Πόσος καιρός πέρασε από τότε που ο ΣΥΝ ακύρωσε την προσπάθεια του Αλαβάνου και των συν αυτώ να μετατρέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα, με τοπικές οργανώσεις και ταυτότητα μέλους; Ούτε τέσσερα χρόνια. Εχει σημασία να θυμηθούμε εν συντομία εκείνα τα γεγονότα.
Ο Αλαβάνος, έχοντας τη στήριξη ορισμένων συνιστωσών, επιχείρησε να μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο πολιτικό φορέα (κόμμα), περιφρονώντας τον «μηχανισμό της Κουμουνδούρου», όπως αποκαλούσε τον ΣΥΝ, την προεδρία του οποίου είχε παραδώσει στον Τσίπρα. Μιλούσε τότε ο Αλαβάνος για μια «νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία με πυρήνα τις δυνάμεις της Αριστεράς», η οποία θα διεμβόλιζε το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ επανέκαμψε και κέρδισε πανηγυρικά τις εκλογές του 2009, πριν απ’ αυτό όμως ο Αλαβάνος είχε χάσει πανηγυρικά το παιχνίδι από το «πνευματικό του παιδί». Ο Τσίπρας τον νίκησε, έχοντας ως βασικούς συμμάχους τους «ανανεωτικούς» του Κουβέλη. Τον νίκησε έχοντας ως βασική θέση την αυτόνομη παρουσία του ΣΥΝ. Μάλιστα, για ένα μεγάλο διάστημα ο Τσίπρας και οι λοιποί ΣΥΝασπισμένοι δεν πατούσαν το πόδι τους στον ΣΥΡΙΖΑ.
Τώρα, ο Τσίπρας ανακοίνωσε τη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα. Κάνει αυτό που πήγε να κάνει ο Αλαβάνος και τον πολέμησαν ο ίδιος παρέα με τους «ανανεωτικούς», οι οποίοι αργότερα αποχώρησαν (πλην Παπαδημούλη) και έφτιαξαν τη ΔΗΜΑΡ. Προσέξτε, δεν μιλάμε για κάποιον νομικίστικο ελιγμό ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να εμφανιστεί ως ενιαίο κόμμα και να πάρει το μπόνους των 50 εδρών του καλπονοθευτικού νόμου, έτσι και πάρει την πρωτιά. Αν επρόκειτο μόνο γι’ αυτό, θα λέγαμε πως πρόκειται για μια καιροσκοπική πολιτική πράξη. Ομως πρόκειται για κάτι περισσότερο.
Ο Τσίπρας βγήκε σε μια διαδικτυακή συνέντευξη στο ΑΠΕ και ανακοίνωσε τη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ «σε μια μεγάλη δημοκρατική αριστερή παράταξη». Οπως είπε, «αυτή είναι η εντολή του λαού». Και πρόσθεσε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ της 5ης Μαΐου δεν υπάρχει πια. Σήμερα έχουμε ένα νέο ΣΥΡΙΖΑ και το αποτέλεσμα είναι το έναυσμα για μια ανασυγκρότηση του κόμματος. Η προσπάθεια αυτή έχει αρχίσει ήδη και χθες πραγματοποιήθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση 70 ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις σε ολόκληρη τη χώρα». Κατά τον Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πλέον μια νέα συνιστώσα, το λαό που τον ψήφισε. Ετσι, με βοναπαρτικό τρόπο επιχειρεί να ξεφορτωθεί και τις «συνιστώσες» και τον «μηχανισμό της Κουμουνδούρου». Είναι χαρακτηριστικό ότι κανείς δεν γνώριζε για την πρόταση «υπηρεσιακός πρωθυπουργός Αρσένης», πολλοί δε έπαθαν σοκ όταν την πληροφορήθηκαν από τα ΜΜΕ. Το αποφάσισαν ο Τσίπρας με την παρέα του, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν άλλο.
Οι περιβόητες «συνιστώσες» δεν ρωτήθηκαν. Το κόμμα του Τσίπρα, που έχει οργανώσεις και όργανα, επίσης δε ρωτήθηκε. Η απόφαση πάρθηκε από μια μικρή ομάδα στελεχών περί τον Τσίπρα και φορέθηκε καπέλο σε όλους τους υπόλοιπους, η οποία την αντιμετώπισαν με δημόσια μούγκα. Μόνο η νεοεκλεγείσα Νάντια Βαλαβάνη, στενή φίλη του Αλαβάνου, διαμαρτυρήθηκε γι’ αυτή την εξέλιξη, αλλά κανείς δεν της έδωσε σημασία. Δεξιά κι αριστερά, βέβαια, ακούγονται διάφορα, όλοι βράζουν ενάντια στον πραξικοπηματισμό του Τσίπρα και της παρέας του που «τα έχουν βρει με τους πρώην Πασόκους», όμως δημόσια δεν μιλάει κανένας. Δεν μιλάει κανένας απ’ αυτούς που μέχρι πρότινος σφάζονταν για ήσσονος σημασίας ζητήματα.
Ο λόγος είναι προφανής. Είναι όλοι τους ζαλισμένοι από το άρωμα της εξουσίας. Μύρισαν εξουσία και εγκατέλειψαν όλα εκείνα που μέχρι πρότινος παρουσίαζαν σαν ζητήματα αρχών και δημοκρατικής λειτουργίας. Το πιο προκλητικό είναι ότι την περασμένη Τετάρτη το βράδυ ο Τσίπρας εμφανίστηκε στη ΝΕΤ (σόλο συνέντευξη-αγιογραφία στον Κούλογλου) και τα ‘χωσε στον Βενιζέλο, κατηγορώντας τον για αυτοκρατορικό σύνδρομο, επειδή διέλυσε τα όργανα του ΠΑΣΟΚ και αποφασίζει μόνος του!
Οχι, δεν μας ενδιαφέρουν οι εσωτερικές λειτουργίες στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Εχουμε, όμως, όχι απλώς δικαίωμα, αλλά υποχρέωση, να στηλιτεύουμε τον αντιδημοκρατικό, βοναπαρτιστικό, αρχηγοκεντρικό τρόπο λειτουργίας τους, που γίνεται στο όνομα της «εντολής του λαού», αποκλειστικοί ερμηνευτές της οποίας είναι προφανώς ο Τσίπρας και η παρέα του. Οταν συμπεριφέρονται έτσι απέναντι στο ίδιο τους το κόμμα, εκμεταλλευόμενοι την προεκλογική συγκυρία και τον κοινό πόθο όλων για εξουσία, φανταστείτε πώς θα συμπεριφερθούν προς τον ελληνικό λαό.
