To βράδυ της 17ης Απρίλη, λίγα λεπτά προτού τεθεί σε εφαρμογή η εκεχειρία στον Λίβανο, η σιωναζιστική πολεμική αεροπορία πραγματοποίησε μαζικούς βομβαρδισμούς σε μια τεράστια έκταση του Λιβάνου. Στην Τύρο, οι σιωναζιστές στόχευσαν πολλά κτίρια κατοικίας, σκοτώνοντας τουλάχιστον 13 ανθρώπους, τραυματίζοντας δεκάδες και ισοπεδώνοντας ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα.
Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και η 80χρονη Μάχα Αμπού Χαλίλ, η Δρ. Μάχα όπως τη γνώριζαν και την προσφωνούσαν όλοι, μια ιστορική μορφή της Παλαιστινιακής Αντίστασης και εξέχουσα ακαδημαϊκός.
Γεννημένη το 1946 στην Τύρο και μεγαλωμένη στη γειτονική πόλη Καλίλα, η Mάχα Αμπού Χαλίλ μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον βαθιά διαμορφωμένο από την παλαιστινιακή υπόθεση. Από νεαρή ηλικία συμμετείχε στην πολιτική δράση και αργότερα εντάχτηκε στο Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) και δραστηριοποιήθηκε στις εξωτερικές του επιχειρήσεις υπό την ηγεσία του Ουάντι Χαντάντ. Εγινε η δεύτερη γυναίκα που συμμετείχε σε αεροπειρατεία, μετά τη Λέιλα Χάλεντ.
Τον Δεκέμβρη του 1969, σε ηλικία 23 ετών, συμμετείχε σε απόπειρα αεροπειρατείας ισραηλινού αεροσκάφους της El Al στην Αθήνα. Συνελήφθη μαζί με τους συντρόφους της Σάμι Αμπούντ και Ισάμ αλ-Νταμίντι και αργότερα δικάστηκε στην Ελλάδα με κατηγορίες για κατοχή εκρηκτικών. Κατά τη διάρκεια της δίκης της, εικόνες που την έδειχναν να υψώνει το σήμα της νίκης μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου έκαναν το γύρο του κόσμου και τράβηξαν τη διεθνή προσοχή.
Σώθηκε ένα μικρό βίντεο που δείχνει τη μεταφορά της Μάχα, του Σάμι και του Ισάμ στο δικαστήριο της χούντας και μερικές φωτογραφίες. Μαζί τους είναι ο σύριος δικηγόρος, πρύτανης του πανεπιστήμιου της Δαμασκού και για ένα διάστημα υπουργός Δικαιοσύνης της Συρίας, Μοχάμαντ Αλ-Φάντιλ, που δολοφονήθηκε το 1976.
View this post on Instagram
Τον Αύγουστο του 1970, το Μέτωπο Λαϊκού Αγώνα (PSF) κατάφερε να εξασφαλίσει την απελευθέρωση της Μάχα και των συντρόφων της που κρατούνταν στην Ελλάδα, με ανταλλαγή κρατουμένων μετά από αεροπειρατεία. Μετά την απελευθέρωσή της, έδωσε συνέντευξη Τύπου στο Αμάν και ξεκαθάρισε ότι θα συνεχίσει την πολιτική της δράση με ανανεωμένη αποφασιστικότητα.
«Επειδή πιστεύω στα δικαιώματα της χώρας μου και του λαού μου, πρέπει να αγωνιζόμαστε. Μπορεί να μη δούμε το αποτέλεσμα μέσα σε δύο ή τρία χρόνια — ίσως και πολύ αργότερα. Μπορεί να μη ζήσουμε για να δούμε εμείς οι ίδιοι το αποτέλεσμα, αλλά ο αγώνας θα συνεχιστεί», είπε η νεαρή Μάχα σ’ αυτή την ιστορική συνέντευξη, από την οποία έχουν σωθεί κάποιες στιγμές.
Η Μάχα Αμπού Χαλίλ αργότερα ακολούθησε ακαδημαϊκή πορεία, αποκτώντας διδακτορικό (PhD) στις σπουδές Μέσων Ενημέρωσης από πανεπιστήμιο της Τσεχοσλοβακίας, στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Εζησε στην Πράγα για αρκετά χρόνια, όπου ήρθε σε επαφή με παγκόσμια απελευθερωτικά κινήματα και πνευματικούς κύκλους από την Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική.
Υστερα από δεκαετίες πολιτικής και κοινωνικής δράσης στη Βηρυτό, την Πράγα και το Αμάν, επέστρεψε τελικά στην Τύρο, όπου παρέμεινε ενεργή σε κοινοτική και κοινωνική εργασία. Εργάστηκε σε ιδρύματα που συνδέονταν με τον ιμάμη Μούσα αλ-Σαντρ, εστιάζοντας στην εκπαίδευση και την κοινωνική ανάπτυξη, αντανακλώντας την πεποίθησή της ότι η καλλιέργεια συνείδησης αποτελεί προέκταση της αντίστασης.
Παρά την ηλικία της, η Μάχα Αμπού Χαλίλ παρέμεινε στενά συνδεδεμένη με τις πολιτικές εξελίξεις και διατηρούσε επαφή με συναγωνιστές της. Οταν ο πόλεμος στον Λίβανο κλιμακώθηκε, αρνήθηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της, παραμένοντας στην Τύρο καθ’ όλη τη διάρκεια εβδομάδων συνεχών σιωναζιστικών βομβαρδισμών.
