Μετά από αρκετές μέρες καταμετρήσεων, για να «σιγουρευτεί» η «ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή» ότι δεν υπήρξε νοθεία ή ότι αυτή ήταν αμελητέα, το νέο «ιρακινό Σύνταγμα» εγκρίθηκε τελικά, εφόσον δεν καταψηφίστηκε από περισσότερους των 2/3 των ψηφοφόρων σε 3 από τις 18 επαρχίες του Ιράκ. Στις σουνιτικές περιοχές το Σύνταγμα καταποντίστηκε. Οχι ψήφισε το 97% των ψηφοφόρων στην επαρχία Ανμπάρ και το 82% στην επαρχία Σαλαχεντίν, αλλά μόλις 55% των ψηφοφόρων στην επαρχία Νινεβί (περιοχή Μοσούλης). Ετσι, το Σύνταγμα εγκρίθηκε εφόσον οι Σϊίτες και οι Κούρδοι το υπερψήφισαν με υψηλά ποσοστά, (78% ναι).
Το πόσο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα τα παραπάνω αποτελέσματα σας αφήνουμε να το κρίνετε μόνοι σας με βάση το παρακάτω άκρως ενδιαφέρον άρθρο από το ειδησεογραφικό πρακτορείο Islam Online, που δημοσιεύτηκε από τον δημοσιογράφο Hamdee Attallah την περασμένη Τρίτη (25/10) στο διαδίκτυο:
«Αν και τα αμερικάνικα ΜΜΕ προσπάθησαν να παρουσιάσουν τις απόψεις των Ιρακινών πάνω στο σχέδιο Συντάγματος σαν μια διχοτομική διαφορά μεταξύ Σιιτών και Κούρδων απ’ τη μια μεριά και Σουνιτών Αράβων απ’ την άλλη, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Στην πραγματικότητα, ο λαός από όλες σχεδόν τις μεγαλύτερες εθνικές και θρησκευτικές ομάδες σ’ όλο το Ιράκ είχε διαδηλώσει τη γενική του αντίθεση στο αμερικανοστήρικτο σχέδιο Συντάγματος… Εκτός από τη σχεδόν ομόφωνη αντίθεση των Σουνιτών Αράβων, εξέχοντες Σιίτες κληρικοί είχαν εκφράσει τη ριζική τους αντίθεση στο Σύνταγμα, συμπεριλαμβανομένων του ιμάμη Χαλέζι της Βαγδάτης (περιοχή Καντιμίγια), του Μοκτάντα Σαντρ και του αγιατολάχ Γιακούμπι στη Βασόρα. Αυτοί οι εξέχοντες κληρικοί διαθέτουν όλοι μαζί τεράστια επιρροή σε πολλούς Σιίτες στο κεντρικό και βόρειο Ιράκ. Επιπρόσθετα, λίγο πριν το δημοψήφισμα, περισσότεροι από 100.000 Σιίτες διαδήλωσαν ενάντια στο σχέδιο Συντάγματος και τις προθέσεις του για ομοσπονδιοποίηση. Αντίθετα, η φιλοϊρανική ομάδα SCIRI (σ.σ. «Ανώτατο Συμβούλιο για την Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράκ»), που εκβίασε την συνταγματική διαδικασία μαζί με τις ΗΠΑ και τον Κούρδο πολέμαρχο Μασούντ Μπαρζανί, κατάφερε να συγκεντρώσει μόλις 2.000 Σιίτες για την υπεράσπιση του Συντάγματος σε μια διαδήλωση το Σεπτέμβρη.
