Κάθε χρόνο στο συνέδριο των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών συμμετέχουν μέλη της κυβέρνησης. Και λένε καλά λόγια για το ρόλο της ιδιωτικής ασφάλισης. Οι τοποθετήσεις τους, όμως, ήταν πάντοτε προσεκτικές. Το περισσότερο που μπορούσαν να φτάσουν ήταν να αναγνωρίσουν στην ιδιωτική ασφάλιση σημαντικό συμπληρωματικό ρόλο. Την περιόριζαν, δηλαδή, πέραν της κοινωνικής ασφάλισης (υποχρέωσης του κράτους), ως ένα προνόμιο εκείνων που μπορούσαν να πληρώσουν για ένα ατομικό συμβόλαιο ή να συμμετάσχουν σ' ένα ομαδικό συμβόλαιο.
Ακόμα και σε επίπεδο θέσμισης, στην ιδιωτική ασφάλιση αναγνωριζόταν ρόλος στα λεγόμενα «επαγγελματικά ταμεία», τα οποία θεσπίστηκαν -αν θυμόμαστε καλά- το μακρινό 2001, επί υπουργίας Ρέππα, χωρίς όμως και να «περπατήσουν» στην πράξη. Οσο αντέχει η κοινωνική ασφάλιση, σμικρύνονται τα περιθώρια της ιδιωτικής ασφάλισης. Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, που το εισόδημα της μεγάλης μάζας των εργαζόμενων συμπιέζεται σε επίπεδα φτώχιας (ή και κάτω απ' αυτά). Σ' αυτές τις συνθήκες, έπαψαν και οι υπουργοί να πιέζονται να «στολίσουν» με ρόδινα χρώματα την ιδιωτική ασφάλιση. Κάτι τέτοιο θα ακουγόταν ως πρόκληση προς τους πένητες εργαζόμενους.
Φέτος όλα άλλαξαν. Ο Μηταράκης, ως υφυπουργός αρμόδιος για την κοινωνική ασφάλιση, πήγε στο συνέδριο των ασφαλιστικών εταιριών και φρόντισε να στείλει το μήνυμα (βιντεοσκοπημένη συνέντευξη στο nextdeal.gr): «Θεωρώ ότι μπορούμε να δουλέψουμε μαζί με την ασφαλιστική αγορά, να δουλέψουμε μαζί με τους θεσμικούς επενδυτές για να στηρίξουμε το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα».
Από άποψη αρχών, είναι η πρώτη φορά -απ' όσο μπορούμε να θυμηθούμε- που αρμόδιος υπουργός αναγνωρίζει στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες ρόλο στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα. Το σύστημα αυτό, μολονότι καταληστεύθηκε από κυβερνήσεις και καπιταλιστές επί δεκαετίες, υπήρξε πάντοτε τμήμα του ευρύτερου δημόσιου τομέα και δεν αποσκοπούσε σε αποκόμιση κέρδους. Εκανε αποθεματοποίηση και συνέλεγε τις τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές, προκειμένου να καταβάλλει τις συντάξεις και τις υπόλοιπες ασφαλιστικές παροχές. Καμιά ιδιωτική ασφαλιστική εταιρία δεν μπορούσε να έχει ρόλο σ' αυτό, καθότι αυτές οι εταιρίες έχουν ως σκοπό το κέρδος. Η καταλήστευση του συστήματος γινόταν με πλάγιους τρόπους, ενώ τυπικά αυτό λειτουργούσε μη κερδοσκοπικά.
Περιμένουμε να δούμε το περιεχόμενο του νομοσχέδιου που θα καταθέσει η κυβέρνηση για το «νέο σύστημα επικουρικής ασφάλισης», που σίγουρα δε θα είναι όπως το περιγράφει ο Μηταράκης. Στην πραγματικότητα, σκοπεύουν να καταργήσουν την επικουρική ασφάλιση. Για τους μεν παλιούς συνταξιούχους και εργαζόμενους να ενσωματώσουν τα ψίχουλα επικουρικής σύνταξης που δίνονται σήμερα στην κύρια σύνταξη (γιατί δε θα υπάρχουν πλέον πόροι στο σύστημα, αφού δε θα υπάρχει επικουρική ασφάλιση για όσους θα μπαίνουν στο σύστημα από τώρα και μετά ), για δε τους νεοεισερχόμενους να μετατρέψουν την επικουρική ασφάλιση σε ομαδικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο σε εταιρία της επιλογής του εργοδότη τους.
ΥΓ. Οπως μας ενημέρωσε ο Μηταράκης, με δελτίο Τύπου από το προσωπικό του Γραφείο (ο Βρούτσης δεν του αφήνει πολλά περιθώρια), στην ομιλία του «τόνισε και την πρόθεση της κυβέρνησης να προβεί σε σημαντικές μειώσεις των ασφαλιστικών εισφορών, προς ενίσχυση της οικονομίας, με παράλληλη μείωση του μη μισθολογικού κόστους για τους εργοδότες και αύξηση του καθαρού εισοδήματος για τους εργαζομένους». Αυτά είναι… μηταράκεια οικονομικά. Αν μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές, οι μεν καπιταλιστές θα αυξήσουν το ποσοστό της υπεραξίας που κλέβουν από τους εργάτες, οι δε εργάτες θα οδηγηθούν σε μείωση του λεγόμενου ανταποδοτικού μέρους της σύνταξης, λόγω μείωσης των καταβαλλόμενων εισφορών. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια.
Π.Γ.
