Μεροκλάματο
«Εκείνη η ιδιόμορφη αρρώστεια, που από το 1842 λυμαινόταν ολόκληρη την ήπειρο, ο κοινοβουλευτικός κρετινισμός, που όσους προσβάλλει τους αιχμαλωτίζει, τους δένει σ’ ένα κόσμο φανταστικό και τους αφαιρεί κάθε αντίληψη, κάθε ανάμνηση και κάθε κατανόηση του σκληρού εξωτερικού κόσμου…» (Κάρολος/18η Μπρυμαίρ)
Δόξα πατρί και υιώ…
♦ «Μουσική, πανό, περίπτερα, ερωτηματολόγια σε επτά γλώσσες για τη συμμετοχή στα κινήματα, τούρκικες τυρόπιτες, καφές των Ζαπατίστας, “έρωτας στα χρόνια της χολέρας”, χαμένοι σύντροφοι από παλιά με το “όπλο παραπόδας” όμως να χαμογελούν και να κοιτάζουν αλλού για να κρύψουν τη συγκίνησή τους…». Γλαφυρή περιγραφή του Φλόρουμ στην εφημ. Αριστερά, 19-05-06, ή πως ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις…
♦ Με τα δύο πόδια σε δύο βάρκες: «Εντελώς συμβολικά και προς τεκμηρίωση όσων υποστηρίζουμε, το 4ο ΕΚΦ είχε αυτό το χαρακτήρα, τη στιγμή που ο Μπερτινότι εκλεγόταν πρόεδρος της Κάτω Βουλής στην Ιταλία και κήρυττε πως η χώρα είναι σε πένθος για το θάνατο τριών καραμπινιέρων στο Ιράκ, ενώ στην Αθήνα διαδήλωναν 80-100 χιλιάδες κόσμου ενάντια στον πόλεμο…» (Αριστερά, 19-05-06). Δηλαδή οι τραβεστί και οι τρανσέξουαλ έχουν και την (μπρος ή πίσω) αντιιμπεριαλιστική πλευρά τους; (Μην το γαμπίμπιπ κιόλας, δηλαδή!).
♦ «Ζήτω η ζωή, ζήτω η ζωή!» ανέκραξε η Χάιντι Τζουλιάνι, όπως και ο πατέρας του συντρόφου Κάρλο Τζουλιάνι, κωλοοπορτουνιστής του κερατά, που -αμφότεροι- τόλμησαν να πατήσουν στο πτώμα του δολοφονημένου «προβοκάτορα» γιου τους για να προωθήσουν τα «νταβατζιλίκια» (του Φλόρουμ η δεύτερη, της CGIL (;) ο πρώτος).
♦ Να και η τηλεοπτική καβάτζα του Φλόρουμ (εκπομπή της ΕΤ-1, 28-05-06, 12 το βράδυ). Οχι, όχι, δεν έχουν την αρωγή του κράτους…
♦ Γιουροβίζιον Lordi – Εμείς Lorda.
♦ «Δύο ήταν οι κύριες αδυναμίες του 4ου ΕΚΦ από ελληνικής πλευράς. Η πρώτη αφορά τη χαμηλή συμμετοχή του λαϊκού στοιχείου αλλά και τη λαϊκότητα του γεγονότος. Η διοργάνωση δεν χρωματίστηκε από την παρουσία των λαϊκών στρωμάτων, ούτε από την παρουσία του κόσμου της δουλειάς και τους αγώνες που δίνουν το τελευταίο διάστημα. Καθ’ όλη την προετοιμασία του ΕΚΦ δεν έγιναν προσπάθειες γνωστοποίησης του γεγονότος προς αυτά τα στρώματα. Ουσιαστικά ήταν μια μάχη που δε δόθηκε ποτέ. Και ενώ αντικειμενικά υπήρχαν οι προϋποθέσεις αλλά και οι ιδέες δεν καταβλήθηκε καμία προσπάθεια στην κατεύθυνση αυτή» (εφημ. Αριστερά, 19/05/06). Τί χρείαν έχομεν (άλλων) μαρτύρων; (Με το λαό, για το λαό, χωρίς το λαό…).
♦ «Το λιθουανικό θέατρο είμαι εγώ» δηλώνει με… μετριοφροσύνη ο σκηνοθέτης (της παράστασης Οιδίπους Τύραννος) Οσκάρας Κορσουνόβας (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 26/05/06).
♦ 48σέλιδη η ΑΥΓΗ (26.05.06). Με 31 δημοσιεύσεις-Προκηρύξεις-Ισολογισμούς. (Ε, ρε γλέντια!) Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι η Κομισιόν θέλει να χτυπήσει εμπόρους και μεσάζοντες στο εμπόριο φρούτων και λαχανικών. Πώς; Μα… φτιάχνοντας ιστοσελίδα καταγγελιών (πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά η ευρωλιγούρα).
♦ «Ενδεχομένως να καταστεί αναγκαία μια στρατιωτική επέμβαση (σ.σ. στο Νταρφούρ) αρκεί να γίνει κατόπιν προσεκτικής μελέτης και συνδυαστικά, από αφρικανικές δυνάμεις και άνδρες του ΟΗΕ» (από συνέντευξη του Ν. Τσόμσκι στο Ηράκλειο Κρήτης – Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 24/05/06). Ο κ. καθηγητής μπέρδεψε το Νταρφούρ με το… Καρφούρ (αλλιώς το λέμε ελληνικά…).
«Ο πολίτης σημαίνει δικαιώματα και αλληλεγγύη, την κατ’ εξοχήν κοινωνική αρετή που μετατρέπει τα ζώα σε πολιτικά ζώα. Δηλαδή ανθρώπους. Χρόνια πολλά. Λιάνα Κανέλλη- Βουλευτής ΚΚΕ» (εφημ. Αλληλέγγυος Πολίτης – (λέγε με Χριστόδουλο) 25-31/5/06. Λιάνα, ξυπνάς μέσα μου το… ζώο.
♦ «Γρίπη των πτηνών: Φόβοι για μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο» (CITY PRESS, 25/5/06). Φτου! Πάλι τον πούλο!
♦ «Υπενθυμίζεται ότι ο “Ρ” επέλεξε να παρουσιάσει χωρίς δικά του σχόλια τις απόψεις αυτές (σ.σ.: των κινέζων επισήμων – από την επίσκεψη αντιπροσωπείας του Περισσού στην Κίνα) εκτιμώντας ότι με τον τρόπο οι αναγνώστες του μπορούν κάλλιστα να προβληματιστούν και να εξάγουν ορισμένα συμπεράσματα» (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 26/05/06). Πού πήγε η… σοσιαλιστική Κίνα; Διχασμός περισσοαπόψεων ή «ελαφρά» αποστασιοποίηση;
♦ Ολα τα ‘δε η «Διεθνής Αντικαπιταλιστική Αντιιμπεριαλιστική Συνάντηση της Αθήνας» στο ψήφισμά της (βλ. ΠΡΙΝ, 28/05/06), αλλά πολιτικούς κρατούμενους στην Ελλάδα δεν… πήρε χαμπάρι.
♦ Λύσσαξε η τσαούσα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (26/05/06) την επαύριο της φοιτητικής πορείας της 23/05/06: από Πάσχο Μανδραβέλη μέχρι ρεπορτάζ και κύριο άρθρο «κατέφυγε» στα έξαλλα «κοινωνικοαυτοματικά» όπλα. Από την μήνι της δε ξέφυγε ούτε ο φτωχός Περισσός του οποίου «σύρει τα εξ αμάξης» ο Α. Καρκαγιάννης (Τζούζει!)
Βασίλης