Αμέσως μετά το κλείσιμο της κάλπης, στις 15 Οκτώβρη, ο Φαρίντ Αβάρ, επικεφαλής της αυτοαποκαλούμενης “Ανεξάρτητης” Εκλογικής Επιτροπής του Ιράκ (ΑΕΕΙ), ανέφερε ότι λιγότεροι του 33% των καταγεγραμμένων ψηφοφόρων στην σημαντική νότια σιιτική επαρχία της Καντίσια πήγαν πράγματι να ψηφίσουν. Πολλοί κάτοικοι της Καντίσια ανησυχούσαν πιθανόν ότι ο χωρισμός του Ιράκ σε περιοχές (μέσω ομοσπονδιοποίησης) θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε πόλεμο για τις ιρακινές πλουτοπαραγωγικές πηγές – συμπεριλαμβανομένων των υδάτινων – και στερούσε τελικά από το νότιο Ιράκ τη μοναδική υδάτινη πηγή, τους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη. Η Καντίσια είναι ένας κατά κύριο λόγο αγροτικός κόμβος στο Ιράκ και αυτή η προσοδοφόρα επαρχία θα μετατρεπόταν σε έρημο χωρίς τη ροή νερού απ’ αυτούς τους ποταμούς. Τα ποτάμια Τίγρης και Ευφράτης μπορούν να φτάσουν στο νότιο Ιράκ μόνο περνώντας μέσα απ’ τις βόρειες, δυτικές και κεντρικές επαρχίες του Ιράκ.
Επίσης, οι εκλογικοί αξιωματούχοι ανέφεραν αρχικά ότι πολλοί (ίσως οι περισσότεροι) ψηφοφόροι στη Σαμάουα, πρωτεύουσα της σιιτικής επαρχίας Μουθάνα, ψήφισαν ΟΧΙ στο Σύνταγμα (σ.σ. σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 98.65% στη Μουθάνα ψήφισε υπέρ του «ναι»!). Τα συνολικά ποσοστά συμμετοχής σε όλες τις άλλες σιιτικές περιφέρειες στο νότο και σε όλες τις κουρδικές περιφέρειες στο βορρά δεν ξεπέρασαν το 33%-66% ,σύμφωνα με τον Φαρίντ Αβάρ, επικεφαλή της ΑΕΕΙ. Αυτό είναι σύμφωνο με τις αναφορές των μίντια (CNN, ABC κ.λπ.), που περιέγραφαν εκτεταμένη απάθεια στις σιιτικές και κουρδικές περιφέρειες και σημείωναν ότι η συνολική συμμετοχή σ’ αυτές τις περιοχές ήταν σημαντικά μικρότερη από τη συμμετοχή στις εκλογές του Γενάρη.
Λίγο πριν τη μέρα του δημοψηφίσματος, Χριστιανικές, Τουρκμενικές, Σαμπάκ και Γεζίντι μειονότητες εξέφρασαν την αποφασιστική εναντίωσή τους στο σχέδιο Συντάγματος. Στην περιφέρεια Νινεβί, αυτές οι μειονότητες συγκεντρώνουν πληθυσμό μεταξύ 400.000 και 600.000, ενώ οι Σουνίτες Αραβες γύρω στο 1,7 εκατομμύρια και οι Κούρδοι γύρω στις 200.000. Το CNN και άλλες πηγές των μίντια καθώς και η AEEI ανέφεραν ότι η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη μεταξύ των Σουνιτών και μεγάλες ουρές Σουνιτών ψηφοφόρων στη Μοσούλη και αλλού φαίνονταν στα βίντεο. Η δημογραφική και πολιτική πραγματικότητα στην περιφέρεια της Νινεβί ουσιαστικά προεξοφλούσε ότι το σχέδιο Συντάγματος θα απορριπτόταν τουλάχιστον από μια πλειοψηφία των 2/3 στη Νινεβί εφόσον δε λάμβανε χώρα καμία νοθεία.
