Την έστησαν την Αίγυπτο χτες στο ματς με την Αργεντινή; Ετσι λένε οι Αιγύπτιοι. Οχι μόνο ο προπονητής και κάποιοι νεαροί παίχτες αλλά και ο Μοχάμαντ Σαλάχ που έχει φάει τα ευρωπαϊκά γήπεδα με το κουτάλι (Βασιλεία, Τσέλσι. Φιορεντίνα, Ρόμα και τέλος Λίβερπουλ με την τεράστια εννιαετή καριέρα) και οι παραστάσεις του είναι πολλές φορές περισσότερες απ’ όλων των συμπαικτών του μαζί και του Χοσάμ Χασάν, που είναι μεν ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στην Αίγυπτο, αλλά από Ευρώπη έπαιξε μόνο στη Νοσατέλ Ξαμάξ στην Ελβετία (προτού γίνει Ελβενία) και στον ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη.
Ο Σαλάχ ξέρει πότε τον στήνουν. Πέραν αυτού, είχε προσωπική συμμετοχή στις φάσεις που έγινε το στήσιμο. Μια γκολάρα του Ζίκο (μετά από ασίστ του Σαλάχ) ακυρώθηκε με τόσο προκλητικό τρόπο: γύρισαν τη φάση 80 μέτρα πίσω, ενώ η μπάλα είχε αλλάξει πόδια, οι Αιγύπτιοι είχαν διασχίσει ολόκληρο το γήπεδο και είχαν σκοράρει. Γύρισαν τη φάση πίσω για να δώσουν ένα φάουλ που ο διαιτητής δεν είχε δώσει.
Επνιξαν ένα πέναλτι υπέρ του Σαλάχ, χωρίς καν να ελέγξουν τη φάση από το VAR. Εσπρωχναν την Αργεντινή με κάθε τρόπο. Το Νο 6 της Αργεντινής (Μαρτίνες) έπαιζε μαν-του-μαν τον Σαλάχ, με το γνώριμο βρώμικο τρόπο των αργεντίνων αμυντικών. Αγκαλιάσματα, σπρωξίματα, πάση θυσία να μην πάρει τη μπάλα. Υπάρχει στο youtube ένα τριαντάλεπτο βίντεο που παρακολουθεί τον Σαλάχ σε όλο τον αγώνα. Ψάξτε το και θα δείτε τι τράβηξε ο Σαλάχ από τον Μαρτίνες, που όχι μόνο δεν πήρε κάρτα αλλά δεν του έγινε καν παρατήρηση.
[Στο ίδιο βίντεο θα δείτε και τι σημαίνει ηγέτης σε ομαδικό άθλημα. Ο Σαλάχ μιλάει συνέχεια στους συμπαίχτες του, τους δίνει οδηγίες, τους διορθώνει, αλλά το χαμόγελο δε φεύγει ποτέ από τα χείλη του. Ούτε ίχνος βεντετισμού από αυτόν τον τεράστιο παίχτη. Ακριβώς στον αντίποδα του Κριστιάνο Ρονάλντο].
Δείτε και τα στατιστικά: 13 φάουλ η Αργεντινή, 10 η Αίγυπτος – καμία κίτρινη η Αργεντινή, 4 η Αίγυπτος!
Μια ομάδα σαν την Αργεντινή, με ποιοτικούς παίχτες, αυτό το σπρώξιμο θέλει για να γυρίσει ένα ματς απέναντι σε μια ομάδα που οι παίχτες της (πλην Σαλάχ και καναδυό ακόμα) είναι λιγότερο ποιοτικοί, παίζουν όμως ομαδικά και με μεγάλο πάθος.
