Δύο χιλιάδες είκοσι ένα
και δεν αρκεί μόνο η πένα…
Και καθώς φοβόμαστε για τα χειρότερα μετά από τέτοιους χειρισμούς και χοιρισμούς, το χειρότερο είναι ότι η χειροτέρευση όλο και χειροτερεύει…
Οι πιστοί (piss tea) Κοντρόφιλοι θα θυμούνται τη σπαραξικάρδια μαντινάδα του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή προς τον πάλαι ποτέ πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο μάλιστα, τον οποίο –ως γνωστό- υπηρετεί και προάγει η στήλη (τον δεκαπεντασύλλαβο, όχι τον Σαμαρά!): «Σαν ήλιος βγήκες φωτεινός στ’ς Αμερικής τ’ αλώνι / κι έλαμψες κι ήρθες νικητής και σ’ αγαπάμε όλοι». Είχαμε πολύ υλικό και εμπνεύσεις τότε, ομού μετά της λαϊκής μούσας. Ενδεικτικά: «Είν’ η χαμέρπεια ντροπή / το γλείψιμο σαράκι / τέτοιας μορφής αυνανισμός / σε κάνει ανθρωπάκι».
Κάναμε τον παραπάνω πρόλογο επειδή την Πέμπτη 4 Μαρτίου κλείνει τα 53 χρόνια του ο καταλληλότερος, ικανότερος, αποτελεσματικότερος, σεξουαλικότερος και πρωθυπουργικότερος Κούλης. Και για να δηλώσουμε ότι δεν προτιθέμεθα να δημοσιεύσουμε τις πλείστες όσες μαντινάδες ενεπνεύσθη η λαϊκή μούσα, διότι αντιβαίνουν την κείμενη νομοθεσία…
Με βλέμμα προς το άνοιγμα, το κλείσιμο πληθαίνει
μα τι τους νοιάζει αφού “ποτέ η Ελλάδα δεν πεθαίνει“;
Με κλείσιμο ή μ’ άνοιγμα και μ’ άδεια πορτοφόλια
δεν έχει τόση διαφορά αυτή η “ζωή” η δόλια.
Συνεχίζονται με γοργό ρυθμό οι πτώσεις από τα σύννεφα, αλλά αυτό έχει και τη θετική πλευρά του, αφού τελικά μπορεί να κατέβουν όλοι και να αντιμετωπιστεί η κατάσταση με καλύτερους και πιο ρεαλιστικούς όρους…
Η οικονομική δυσπραγία και η πανστρατιά κατά του καπνίσματος έφεραν αποτελέσματα: το 52,4% των κατοίκων της μπανανίας στην οποία μας έλαχε να ζούμε, μείωσε θεαματικά το κάπνισμα την τελευταία δεκαετία.
Φέτος δεν έχει πασχαλιά, πρωτομαγιά δεν έχει
δεν είχε ούτε πρωτοχρονιά, Χριστούγεννα δεν είχε
έχει όμως εμβόλια που όπως όλα δείχνουν
θα χρειαστούν κι άλλες χρονιές μέχρι να γίνουν όλα…
Δεν καταλαβαίνουμε πού είναι το περίεργο και το αξιοσημείωτο με τον αριθμό των κρουσμάτων. Στο λεκανοπέδιο κατοικεί η μισή Ελλάδα, μοιραία λοιπόν καταμετρούνται εκεί καθημερινά τα μισά κρούσματα. Στη Θεσσαλονίκη κατοικεί το ένα πέμπτο του πληθυσμού του λεκανοπεδίου, μοιραία λοιπόν καταγράφεται εκεί απόλυτα ανάλογος αριθμός. Σχεδόν απαρασάλευτα! Απλή αριθμητική δημοτικού σχολείου. Πού είναι το περίεργο;
Στον καπιταλιστικό “γερμανικό παράδεισο“, περισσότερο από το ένα τρίτο του οικογενειακού εισοδήματος πηγαίνει στο ενοίκιο του σπιτιού. Την τελευταία δεκαετία το κόστος των ενοικίων στο Βερολίνο καταγράφει αύξηση της τάξης του 104%. Την ίδια ώρα, κάθε χρόνο μειώνονται κατά 43.000 οι “κοινωνικές κατοικίες”.
“Μπορούμε άραγε να πούμε ότι η βία που συνεπάγεται ο σημερινός αγώνας είναι από κάθε άποψη καταδικαστέα; Ασφαλώς όχι. Δεν επιλέγουμε εσκεμμένα τη βία για τη βία, αλλά μας αναγκάζουν να το κάνουμε οι ιδιαίτερες συνθήκες του αγώνα. Στη σημερινή κοινωνία η βία υπάρχει παντού και κάθε πόρος μας απορροφά την επίδραση και την προκλητικότητά της. Συχνά πρέπει να καταβροχθίσουμε κι εμείς με τη σειρά μας, μόνο και μόνο για να μη μας καταβροχθίσουν. Από τη στιγμή που δεν θέλουμε να είμαστε μόνο μία σχολή φιλοσοφικών συζητήσεων αλλά και ένα επαναστατικό κίνημα, πρέπει να χρησιμοποιούμε τις μεθόδους που μας επιβάλλονται από την κατάσταση και που μας ωθούν να χρησιμοποιήσουμε οι πράξεις των εχθρών μας, μεθόδους που χρησιμοποιούν οι ίδιοι” (Luigi Fabbri).
Eνας στους δέκα πολίτες της Ευρωπαϊκής Eνωσης έχει υποστεί σωματική βία την τελευταία πενταετία, ενώ το 41% έχει έρθει αντιμέτωπο με κάποιου είδους παρενόχληση, όπως αποκαλύπτει η πρώτη σχετική έρευνα που έγινε ποτέ, του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (F.R.A.) της Ευρωπαϊκής Eνωσης. Ωστόσο, τα θύματα δεν καταγγέλλουν τις εμπειρίες τους και συχνά έχουν δυσκολίες πρόσβασης στα δικαιώματά τους.
Κοκκινοσκουφίτσα
