δεν έχει τέλος η ύπνωση;
Οχι στην αναγνώριση της Σακελλαροπούλου ή οποιασδήποτε άλλης με το όνομα Κατερίνα. Η Κατερίνα είναι μία, είναι δική μας και δεν το διαπραγματευόμαστε. Οταν εμείς πνιγόμασταν στο ροζ, στις πόζες και στις ατάκες, οι άλλες μελετούσαν δικογραφίες.
τείνει να γίνει καθεστώς και οπτικά ο τρόμος.
«Σαν βγεις στον πηγαιμό για την προεδρία / να εύχεσαι να 'ναι κοφτός ο δρόμος / γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνωριμίες. / Τις σκουριές και τη λίστα Lagarde, την πλεμπάγια μη φοβάσαι. / Κι αν πλούσια τη βρεις την προεδρία / δεν γελάστηκες. / Ετσι σοφά που ανταμείφτηκες / ήδη θα το κατάλαβες οι προεδρίες τι σημαίνουν».
αφού –σκέψου- για μια στιγμή κόντεψα να πιστέψω
πως μας δουλεύουν εν χορώ. Μα σύντομα συνήλθα.
Πέσανε να το φάνε τα μέσα κυνωνικής δικτύωσης το καλό το παιδί και άξιο παλικάρι, επειδή διατύπωσε δημόσια μια αυθαίρετη πρόταση που δεν κατέθεσε επίσημα. Αυτό το τόσο διαφορετικό καλόπαιδο, που ύψωσε το λάβαρο της επανάστασης ενάντια στη γλώσσα, στην ορθή γραφή της ορθογραφίας, γράφοντας το όνομά του όπως εκείνο γουστάρει. Αυτόν που τηρεί τας προαιωνίους εθνικάς παραδόσεις του σαλταδορισμού και της προικοθηρίας, του ωχαδερφισμού και της εγωκεντρικής παρορμητικής συμπεριφοράς. Μια ζωή μισαλλόδοξοι, κακεντρεχείς και ζηλόφθονοι…
ανησυχούμε για καιρό δίχως μία σου λέξη.
Βορίδης, Νοτοπούλου, Ανατολάκης… Κατά τ' άλλα «ανήκουμε στη δύση»…
Τόσα προγράμματα κατάρτισης από τον ΟΑΕΔ! Τόσες Κυριακές και «λευκές νύχτες» ανοιχτή η αγορά! Θαρρείς και αυτό που λείπει από τους άνεργους είναι η κατάρτιση και από τους καταναλωτές ο χρόνος!…
ό,τι πλεόνασμα θα βγει θα πάει για του χρόνου
δεν θα το τρώει η πλέμπα ως παραγωγός του πλούτου
αλλά θα τρέφει δανειστές κι ακόλουθους του θρόνου.
«Κληρονόμος μιας διεστραμμένης ιστορίας όπου ανακατεύονται προδομένες επαναστάσεις, τρελαμένες τεχνολογίες, πεθαμένοι θεοί και ξοφλημένες ιδεολογίες, όπου μέτριες ηγεσίες μπορούν να καταστρέψουν τα πάντα αλλά δεν μπορούν να πείσουν κανέναν, όπου η νοημοσύνη ταπεινώνεται, αυτή η γενιά οφείλει, ξεκινώντας από τις αρνήσεις της, να αποκαταστήσει έστω κάτι από την αξιοπρέπεια της ζωής και του θανάτου» (Albert Camus).
Της Σαλονίκης το μετρό δεν πρόκειται να δούμε.
Ερευνα της «Με τρών' analysis» καταγράφει ότι αν και ο αριθμός των ανδρών (τι γελάτε ρε;) της ΕΛΑΣ είναι ελαφρώς μεγαλύτερος από αυτόν τον πρεζεμπόρων, δεν έχει επέλθει η επαγγελλόμενη κανονικότητα στα Εξάρχεια.
οι αλεπούδες πλήθυναν πληθαίνοντας οι κότες.
Ενα σκυλί επιτίθεται σ’ ένα παιδάκι στη Νέα Υόρκη. Το παιδάκι πέφτει κάτω αιμόφυρτο, η μαμά του ουρλιάζει «βοήθεια, βοήθεια!» και ξαφνικά τρέχει ένας τύπος, αρπάζει ένα ρόπαλο, ρίχνει μια στο σκύλο, τον σωριάζει αναίσθητο και σώζει το παιδί. Αγκαλιές και φιλιά η μαμά, «σ’ ευχαριστώ» του λέει, «είσαι ήρωας και αύριο όλες οι εφημερίδες της Νέας Υόρκης θα γράψουν για τον ηρωικό Νεοϋορκέζο που πάλεψε με τον άγριο σκύλο κι έσωσε τη ζωή ενός μικρού παιδιού». «Μα δεν είμαι Νεοϋορκέζος» λέει εκείνος. «Τι σημασία έχει;» λέει η μάνα, «θα γράφουν για τον ηρωικό Αμερικάνο που πάλεψε με τον άγριο σκύλο κι έσωσε τη ζωή ενός μικρού παιδιού». «Μα ούτε Αμερικάνος είμαι» ξαναλέει εκείνος. «Και τι είστε;» ρωτάει η μαμά, για να πάρει την απάντηση: «Ιρανός». Την επόμενη, ο μετανάστης ρίχνει μια ματιά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και διαβάζει: «Ιρανός τρομοκράτης χτυπά βάναυσα αμερικάνο σκύλο!»…
Μια λέξη, βρε Δόμνα! Μια λέξη μόνο… «Με πνίγει τούτη η σιωπή / τούτη η στεναχώρια».
Κοκκινοσκουφίτσα
