♦ KAΠΟΤΕ ΑΝΤΑΡΤΕΣ – Χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες του ηρωικού Δημοκρατικού Στρατού πήραν το δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς μετά τον τριετή υπεράνθρωπο αγώνα τους ενάντια στο μοναρχοφασιστικό καθεστώς που επιβλήθηκε στον τόπο. Διασκορπίστηκαν σε σχεδόν όλες τις Λαϊκές Δημοκρατίες. Πολλοί δεν γύρισαν ποτέ στον τόπο που γι’ αυτόν έδωσαν αγώνα για να τσακίσουν τους μοναρχοφασίστες. Αλλοι έμειναν λόγω σκιερών διατάξεων για πάντα εξόριστοι, είχαν το δικαίωμα επαναπατρισμού μόνο οι «έλληνες το γένος». Πολλοί κατάφεραν και ήρθαν τα δύσκολα χρόνια πριν τη στρατιωτική δικτατορία. Αλλοι μετά από αυτήν, τριάντα χρόνια αργότερα. Κάποιοι μαχητές με τις οικογένειές τους έμειναν για πάντα πίσω… – ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΝΤΑΡΤΕΣ – Στην καπιταλιστική Ρωσία του σήμερα, όπου σύμβολα, σημαίες, ύμνοι, εικόνες που εξυμνούν τα χρόνια της Επανάστασης έχουν απαγορευτεί, στις 19 Μάη στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας 125 αντάρτες του ΔΣΕ μαζί με τις οικογένειές τους διαδήλωσαν με τα τιμημένα κόκκινα αστέρια των παρτιζάνικων τμημάτων τους και τις κόκκινες σημαίες, κάτω από τις απειλές των μπάτσων, αγνοώντας τους Νεοκαπιταλιστές και τους υποταγμένους οπορτουνιστές πάσης φύσεως – Εγγόνια και φίλοι μαχητών ΔΣΕ (αφίσα)
Από την κίτρινη αφίσα, που έχει μια φωτογραφία μαχητών του ΔΣΕ, κρατάμε κυρίως το «Πάντοτε αντάρτες». Ας μας επιτραπεί, όμως, μια παρατήρηση. Υπήρξε μια εποχή, που κράτησε πολλά χρόνια, στη διάρκεια της οποίας επιτρέπονταν σύμβολα, σημαίες, ύμνοι, εικόνες που εξυμνούν τα χρόνια της επανάστασης. Ομως και πάλι ήταν καπιταλισμός. Παλινορθωμένος, αλλά καπιταλισμός.
Από τα πιο επιτυχημένα συνθήματα που έχουμε δει γραμμένα σε τοίχους. Και ως προς το χωροταξικό του πράγματος και ως προς το περιεχόμενο του συνθήματος. Στον τοίχο των εκδόσεων «Αγρα». Εκεί που η «προοδευτική» εργοδοσία έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Εκεί που ξεσκίστηκαν οι μάσκες κάμποσων «προοδευτικών» και «αριστερών» διανοούμενων, που έσπευσαν να ταυτιστούν με την εργοδοσία ενάντια στον απολυμένο εργαζόμενο ή ένιψαν τα χέρια τους, όπως ο βιβλικός Πόντιος Πιλάτος.
♦ Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά μας τοίχους (σύνθημα στου Ψυρρή)
Πρέπει να παραδεχτούμε ότι μας μπέρδεψε ο ανώνυμος συνθηματογράφος. Εντάξει, τ’ αυτιά μας έχουν τοίχους, αλλά οι τοίχοι γιατί έχουν αυτιά; Μήπως εννοεί τους χαφιέδες; Οχι (και) στη χαφιεδολογία.