Εδώ τη βλέπουμε με τον σύντροφο Ζορζ Ιμπραήμ Αμπνταλά αμέσως μετά την απελευθέρωσή του από τις γαλλικές φυλακές μετά από 41 χρόνια. Δυο Λιβανέζοι, θρύλοι της παλαιστινιακής επανάστασης.
Σε ανακοίνωσή του, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) θρήνησε την Μάχα Αμπού Χαλίλ ως μια ιστορική αγωνίστρια που ενσάρκωνε ένα συνδυασμό πνευματικής αφοσίωσης, πολιτικής δράσης και κοινωνικού έργου. Η οργάνωση ανέδειξε τον ρόλο της στην πολιτική και ανθρωπιστική υπεράσπιση της παλαιστινιακής υπόθεσης επί δεκαετίες.
Η μάρτυρας Μάχα Αμπού Χαλίλ ήταν ένα πρότυπο αγωνιζόμενης γυναίκας που συνδύαζε τη σκέψη, την εθνική αφοσίωση, το κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο. Απέκτησε διδακτορικό στα μέσα ενημέρωσης και σπούδασε σε πανεπιστήμια της Πράγας στα τέλη της δεκαετίας του ’70, σε μια επιστημονική και πνευματική εμπειρία που αντανακλούσε το πνευματικό της βάθος και το ανθρώπινο μέγεθός της. Εζησε επίσης δίπλα στον σύζυγό της, ο οποίος διετέλεσε πρέσβης του Ιράκ στην Πράγα.
Η συντρόφισσα συμμετείχε επίσης από νωρίς στους δρόμους του αγώνα για την υποστήριξη της παλαιστινιακής υπόθεσης και ενεπλάκη στις δραστηριότητες του Λαϊκού Μετώπου στο εξωτερικό, στο πλαίσιο της ιστορικής σκηνής το 1970, συμμετέχοντας στην επιχείρηση κομάντο «Αθήνα», με στόχο την απελευθέρωση παλαιστίνιων και αράβων κρατουμένων στις φυλακές κατοχής, η οποία εκείνη την εποχή αποτελούσε κεντρικό μέρος του παλαιστινιακού επαναστατικού προγράμματος δράσης.
Συνέχισε να εκφράζει τη βαθιά της δέσμευση σε αυτόν τον σκοπό μέσω της συμμετοχής της σε διάφορες μορφές πολιτικής, ανθρωπιστικής και μιντιακής υποστήριξης για την παλαιστινιακή υπόθεση, θεωρώντας την εθνικό και ανθρωπιστικό ζήτημα απέναντι στη σιωνιστική κατοχή.
Η μάρτυρας εργάστηκε για πολλά χρόνια σε κοινωνικά ιδρύματα, όπου είχε θεμελιώδη ρόλο στις δημόσιες σχέσεις, το κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο, και συνέβαλε στην καθοδήγηση πολλών εκπαιδευτικών και στην καθιέρωση μιας ανθρωπιστικής προσέγγισης στην αντιμετώπιση των ανθρώπων. Αφησε βαθύ αντίκτυπο σε όλους όσους την γνώριζαν. Ηταν επίσης γνωστή για την εγγύτητά της στους φτωχούς και τις οικογένειες των μαρτύρων, την ειλικρινή συμμετοχή της μαζί τους στους πόνους και τις χαρές τους και τη συνεχή παρουσία της στον νότιο Λίβανο, όπου παρέμεινε σταθερή στην πόλη της Τύρου κατά τη διάρκεια των επαναλαμβανόμενων ισραηλινών πολέμων, αρνούμενη να εγκαταλείψει τη γη της παρά τους βομβαρδισμούς και την επιθετικότητα.
Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, αποχαιρετώντας τη συντρόφισσα, μαχήτρια και άνθρωπο, δηλώνει ότι το μαρτύριό της αποτελεί απώλεια για τον αυθεντικό αγώνα. Πραγματοποίησε ένα φεμινιστικό, εθνικό και ανθρωπιστικό ταξίδι, στο οποίο ενσάρκωσε την υπερηφάνεια και την τιμή, την εμμονή στις αξίες της σταθερότητας, της αφοσίωσης και της προκατάληψης προς τη δεξιά, καθώς παρέμεινε πιστή στις πεποιθήσεις της μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής της.
Το Μέτωπο εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην αξιότιμη οικογένειά της, τους συντρόφους, τους φίλους και τους αγαπημένους της, ανανεώνοντας τη δέσμευσή του να συνεχίσει την πορεία του αγώνα και της αντίστασης.
Η Μάχα Αμπού Χαλίλ θα παραμείνει παρούσα στην εθνική μνήμη και στο αρχείο των γυναικών αγωνιστριών που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Δόξα και αιωνιότητα στους μάρτυρες… Η αντίσταση συνεχίζεται… και η νίκη είναι αναπόφευκτη.
Η Μάχα Αμπού Χαλίλ κηδεύτηκε στη γενέτειρά της, την Καλίλα, όπου κάτοικοι και συναγωνιστές συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τη ζωή και την παρακαταθήκη της, ενθυμούμενοι περισσότερες από πέντε δεκαετίες δράσης και δημόσιας προσφοράς.
Οσοι τη γνώριζαν την περιέγραψαν ως βαθιά αφοσιωμένη, πνευματικά ενεργή και στενά συνδεδεμένη με τους αγώνες των απλών ανθρώπων, ιδιαίτερα των οικογενειών θυμάτων και των περιθωριοποιημένων κοινοτήτων.
