♦ Ιερά Συμμαχία
Πριν αρχίσουν οι εργασίες της εαρινής συνόδου κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες, πραγματοποιήθηκε μια συμβολική κίνηση, που είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας καλοστημένης θεατρικής παράστασης. Συναντήθηκαν εκπρόσωποι της ΣΕΣ (Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων) της UNICE (Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Εργοδοτικών Οργανώσεων) και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ (Συμβούλιο, Κομισιόν και Ευρωπαϊκή Τράπεζα). Οι «κοινωνικοί εταίροι» κλήθηκαν να «ανταλλάξουν απόψεις» στα θέματα που θα απασχολούσαν τη σύνοδο και που συνοψίζονται στη φράση: επιτάχυνση της στρατιγικής της Λισαβόνας. Δηλαδή, επιτάχυνση της πορείας προς τον εργασιακό μεσαίωνα (αναλυτικά δες στο σχετικό ρεπορτάζ). Τα πουλημένα τομάρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας έπαιξαν για μια ακόμη φορά το ρόλο τους.
♦ Βιομήχανοι… σοσιαλιστές
Τα ‘χει παίξει ο καβαλιέρε Σίλβιο. Ακούς εκεί, μια σειρά βιομήχανοι και μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες που ελέγχουν («Κοριέρε ντε λα σέρα», «Μεσατζέρο» κ.ά.) να υποστηρίζουν εκλογικά τη σοσιαλιστική παράταξη του Ρομάνο Πρόντι. Εχει καμιά σημασία που ο Πρόντι έχει διατελέσει διοικητής της Τράπεζας του Βατικανού και πρόεδρος της Κομισιόν; Αφού κάνει παρέα με τον ντ’ Αλέμα και τον Μπερτινότι και κάτι απίθανους τροτσκιστές, οι βιομήχανοι πρέπει να του γυρίσουν την πλάτη.
Τα πήρε στο κρανίο ο καβαλιέρε, αλλά τα πήρε στο κρανίο και ο Ντιέγκο ντε λα Βάλε, ιδιοκτήτης της βιομηχανίας δερμάτινων ειδών Tod’s και επειδή ο Σίλβιο τον πρόσβαλε, παραιτήθηκε από το προεδρείο της Confidustria, του ιταλικού ΣΕΒ. Οπότε τα πράγματα ανέλαβε να βάλει στη θέση τους ο «πολύς» Λούκα ντι Μοντεζέμελο, πρόεδρος του πανίσχυρου ομίλου FIAT (ο διάδοχος του Ανιέλι) και πρόεδρος του ιταλικού ΣΕΒ, με μια δήλωση με την οποία εμμέσως πλην σαφώς καλούσε τους Ιταλούς ψηφοφόρους να ξεφορτωθούν τον Μπερλουσκόνι!
Γιατί οι ιταλοί βιομήχανοι προτιμούν σήμερα την «κεντροαριστερά»; Εξυπνοι είστε, ω αναγνώστες, δώστε μόνοι σας την απάντηση.
♦ Το κράτος σε ρόλο… εκπεσόντος αγγέλου
«Ουσιαστικά πρόκειται για παροπλισμό ή παράλυση του κράτους – της συλλογικής πολιτικής οργάνωσης – μπροστά στα οικονομικά προβλήματα: από εργαλείο διεύθυνσης της οικονομίας εκπίπτει σε όργανο ταξικής κυριαρχίας, εξασφάλισης των συμφερόντων ενός τμήματος της κοινωνίας. Γι’ αυτό και έχουμε επανειλημμένα επεισόδια γενικευμένης σύγκρουσης κυβερνήσεων – κοινωνιών» (από το κύριο άρθρο στην ΑΥΓΗ, 21.3.06).