Για ποιο λόγο να στήσουν την Αίγυπτο; Follow the money που λένε οι Αμερικάνοι. Μόνο ο Μέσι έχει διαφημιστικά συμβόλαια αρκετές φορές υψηλότερου κασέ απότι ολόκληρη η εθνική Αιγύπτου. Πέρα από τα συμβόλαια, υπάρχει και η μυθολογία που έχει χτιστεί γύρω από τον συγκεκριμένο παίκτη (τον κορυφαίο όλων των εποχών).
Υπάρχει, όμως, και ένας ακόμα λόγος που έσπρωξε προς το στήσιμο. Το θάρρος του Χοσάμ Χασάν που πανηγύρισε την πρόκριση στους 16 με τη σημαία της Παλαιστίνης. Και το στόμα του που δεν έμεινε ούτε για μια στιγμή κλειστό.
Πέρα από τις δηλώσεις που έκανε μετά τη νίκη-πρόκριση επί της Αυστραλίας (εκεί που ο Σαλάχ είχε τα… καρύδια να χτυπήσει πέναλτι αλά Πανένκα, για να δώσει θάρρος και αυτοπεποίθηση στους συμπαίχτες του, όπως είπε), ο Χοσάμ Χασάν επανήλθε στο Παλαιστινιακό, στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου μια μέρα πριν από τον νοκ-άουτ αγώνα με την Αργεντινή. Κι όχι μόνο δεν τα μάσησε, αλλά υπήρξε ιδιαίτερα επιθετικός.
«Αν υπάρχει κάποιος στον κόσμο που δεν συμπάσχει με τον παλαιστινιακό λαό, τότε δεν είναι άνθρωπος, είτε είναι Αραβας, Ευρωπαίος ή Αμερικανός… Παντού στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης ή της Αμερικής, αν κάποιος βλάψει ένα ζώο, βλέπουμε να υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ζώων και ολόκληρος ο κόσμος αντιδρά. Αλλά έχει γίνει φυσιολογικό να ακούμε ότι δύο ή τρεις χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν σε μια μόνο μέρα εξαιτίας ενός πυραύλου… Ζούμε με θέρμανση το χειμώνα και με κλιματισμό το καλοκαίρι, ενώ οι Παλαιστίνιοι ζουν στο ύπαιθρο ή στις σκηνές, με κρύο ή με ζέστη, με πείνα και με λοιμώδεις ασθένειες… Αν δεν συνέπασχα μαζί τους, αν κάποιος δεν συμπάσχει μαζί τους, τότε δεν είναι άνθρωπος… Δεν έχει σχέση με τη θρησκεία. Είμαι πρώτα απ’ όλα άνθρωπος και μετά Αραβας ή οτιδήποτε άλλο. Ντροπή σε όλους μας και πρώτα απ’ όλα ντροπή σ’ αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις… Το μήνυμά μου, μέσω του ποδοσφαίρου, είναι το εξής: Σας παρακαλώ, όπως ακριβώς το σύνθημα της FIFA καλεί σε αλληλοσεβασμό, ελπίζω να υπάρχει σεβασμός στο δικαίωμα των ανθρώπων να ζουν».
Tα ίδια και μετά τον αγώνα με την Αργεντινή. Αφού κατήγγειλε το στήσιμο, με προσεκτικό τρόπο, να μην επισύρει καμιά τιμωρία για την ομάδα του, επανήλθε στους Παλαιστίνιους. Κι εκεί ο Χοσάμ Χασάν συναντήθηκε με τον Γιάννη Ρίτσο, χωρίς να το ξέρει και πιθανότερα χωρίς να γνωρίζει ούτε το όνομα του έλληνα κομμουνιστή ποιητή.
