Στο σημερινό σημείωμα θα κάνουμε μια αναφορά στα γεγονότα της Τούμπας στο ντέρμπι ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός, αφού ο αναλυτικός σχολιασμός τους απαιτεί πολλαπλάσιο χώρο από αυτόν που ο σύντροφος αρχισυντάκτης διαθέτει στην στήλη.
Θα ξεκινήσουμε από το διαιτητή της αναμέτρησης, τον κ. Μπριάκο, ο οποίος αν θέλει να προσφέρει κάτι στο ελληνικό ποδόσφαιρο, θα πρέπει να σταματήσει την καριέρα του. Εξετάζοντας τον τρόπο που σφύριξε στο παιχνίδι, στο μυαλό μας ήρθε η εκπομπή του Γιώργου Τράγκα «Χωρίς Αναισθητικό». Στο γόνατο έσφαξε τον ΠΑΟΚ, μετά το γκολ, και έσπρωξε με όποιον τρόπο μπορούσε τον Ολυμπιακό. Ομως, αν έμενε μόνο σ’ αυτό, δεν θ’ ασχολούμαστε καθόλου μαζί του, αφού είναι πλέον μέσα στους κανόνες του πρωταθλήματος το σπρώξιμο κάποιων ομάδων από τους διαιτητές.
Το έγκλημα του Μπριάκου βρίσκεται στον τρόπο που χειρίστηκε τα επεισόδια που έγιναν στο τέλος του αγώνα, όταν μια ομάδα από τους οργανωμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ έβαλε φωτιά στη Θύρα 4 και άρχισε να πετάει αντικείμενα προς την εστία του Νικοπολίδη. Τα επεισόδια κράτησαν 10-12 λεπτά και ενώ η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου, ο Μπριάκος όταν συμπληρώθηκε το 90ο λεπτό της κανονικής διάρκειας του αγώνα, σε συνεννόηση με τους αρχηγούς των δυο ομάδων, ξεκίνησε και πάλι το παιχνίδι, οι παίχτες κλώτσησαν δυο–τρεις φορές τη μπάλα και σφύριξε την λήξη, σε ένα παιχνίδι που θα έπρεπε να είχε διακοπεί. Μάλιστα, στο φύλλο αγώνα αναφέρει απλά ότι το παιχνίδι διακόπηκε εξαιτίας της φωτιάς και των αντικειμένων που πετούσαν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, χωρίς να κάνει την παραμικρή νύξη για τις καθυστερήσεις που δεν κράτησε.
Οσοι παρακολούθησαν τον αγώνα από την τηλεόραση έγιναν μάρτυρες στο παζάρι ανάμεσα στο Μπριάκο και το Ζαγοράκη (ο οποίος είχε και την υποστήριξη του Τζόρτζεβιτς), προκειμένου να μη διακοπεί το παιχνίδι. Με την απόφασή του αυτή ο Μπριάκος αλλοίωσε την εξέλιξη του πρωταθλήματος, αφού ο ΠΑΟΚ γλύτωσε το μηδενισμό (ο οποίος συνεπάγεται αφαίρεση 3 βαθμών) και τις τουλάχιστον πέντε αγωνιστικές αποκλεισμό της έδρας του. Επικίνδυνος, λοιπόν, για όσα γίνονται μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο.