Παρεμπιπτόντως, κατά τη διάρκεια των βουλευτικών εκλογών του Γενάρη στο Ιράκ, η ΑΕΕΙ ανέφερε ότι μόλις το 17% των ψηφοφόρων στη Νινεβί ψήφισε τελικά. Οι δύο κοινότητες που ψήφισαν μαζικά στη Νινεβί το Γενάρη – Σιίτες και Κούρδοι – συγκέντρωσαν ένα συνολικό αριθμό 130.000 ψήφων (μόλις το 5,9% του συνολικά καταγεγραμμένου αριθμού ψηφοφόρων στην περιφέρεια της Νινεβί)!!! Δεδομένου ότι η ψήφος υπέρ του Συντάγματος στη Νινεβί αναμενόταν από Κούρδους (και ίσως από την ακόμα μικρότερη σιιτική κοινότητα), η πιθανότητα το «ναι» να συγκεντρώσει πάνω από το 1/3 των ψήφων είναι μη ρεαλιστική και αγνοεί εντελώς τη δημογραφική πραγματικότητα στη Νινεβί. Ενα τέτοιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να προκύψει μόνο με εκτεταμένη νοθεία (σ.σ. σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, το «ναι» κέρδισε ποσοστό 45%).
Παρεμπιπτόντως, κατά τη διάρκεια των βουλευτικών εκλογών του Γενάρη στο Ιράκ, η ΑΕΕΙ ανέφερε ότι μόλις το 17% των ψηφοφόρων στη Νινεβί ψήφισε τελικά. Οι δύο κοινότητες που ψήφισαν μαζικά στη Νινεβί το Γενάρη – Σιίτες και Κούρδοι – συγκέντρωσαν ένα συνολικό αριθμό 130.000 ψήφων (μόλις το 5,9% του συνολικά καταγεγραμμένου αριθμού ψηφοφόρων στην περιφέρεια της Νινεβί)!!! Δεδομένου ότι η ψήφος υπέρ του Συντάγματος στη Νινεβί αναμενόταν από Κούρδους (και ίσως από την ακόμα μικρότερη σιιτική κοινότητα), η πιθανότητα το «ναι» να συγκεντρώσει πάνω από το 1/3 των ψήφων είναι μη ρεαλιστική και αγνοεί εντελώς τη δημογραφική πραγματικότητα στη Νινεβί. Ενα τέτοιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να προκύψει μόνο με εκτεταμένη νοθεία (σ.σ. σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, το «ναι» κέρδισε ποσοστό 45%).
Οι αποδείξεις για εκτεταμένη νοθεία απ’ άκρη σε άκρη στο Ιράκ αποκαλύφθηκαν λίγο μετά το δημοψήφισμα. Μια μέρα μετά την ψηφοφορία, το Ασοσιέιτεντ Πρες ανέφερε ότι οι αριθμοί της συμμετοχής στις βόρειες και νότιες ιρακινές περιφέρειες αναθεωρήθηκαν δραματικά προς τα πάνω σε σχέση με την προηγούμενη μέρα. Η ψήφος υπέρ του «ναι» σε κάθε σχεδόν ιρακινή περιφέρεια αναφέρθηκε ότι κυμαίνεται σε εντυπωσιακά ποσοστά της τάξης του 90%-100%! Μήπως οι Σουνίτες Αραβες μυστηριωδώς εξαφανίστηκαν εντελώς απ’ αυτές τις περιφέρειες, μαζί με τον Αγιατολάχ Γιακούμπι;
Στην περιφέρεια του Ταμίν (που περιλαμβάνει το Κιρκούκ) αναφέρθηκε ότι ψήφισε ένα τεράστιο ποσοστό, 80% του εκλογικού σώματος, και ότι το 63% ήταν υπέρ του “ναι”. Η δημογραφική πραγματικότητα για το Ταμίν είναι ότι Αραβες, Τουρκμένοι και Χριστιανοί συγκεντρώνουν συνολικά ένα 60% του πληθυσμού και ότι και οι τρεις κοινότητες εξέφρασαν ομόφωνα την αντίθεσή τους στο Σύνταγμα και στα κουρδικά σχέδια για το Κιρκούκ. Κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών