Η σπέκουλα της κυβέρνησης και του ΛΑΟΣ μετά τη συνάντηση Σαμαρά-Παπαρήγα δίνει μια βολική διέξοδο στον Περισσό. Αρπάζεται από τη σπέκουλα, απαντά στο ίδιο ύφος και ξεφεύγει από το κομβικό ερώτημα: Ποια η σκοπιμότητα της συνάντησης, που έγινε μετά από πρόσκληση του Σαμαρά, ο οποίος συναντήθηκε επίσης και με τον Τσίπρα;
Μέτωπο των δυνάμεων της αντιπολίτευσης ενάντια στην πολιτική της ιμπεριαλιστικής τρόικας δεν φαίνεται στον ορίζοντα, τουλάχιστον σήμερα. Η ΝΔ είναι στριμωγμένη από τους καπιταλιστές, αισθάνεται τις ευθύνες της έναντι του συστήματος και όπως δήλωσε και ο Σαμαράς, διαφωνεί ακόμα και με τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, διότι… πλήττουν το εμπόριο. Ο Σαμαράς, βέβαια, αισθάνεται την ανάγκη να δείξει πως είναι όντως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οτι ηγείται ενός κόμματος το οποίο δεν έχει ταμπού, γι’ αυτό και συνομιλεί και με την κυβέρνηση και με την κοινοβουλευτική αριστερά. Πρέπει να μετακινηθεί και λίγο από τη σκληρή δεξιά γραμμή με την οποία πήρε την αρχηγία της ΝΔ, γιατί ψήφους θα μαζέψει από τη μεγάλη δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ και όχι τόσο από τη μικρή δεξαμενή του ΛΑΟΣ. Κατανοητή, λοιπόν, η κίνησή του.
Ο Περισσός, όμως, γιατί του πρόσφερε αυτή την ευκαιρία; Μα γιατί άλλο, παρά για να υποδηλώσει τη νομιμοφροσύνη του στα κοινοβουλευτικά θέσμια. Οπως ακριβώς ήταν έτοιμη να πάει στη σύσκεψη στο προεδρικό μέγαρο (άλλαξε γνώμη την τελευταία στιγμή και αφού είχε προηγηθεί η άρνηση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ), η ηγεσία του Περισσού πήγε στη συνάντηση που ζήτησε ο Σαμαράς, για να στείλει στην άρχουσα τάξη το μήνυμα ότι αποτελεί κόμμα του κοινοβουλευτικού τόξου και όχι κόμμα επαναστατικής ανατροπής.
