H Εβίτα Περόν πέθανε στα 33 της χρόνια το 1952. Ακολούθησε μία ταραγμένη περιπέτεια με τη σορό της, καθώς έμελλε να εξυπηρετήσει πολιτικές σκοπιμότητες και μετά θάνατον. Ο Αγουέρο μας δίνει τη δική του εκδοχή. Κατόπιν ενδελεχούς έρευνας, ο αργεντίνος σκηνοθέτης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε μόνο μία εκδοχή για το τι τελικά συνέβη, οπότε ο ίδιος -στο πλαίσιο πάντα μιας καλλιτεχνικής κυρίως διαδικασίας- αφηγείται την ιστορία με το δικό του τρόπο.
Το τελικό αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από το πολιτικό του περιεχόμενο (ουδεμία κριτική προσέγγιση της προσωπικότητας και της δράσης της Εύας Περόν, παρά μια ωδή στη λατρεία που της είχε ο αργεντίνικος λαός και στην «επαναστατικότητά» της) είναι μια εξαιρετική δραματική ταινία, με πρωτότυπη δομή και εικαστικά υπέροχα πλάνα.
Ελένη Π.