εκλογών του Γενάρη, 100.000 Κούρδοι μεταφέρθηκαν με πούλμαν απ’ τις βόρειες περιοχές με κουρδική πλειοψηφία για να ψηφίσουν ως κάτοικοι του Ταμίν. Είναι ενδιαφέρον το ότι ο αριθμός των ψήφων υπέρ του “ναι” που αναφέρθηκε στο Ταμίν κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος της 15ης Οκτώβρη στην πραγματικότητα ξεπερνά το συνολικό αριθμό των ψηφοφόρων στο Ταμίν κατά τη διάρκεια των εκλογών του Γενάρη! Μήπως οι Κούρδοι έφεραν κι αλλους 100.000 ανθρώπους στο Ταμίν από κάπου αλλού, για να ψηφίσουν “ναι” στις 15 Οκτώβρη;
Αποδείξεις για εκτεταμένη νοθεία υπάρχουν επίσης και στις περιφέρειες της Νινεβί και της Ντιάλα (σ.σ. περιφέρειες με μεικτό πληθυσμό, που ήταν οι πιο “επικίνδυνες” να επικρατήσει το “όχι”). Υπήρξαν αναφορές για κάλπες που γεμίστηκαν παράνομα με ψήφους υπέρ του “ναι”. Στην Ντιάλα, οι καταμετρημένες ψήφοι σε διάφορα εκλογικά τμήματα ξεπερνούσαν τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Επίσης, τουλάχιστον 40.000 ψήφοι μετακινήθηκαν ή ακυρώθηκαν, σύμφωνα με αναφορές του Ασοσιέιτεντ Πρες την επομένη του δημοψηφίσματος. Επιπρόσθετα, η ανταποκρίτρια του ABC, Μάρθα Ραντάτζ ανέφερε στην εβδομαδιαία επιθεώρηση της Ουάσιγκτον, ότι η ίδια είδε με τα μάτια της τουλάχιστον έναν ψηφοφόρο να ρίχνει το “ναι” σε μία κάλπη τουλάχιστον επτά φορές, ενώ οι εκλογικοί υπάλληλοι απλά κάθονταν χωρίς να κάνουν τίποτα!
Είναι σοκαριστικό, ότι ο ΟΗΕ και τα αμερικάνικα μίντια διάλεξαν να αδιαφορήσουν γι’ αυτές τις χοντροκομμένες και στυγερές προσβολές ενάντια στον Ιρακινό λαό και όλο τον κόσμο. Το ότι επιτράπηκε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να επιβάλει αυτό το έγγραφο ενάντια στη φωνή όλων των Ιρακινών θα έχει αναμφισβήτητα καταστρεπτικές συνέπειες για το Ιράκ και για όλο τον κόσμο. Τα μίντια του ΟΗΕ και των ΗΠΑ θα φέρουν μεγάλη ευθύνη γι’ αυτές τις συνέπειες, αν αποτύχουν να διερευνήσουν αυτό το χάος και να δώσουν την αλήθεια στο κοινό».
Τί άλλο να προσθέσει κανείς σ’ αυτές τις αποκαλύψεις καταπέλτη; Απλά και μόνο, ότι σύμφωνα με μυστική δημοσκόπηση που διεξήχθη τον περασμένο Αύγουστο για λογαριασμό του υπουργείου Πολέμου της Βρετανίας, το 82% των Ιρακινών εναντιώνεται σθεναρά στην παρουσία των ξένων στρατευμάτων στη χώρα ενώ ένα 45% σε όλη τη χώρα (που φτάνει το 65% στην ελεγχόμενη απ’ τους Βρετανούς περιφέρεια Μεϊσάν) υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις σε βρετανικά και αμερικάνικα στρατεύματα είναι δικαιολογημένες. Σημειωτέον, ότι στη Μεϊσάν το 98% των ψήφων ήταν υπέρ του αμερικανόπνευστου Συντάγματος! Οι Αμερικάνοι και οι κολαούζοι τους όχι απλά «μαγείρεψαν» τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος αλλά τους άλλαξαν τα φώτα!
