Από την πρώτη στιγμή πίστεψα και τάχθηκα στο πλευρό του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη, στην κοινή προσπάθεια να αναβαθμίσουμε την πατρίδα μας και να ενισχύσουμε, με σχέδιο και σοβαρότητα, όλους τους παράγοντες ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν υπήρξα ποτέ άνθρωπος πολιτικών φιλοδοξιών, ούτε επιδίωξα πολιτειακό ή άλλο αξίωμα. Η συμμετοχή μου στην Κυβέρνηση δεν ήταν αυτοσκοπός, αλλά συνειδητή επιλογή προσφοράς, ως συμβολή σε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα διακυβέρνησης που στοχεύει στην ενδυνάμωση της χώρας μας, στη θωράκιση των θεσμών και στην πρόοδο της κοινωνίας μας. […] Για μένα, πρώτιστο καθήκον είναι η προστασία της χώρας, της Κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας. Σε μια περίοδο που η πατρίδα μας έχει ανάγκη από σταθερότητα, αξιοπιστία και καθαρό πολιτικό λόγο, επιλέγω για σκοπούς διαφάνειας να παραιτηθώ, ώστε η δική μου παρουσία να μη συνεχίσει να εργαλειοποιείται εις βάρος των εθνικών μας επιδιώξεων και της συλλογικής προσπάθειας.
Χαράλαμπος Χαραλάμπους
(Μας δουλεύει ο μπατζανάκης του κύπριου προέδρου. Δεν βρήκε τίποτα πιο πρωτότυπο να πει, πέραν της «εθνικής προσφοράς». Αυτό, δηλαδή, που λένε όλοι οι αστοί πολιτικοί. Δεν καταλαβαίνει καν ότι αυτοδιαψεύδεται μέσα σε λίγες γραμμές, όταν λέει ότι δεν είχε ποτέ πολιτικές φιλοδοξίες, ούτε επεδίωξε πολιτειακό ή άλλο αξίωμα, ενώ έχει καταλάβει το Νο 2 πολιτειακό αξίωμα. Νο 2 όχι βάσει πρωτοκόλλου, αλλά βάσει πολιτικής πράξης. Ακόμα και οι πρωτάρηδες στην πολιτική ανάλυση γνωρίζουν πως στα προεδρικά συστήματα ο «προσωπάρχης» του προέδρου είναι ο αντ’ αυτού, ο άνθρωπος μπροστά στον οποίο «βαράνε προσοχές» οι υπουργοί και οι κρατικοί παράγοντες. Οταν λοιπόν καταλαμβάνεις τέτοιο πόστο, είσαι «τίγκα» στις πολιτικές φιλοδοξίες. Και όταν υποστηρίζεις το αντίθετο, είσαι -απλούστατα- ένας χαμηλού επιπέδου υποκριτής. Αλήθεια, δεν υπήρχε άλλος για ν’ αναλάβει το πόστο του αντ’ αυτού, εκτός από τον μπατζανάκη του προέδρου, που δεν είχε μάλιστα πολιτικές φιλοδοξίες; Πόσο φτηνό… Αμ το άλλο; Παραιτήθηκε, λέει, για να προστατέψει τα εθνικά συμφέροντα. Ωπα, ρε μεγάλε. Επειδή παραιτήθηκες, θα πάψει η «εργαλειοποίηση εις βάρος των εθνικών επιδιώξεων», αν υπάρχει κάτι τέτοιο; Το επιχείρημα δεν στέκει ούτε σε διαγωνισμό… μωρίας. Αν αναλάμβανες κάποια ευθύνη προσωπίκά, θα το συζητούσαμε. Αλλά εσύ παραιτήθηκες δηλώνοντας ότι φεύγεις «με αίσθημα υπερηφάνειας για όσα επιτεύχθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια». Οπότε, αν υποτεθεί ότι η επίθεση αφορά τις «εθνικές επιδιώξεις» -αν, λέμε- αυτοί που την οργανώνουν δεν έχουν κανένα λόγο να τη σταματήσουν. Ούτε τα αποτελέσματα της επίθεσης θα είναι λιγότερο οδυνηρά για τον μπατζανάκη σου)
