Ο Γιαν Χρεμπέκ («Παιχνίδια Διχασμού και… Εγκυμοσύνης», «Κάθε Ψέμα Κρύβει μια Αλήθεια») μας παρουσιάζει τη νέα του ταινία. Μεταφερόμασε στη Μπρατισλάβα του 1983. Μία δασκάλα που διατηρεί καλή σχέση με το τότε καθεστώς του παλινορθωμένου καπιταλισμού με το σοσιαλιστικό προσωπείο, διορίζεται σε ένα σχολείο. Πίσω από την εκλεπτυσμένη φιγούρα της κρύβεται μια διεφθαρμένη προσωπικότητα. Οταν τα παιδιά της συστήνονταν, τα ρωτούσε και τι δουλειά κάνουν οι γονείς τους. Ετσι, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα είχε καταφέρει να χρησιμοποιεί τους πάντες για προσωπικές της χάρες. Μέχρι που μια μαθήτρια αυτοκτονεί και τρεις οικογένειες αποφασίζουν να σπάσουν την τρομοκρατία που τους ασκούσε.
Μία ακόμα ταινία με καλά στοιχεία και ιδιαίτερο χιούμορ έρχεται από εκείνα τα μέρη για να σχολιάσει τα «κακώς κείμενα» του τότε καθεστώτος, τη διαφθορά κλπ. Φυσικά, δεν ξεφεύγει από τα όρια της επιδερμικής κριτικής, σύμφωνα με την «πολιτική ορθότητα» που όρισαν τα νέα καθεστώτα, τα υπόδουλα στην ιμπεριαλιστική Δύση. Τέτοιες προσπάθειες συμβάλλουν στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης λέει ο συγγραφέας. Βολική ερμηνεία για μια επιλεκτική ιστορική μνήμη, προορισμένη να υπηρετήσει ένα παρόν εξίσου βάρβαρο, εξίσου καπιταλιστικό, αλλά με άλλη μορφή.
Ελένη Π.
