Αγαπητά μου παιδιά
Η πρώτη επιστολή του νέου έτους που δεν έχει και καμιά σημασία (ούτε το έτος ούτε και η επιστολή), αποστασιοποιείται από τον έμμετρο και αμετροεπή λόγο, γιατί πρέπει να περιγράψει διεξοδικά και με σαφήνεια κάτι ιστορικά αξιοσημείωτο. Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο λόγος. Εχει αποδειχτεί ιστορικά πως ούτε καν η λαϊκή μούσα θέλησε να ασχοληθεί με το υποκείμενο της σημερινής περιγραφής μας, αφ’ ενός γιατί το θεώρησε τιποτένιο και ανάξιο ιστορικής καταγραφής και αφ’ ετέρου γιατί θα έπρεπε να εφεύρει τον ιαμβικό εκατοντασύλλαβο, αφού ο δεκαπεντασύλλαβος αποδεικνύεται τραγικά μικρός για ένα τόσο μεγάλο το δέμας κτήνος.
Για να μην σας κρατάμε σε αγωνία, σε Θανάση ή σε πρέφα και μας πάρουν πρέφα, ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι (ο γράφων και η επιστημονική ομάδα που επιστρατεύτηκε για να αποτυπώσει όσα αφορούν στο σημερινό υποκείμενο της επιστολής). Λοιπών –και λυπών– αναφέρεται σε μια τραγική μορφή της πανίδας της σύγχρονης προϊστορίας και πρόκειται για έργο που εντάσσεται στο Ε.Σ.Π.Α. (Εθνικά Στρατηγικά Πορτρέτα Αλιτήριων) και συγχρηματοδοτείται από το Διεθνές Νο-μιασματικό Ταμείο και την Κοινωνία της Κερδοφορίας.
Πρόκειται για το πλέον παράξενο παχύδερμο της Ευρασίας, έναν ρινόκερο που το κέρατο δεν το έχει στη μύτη αλλά σφηνωμένο στον εγκέφαλο –και συγκεκριμένα μεταξύ των κέντρων του λόγου και του θυμικού– τον εγκεφαλόκερο CC (Capo Corno) ή HH (Head Horn). Ενώ –ως άγνωστον– ο μέγιστος χρόνος ζωής του ρινόκερου είναι τα πενήντα χρόνια, ο υπό επιστημονικά ενδελεχή εξέταση εγκεφαλόκερος της ύστερης προϊστορίας είναι σήμερα ακριβώς 72,5 ετών και απολαμβάνει τα τριάντα κιλά τροφής που χρειάζεται σε ημερήσια βάση (οι νύχτες χωριστά). Οχι μόνο αυτό, αλλά σύμφωνα με πρόσφατες μεγα-μετρήσεις έχει ξεπεράσει τους τέσσερις τόνους, διατηρώντας ωστόσο ακμαίο τον σχιζοειδή τρόπο σκέψης και το δηλητηριώδες απόσταγμά του, το γελοιωδέστατο χιούμορ του! Παρά το γεγονός ότι το σωρευμένο λίπος έχει επηρεάσει ακόμη και τις κατώτερες νοητικές λειτουργίες, όπως το να αντιδρά στο αίσθημα του πάνδημου φτυσίματος. Με τρόμο έμαθαν για τον εγκεφαλόκερο τα συγγενικά είδη του κατώτερου ζωικού βασιλείου –ο ίδιος μιλά για ζωική δημοκρατία, προσπαθώντας ν’ απαλείψει τις βδελυρές καταβολές του– στο οικολογικό πάρκο της Κένυα, όπου απευθύνθηκε προς αναζήτηση τροφής πριν από χρόνια (έκτοτε τρέφεται με εγχώρια προϊόντα, ενώ χαρακτηριστική είναι η συνήθειά του να σκουπίζεται σε κατουρημένες από τον ίδιο ποδιές). Αξίζει να σημειωθεί ότι παλιά μέλη της αγέλης στην οποία ανήκε όταν πέρασε από τσίρκο στη Γαλλία (ψυχαγωγούσε με την παρουσία του και μόνο τους εξεγερμένους τον Μάη του ‘68), κάνουν τώρα πως δεν τον γνωρίζουν και στρέφουν αλλού τις μουσούδες και τα ρύγχη τους.
Ως επίσης άγνωστον, ο Αλμπρεχτ Ντύρερ δημιούργησε το 1515 τη διάσημη ξυλογραφία ενός ρινόκερου, χωρίς να έχει δει ποτέ το ζώο που απεικόνισε. Ετσι εξηγούνται και οι ατέλειες που παρουσιάζει ο ρινόκερος του Ντύρερ. Κανείς όμως δεν μπόρεσε να εξηγήσει τις ατέλειες που παρουσιάζει ο εγκεφαλόκερος στις φωτογραφικές απεικονίσεις της ψηφιακής εποχής. Η αδήριτη αυτή ανάγκη έκανε τους επιστήμονες να κατασκευάσουν μηχανές με αρνητικό ζουμ, για να σμικρύνεται η οθόνη ώστε να μπορεί να χωρέσει τον εγκεφαλόκερο. Από αυτό το γεγονός αλλά και από όσα περιγράφονται παρακάτω, εξηγείται το ότι σπάνια θα τον δείτε σε από κοινού φωτογραφίσεις με άλλα ζώα. Συνήθως απεικονίζεται μόνος σαν την καλαμιά (για την ακρίβεια σαν τριάντα χιλιάδες καλαμιές σε μία) στον κάμπο.
Ο εγκεφαλόκερος αποτελεί όνειδος ακόμη και για το γένος των παχύδερμων, χαρακτηρίζεται λάθος της φύσης από διακεκριμένους ζωολόγους και ανεγκέφαλο κτήνος από τις υπόλοιπες επιστημονικές ομάδες. Η κτηνοτροφία ουδέποτε δέχτηκε να τον συμπεριλάβει στις τάξεις των εκτρεφομένων από αυτή ειδών, γι’ αυτό και έκτοτε ζει απολύτως παρασιτικά. Κι όλα αυτά γιατί ενώ ο ρινόκερος σπάνια είναι επιθετικός, ο εγκεφαλόκερος δεν κάνει τίποτε άλλο από το να δείχνει τον ελεεινό χαρακτήρα του και να αντιστρατεύεται ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό του. Θλιβερά συμπλεγματικός απέναντι στα άλλα είδη της ενδημικής πανίδας, φριχτά εριστικός και επιθετικός, με ηλίθιο υπναλέο βλέμμα και ακόμα πιο ηλίθιο φωνητικό τόνο, εκτελεί την εντολή της εσωτερικής παρόρμησής του που ενεργοποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και του επιτάσσει να γίνεται (και να είναι) αυτό που στην ανθρώπινη κοινότητα περιγράφεται απλά μα σαφώς, σα φως, με την ελληνική λέξη μαλάκας.
Dr Ζωντανή Πέτρα (Living Stone)
