Στις 29 Απρίλη, η αγωνίστρια εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά, παραπέμπεται εκ νέου στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, που θα γνωμοδοτήσει αν θα συνεχιστεί η δυνητική αργία που της έχει επιβληθεί.
Η Χρύσα παραμένει σε δυνητική αργία για πάνω από ένα χρόνο τώρα, επειδή υπερασπίστηκε την απόφαση του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση, με μεθοδευμένη διαδικασία την οποία ορίζουν από ψηλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το ΥΠΑΙΘΑ και υλοποιεί κατά παραγγελία τους η αστική δικαιοσύνη.
Θυμίζουμε το ιστορικό:
- Το Πειθαρχικό Συμβούλιο,με ομόφωνη και ειδικά αιτιολογημένη γνώμη (23/10/2024), αποφάσισε να μην τεθεί σε δυνητική αργία η Χρύσα Χοτζόγλου.
- Υπήρξε προκλητική παρέμβασητου ίδιου του τότε υπουργού Παιδείας Πιερρακάκη, ο οποίος ανέτρεψε την ομόφωνη απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου.
- Στις 9 του Μάη, εκδικάστηκε στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά η πρώτη δικαστική προσφυγή (Προσωρινή Διαταγή) ενάντια στην προκλητική απόφαση Πιερρακάκη. Η απόφαση, που ανακοινώθηκε στις 12 του Μάη, έκανε δεκτή την αίτηση και εξέδωσε προσωρινή διαταγή αναστολής της απόφασης Πιερρακάκη. Η Χρύσα γύρισε στο σχολείο της.
Η απόφαση αυτή ήταν ένα δυνατό χαστούκι σε Μητσοτάκη και Πιερρακάκη, που επέλεξαν τη Χρύσα Χοτζόγλου για να στείλουν ένα τρομοκρατικό μήνυμα στους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται εδώ και πέντε χρόνια με επιμονή και αποφασιστικότητα ενάντια στην επιστροφή του επιθεωρητισμού.
- Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και προσωπικά ο αυτοκρατορίσκος δεν άντεξαν το διασυρμό. Ετσι, μέσα σε μόλις 8 ημέρες από την έκδοση της παραπάνω απόφασης (12 του Μάη),ορίστηκε για τις 20 Μάη, η ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Α3 Τμήματος Ακυρωτικής Διαδικασίας του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά.
Η ωμή παρέμβαση της κυβέρνησης έγινε φανερή από τον ελάχιστο χρόνο που μεσολάβησε ανάμεσα στις δύο ακροαματικές διαδικασίες. Αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα η προσφυγή του θιγόμενου για την έκδοση προσωρινής διαταγής αναστολής της τιμωρητικής Δυνητικής Αργίας. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο και προδιαγεγραμμένο.
- Στις 26 του Ιούνη, το Α3 Τμήμα Ακυρωτικής Διαδικασίας, με εντολές άνωθεν, για ευνόητους λόγους, στη λήξη της σχολικής χρονιάς και του συνεδρίου της ΔΟΕ (94η ΓΣ), ανακοίνωσε την ομόφωνη απόφασή του, σύμφωνα με την οποία η Χρύσα Χοτζόγλου πρέπει να βγει ξανά σε Δυνητική Αργία μέχρι να εκδικαστεί η κύρια προσφυγή ακύρωσης.(«Ομόφωνα» σημαίνει ότι η πρόεδρος του Α3 Τμήματος Ακυρωτικής Διαδικασίας, Ιφιγένεια Μετζελοπούλου, που στις 9 του Μάη έκανε δεκτή την αίτηση προσωρινής διαταγής αναστολής της Χρύσας Χοτζόγλου, τώρα ακύρωσε τον εαυτό της, ψηφίζοντας ενάντια στην ίδια την απόφασή της. Τα υπόλοιπα μέλη της σύνθεσης του δικαστηρίου ήταν η Αυγερινή Λάσκαρη και η Παναγιώτα Μπακαράκου).
Υπενθυμίσαμε τη μεθόδευση γιατί αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που είναι η διατήρηση, στο πρόσωπο της Χρύσας Χοτζόγλου, ακέραιου του τρομοκρατικού μηνύματος ενάντια στη μαχόμενη εκπαίδευση που παλεύει ενάντια στην αξιολόγηση, που αποτελεί βασικό μοχλό ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σχολείου, κατηγοριοποίησης, πειθάρχησης και υποταγής, τη στιγμή μάλιστα που εκκρεμούν 2.500 πειθαρχικά κατά νεοδιόριστων κυρίως εκπαιδευτικών για συμμετοχή στην απεργία-αποχή.
Στις 30 του Οκτώβρη 2025, συνεδρίασε το Α3 Τμήμα Ακυρωτικής Διαδικασίας του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά (με την ίδια σύνθεση με αυτήν της 26ης Ιούνη) και εξέδωσε την τελεσίδικη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση ακύρωσης της Χρύσας Χοτζόγλου, η οποία παραμένει σε δυνητική αργία.
Παραπλανητικά «επιχειρήματα» για να κουκουλωθεί η αλήθεια ότι η Χρύσα Χοτζόγλου διώκεται για συνδικαλιστική δράση
Τα «επιχειρήματα», που επιστρατεύθηκαν τόσο από το Πειθαρχικό Συμβούλιο όσο και από το Α3 Τμήμα Ακυρωτικής Διαδικασίας του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά είναι κυριολεκτικά «από τα πανέρια».