Συνεχίζουμε με το διευθυντή Αστυνομίας κ. Μπάμιατζη, ο οποίος εκτός των άλλων δήλωσε: «Επιτυχία των μέτρων είναι να μην υπάρξουν τραυματισμοί φιλάθλων Είχαμε σπασμένα ΙΧ; Είχαμε σπασμένες βίτρινες; Δεν προστατεύθηκε το δημόσιο συμφέρον; Μόνο για την ρίψη αντικειμένων είναι τα μέτρα;». Αψογος ο κ. Διευθυντής, ο οποίος θα έπρεπε να ζητήσει από τους παρευρισκόμενους στο γήπεδο της Τούμπας να πληρώσουν εισιτήριο και για τη θεατρική παράσταση που έδωσαν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ στη Θύρα 4. Το γεγονός ότι παραβιάστηκαν μια σειρά διατάξεις του Ποινικού Κώδικα (εμπρησμός, καταστροφή περιουσίας, απόπειρα κατά της σωματικής ακεραιότητας των παιχτών κτλ.) καθώς και η νομοθεσία για τη βία στα γήπεδα τον αφήνει παγερά αδιάφορο. Αλλωστε, όπως σωστά είπε, η Αστυνομία ενδιαφέρεται πάνω απ’ όλα για το δημόσιο συμφέρον και η Αστυνομία της Θεσσαλονίκης αυτό το απέδειξε έμπρακτα στην περίπτωση των απεργών της ΒΦΛ, που υπονομεύουν το κράτος, τους οποίους τα ΜΑΤ ξυλοφόρτωσαν, γιατί διαδήλωναν για μη κλείσει το εργοστάσιο και βρεθούν στην ανεργία. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και το δεδομένο, ότι η δυναμική αντίδραση των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ ήταν γνωστή πολύ καιρό πριν, καταλαβαίνουμε την ετοιμότητα των μπάτσων.
Ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να δώσουμε στις δηλώσεις του υφυπουργού Αθλητισμού, ο οποίος εκτός από το θεσμικό του ρόλο είναι Θεσσαλονικιός και ΠΑΟΚτζής, συνεπώς μπορεί να έχει μια ολοκληρωμένη άποψη. Ο Ορφανός, αφού διαπίστωσε ότι «το φαινόμενο έχει να κάνει με τις δυνάμεις που έχουν ανδρωθεί από τις συμπεριφορές των ιδίων των ανωνύμων εταιριών, οι οποίες δημιούργησαν αυτούς τους στρατούς, τους χρησιμοποίησαν και τώρα το παιχνίδι γυρίζει ανάποδα» και αφού ξεκαθάρισε ότι «το θέμα δεν θα μείνει χωρίς απαντήσεις και δεν υπάρχει περίπτωση να είναι αυτοί (σ.σ. οι οπαδοί που δημιουργούν επεισόδια) οι νικητές», κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι αυτά που διαδραματιστήκαν στην Τούμπα «δεν ήταν γεγονότα βίας, αλλά οργανωμένη αντίδραση στη διοίκηση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ». Και στην περίπτωση αυτή η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια. Αλλο πράγμα η βία στα γήπεδα και άλλο η οργανωμένη αντίδραση εναντίον μιας ΠΑΕ! Οι δικηγόροι που ανέλαβαν την υπεράσπιση των συλληφθέντων για τα επεισόδια σημαία πρέπει να κάνουν τη δήλωσή του και να απαιτήσουν την αθώωσή τους.
Μάλιστα, επειδή ο υφυπουργός, εκτός από «θεωρητικός» είναι και πρακτικός άνθρωπος, δεν έμεινε μόνο στις διαπιστώσεις και στις δηλώσεις, αλλά έβαλε και χρονοδιάγραμμα μέσα στο οποίο θα λυθεί το πρόβλημα της βίας στα γήπεδα, δηλώνοντας: «Υπενθυμίζω ότι ανάλογες προσπάθειες στο εξωτερικό έκαναν από πέντε έως επτά χρόνια για να ευδοκιμήσουν». Αν και στη δήλωση αυτή υπάρχει μια σχετική ασάφεια, ίσως γιατί εμείς οι κοινοί θνητοί δεν μπορούμε να φτάσουμε στο επίπεδο της σκέψης ενός Ορφανού, με πρόχειρους υπολογισμούς φτάνουμε στο σωτήριο έτος 2013, στο οποίο εκτός από τις αγροτικές επιδοτήσεις, δεν θα υπάρχει και βία στα γήπεδα. Και για να προλάβω ορισμένους βιαστικούς (οι οποίοι πρέπει να ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ), στα δυο χρόνια που είναι υφυπουργός Αθλητισμού ο Ορφανός δεν καθόταν. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει το παραμικρό για να καταπολεμήσει τη βία στα γήπεδα δεν οφείλεται σε ολιγωρία, αλλά στο ότι μελετούσε σφαιρικά το θέμα, γεγονός που αποδεικνύεται και από το βάθος των δηλώσεών του. Τώρα όμως, που είναι σίγουρος, βγήκε και με ξεκάθαρες δηλώσεις έκανε τους χουλιγκάνους να χάσουν τον ύπνο τους.
