H δεύτερη εκτέλεση του Αλέξη Γρηγορόπουλου (Το στεφάνι έγραφε Ε.Κ. και Β.Σ. - non in memorian)
Η πολλαπλή εκτέλεση της εργατικής τάξης και της εργαζόμενης κοινωνίας
When BP Gives You Oil Spills, Make Molotovs!
Λυσσάξανε κάποιες τσαούσες με το βίντεο της ΚΟΝΤΡΑΣ για τις συντάξεις (γι’ αυτό και παραθέτουμε τον Λένιν παρακάτω)
♦ Athens Sprite (και εύπεπτο και φιλοΓΣΕΕτικο).
♦ «Ολοι και όλα για μαζικό λαϊκό παρατεταμένο ξεσηκωμό»! (από προκήρυξη του ΚΚΕ μ-λ). ΚΑΙ να θυμίζει λίγο Μάο, ΚΑΙ να συμβαδίζει με τη ΜΗ ΒΙΑ…
♦ Προσφορά ένα περιπολικό στην ΕΛΑΣ και τον δήμο Πανοράματος (μπατσική αυτοδιοίκηση).
♦ «Τη στιγμή που στις κεφαλαιοκρατικές χώρες, τρία χρόνια ύστερα από την κρίση του 1930-1933, άρχιζε νέα οικονομική κρίση, στην ΕΣΣΔ σ’ όλη αυτή την περίοδο η άνοδος της βιομηχανίας συνεχίστηκε ακατάσχετη. Ενώ η παγκόσμια κεφαλαιοκρατική βιομηχανία έφτανε στο σύνολό της στα μέσα του 1936, μόλις τα 95-96% του επιπέδου του 1929 για να μπει το δεύτερο εξάμηνο του 1937 σε καινούρια οικονομική κρίση, η βιομηχανία της ΕΣΣΔ, στο τέλος του 1937 έφτασε στην ολοένα και πιο μεγάλη άνοδό της, τα 498% του επιπέδου του 1929 και σε σύγκριση με το προπολεμικό επίπεδο αυξήθηκε πάνω από εφτά φορές». [Ιστορία Π.Κ.Κ.(μπ), β’ τόμος].
♦ «Στον κώδικα των Ορθόδοξων Εβραίων, ο αυνανισμός αποτελεί το μεγαλύτερο αμάρτημα, που σε διάφορες περιόδους της Εβραϊκής Ιστορίας ετιμωρείτο με θάνατο, γράφει ο Kinsey και σχολιάζει: “Ελάχιστοι λαοί καταδίκασαν τον αυνανισμό τόσο αυστηρά όσο οι Εβραίοι. Οι Ταλμουδικές αναφορές και μελέτες θεωρούν τον αυνανισμό μεγαλύτερο αμάρτημα από την εξωγαμιαία συνουσία. Σύμφωνα με τον Εβραϊκό Κώδικα, για τις εξωγαμιαίες και τις προγαμιαίες επαφές αναγνωρίζονται κάποια ελαφρυντικά σε ορισμένα άτομα, αλλά δεν αναγνωρίζεται κανένα ελαφρυντικό για τον αυνανισμό. Βέβαια, η λογική αυτής της προγραφής συνδεόταν με την αναπαραγωγική βάση της σεξουαλικής φιλοσοφίας των Εβραίων, και λόγω αυτής θεωρούνταν ανωμαλία, διαστροφή ή αμάρτημα, οποιαδήποτε δεν εμπεριείχε τη δυνατότητα ενός (αναπαραγωγικού) αποτελέσματος”. Αυτή η αντίληψη υιοθετήθηκε, ουσιαστικά ανόθευτη, πρώτα από την Εκκλησία και στη συνέχεια από την Ιατρική, με αποτέλεσμα, όπως παρατηρεί ο Kinsey, οι προγραφές του Ταλμούδ να είναι σχεδόν όμοιες με τις αντίστοιχες των σημερινών νομικών κωδίκων που αφορούν τη σεξουαλική συμπεριφορά». (T. Szaz, Η βιομηχανία της τρέλας, τ. β’) Εδώ να πούμε ότι πρέπει να κοπεί η μαλακία περί «προοδευτικής» HAARETZ (μετά και το τελευταίο βίντεο μαϊμού της MOSAD που η συγκεκριμένη εφημερίδα υιοθέτησε αβλεπί).
♦ «Είναι ανάγκη να αφομοιώσουμε αυτήν την αναμφισβήτητα αλήθεια, ότι ο μαρξισμός πρέπει να μελετά την ίδια τη ζωντανή ζωή, τα ακριβή γεγονότα της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ και να μην εξακολουθεί να αγκιστρώνεται από θεωρία της χθεσινής ημέρας…» (Λένιν). Αφιερωμένο σε πολλούς…
♦ «Εργαζόμενοι στο λιμενικό» οι λιμενόμπατσοι (με τη γνωστή δράση) (Ριζοσπάστης, 9-6-10). ΚΑΙ με τους ναυτεργάτες ΚΑΙ με τους λιμενόμπατσους (σύγκρουση να μην υπάρξει, έτσι;). Και, βέβαια, ΔΕΝ είναι καινούριο αυτό: βλ. και Ριζοσπάστη, 24-7-03, «Ενστολη διαμαρτυρία».
