από τη συγκίνηση για τον πρωθυπουργό που… γοήτευσε το Σίτι. Και τι δεν έλεγε το στόμα της. Κοντέψαμε να κάνουμε εμετό από αηδία, καθώς θυμηθήκαμε την αλήστου μνήμης ΥΕΝΕΔ (επί χούντας και μετά τη χούντα).
 
Οι αντιπολιτευόμενες εφημερίδες μετέφεραν άλλη εικόνα. «Απογοητεύτηκαν οι επενδυτές του Σίτι από την επαφή τους με τον Τσίπρα, καθώς ο πρωθυπουργός έμεινε σε γενικότητες περί ανάπτυξης και δεν υπήρξε συγκεκριμένος».
 
Για μας σημασία έχει αυτό καθαυτό το γεγονός της παρουσίας του Τσίπρα στη σφηκοφωλιά των σπεκουλαδόρων του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου, όπου είχε δυο κλειστές συσκέψεις, μία με 120 «επενδυτές» και μία πιο στενή, με 20 γκεσέμια του «χώρου» (αλήθεια, η ανταποκρίτρια της ΕΡΤ πώς έμαθε τι διεμείφθη σ' αυτές τις συσκέψεις που ήταν κλειστές στους δημοσιογράφους;).
 
Από το 2015 που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της αστικής Ελλάδας οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, από τον «πάγκο» των «επενδυτών» του Σίτι έχουν περάσει ο Μπαρουφάκης, ο Τσακαλώτος, ο Σταθάκης, ο Χουλιαράκης. Τι περισσότερο θα προσέφερε ο Τσίπρας; Το κύρος του πρωθυπουργού, υποτίθεται. Αυτοί οι «γύπες», όμως, δε λογαριάζουν τίτλους και ονόματα. Η λογική τους είναι στυγνή και στεγνή: «τι έχεις να μας δώσεις;».
 
Δεν ξέρουμε αν ο Τσίπρας τους «έδωσε» κάτι συγκεκριμένο. Συνήθως αυτές οι δουλειές δε γίνονται έτσι. Οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί των μπανανιών περνούν από το Σίτι, υποκλίνονται σαν λακέδες μπροστά στους «επενδυτές», περιγράφουν ένα πλαίσιο «ελκυστικό στις επενδύσεις» και μετά αναλαμβάνουν οι μεσάζοντες και οι υπουργοί. Αν μια επιχείρηση ενδιαφέρεται για κάποια καλή «αρπαχτή», οι άνθρωποί της καταφθάνουν στα υπουργεία, υποβάλλουν το σχέδιό τους και θέτουν τους όρους τους. Εκεί «πέφτουν» και οι μίζες, ανάλογα με το αν η «δουλειά» προχωρεί ή όχι.
 
Ομως, το «προσκύνημα» του Τσίπρα στο Σίτι έχει και μια άλλη διάσταση, την οποία -χωρίς να το καταλαβαίνει- περιέγραψε η εκστασιασμένη παρουσιάστρια της ΕΡΤ. «Αυτοί οι επενδυτές είναι η σωτηρία μας»! Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει στον ελληνικό λαό ο Τσίπρας. Τσίπρας και «αγορές» αλλάζουν αμοιβαία θέση. Το 2015 ο Τσίπρας ήταν ο ζουρνατζής, στο χαβά του οποίου θα «χόρευαν» οι «αγορές». Τώρα είναι οι «αγορές» που βαράνε το ζουρνά κι ο Τσίπρας «χορεύει» μπροστά τους σαν ξυλοκοπημένη αρκούδα.
 
Το ιδεολόγημα έχει διατυπωθεί εδώ και καιρό: «το 2015 είχαμε αυταπάτες». Τώρα, λοιπόν, θέλουν να εγκλωβίσουν τον ελληνικό λαό στο «ρεαλισμό» τους. Στο «ρεαλισμό» της υποτέλειας και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, της απομύζησης του ανθρώπινου και φυσικού πλούτου της χώρας μας από τους «γύπες» του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου.
 
Η ΤΙΝΑ (There Is No Alternative, ήτοι: δεν υπάρχει εναλλακτική λύση) είναι η μοντέρνα εκδοχή της θεωρίας της «ψωροκώσταινας». Της φτωχής (πλην τιμίας) Ελλάδας, η οποία δεν μπορεί να αξιοποιήσει τον φυσικό της πλούτο και γι' αυτό πρέπει να «προσκυνήσει» τους κεφαλαιούχους από το εξωτερικό, μπας και δεήσουν να επενδύσουν κεφάλαια στην Ελλάδα. Αυτοί θα βγάλουν τα κέρδη που επιθυμούν και οι Ελληνες «θα βρουν μεροκάματο».
 
Το μεροκάματο είναι, βέβαια, καθορισμένο. Οι εργασιακές σχέσεις το ίδιο. Οχτώ χρόνια μνημονιακής πολιτικής διαμόρφωσαν ένα εργασιακό και κοινωνικό καθεστώς κινεζοποίησης. Και στο τελευταίο Eurogroup αποφασίστηκε ότι αυτό το καθεστώς θα διατηρηθεί αλώβητο, θα προστατευθεί ως κόρη οφθαλμού.
 
Ο Τσίπρας, κρατώντας στα χέρια του το μνημονιακό καθεστώς και τη δέσμευσή του να μην το πειράξει, εμφανίστηκε στο Σίτι ως φύλαρχος αποικίας που ζητά να του δώσουν σημασία οι αποικιοκράτες. Αλίμονο στους εργαζόμενους που θα αποδεχτούν αυτή τη λογική. Θα είναι σαν να κάνουν χαρακίρι.
 
Π.Γ.