Tι μαθαίνει κανείς διαβάζοντας την Αυγούλα. Ανανεώνει και αναθεωρεί πλήρως τις κοινωνιολογικές του γνώσεις. Παύει να αναφέρεται στο δογματικό και αποστεωμένο μαρξισμό των Μαρξ και Λένιν, που υποστήριζαν ότι το κράτος είναι όργανο ταξικής κυριαρχίας, και διδάσκεται το μαρξισμό του Αλαβάνου και του Παπαγιαννάκη, σύμφωνα με τον οποίο το κράτος δεν είναι παρά ένα εργαλείο διεύθυνσης της οικονομίας, μόνο που κάποιοι κακοί διαχειριστές του το αναγκάζουν να εκπέσει σε όργανο ταξικής κυριαρχίας, που εξασφαλίζει τα συμφέροντα μόνο ενός τμήματος και όχι ολόκληρης της κοινωνίας. Αυτοί οι κακοί διαχειριστές είναι που προκαλούν αυτά τα άσχημα επεισόδια της ταξικής πάλης. Αν δεν ήταν αυτοί , αν ας πούμε στην κυβέρνηση ήταν τα μεγάλα κοινωνιολογικά μυαλά του ΣΥΝ, το κράτος θα ήταν ένα εργαλείο διεύθυνσης της οικονομίας και η κοινωνία μας θα ήταν μια κοινωνία αγγέλων και όχι… εκπεσόντων αγγέλων.
♦ Μαχαιριές
«Θέλουμε τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ κι εγώ δηλώνω βαθιά προοδευτικός Πασόκος αλλά δίχως τις κομματικές εξαρτήσεις» (ο Γιάννης Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπίας», που τον «πάει με χίλια». Κάθε λέξη και μια μαχαιριά στην καρδιά του Περισσού. Βλέπετε, ο γνωστός βιομήχανος κρασιών ήταν εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Περισσού και μάλιστα είχε διαφημιστεί ως η μεγάλη μεταγραφή. Μία ο Ζουράρις, μία ο Μπουτάρης, έτσι και κάνει το ίδιο σάλτο και ο γίγας Πάντζας, πάει, θα κάνουν χαρακίρι οι σύντροφοι. (Μπα, είναι τόσο χοντρόπετσοι που δεν καταλαβαίνουν από τέτοια. Αλλωστε, βασικό χαρακτηριστικό του πολιτικού τυχοδιωκτισμού είναι ο παχυδερμισμός).
♦ Φίλαθλον πνεύμα…
«Μετά την καθ’ υπαγόρευση δίκη της 17Ν (μελών και θυμάτων σκευωρίας) ακολούθησε η φρονηματική δίωξη υποτιθέμενων μελών του ανύπαρκτου ΕΛΑ». Ετσι ξεκίνησε την ομιλία του, στην εκδήλωση της «Συσπείρωσης ενάντια στην κρατική τρομοκρατία» για τη δίωξη του Κ. Αβραμίδη, ο Γ. Τσιτσιλιάνος, μέλος της «Συσπείρωσης» και της «Εργατικής Εξουσίας». Συγχαρητήρια σύντροφοι, καταφέρατε μέσα σε λίγες λέξεις να αναβιώσετε το… φίλαθλον πνεύμα ορισμένων αρρωστημένων εγκεφάλων. Ώστε ανύπαρκτος ο ΕΛΑ (!!!) και υποτιθέμενα μέλη όσοι δικάστηκαν σε δυο δικαστήρια. Και ο Τσιγαρίδας; Ο νοών νοείτω…
Πάει, χάθηκε κάθε ντροπή, κάθε τσίπα. Κρίμα, ειλικρινά κρίμα. Και ανεξήγητος (πολιτικά τουλάχιστον) ο ξεπεσμός.
♦ Κιτρινισμός
Το παρακάτω σχόλιο είναι από τη στήλη «Τηλεπάθη» του «Ριζοσπάστη», που επιμελείται ο διευθυντής της φυλλάδας του Περισσού (ασχολούμενος, εκτός των άλλων, με τις εκπομπές της Τατιάνας, της Λαμπίρη και άλλων διασημοτήτων): «ΓΣΕΕ: Τι διαφορά έχετε από το ΣΕΒ; ‘Η: Κατά πόσο διαφέρετε; Κατά 2-2,5%; Δηλαδή ταιριάζετε κατά 97,5%-98%!…».