♦ Μέσα στους ποικίλους αντιπάλους των FARC-EP ήρθε να προστεθεί κι ένα «περισπούδαστο» άρθρο που καταφέρεται κατά της «απαγωγής» ως μεθόδου του επαναστατικού αγώνα. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Απόψεις όπως «η αφαίρεση της ελευθερίας τόσο από πλούσια όσο και από φτωχά (ιδιωτικοί στρατιώτες και αστυνομικοί) ανθρώπινα πλάσματα…» είναι το λιγότερο προκλητικές, όμως αλλού είναι το θέμα: τα διαπιστευτήρια που μια σειρά άτομα και συλλογικότητες ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ να δίνουν (τώρα πλέον, που σφίγγουν οι κώλοι…).
♦ Ριζοσπάστης («Η άποψή μας»), 9-6-10: «Για να διεκδικήσει το λαϊκό κίνημα μιαν άλλην εξουσία και οικονομία, προς όφελος των εργαζομένων και του λαού». Στο «λαό», βεβαίως, περιλαμβάνονται τάξεις και τάξεις (οι οποίες ως γνωστόν ψηφίζουν στις εκλογές…).
♦ Το σφύριξε γρήγορα ο εθνικός Λάκης: «Το ΔΝΤ δεν υποδεικνύει το σφάξιμο των συντάξεων» (Τσαντίρι, 8-6-10).
♦ Μαύρη-μαυρίλα βλέπει το SARAJEVO (τ. 41), αλλά μέχρι εκεί… (άρθρο «Μια διαδήλωση διαμαρτυρίας»).
♦ Τι γλείψιμο κι αυτό (του ΓΑΠ, στο πράσινο ΠΟΝΤΙΚΙ, 3-6-10).
♦ ΠΙΣΩ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΣΑΝΤ, ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΣΑΣ!
♦ Ξέρει προς τα πού κοιτάζει ο Δένδιας όταν δηλώνει (FREE SUNDAY, 6-6-10) ότι «οι εξελίξεις μπορεί να ξεπεράσουν το υπάρχον πολιτικό σκηνικό».
♦ Ο Μ. Ανδρουλάκης δεν έγραφε για την περεστρόικα, ο Μ. Ανδρουλάκης δεν ήταν «παιδί» του Χαρίλαου; Ο Μ. Ανδρουλάκης δεν ψήφισε τα μέτρα ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ;
♦ «Και εξηγούμαι αμέσως: Ηδη από την επαύριο της εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ άρχισε ένας διάλογος, που παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις, γύρω από τα ζητήματα της άσκησης της πολιτικής εξουσίας, της οικονομικής ανάπτυξης, των εθνικών συμφερόντων. Απαιτήθηκε μια εφ’ όλης της ύλης συζήτηση των πολιτικών, οικονομικών και θεωρητικών προβλημάτων: “Κρίμα γιατί αν δεν ανοίξει κάποτε αυτή η συζήτηση θα συνεχίσουμε και του χρόνου και του αντιχρόνου να κουβεντιάζουμε αποκλειστικά για τη συγκυρία” γράφει ο Μ. Παπαγιαννάκης και πολλοί άλλοι που αγωνιούν για την πρόοδο του τόπου». (Περιοδικό ΘΕΣΕΙΣ, τεύχος 1, Οκτώβρης-Δεκέμβρης 1982). Η ανανεωτική αριστερά, οι αγωνίες της και οι «προτάσεις» της… (να μην ξεχνάμε και τον Περισσό, βλ. Ριζοσπάστη εποχής, περί «αθροίσματος των δημοκρατικών δυνάμεων»).
♦ «Κλιμάκωση σε πολιτική κατεύθυνση» –συνέντευξη Τύπου Α. Παπαρήγα– διότι «η αντεπίθεση δεν μπορεί να είναι απλώς μόνο στις μορφές πάλης, μόνο στις απεργίες… η κλιμάκωση του αγώνα πρέπει να είναι στην πολιτική κατεύθυνση… να προκαλέσει ρήγματα στην πολιτική εξουσία». Και πού αλλού παραπέμπει αυτό; Στην απόφαση της «ΚΕ του ΚΚΕ» για τις τοπικές και περιφερειακές εκλογές του Νοέμβρη του 2010.
♦ Ενδιαφέρουσα η ανακοίνωση των FARC-EP (2-6-10) για το χτίσιμο του υδροηλεκτρικού σταθμού Πεσκαδέρο-Ιτουάνγκο στην Κολομβία.
Βασίλης