Στη χώρα που τα παιδιά πεθαίνουν, φορούν φανέλες της Αργεντινής, της Μπαρτσελόνα, της Μάντσεστερ Σίτι, της Ρεάλ, είπε ο αιγύπτιος κόουτς. Και συνέχισε συγκινημένος: Αυτοί που βλέπετε είναι άνθρωποι που σας αγαπούν, που αγαπούν το ποδόσφαιρο. Αλλά δολοφονούνται κι εσείς παραμένετε σιωπηλοί και κάνετε σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Δεν αισθάνεστε τίποτα; Δεν αισθάνεστε τίποτα; Το ποδόσφαιρο και τα αθλητικά μίντια και οι παίχτες θα έπρεπε να υποστηρίξουν αυτή την εξαιρετικά ανθρωπιστική υπόθεση.
Στις Γειτονιές του Κόσμου, το εκτενές ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, σε κάποιο σημείο του απευθύνεται στον Τζον (στους Αγγλους του Δεκέμβρη του 1944) και μιλάει για τον Παυλή, ένα παιδί που αγαπούσε το ποδόσφαιρο αλλά πούλησε τα παπούτσια του μέσα στην Κατοχή για να επιβιώσει αυτό και η οικογένειά του.
Ξέρεις για ποιον Παυλή σου λέω. Για εκείνο το παιδί – θυμάσαι; Πού να θυμάσαι Τζον; Κάνουνε πολύ θόρυβο τα τανκς σας…
Τι όμορφα παίζει, Τζον, η ομάδα σας η Άρσεναλ;…
Κι ο Παυλής έπαιζε όμορφα – μ’ όλο που είταν ξυπόλυτος…
Ειχε γερά ποδάρια – λιγο στραβά είν’ η αλήθεια, απ’ το ποδόσφαιρο, πολύ γερά ποδάρια και πλεμόνια κι εξυπνάδα και γερά κόκκαλα, Τζον, δεν μπορεί θα το ένιωσες, γι αυτο τα μάτια σου είταν τρομαγμένα – το ένιωσες …ο Παυλής αν και ξυπόλυτος έπαιζε, Τζον, σ’ όλες τις θέσεις και κυνηγός και μπακ και σέντερ χαφ (στη γλώσσα σου τα λέμε Τζον) ακόμα και τερματοφύλακας – τον καμάρωνε η μάνα του, κι εμείς τον καμαρώναμε…
τόσο γερές κλωτσιές, τόσο που παραξενευτήκαμε που δεν τα κατάφερε στο τελευταίο του παιχνίδι να δώσει μια κλωτσιά απο εκείνες τις γνωστές του και να τινάξει Τζον, το τανκ σου ως το Λονδίνο, ώσμε την κούτρα, Τζον, του κ. Τσώρτσιλ σας. Μα είταν, βλέπεις, ξυπόλυτος. Τι να σου κάνει; Σου μιλάω για τον Παυλή πούχε πουλήσει τα παπούτσια του – δεν αξιώθηκε να ξαναβάλει παπούτσι στα ποδάρια του κι έτσι ξυπόλυτος σκοτώθηκε ο Παυλής τον Δεκέμβρη κι έτσι ξυπόλυτα μείναν τα ποδάρια του. Δεν τα ‘λιωσε το τανκ σου, Τζον, τα πόδια του, κι έτσι ξυπόλυτος, Τζον, έτσι ξυπόλυτος ο Παυλής τώρα σεργιανάει στην ευθανασία.
Ο Χοσάμ Χασάν μπορεί να αποκλείστηκε από τους 8 του Παγκόσμιου Κυπέλλου, κέρδισε όμως την εκτίμηση κάθε ανθρώπου που αγαπάει την ελευθερία και τιμά την Αντίσταση. Ευχόμαστε μόνο να μην αντιμετωπίσει προβλήματα από τη στρατιωτική δικτατορία της χώρας του, που έχει απαγορεύσει κάθε εκδήλωση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό. Το γεγονός ότι είναι θρύλος του αιγυπτιακού ποδόσφαιρου (έχει το ρεκόρ γκολ σε επίπεδο εθνικής ομάδας, ένα σκαλί πάνω από τον Μοχάμεντ Σαλάχ) μπορεί να τον προστατεύσει.