Αφήσαμε για το τέλος τους άμεσα εμπλεκόμενους, τους οπαδούς και τη διοίκηση του ΠΑΟΚ. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, «η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα ή σαν τραγωδία» και ο ΠΑΟΚ είναι ίσως η μοναδική περίπτωση που αυτό επιβεβαιώνεται. Οι εικόνες των οπαδών που σπάνε, καίνε και καταστρέφουν την Τούμπα, με αίτημα να φύγει ο πρόεδρος της ομάδας, είναι εδώ και πολλά χρόνια επαναλαμβανόμενες. Κάθε τρία –τέσσερα χρόνια ο ΠΑΟΚ βρίσκεται στη δίνη μιας εμφύλιας σύγκρουσης μεταξύ οπαδών και προέδρου, παρά το γεγονός ότι άπαντες που έχουν σημείο αναφοράς την ομάδα ζουν και αναπνέουν για το καλό της.
Οι οργανωμένοι οπαδοί εδώ και δεκαετίες έχουν φάει το παραμύθι ότι για τα στραβά που συμβαίνουν στην ομάδα τους φταίει το αθηναϊκό κατεστημένο. Δεν έχουν καταλάβει ή δεν θέλουν να καταλάβουν ή, για να είμαστε περισσότερο ακριβείς, αυτοί που βολεύονται με την κατάσταση που επικρατεί στην ομάδα δεν τους αφήνουν να καταλάβουν, ότι από τη στιγμή που το ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό και τα πάντα καθορίζονται από τις οικονομικές δυνατότητες του καπιταλιστή που επενδύει στην ομάδα, ο ΠΑΟΚ (το ίδιο ισχύει και για τις άλλες ομάδες της πόλης) δεν μπορεί να είναι πρωταγωνιστής στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Η Θεσσαλονίκη οικονομικά δε μπορεί να συναγωνιστεί την Αθήνα, συνεπώς οι ομάδες της πόλης θα βλέπουν συνεχώς την πλάτη των αθηναϊκών. Το πρόβλημα είναι καθαρά οικονομικό και όσοι δεν το βλέπουν είναι συνένοχοι ή βλάκες. Οι επικεφαλής των οργανωμένων χρησιμοποιούν την αναμφισβήτητη αγάπη των οπαδών της ομάδας, για να μπορούν να διαπραγματεύονται με τον εκάστοτε ιδιοκτήτη το μερτικό τους από τον ΠΑΟΚ, οι πολιτικοί της Θεσσαλονίκης βολεύονται με την υπάρχουσα κατάσταση, αφού ανά τακτά χρονικά διαστήματα ρυθμίζουν τα χρέη ή βρίσκουν «επενδυτές» προκειμένου να βγει η ομάδα από το οικονομικό αδιέξοδο που την οδηγούν οι «σωτήρες» της, εξαργυρώνοντας την προσφορά τους σε ψήφους, και τέλος οι «ανιδιοτελείς εργάτες» του ελληνικού αθλητισμού, που στελεχώνουν τη διοίκηση της ομάδας, κάνουν την αρπαχτή τους, πριν αναγκαστούν από την «λαϊκή οργή» να εγκαταλείψουν την ομάδα.
Μια κακόγουστη θεατρική παράσταση διαδραματίζεται και στις μέρες μας στον ΠΑΟΚ, η οποία ευτυχώς φτάνει στο τέλος της, χωρίς να υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες. Ο Γούμενος είναι έτοιμος να τα παρατήσει, ο Ορφανός και ο Βενιζέλος ψάχνουν τον επόμενο σωτήρα της ομάδας και οι οπαδοί της σύντομα θα δουν τον αγώνα τους εναντίον του Γούμενου να δικαιώνεται. Αυτό που θα αργήσουν να δουν είναι την ομάδα τους να πρωταγωνιστεί, αλλά γι’ αυτό φταίει το αθηναϊκό κατεστημένο και δυστυχώς η στήλη δεν έχει τη δυνατότητα να τους ξυπνήσει…
