♦ Φίλος αναγνώστης βρέθηκε πριν από μερικές μέρες στο Νοσοκομείο των Χανίων, τράβηξε τη φωτογραφία και μας την έστειλε. Για να θυμηθούμε τον δικό μας Κωστή, τον Κωστή των φτωχών και των αδικημένων, τον γιατρό της αλληλεγγύης και του αγώνα. Το κεντρικό αμφιθέατρο του Κρατικού Νοσοκομείου Χανίων φέρει το όνομα του Κωστή Νικηφοράκη από το 2017, επέτειο των δέκα χρόνων από τον πρόωρο θάνατό του.
♦ Αυτή η μόρφωση μοιράζει χειροπέδες (ανυπόγραφο σύνθημα στην πλατεία Αγίου Θωμά στο Γουδή)
Αλλο θέλει να πει ο συνθηματογράφος, όμως εμείς δραττόμαστε από την αναφορά στις χειροπέδες για να επισημάνουμε την επικείμενη, μέσα στο κατακαλόκαιρο, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το φθινόπωρο που θα ξανανοίξουν οι σχολές, οι φοιτητές θα βρεθούν αντιμέτωποι μ' αυτή την πρόκληση. Καλούνται, λοιπόν, να ξαναζωντανέψουν τις καλύτερες παραδόσεις του φοιτητικού κινήματος. Το ότι ο νόμος θα είναι ψηφισμένος δε λέει τίποτα. Για την ακρίβεια, έχει ξαναγίνει. Ο περιβόητος νόμος 815, ψηφίστηκε κατακαλόκαιρο. Τον Αύγουστο του 1978. Από την κυβέρνηση του Καραμανλή του πρεσβύτερου με υπουργό Παιδείας τον Βαρβιτσιώτη τον πρεσβύτερο. Ενώ η ΕΦΕΕ, στην οποία κυριαρχούσαν το ΠΑΣΟΚ και ο Περισσός σφύριζε αδιάφορα και πέταγε τη μπάλα στην εξέδρα, ένα δυναμικό και συνεχώς ογκούμενο κύμα καταλήψεων ξεσπά από το φθινόπωρο του 2019, αψηφά τη σκληρή κρατική καταστολή και αναγκάζει τον ίδιο τον Καραμανλή να βγει και να ανακοινώσει από την τηλεόραση την απόσυρση του αντιδραστικού νόμου.
♦ Επιτέλους, επιστροφή για την «Εποχή» στις ευκολίες της αντιπολίτευσης. Θα μπορεί πλέον να αμολάει αριστερές, ου μην και αντικαπιταλιστικές κορόνες, αντί οι συντάκτες της να σπάνε τα κεφάλια τους για να βρουν τρόπους να δικαιολογήσουν πότε τους ύμνους του Τσίπρα προς τον Τραμπ, πότε τους θερμούς εναγκαλισμούς με τους μακελάρηδες σιωνιστές και πότε τους σκληρούς αντιλαϊκούς νόμους των Μνημονίων. Καθώς μάλιστα η κυβέρνηση Μητσοτάκη προτάσσει το δόγμα «νόμος και τάξις», τα πράγματα για τους «δικαιωματιστές» της το πάλαι «ανανεωτικής Αριστεράς» γίνονται παιχνιδάκι. Τα παίζουν στα δάχτυλα αυτά. Τα φαινόμενα, όμως, συχνά απατούν. Μπορεί η ρητορικού τύπου αντιπολίτευση στη ΝΔ να είναι εύκολη υπόθεση, όμως η πρακτικού τύπου εσωτερική αντιπολίτευση είναι δύσκολη. Ο Τσίπρας και η παρέα του ανοίγουν τις πόρτες στους πασόκους και οι άνθρωποι του «ΣΥΡΙΖΑ του 4%» αισθάνονται ήδη την απειλή να βρεθούν οικτρή μειοψηφία μέσα στο ίδιο τους το κόμμα. Εντάξει, δε θα τρέξουν 150.000 πασόκοι να γραφούν στον ΣΥΡΙΖΑ, όμως και 20.000 να πάνε είναι υπεραρκετοί για ν' αλλάξουν τις εσωτερικές ισορροπίες και να κάνουν τους οπαδούς της φράξιας των 53+ να ψάχνονται για να βγάλουν κάποιον «στα όργανα».
♦ Χειρότερο και από τη χυδαιότητα και το φαλλοκρατισμό είναι το ότι κάτι τέτοιοι τύποι νομίζουν ότι γράφουν έξυπνα σλόγκαν.