Γιατί προσπαθούν να κρύψουν την αλήθεια, ότι η Χρύσα διώκεται για συνδικαλιστικούς λόγους.
Κυβέρνηση, ΥΠΑΙΘΑ, αστική δικαιοσύνη δεν τολμούν να ομολογήσουν ότι έχουν βάλει στο στόχαστρο και τιμωρούν μια εκπαιδευτικό -και στο πρόσωπό της όλους τους συναδέλφους της- επειδή στηρίζει, ως οφείλει, (και για έναν παραπάνω λόγο επειδή είναι μέλος ΔΣ πρωτοβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου, της ΕΛΜΕ Πειραιά) την απόφαση του κλάδου για συμμετοχή στη νόμιμη απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση, για την οποία δεν υπάρχει δικαστική απόφαση που να τη βγάζει παράνομη.
Δεν τολμούν να ομολογήσουν ότι παραπέμπουν εκπαιδευτικούς στα Πειθαρχικά, κόντρα στο Συνταγματικό δικαίωμα στην απεργία.
Τι λένε, λοιπόν, το Πειθαρχικό Συμβούλιο και το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά;
Σύμφωνα με πληροφορίες:
- Το μεν Πειθαρχικό Συμβούλιο, που αποφάσισε ομόφωνα να μην τεθεί η Χρύσα Χοτζόγλου σε αργία, λέει ότι δεν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος ώστε να τρωθεί το κύρος της υπηρεσίας (σχολικής μονάδας), ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, παρά το ότι η Χρύσα Χοτζόγλου επέδειξε «ανάρμοστη» για υπάλληλο συμπεριφορά, προκαλώντας αναστάτωση με «φωνασκίες» και «συνθήματα», παρεμποδίζοντας την ομαλή λειτουργία της σχολικής μονάδας. Και ότι παραβίασε το καθήκον της κατά τον Ποινικό Κώδικα, επειδή παρεμπόδισε την πραγματοποίηση της αξιολόγησης έτερης εκπαιδευτικού, προτάσσοντας τη συνδικαλιστική της ιδιότητα.
Λέει, δηλαδή, ότι η Χρύσα Χοτζόγλου βρισκόταν εκεί για να στηρίξει την απόφαση του συνδικαλιστικού της οργάνου ενάντια στην αξιολόγηση – η οποία απόφαση υλοποιείτο με τη συμμετοχή στη νόμιμη απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης -, πλην, όμως το Συμβούλιο δεν τολμά να το ομολογήσει αυτό δημόσια, καθαρά και ξάστερα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση είναι σαν να ομολογεί ότι βάλλει ευθέως κατά του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στην απεργία.
- Το δε Διοικητικό Εφετείο Πειραιά, χρησιμοποιεί άλλη «περίτεχνη» και καμουφλαρισμένη γλώσσα για να μην ομολογήσει πάλι το προφανές, δηλαδή την δίωξη και τιμωρία με αργία της εκπαιδευτικού, επειδή άσκησε το συνδικαλιστικό της δικαίωμα συμμετοχής σε νόμιμη απεργία-αποχή και υπεράσπισης της αντίστοιχης απόφασης του κλάδου, καθώς, ήταν μέλος επιπλέον του ΔΣ της τοπικής ΕΛΜΕ.
Ισχυρίζεται το Διοικητικό Εφετείο ότι η αρμοδιότητά του είναι να διαπιστώσει απλώς εάν υπάρχουν «τα εξωτερικά στοιχεία», οι «νόμιμες προϋποθέσεις» του άρθρου 104 του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα που οδηγούν στην πειθαρχική δίωξη και καταπίνει αμάσητα τα «επιχειρήματα» Πιερρακάκη ότι τρώθηκε το κύρος της υπηρεσίας, επειδή διαταράχθηκε η σχολική ειρήνη και το κλίμα συνεργασίας και εμπιστοσύνης μεταξύ καθηγητών και μαθητών. Και το κυριότερο, ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να εκτιμήσει ουσιαστικά τα στοιχεία, το περιεχόμενο των «πειθαρχικών παραπτωμάτων», που είναι η άσκηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, για την οποία εκτίμηση παραπέμπει στο Πειθαρχικό Συμβούλιο!
Κοντολογίς, κανένα όργανο – διοικητικό ή δικαστικό – δεν μπορεί να πάρει την ευθύνη της ανοιχτής ομολογίας της καταπάτησης του δικαιώματος της απεργίας και της συνδικαλιστικής δράσης.
Και αν ταλαιπωρούνται και τιμωρούνται εκπαιδευτικοί (εν προκειμένω η Χρύσα Χοτζόγλου ή πολύ πιθανόν και ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης, που παραπέμπεται στο Πειθαρχικό Συμβούλιο με το ερώτημα της Δυνητικής Αργίας) με επιχειρήματα-περικοκλάδες είναι ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο.
Αυτό πρέπει να κατανοήσουν οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί. Οτι δηλαδή στην ουσία είναι νικητές, ότι οι μηχανισμοί δεν μπορούν να χτυπήσουν την ουσία του αγώνα τους. Γι’ αυτό και πρέπει να τον συνεχίσουν, να τον μαζικοποιήσουν περισσότερο και να τον δυναμώσουν.
Γιούλα Γκεσούλη