Ακολουθώντας την ίδια λογική, θα μπορούσαμε να γράψουμε: «ΠΑΜΕ: Τι διαφορά έχετε από το ΣΕΒ; ‘Η: Κατά πόσο διαφέρετε; Κατά 9-10%; Δηλαδή ταιριάζετε κατά 90%-91%!…». Οταν η αντιπολίτευση γίνεται με όπλο τον κιτρινισμό, μετατρέπεται σε μπούμερανγκ. Το δυστύχημα για τον Περισσό είναι ότι ο διευθυντής-σχολιογράφος-τηλεοπτικός ρεπόρτερ της εφημερίδας του δεν το καταλαβαίνει.
♦ Ανησυχούσες
Τη θυμόσαστε τη Ματσούκα; Οχι τη Δήμητρα, τη Μαίρη, την επικεφαλής του ευρωψηφοδέλτιου του ΠΑΣΟΚ. Μη νομίζετε ότι η Μαίρη πήγε στις Βρυξέλλες και κάθεται και εισπράττει τον παχυλότατο ευρωβουλευτικό μισθό. Εργάζεται σκληρά το κορίτσι. Να, τις προάλλες κατέθεσε κοινή ερώτηση με τη γαλλίδα συντρόφισσα και συνάδελφό της Μαρί – Νοέλ Λινεμάν, στην οποία εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους και τον προβληματισμό τους για το αν «το προτεινόμενο από τη γαλλική κυβέρνηση Συμβόλαιο Πρώτης Απασχόλησης συνάδει με την – από τις είκοσι πέντε κυβερνήσεις της ΕΕ συμφωνημένη – Στρατηγική της Λισαβόνας και εάν οι κοινωνικές συγκρούσεις που διεξάγονται στους κόλπους της γαλλικής κοινωνίας βοηθούν μιαν επανέναρξη του δημόσιου διαλόγου σχετικά με την τόνωση της ευρωπαϊκής Συνταγματικής Διαδικασίας»! Για τη στρατηγική της Λισαβόνας δεν χρειάζεται να πούμε εμείς τίποτα. Τα έχει πει όλα με την υποστήριξή της και τις διαμαρτυρίες για τον αργό ρυθμό προώθησής της η UNICE η Ενωση των συνδικάτων των καπιταλιστών της ΕΕ. Το άλλο σκέλος της ανησυχίας είναι που μας εντυπωσίασε. Οι κοινωνικές συγκρούσεις στη Γαλλία –λένε οι δυο σοσιαλίστριες ευρωβουλευτίνες- δεν βοηθούν στο να ξαναξεκινήσει η διαδικασία για το Ευρωσύνταγμα. Τι αναιδείς αυτοί οι Γάλλοι νεολαίοι! Αντί να κάτσουν στ’ αυγά τους και να ασχοληθούν με το Ευρωσύνταγμα, βγήκαν στους δρόμους και διαδηλώνουν. Οποία βαρβαρότης…
♦ Χωρίς διάψευση
Αλλο ένα δημοσίευμα της Ντ. Νταϊλιάνα στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» που η κυβέρνηση δεν τόλμησε να διαψεύσει. Η δημοσιογράφος έγραψε ότι στην περίοδο προετοιμασίας και διενέργειας των Ολυμπιακών Αγώνων οι τηλεφωνικές υποκλοπές γίνονταν με τη συνεργασία αμερικάνικων υπηρεσιών και ΕΥΠ. Οι Αμερικάνοι είχαν τοποθετήσει ειδικό εξοπλισμό στο προαύλιο της ΕΥΠ και εκεί διοχετευόταν το υλικό των υποκλοπών. Ορισμένα στοιχεία «όδευαν» ηλεκτρονικά προς την αμερικάνικη πρεσβεία και από εκεί δορυφορικώς έφταναν στα κέντρα των αμερικάνικων υπηρεσιών στις ΗΠΑ. Η αποκάλυψη δεν είναι της πλάκας και το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν τολμά να διαψεύσει το δημοσίευμα (όπως και προηγούμενα της ίδιας δημοσιογράφου) λέει πολλά. Εμείς αναρωτιόμαστε, όμως. Μόνο με τη Vodafone συνεργάζονταν οι αμερικάνικες υπηρεσίες και η ΕΥΠ; Τους πελάτες των άλλων εταιριών δεν τους παρακολουθούσαν; Ποιος μπορεί να το πιστέψει αυτό; Ομως, οι υπόλοιπες εταιρίες έχουν μείνει στο απυρόβλητο.
