♦Οι Δημόσιες Συγκοινωνίες δεν είναι εμπόρευμα – Συλλαλητήριο Τετάρτη 12 Γενάρη Προπύλαια 6μμ – Πρωτοβουλία για την υπεράσπιση των δημόσιων συγκοινωνιών (αφίσα)
Πέρα από τα συνθήματα, το σημαντικό στην αφίσα είναι το… εικαστικό μέρος. Στην κορυφή υπάρχει ένα ζωνάρι με τα λογότυπα όλων των εταιριών των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Στο κέντρο κυριαρχεί μια φωτογραφία από διαδήλωση που έχει μπροστά ένα πανό που γράφει: «ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – Συνδικάτο Εργαζομένων ΟΑΣΑ». Οποιος βλέπει την αφίσα καταλαβαίνει πως πρόκειται για κάποια κινητοποίηση στην οποία καλούν τα συνδικάτα των εργαζόμενων στα ΜΜΜ. Αυτή ήταν, μάλλον, και η πρόθεση αυτών που την εξέδωσαν, δηλαδή του ΣΕΚ. Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Να κάνουν μια διαδήλωση δική τους, με μια εμφανώς παραπλανητική αφίσα, μπας και τσιμπήσει κανένας. Τα πήραν, όμως, άγρια οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές. «Προβοκάτσια», φώναζε ο Κολομπαρίτσης του συνδικάτου εργαζόμενων της ΕΘΕΛ, στη γενική συνέλευση της περασμένης Δευτέρας. Και κούναγε την αφίσα, για να τη δουν όλοι οι εργαζόμενοι. Καμιά φορά, η πολιτική κουτοπονηριά γίνεται μπούμερανγκ και σε χτυπάει στο δοξαπατρί.
♦ ΚΝΕ – Οργανώσου – Για την αντεπίθεση – Για τη λαϊκή συμμαχία – Για το σοσιαλισμό (αφίσα)
♦ Να καταργηθεί το μνημόνιο διαρκείας – Να μην περάσει το μνημόνιο της Παιδείας – Δράση-Οργάνωση-Συμμαχία για την Ανατροπή – Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (αφίσα)
Αυτές οι δυο αφίσες πάνε πακέτο. Τις βρίσκεις σε κάθε πανεπιστημιακό χώρο. Τετράχρωμες, ωραίες, με γελαστά και συνοφρυωμένα πρόσωπα αντάμα, να πορεύονται σε διαδηλώσεις. «Είναι τα παιδιά της ΚΝΕ, που λένε στη ζωή το μέγα ναι», που έγραφε κι ο μακαρίτης ο Ρίτσος, σε μια από τις ενδείξεις ποιητικής ξεφτίλας, τις οποίες συνήθιζε στα γεράματά του. Οσο κι αν φαίνονται «φουλ πολιτικές», οι συγκεκριμένες αφίσες είναι στην ουσία τους απολίτικες. Μακριά από τις ανάγκες του φοιτητικού κινήματος, μακριά από τις όποιες ζωντανές του διαδικασίες, καλούν σε συσπείρωση σε σχήματα που μοιάζουν περισσότερο με θρησκευτικές σέκτες, παρά με μαχόμενες πολιτικές οργανώσεις. Οποιος και όποια διαβεί την πόρτα των κνίτικων σχημάτων θα πρέπει να ξεχάσει τι σημαίνει κίνημα. Κίνημα βαφτίζεται μόνο το κομματικό μαντρί. Και οι νέοι αντιμετωπίζονται σαν κοπάδι από πρόβατα. Γι’ αυτό και οι νεολαιίστικες οργανώσεις του Περισσού έχουν γίνει κέντρα διερχομένων. Λίγοι είναι αυτοί που μένουν. Οι πολλοί, όταν καταλαβαίνουν τι τρέχει, αναζητούν χώρο για ν’ αναπνεύσουν. Και οι περισσότεροι απ’ αυτούς, δυστυχώς, οδηγούνται στην ιδιώτευση.
♦ Τι κάνουμε; μας κόβουν μισθούς, δώρα, συντάξεις… για αρχή! Τέρμα η απάθεια, όλοι στους δρόμους, μαζικά δυναμικά – Πολιτικοί και κόμματα, βιομήχανοι, εφοπληστές, τράπεζες και εκκλησία, ήρθε η ώρα τους! Ολοι στη Βουλή! (τρικάκι ανυπόγραφο στον Ταύρο)
Αντε τώρα εσύ να βγάλεις άκρη. Πρόκειται για πολιτική αφέλεια ή για ψάρεμα στα θολά νερά κάποιας φασιστικής ή φασίζουσας οργάνωσης;
