Από χθες αγωνιζόμενοι αγρότες έχουν κατέβει στην Αθήνα από διάφορα μπλόκα. Η «Κόντρα» είχε πάρει το δρόμο για το τυπογραφείο την ώρα που οι αγρότες άρχιζαν να συγκεντρώνονται, οπότε δεν έχουμε εικόνα της μαζικότητας της κινητοποίησης.
Δεν είναι, όμως, αυτή η κινητοποίηση που θα καθορίσει την έκβαση του συγκεκριμένου αγώνα. Είναι η αποφασιστικότητα που θα επιδείξουν τα μπλόκα -ιδιαίτερα τα πιο μαζικά απ' αυτά- και η πίεση την οποία θα ασκήσουν.
Εκ των πραγμάτων, τα αγροτικά μπλόκα αποτελούν την αιχμή του δόρατος ενός παλλαϊκού αγώνα για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, για να μην φτάσει καν στη Βουλή το έκτρωμα του Κατρούγκαλου (που θα είναι πολύ χειρότερο από τη «ρετουσαρισμένη» μορφή που για προπαγανδιστικούς λόγους έχει μέχρι στιγμής).
Η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου φοβάται τα μπλόκα και τη δυναμική που μπορούν να αναπτύξουν. Γι' αυτό και κρατάει με το ένα χέρι το μαστίγιο και με το άλλο το καρότο. Συκοφαντεί αδίστακτα, με καθαρά γκεμπελίστικο τρόπο, τους αγωνιζόμενους αγρότες και την ίδια ώρα τους καλεί σε διάλογο για βελτιώσεις. Γι' αυτό κλείνει το μάτι στους μεγαλοαγρότες που κάνουν κουμάντο στο μπλόκο των Τεμπών, που εμφανίζονται πρόθυμοι για «διάλογο», σε μια προσπάθεια να εξυπηρετήσουν τα δικά τους, ιδιαίτερα ταξικά συμφέροντα, δίνοντας τη χαριστική βολή σε ό,τι απέμεινε από τη φτωχή αγροτιά.
Ο αγώνας για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης -γιατί η προ των πυλών αντιασφαλιστική ανατροπή υλοποιεί στρατηγική διάλυσης της Κοινωνικής Ασφάλισης- είναι παλλαϊκός, καθώς αφορά όλες τις εργαζόμενες μάζες της κοινωνίας, εργατικές και μικροαστικές. Και οι αγρότες βρέθηκαν στην προφυλακή του, με μια μαζικότητα που το κίνημά τους είχε χρόνια να επιδείξει.
Από την άποψη αυτή, η εργατική τάξη δεν είναι απλώς αλληλέγγυα προς τους αγρότες. Είναι συναγωνίστρια σ' έναν κοινό αγώνα: να μη φτάσει καν στη Βουλή το έκτρωμα του Κατρούγκαλου.
Η τακτική της κυβέρνησης είναι φανερή: σε συνεργασία με την τρόικα αναβάλλει συνεχώς την κατάθεση του νομοσχέδιου στη Βουλή, προσδοκώντας ότι οι αγρότες θα φύγουν από τα μπλόκα, επειδή το Μάρτη αρχίζει η καλλιεργητική περίοδος.
Ο αγώνας πρέπει να πάρει υπόψη του αυτή την προσδοκία της κυβέρνησης. Και η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε ο κάλπικος «διάλογος» με τον Τσίπρα και τον Κατρούγκαλο, ούτε κινήσεις εκτόνωσης, που δεν αποβλέπουν στη νίκη, αλλά προετοιμάζουν την ήττα.
Δυο στρατόπεδα στέκονται αντιμέτωπα στο ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης. Από τη μια είναι το αστικό στρατόπεδο και από την άλλη είναι το στρατόπεδο του εργαζόμενου λαού. Η αντιπαράθεση έχει χαρακτήρα πολέμου. 'Η το ένα στρατόπεδο θα νικήσει ή το άλλο. Περιθώρια συμβιβασμού δεν υπάρχουν. Κάθε συμβιβασμός θα είναι ασήμαντος για τις στοχεύσεις του αστικού στρατόπεδου -που έχει όλη την άνεση να επανέλθει στο όχι μακρινό μέλλον- αλλά καταστροφικός για το στρατόπεδο των εργαζόμενων.
Ηδη έχουμε χάσει πολλά. Δεν πρέπει να δεχτούμε να τα χάσουμε όλα. Αν θέλουμε να δημιουργήσουμε συνθήκες αντεπίθεσης για τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, πρέπει να κερδίσουμε τη σημερινή μάχη.
