Οταν, στα τέλη Μάη, διέρρευσε ότι η Ολομέλεια του ΣτΕ απέρριψε τις προσφυγές για τα αναδρομικά των συνταξιούχων και των δημόσιων υπαλλήλων από τα καταργημένα δώρα (Πάσχα, άδειας, Χριστουγέννων), ανατρέποντας προηγούμενη θετική απόφαση του ΣΤ' Τμήματος του ίδιου δικαστηρίου, η πρόεδρος του ΣτΕ Αικατερίνη Σακελλαροπούλου εξέδωσε μια οργισμένη ανακοίνωση, απειλώντας εμμέσως τους δημοσιογράφους, υπενθυμίζοντας «τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την διαπίστευση στο ΣτΕ και τη δημοσιογραφική δεοντολογία»!
«Οι δικαστικές αποφάσεις λαμβάνουν υπόσταση και είναι ανακοινώσιμες μόνο με τη δημοσίευσή τους», έλεγε η πρόεδρος του ΣτΕ. Δύο περίπου μήνες από τότε, η απόφαση εκδόθηκε επισήμως, οπότε η κ. Σακελλαροπούλου έμεινε με την (ιταμή) ανακοίνωση στο χέρι. Αλλωστε, η ίδια, τίμησε τον θεσμικό της ρόλο, ψηφίζοντας κατά των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων και υπέρ της κυβέρνησης και της τρόικας (για να λέμε τα πράγματα απλά, χωρίς νομικές φιοριτούρες).
Η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ πάρθηκε με ευρύτατη πλειοψηφία: 25-6 (μειοψήφισαν: Καραμανώφ, Γράβαρης, Μαντζουράνης, Ραφτοπούλου, Κόμβου, Παπαδημητρίου). Και η κεντρική της ιδέα, όπως τη δημοσιοποίησε η ΑΔΕΔΥ, αναφέρει:
«Τα επιδόματα εορτών και αδείας δεν συνιστούν απόλυτα προνόμια και ο περιορισμός των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων με την κατάργησή τους δικαιολογείται για λόγους γενικότερου δημοσίου συμφέροντος που αποσκοπεί στην διασφάλιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης και στην μείωση των δημοσίων δαπανών της χώρας και ανταποκρίνεται στους στόχους που επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Ενωση, δηλαδή στην διασφάλιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας των κρατών μελών που έχουν ως νόμισμα το ευρώ και στην εξασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της ζώνης του ευρώ…. Κατά συνέπεια οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων ακόμη και μετά την κατάργηση των δώρων εξασφαλίζει αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τόσο σε σχέση με όσους διαβιούσαν στα όρια της φτώχειας όσο και με όσους απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα λαμβάνοντας τον κατώτατο βασικό μισθό και ημερομίσθιο».
Δε θα κάνουμε καμιά κριτική. Οχι γιατί οι δικαστικές αποφάσεις είναι υπεράνω κριτικής (κάθε άλλο), αλλά επειδή η επιχειρηματολογία «μιλάει». Εκείνο που πρέπει να σχολιάσουμε εμείς είναι η αλληλουχία των σκέψεων που παρουσιάζει αυτή η στυγνή επιχειρηματολογία.
1. Τα δώρα και το επίδομα άδειας είναι ελαστικά μεγέθη, που η κυβέρνηση μπορεί να τα μειώνει ή να τα κόβει.
2. Ο,τι υπαγορεύεται από τους ευρωκράτες πρέπει να εφαρμόζεται, άνευ σχολιασμού.
3. Οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να είναι ευχαριστημένοι και μετά την κατάργηση των δώρων, γιατί και πάλι παίρνουν περισσότερα απ' όσους έχουν εξαθλιωθεί εντελώς και από τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα που παίρνουν το βασικό.
Προσέξτε λίγο το τελευταίο. Η σύγκριση ετήσιων εισοδημάτων των δημόσιων υπαλλήλων γίνεται με τους πιο φτωχούς απ' αυτούς. Δε γίνεται με τους πιο πλούσιους. Για παράδειγμα μ' εκείνους που έχουν εισοδήματα (από διάφορες πηγές) πάνω από 100.000 το χρόνο. Τα κέρδη των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, τα κέρδη που εισπράττουν οι καπιταλιστές ως επιχειρηματική αμοιβή (η οποία αποτελεί δαπάνη για την επιχείρηση), οι τεράστιοι μισθοί των κάθε είδους μανατζαραίων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, είναι ιερά και απαραβίαστα. Το ΣτΕ εμφανίζεται ως υπέρμαχος της ισότητας. Της ισότητας προς τα κάτω, όμως, όχι προς τα πάνω.
Το ΣτΕ, έγραφε προ καιρού η εφημερίδα μας, είναι δικαστήριο φτιαγμένο για να υπερασπίζεται το δίκαιο του μονάρχη. Μονάρχης δεν υπάρχει πια στην Ελλάδα, όμως το καπιταλιστικό σύστημα και το κράτος του είναι ανώτερα από μονάρχη.
Π.Γ.
